دوستان ایون: گروه دهه 1970 که راه را برای برابری تراجنسیتی ها در ایرلند هموار کرد

مدتی در سال 1978، در میخانه ترک سر در خیابان پارلمان در دوبلین، دوستان ایون اولین جلسه خود را برگزار کردند. گروهی برای زنان ترنس و همچنین، در آن زمان، افرادی که به عنوان ترنسیست معرفی می شدند، توسط کلر فارل و زن دیگری که فقط به نام لولا شناخته می شد، تأسیس شد. این اولین گروه از نوع خود در ایرلند بود و تا اواخر دهه 1980 ادامه یافت.

فارل که اخیرا درگذشت، بعدا به عضویت هیئت مدیره Teni (شبکه برابری بین‌جنسیتی در ایرلند) که در سال 2006 تأسیس شد، شد و او در کمپینی که منجر به قانون تشخیص جنسیت در سال 2015 شد، شرکت داشت. نه تنها در کار بلکه در افراد نیز یک خط کاملا واضح وجود دارد.»

دمپسی در یک کافه در نزدیکی ترک ها در خیابان پارلمان نشسته است. آنها یک تی شرت Friends of Eon به سفارش تنی می پوشند که توسط هنرمند برایان تیلینگ بر اساس کارت های عضویت گروه طراحی شده است.

تنی میراث Friends of Eon را به عنوان بخشی از هفته آگاهی ترنس (که از 13 تا 19 نوامبر برگزار می شود) جشن می گیرد. آنها با بسیاری از اعضای سابق ارتباطی ندارند، اما آنها و بایگانی ترنس مایلند از هر کسی که ممکن است زمانی درگیر بوده باشد (با آنها از طریق friendsofeon@teni.ie تماس بگیرید). آنها قول محرمانه بودن را می دهند، با در نظر گرفتن اینکه در دهه های قبل چقدر سخت بود بیرون بودن [به عنوان یک فرد ترنس].

دمپسی می‌گوید: «آنها سر ترک را انتخاب کردند زیرا یک شب لزبین در آنجا بود. "آنها دیدند که آن شب تبلیغ شده است و از آن شهود دریافتند که صاحبخانه آماده است تا جلسه گروهی آنها را نیز در آنجا برگزار کند. ما همه رد پای یکدیگر را دنبال می کنیم و باز هم، لزبین ها پیشرو هستند و پیوند سختی را برای ما ایجاد می کنند."

خطرات برای تبدیل شدن به یک ترنس واقعا عمومی در حال حاضر بسیار زیاد است، اما همچنین مهم تر از همیشه است که به عنوان افراد ترنس حضور داشته باشیم و با انجام این کار، اطلاعات نادرستی را که در اطراف ما وجود دارد به چالش بکشیم.

Daire Dempsey، شبکه برابری تراجنسیتی ایرلند

نام از کجا آمده است؟ «این نام از شارلوت دئون دو بومون است، جاسوس فرانسوی قرن هجدهم که با لباس مبدل به عنوان یک زن به روسیه فرستاده شد و بازگشت و تا پایان عمر به عنوان یک زن به زندگی ادامه داد.»

فارل و دوستانش در آن زمان از گروه چه می خواستند؟ دمپسی می گوید: «این یک باشگاه اجتماعی بود، جایی که مردم می توانستند بیایند و خودشان باشند. و کلر گفت که مردم از سرتاسر ایرلند برای این کار آمده‌اند... بسیاری از مردم وقتی بالاخره به آنجا می‌رسند تغییر می‌کنند. اینجا جایی بود که می‌توانی خودت باشی... قبل از آن، زنانی که آن را تأسیس کردند تنها با رفتن به لندن برای آخر هفته می‌توانستند خودشان باشند.

این از بسیاری جهات مربوط به گذشته است... من می توانم امروز مانند خودم با تی شرت Friends of Eon راه بروم، به دلیل کاری که آنها برای من انجام دادند." دمپسی می‌گوید، مهم است که نه تنها مبارزه فعالان، بلکه شادی عجیب را نیز به خاطر بسپاریم. ما به فضایی برای دور هم جمع شدن در مورد مسائل نیاز داریم، اما همچنین فقط برای تفریح و داشتن دوستان و اینکه بتوانیم به رقصیدن بیرون برویم و بتوانیم خود را ابراز کنیم... فکر می‌کنم گاهی اوقات این قطعه‌ای است که وقتی در مورد این موضوع صحبت می‌کنیم از دست می‌دهیم. تبدیل شدن به آن چیزی که هستید، و انجام این کار با افراد دیگری که در همان جامعه شما هستند….

فقط در جمع کردن مردم قدرت بسیار زیادی وجود دارد.»

بسیاری از اعضا بر روی فعالیت متمرکز شدند. کلر فارل متعاقبا در تنی و کمپین به رسمیت شناختن جنسیت نقش داشت. او در آن زمان نقل قول زیبایی داشت [جایی که] خود را به عنوانی که در سالن عزیمت زندگی است توصیف کرد و می‌خواست به عنوان زنی که هست ترک کند.

"من ترنس هستم و تا به امروز می ترسم زیرا ایرلند ترنس هراسی تر می شود"

افراد ترنس در سال‌های اخیر به‌ویژه تحت فشار قرار گرفته‌اند. بسیاری از ترنس‌ها که توسط سیاستمداران راست‌گرا و انتشار اطلاعات نادرست و نفرت آنلاین ترسناک می‌شوند، نسبت به پنج سال پیش احساس امنیت بیشتری می‌کنند. دمپسی معتقد است که این تلاش موفقیت آمیزی از سوی حق برای هدایت نادرست خشم مردم در مورد مسائل مربوط به کیفیت زندگی به سوی اقلیت آسیب پذیری بوده است که اطلاعات کمی درباره آن دارند. آنها می گویند: «ما فقط 1 درصد از جمعیت را تشکیل می دهیم. «بیشتر مردم کسی را که ترنس است نمی شناسند.

خطرات برای تبدیل شدن به یک ترنس واقعا عمومی در حال حاضر بسیار زیاد است، اما همچنین مهم تر از همیشه است که به عنوان افراد ترنس حضور داشته باشیم و با انجام این کار، اطلاعات نادرستی را که در اطراف ما وجود دارد به چالش بکشیم. تمرکز فعلی تنی حمایت از مراقبت های بهداشتی ترنس است – در حال حاضر حدود 2500 ترنس بزرگسال در لیست انتظار تنها کلینیک عمومی جنسیتی کشور هستند. این سازمان همچنین با اطلاعات نادرست در مورد افراد ترنس مقابله می کند و آنها را - دقیقا مانند همجنس گرایان در دهه 1980 - به عنوان یک تهدید غارتگرانه معرفی می کند.

و برای تمدید قانون به رسمیت شناختن جنسیت به منظور شامل افراد غیر باینری و افراد ایرلند شمالی تلاش می کند (در حال حاضر شکافی در قانون باعث می شود که این کشور قادر به درخواست گواهی تشخیص جنسیت نباشد).

راهنمای جدید حقوق ترنس می گوید که مدارس باید از نام و ضمایر مورد علاقه دانش آموزان استفاده کنند

دمپسی می‌گوید، اما در میان نیاز به فعالیت، توجه به پیشرفت جامعه و کار پیشگامانی مانند Friends of Eon که قبلا آمده‌اند، مهم است. آنها می‌گویند: «ما می‌بینیم که مردم در صورت نیاز به فضاهای اجتماعی و کارهای اجتماعی می‌آیند، و سپس اگر کسی از مرحله گذار خود عبور کند، ممکن است تمام کارهای دیگری را که زندگی ارائه می‌دهد انجام دهد. "به این معنی است که ما همیشه به معنای طولانی مدت ترنس بودن در زندگی یک نفر نمی دانیم. شاید ما را در یک احساس بیش از حد اغراق آمیز از فوریت بحران فعلی نگه می دارد."

وقتی Friends of Eon شروع به کار کرد، تنها گروهی بود که برای افراد ترنس در ایرلند در دسترس بود. دمپسی می گوید: «مردم برای شرکت در آن باید از همه جا می آمدند. «اکنون گروه‌های حمایتی و گروه‌های اجتماعی وجود دارند که در شهرها و شهرستان‌های زیادی در سراسر ایرلند گرد هم می‌آیند. افراد بسیار بیشتری هستند که اکنون به عنوان ترنس خارج از خانه هستند، و فرصت‌های بسیار بیشتری برای مشارکت در جامعه وجود دارد... به طور کلی، از دهه 1970، اوضاع به گونه‌ای بهبود یافته است که افراد بیشتری می‌توانند بیرون بیایند، افراد بیشتری می‌توانند خودشان باشند، و می‌توانند همان جایی که هستند، خودشان باشند.

لازم نیست فقط آخر هفته ها در دوبلین ترنس باشید."