راه حل ابتکاری برای بحران مسکن در تمام این مدت زیر بینی ما بوده است

در هر بحثی در مورد راه‌حل‌های نوآورانه برای بحران مسکن، شما عادت می‌کنید که مردم از شهر یا ایالت دیگر، معمولا یک شهر اسکاندیناوی، به عنوان مدلی برای نحوه ارائه مسکن و سایر زیرساخت‌های حیاتی استفاده کنند. در آن زمان، زمانی که من در سال گذشته ریاست هیئت مشاوران مسکن اروپا را بر عهده داشتم، عجیب بود که می شنیدم کارشناسان به طور معمول از نوآوری مسکن ایرلندی به عنوان نمونه ای که دیگران ممکن است پیروی کنند، یاد می کنند.

آنها به آژانس توسعه زمین (LDA) و پتانسیل آن برای جمع آوری بودجه برای مسکن عمومی مقرون به صرفه اشاره کردند. این در شهرهای سراسر اتحادیه اروپا به شدت مورد نیاز است. این تنها مقایسه ای نیست که امید می دهد. امسال چهل هزار خانه جدید ایرلندی ساخته خواهد شد که تقریبا 2/5 برابر سرانه ساخت و ساز در بقیه اروپا است. برخلاف سایر کشورهای عضو، ما درآمدهای مالیاتی برای تامین انواع حمایت های ساختمانی جدید داریم که در حال به ثمر نشستن هستند. وقتی آنها این کار را انجام دهند، اشتهای بیشتری برای انجام کارهای بیشتر به ما می دهد.

همانطور که رونان لیون استدلال کرده است، کمبود عرضه ما و روی آوردن به واحدهای خانگی کوچکتر به این معنی است که ما هنوز باید نرخ ساخت و ساز را تا حداقل 60000 واحد در سال برسانیم. اکنون سوال بزرگ این است که چگونه بودجه لازم را برای رفع این شکاف جمع آوری کنیم.

دو شرکت بزرگ خانه سازی ایرلندی، Glenveagh و Cairn Homes، سرمایه خصوصی را جمع آوری کرده اند، اما نمی توانند به تنهایی واحدهای کافی بسازند. سایر منابع مالی بین‌المللی در همین حین خشک شده‌اند، زیرا نرخ‌های بهره بالاتر و هزینه‌های ساخت و ساز مدل تجاری خاص آنها را از بین برده است.

نهادهای بزرگ مسکن تایید شده مانند Respond، Clúid و Tuath Housing مسکن های اجتماعی و مقرون به صرفه زیادی ارائه کرده اند، اما رشد بیشتر آنها احتمالا به دلیل وابستگی آنها به بودجه خزانه محدود می شود، که وزارت هزینه های عمومی می گوید به حد مجاز رسیده است. شاید اولویت هزینه‌ها به پروژه‌های حمل‌ونقل عمومی بیشتری باشد که بدون آن‌ها هیچ راه‌حل مسکن در هیچ موردی کارساز نخواهد بود.

امتناع وزیر از پاسخگویی به سؤالات قیمت مسکن نشان دهنده وضعیت آشفته سیاست مسکن است

این ما را با LDA به عنوان یک توسعه‌دهنده بزرگ می‌گذارد که می‌تواند به سرعت برای رفع نیازهای ما افزایش یابد. این آژانس به کندی شروع به کار کرد و از سال 2022 تنها حدود 3125 واحد جدید تحویل داده شد. اما با وعده داده شدن 13000 واحد دیگر تا سال 2030، این وضعیت در شرف تغییر است.

بیشتر چیزی که آژانس ارائه می دهد اجاره مسکن با هزینه است که برای همه افراد تحت یک آستانه درآمد مشخص باز است و اجاره بها حداقل 25 درصد کمتر از نرخ بازار است. از آنجایی که این مدل امنیت تصدی را نیز فراهم می کند، به طور شگفت انگیزی در بین مردم ایرلند محبوبیت پیدا نکرده است.

این اجاره ها هزینه ساخت و تعمیر و نگهداری را پوشش می دهند، به این معنی که توسعه به پیشنهادی قابل سرمایه گذاری برای کسانی تبدیل می شود که مایل به پذیرش بازدهی هستند که فقط چند درصد بالاتر از نرخ تورم است. این تحولات همچنان نیازمند حمایت مالی است، چه در قالب کمک های بلاعوض مستقیم یا هزینه های زمین کمتر، اما از آنجا که به عنوان یک سرمایه گذاری تجاری دولتی در نظر گرفته می شود، و نه صرفا وام اضافی دولت، می تواند وام های دیگری نیز دریافت کند و عبور آسان تری از قوانین کمک های دولتی اروپا دارد.

LDA دارای سایت‌های بزرگی در اطراف ایستگاه کولبر در لیمریک، اسکله‌ها در کورک و ایستگاه‌های جدید مترو و دارت وست در دوبلین است که در مکان‌های مناسب برای حمایت از توسعه حمل‌ونقل محور پایدارتر هستند.

دولت در نظر دارد به LDA اجازه دهد تا درصد کمی از واحدهای جدید را به بازار خصوصی بفروشد، تا ترکیب متنوع تری از ساکنان را در توسعه های جدید به ارمغان بیاورد و سرمایه اضافی را برای آژانس برای سرمایه گذاری مجدد در بیشتر این پروژه های اجاره ای جمع آوری کند. چند دهه طول می کشد تا سود کامل به جریان بیفتد، زیرا موجودی چنین املاکی که دارای مالکیت عمومی هستند و به طور کامل پرداخت شده اند، زمان می برد تا رشد کند. اما زمانی که این اتفاق بیفتد، این املاک می توانند به عنوان وثیقه برای جمع آوری وام های بیشتر برای ساخت بیشتر آن استفاده شوند.

این یک دایره با فضیلت است که ما را از ماهیت رونق و رکود ساخت و ساز مسکن که عامل بسیاری از مشکلات بوده است خارج می کند.

دیدگاه آیریش تایمز در مورد تکمیل مسکن: یک لقمه در یک زمان

LDA دارای سایت‌های بزرگی در اطراف ایستگاه کولبر در لیمریک، اسکله‌ها در کورک و ایستگاه‌های جدید مترو و دارت وست در دوبلین است که در مکان‌های مناسب برای حمایت از توسعه حمل‌ونقل محور پایدارتر هستند. آنها همچنین تمایل دارند تعداد زیادی آپارتمان یک خوابه و دو خوابه را در بر گیرند، که در آن بیشترین نیاز وجود دارد.

به نظر می رسد که بزرگترین مانع برای افزایش تولید از سوی آژانس مجددا وزارت مخارج عمومی باشد که به نظر می رسد تمایلی به ارائه هیچ گونه حمایت دیگری ندارد. به نظر می رسد که از ایده بستن پول عمومی در چنین مکانیزمی بلندمدت که ده ها سال طول می کشد تا تامین مالی بازدهی کامل را به همراه داشته باشد، خوشش نمی آید.

این همان جایی است که هیئت مشاوران مسکن اروپا شرکت قطعات بخش با این بخش است. یکی از توصیه‌های اصلی ما این بوده است که به جای تکیه بر مدل‌های سوداگرانه کوتاه‌مدت، تأمین مالی مسکن را در یک افق زمانی 50 ساله بیشتر در نظر بگیریم.

دولت باید از آژانس خود حمایت کند و به آن دستور دهد تا بازده برنامه ریزی شده خود را در پنج سال آینده دو برابر کند و نیروی آتش لازم را برای ارائه این مدل تامین مالی نوآورانه فراهم کند.