دو دلیل وجود دارد که چرا کارمندان دولتی باید از قرارداد حقوقی که این هفته منعقد شده است استفاده کنند

کارمندان دولت باید به دو دلیل کلیدی به توافق دستمزد مورد مذاکره رهبران اتحادیه خود رأی دهند. یکی همبستگی با همکاران جوان‌تر در انتهای شدید فشارهای هزینه‌های زندگی و مسکن است که بیشترین سود را از این معامله خواهند برد. مورد دوم این است که توافق در جایی که ممکن است اوج دوره رونق در امور مالی عمومی باشد و افزایش مناسب تا اواسط سال 2029 قفل شود، مورد مذاکره قرار گرفت. در دنیایی نامطمئن، چه کسی می‌داند که وضعیت اقتصاد و امور مالی عمومی، مثلا یک سال یا ۱۸ ماه آینده چگونه خواهد بود.

شاید این معامله نشان‌دهنده شناخت جدیدی از مشکلاتی باشد که افراد جوان‌تر و عموما با دستمزد پایین‌تر در مراحل اولیه حرفه‌شان با آن‌ها مواجه هستند – یا شاید این موضوع به این دلیل است که با گذشت زمان، اندازه نسلی که یا از بازار مسکن خارج شده‌اند یا واقعا برای پرداخت اجاره بها یا وام مسکن با مشکل مواجه هستند، رشد می‌کند. اتحادیه ها خواهان کارمندان عمومی جوان تر به عنوان عضو هستند. و دولت آنها را به عنوان رای دهنده می خواهد. در همین حال، پس‌زمینه، جوانان مبارز بین‌المللی است.

تظاهرات در اسپانیا، فرانسه، صربستان، برزیل و سراسر آسیا حاوی پیام هایی برای کسانی است که ممکن است به عنوان «داخل چادر» توصیف شوند، درباره قدرت سیاسی جوانانی که احساس می کنند به یک معامله خام دست یافته اند. ژنرال Z در راهپیمایی است. احترام سنتی برای نهادهای دولتی با از هم پاشیدن قرارداد اجتماعی - که به نسل بعدی فرصت مناسبی برای کار و خانه ارائه می دهد - در حال شکستن است.

ایرلند شرایط اقتصادی خاص خود را دارد، اما جوانان با مشکلات خاصی در بازار مسکن روبرو هستند - به ویژه اجاره بهای فلج کننده و مسیر دشوار به سمت مالکیت خانه. آنها در حال ورود به بازار شغلی هستند که در آن هوش مصنوعی حداقل برخی از مشاغل جوان را تهدید می کند. قرارداد دستمزد همه اینها یا البته را برطرف نمی‌کند، اما حداقل این فشارها را با ارائه بیشتر به افراد در سال‌های اولیه تشخیص می‌دهد.

اعداد قابل توجه هستند. کسی که 35000 یورو درآمد داشته باشد، در صف افزایش حدود 15 درصدی تحت 33 ماه قرارداد - از ژوئن گذشته - یا 16 درصد از جمله یک بخش چانه زنی محلی از توافق است که یک درصد اضافی را در اوایل سال 2029 ارائه می دهد.

این سود بیشتر از میانگین 10.75 درصد است، زیرا در پنج مورد از 9 افزایش در طول سال های معامله، افراد کم درآمد از حداقل افزایش نقدی سود می برند. در پایان معامله، درآمد 35000 یورویی ما تقریبا 40600 یورو است.

شخصی که 45000 یورو دارد، باز هم در 1 درصد برای چانه زنی محلی حساب می شود، در طول دو سال و 9 ماه سود کل 13.3 درصد خواهد داشت در حالی که کارمند 50،000 یورویی 12.4 درصد دریافت می کند.

این افزایش ها بسیار جلوتر از تورم پیش بینی شده از سوی اکثر پیش بینی کنندگان ایرلندی است، البته پیش بینی تورم در حال حاضر تقریبا غیرممکن است. آخرین افزایش به نرخ سالانه 4.3 درصد، عمدتا به دلیل افزایش قیمت سوخت، نشان می دهد که خطرات ناشی از خلیج فارس به ویژه از بین نرفته است. کاهش تدریجی تورم یک شرط معقول است اما به هیچ وجه تضمین شده نیست.

این تعصب نسبت به کارمندان کم دستمزد و عموما جوان‌تر مورد استقبال قرار می‌گیرد. اینجاست که فشارهای هزینه‌های زندگی، به‌ویژه از طریق اجاره بها، یا صرفا مقابله با هزینه‌های بالای زندگی در ایرلند، بیشترین ضربه را می‌زند. با توجه به اعداد بالایی که از شرایط بالاتر از میانگین سود می برند و این واقعیت که بسیاری با نرخ مالیات نهایی نسبتا پایین - اغلب 28 درصد - پرداخت می کنند، این بر هزینه واقعی معامله 5.2 میلیارد یورویی تأثیر می گذارد. افزایش دستمزد برای افرادی که درآمد بالاتری دارند، هزینه بیشتری دارد، اما خزانه بیش از نیمی از این مبلغ را از طریق مالیات بر درآمد و PRSI پس می گیرد.

اگر این معامله پرداختی رد شود، تظاهر به چیز بهتری ممکن است در دسترس باشد، عاقلانه نیست. برنامه‌های ایرلند برای افزایش هزینه‌های عمومی - از جمله دستمزد عمومی و مهم‌تر از آن، تعداد شاغلان - مبتنی بر تداوم رونق مالیات شرکت‌ها است.

سیاست دستمزد ایرلندی همیشه به نفع افرادی که در ابتدای کار خود هستند، نبوده است. تعدیل‌های بزرگ در دستمزد عمومی پس از سقوط مالی بر همه کارمندان دولتی تأثیر گذاشت، اما کارمندان جدیدتر از سخت‌ترین ضربه‌ها متحمل شدند. کسانی که حقوق بازنشستگی بخش دولتی قبل از سال 2013 داشتند همچنان از مزایای زیادی برخوردارند - و برخی از آنها در سال 2012 با شرایط مطلوب بازنشسته شدند - در حالی که مقیاس های دستمزد تازه واردان بیشتر به کارمندان دولتی جوان تر ضربه می زند، اگرچه بیشتر این موارد متعاقبا برطرف شده است. استخدام نیز متوقف شد.

کسانی که در آن زمان قدرت داشتند استدلال می کردند که گزینه کمی در اختیار دارند - مذاکره در مورد حقوق موجود می تواند غیرممکن یا حداقل بسیار دشوار باشد. اما این بار این تعصب قاطعانه به نفع کارمندان جوان تر است، که می توانند به طور مشروع ادعا کنند که سیاست مسکن ایرلند به ویژه اغلب به نگرانی های طبقات مستقر در مورد تحولات جدید گوش داده است - و سیاست برنامه ریزی سال ها برای تسهیل این امر تنظیم شده است.

این هفته Deloitte پیش‌بینی کرد که دولت هدف سال 2030 خود را برای ساختن 300000 خانه جدید بین 123400 تا 136100 خانه از دست خواهد داد و بسیاری از مشکلات قدیمی همچنان پابرجا هستند، علی‌رغم برخی پیشرفت‌ها در تسریع کارها.

قرارداد پرداخت بخش دولتی: آیا دولت تسلیم شد یا اتحادیه ها به اندک رضایت دادند؟

اگر این معامله پرداختی رد شود، تظاهر به چیز بهتری ممکن است در دسترس باشد، عاقلانه نیست. برنامه‌های ایرلند برای افزایش هزینه‌های عمومی - از جمله دستمزد عمومی و مهم‌تر از آن، تعداد شاغلان - مبتنی بر تداوم رونق مالیات شرکت‌ها است. شاید بشود. اما می‌توان تصور کرد که طی چند سال آینده، افزایش درآمدها شروع شود، زیرا افزایش بزرگ پس از سال 2015 شروع به پایان یافتن می‌کند.

این هفته مشخص شد که اپل، یکی از بزرگترین مالیات دهندگان ایرلند، به طور فزاینده ای از سنگاپور به عنوان مکانی برای گزارش سود خود استفاده می کند - با گزارش سود در آنجا در سال 2025، 2.7 میلیارد دلار (2.44 یورو) در مقایسه با 2.6 میلیارد دلار پس انداز در ایرلند صرفه جویی کرد. براد ستسر، کارشناس مالیاتی ایالات متحده از شورای روابط خارجی در X نوشت که به نظر می رسد با کاهش مالیات بر سرمایه گذاری های مالکیت معنوی انجام شده توسط اپل در ایرلند، این شرکت دوباره ساختار مالیاتی خود را تغییر داده است.

این نشان دهنده خطری است که ایرلند با آن مواجه است، اگر پرداخت کنندگان بزرگ برخی از پرداخت های مالیاتی را به حوزه های قضایی دیگر منتقل کنند، زیرا کمک هزینه های مالیاتی در اینجا کاهش می یابد، یا مالکیت معنوی قدیمی با نسخه های جدیدتر جایگزین می شود.

غاز طلایی ممکن است برای مدتی همچنان به بخشش ادامه دهد و از بودجه عمومی ایرلند حمایت کند. اما پس‌زمینه این توافق - رشد اقتصادی قوی و مازاد بزرگ - نمی‌توان تضمین کرد که ادامه یابد. زمان خوبی برای بستن توافق با یک دولت ایرلندی است که مقداری پول نقد دارد. و اتحادیه‌ها موفق شدند با پایان یافتن زمان قبل از نشست‌های بزرگ این هفته، طرف دولت را کنار بگذارند. کارمندان دولت باید معامله را انجام دهند.