رای دهندگان به وحدت ایرلند باز هستند، اما مشتاق به پرداخت این لایحه نیستند

فقط بیش از دو سوم (68 درصد) رای دهندگان ایرلندی معتقدند که دولت باید مقدمات اتحاد احتمالی ایرلند را آغاز کند، و 57 درصد خواهان برگزاری همه پرسی در این زمینه تا پایان دهه هستند.

با این حال، حمایت از برنامه‌ریزی با اشتیاق برای برخی مصالحه‌ها که ممکن است بخشی ضروری از فرآیند اتحاد آینده باشد، از جمله پرداخت هزینه‌ها و دادن امتیاز برای ایجاد حمایت بین جوامع، برابری نمی‌کند.

اکثریت قابل توجهی از رای دهندگان (64 درصد) نسبت به هزینه های بالقوه اتحاد ابراز نگرانی می کنند و تنها 17 درصد مایل به تغییر پرچم، سرود یا پیوستن مجدد به کشورهای مشترک المنافع هستند تا ایرلند واحد را برای اتحادیه ها قابل قبول تر کنند.

این نظرسنجی بر اساس 1200 مصاحبه حضوری انجام شده در روزهای دوشنبه و سه شنبه این هفته در هر حوزه انتخابیه در سراسر ایالت، شامل شهرها، شهرستان ها و مناطق روستایی انجام شده است.

آرمان گرایی ممکن است حفظ جوانی باشد و این در نگرش به ایرلند متحد منعکس می شود.

در میان رای دهندگان زیر 35 سال، 74 درصد احساس می کنند که دولت باید مقدمات را آغاز کند، و جوانان کمتر نگران هزینه های بالقوه هستند - 56 درصد در این زمینه ابراز نگرانی کرده اند.

با وجود این، آنها برای مصالحه در مورد پرچم، سرود ما یا پیوستن مجدد به کشورهای مشترک المنافع مرزبندی می کنند. هیچ شکاف نسلی بر سر این پیشنهادات وجود ندارد، که اکثرا توسط همه گروه‌های سنی رد می‌شوند. حمایت 17 درصد از افراد زیر 35 سال و 18 درصد از گروه های مسن تر است.

با افزایش شتاب در بحث وحدت ایرلند، اتحادیه‌گرایی چگونه پاسخ می‌دهد؟

چگونه یک نظرسنجی مرزی درباره وحدت ایرلند در ایرلند شمالی فراخوانی می شود؟

شکاف جنسیتی در بین نگرش ها نسبت به وحدت ایرلند مشهود است و در مورد مصالحه بسیار گسترده است. مردان به طور قابل توجهی نسبت به تغییرات در نمادها و نهادهای ملی بازتر هستند و 22 درصد مایل به بررسی اقداماتی مانند تغییر پرچم، سرود یا عضویت در کشورهای مشترک المنافع هستند. در مقابل، زنان موضع محتاطانه تری اتخاذ می کنند و تنها 13 درصد از چنین تغییراتی حمایت می کنند.

در مورد مهاجرت، نظرسنجی روز جمعه به سوالی که آخرین بار در ماه مه 2024 پرسیده شد، بازنگری می کند. از رای دهندگان پرسیده شد که آیا مهاجرت برای ایرلند مثبت بوده است، برای ایرلند منفی بوده یا تفاوتی ایجاد نکرده است.

مانند سال 2024، رای دهندگان همچنان در مورد این موضوع اختلاف نظر دارند، به طوری که 43 درصد مهاجرت را برای ایرلند مثبت و 39 درصد آن را منفی می دانند. دو سال پیش، این ارقام معادل به ترتیب 46 درصد و 38 درصد بود.

مطابق با نظرسنجی قبلی، نگرش ها به شدت در امتداد خطوط اجتماعی-اقتصادی تقسیم می شوند. اکثریت رای دهندگان ABC1 (53 درصد) مهاجرت را برای ایرلند مثبت می دانند، در حالی که تنها 32 درصد از رای دهندگان C2DE.

دوبلینی ها همچنین دیدگاه مثبت تری نسبت به مهاجرت دارند و 52 درصد آن را برای ایرلند مفید توصیف می کنند. میزان مثبت در کاناخت-آلستر با 35 درصد کمترین میزان است.

اجماع زمانی حاصل می شود که از رای دهندگان به طور خاص در مورد اجرای قوانین مهاجرت سوال شود. بیش از چهار نفر از هر پنج (81 درصد) خواهان اجرای سخت‌گیرانه‌تر مقررات موجود، از جمله اخراج افرادی هستند که اجازه اقامت در ایرلند را ندارند.

حمایت در دوبلین (73 درصد) و در میان رأی دهندگان ABC1 (78 درصد) اندکی ملایم تر است، اما حتی در میان آن گروه ها همچنان جایگاه غالب است.

در هر دو موضوع، یک موضوع مشترک مشهود است. ایرلند آماده تغییر است، اما نه به هر قیمتی. چه با توجه به اتحاد ایرلند و چه مهاجرت، حمایت از تغییر زمانی قوی‌تر به نظر می‌رسد که با یک حس کنترل واضح همراه باشد.

کایران اولری کارگردان شرکت Ipsos B&A است