رونق هوش مصنوعی می‌تواند رد زباله‌های الکترونیکی را که ۶ بار دور زمین می‌پیچد باقی بگذارد

بر اساس گزارشی که استدلال می کند برآوردهای موجود به شدت این مشکل را کمرنگ می کند، زیرساخت های هوش مصنوعی می تواند تا سال 2050 به اندازه کافی زباله های الکترونیکی تولید کند تا خطی از کانتینرهای حمل و نقل را که شش بار در اطراف زمین کشیده شده است، پر کند. این گزارش می‌گوید برآوردهای قبلی عمدتا بر روی سرورها و شتاب‌دهنده‌هایی مانند پردازنده‌های گرافیکی متمرکز شده‌اند که از نظر وزنی تنها 13 درصد از تجهیزات یک مرکز داده را تشکیل می‌دهند. هنگامی که برق، شبکه، خنک‌کننده و سایر زیرساخت‌ها گنجانده شوند، کل می‌تواند 40 تا 60 برابر بیشتر از پیش‌بینی‌های دانشگاهی مورد استناد باشد.

این گزارش پنج دسته تجهیزات شامل شبکه، توزیع برق، سیستم های قدرت پشتیبان، سرورها به علاوه شتاب دهنده ها و خنک کننده را شناسایی می کند. اینها با هم، حدود 7000 تن متریک برای یک انبار بیت 100 مگاواتی مرجع AI جمع می‌کنند، که بسیاری از آن‌ها با ارتقای تأسیسات باید جایگزین شوند.

گزارش، موج زباله هوش مصنوعی چقدر بزرگ است؟ [PDF]، از شبکه اقدام بازل (BAN)، یک سازمان غیرانتفاعی به نام کنوانسیون بازل، که حرکات بین المللی زباله های خطرناک را کنترل می کند و به دنبال جلوگیری از انتقال آن از کشورهای توسعه یافته به کشورهای در حال توسعه است، می آید. مدل BAN با آنچه صنعت می‌گوید قصد ساخت آن را دارد شروع می‌شود و ضایعات بالقوه ناشی از آن گسترش را محاسبه می‌کند. تخمین می‌زند که زیرساخت‌های هوش مصنوعی بین 395 تا 617 میلیون تن زباله الکترونیکی از سال 2025 تا 2050 تولید خواهد کرد.

این گزارش می گوید که بین 15 تا 23 میلیون کانتینر حمل و نقل پر می شود. قرار دادن 20 میلیون از آنها از سر تا انتها، خطی به طول حدود 244000 کیلومتر یا تقریبا شش برابر محیط زمین ایجاد می کند. برآورد بر چندین فرض استوار است. این مدل فرض می‌کند که مس، فولاد، تجهیزات خنک‌کننده و توزیع نیرو، تجهیزات شبکه و سخت‌افزار محاسباتی در جدیدترین دیتاسنترهای هوش مصنوعی در طی سال‌ها به جای چند دهه، با منسوخ شدن این فناوری، از رده خارج می‌شوند.

به عنوان مثال، این گزارش می‌گوید که وقتی یک تأسیسات رک‌های بین 5 تا 15 کیلووات را با رک‌های 50 تا 140 کیلوواتی مورد نیاز برای بارهای کاری هوش مصنوعی جایگزین می‌کند، بسیاری از زیرساخت‌های برق آن باید جدا شده و جایگزین شوند. یک تأسیسات 100 مگاواتی تنها حاوی حدود 2700 تن مس در کابل کشی و شین های خود است. GPU ها و سایر شتاب دهنده های هوش مصنوعی هر دو تا سه سال یکبار تعویض می شوند، طبق ادعای BAN، در مقایسه با پنج تا هفت سال برای سرورهای همه منظوره سنتی. این مدل فرض می‌کند که برای مثال، هنگام ارتقاء به آخرین نسل از پردازنده‌های گرافیکی Nvidia، مالکان کل سرورها را جایگزین می‌کنند.

BAN استدلال می کند که این امر قابل قبول است زیرا OEM هایی که هایپراسکیلرها را تامین می کنند تمایل دارند سیستم های کامل و از پیش پیکربندی شده را ارسال کنند. سایر تجهیزات چرخه‌های جایگزینی متفاوتی دارند: سه تا چهار سال برای زیرساخت شبکه، هشت سال برای توزیع برق، و پنج سال برای هر دو سیستم برق پشتیبان و خنک‌کننده. مقاله 46 صفحه ای اولین مقاله از یک سری است. دومی بررسی خواهد کرد که چگونه استفاده مجدد، نوسازی و تغییر کاربری می تواند حجم زباله های الکترونیکی را کاهش دهد.

سومی سمیت بالقوه آن، از جمله آلودگی توسط مواد پرفلوئوروآلکیل و پلی فلوروآلکیل (PFAS) را در نظر می گیرد، در حالی که چهارمی راه های کاهش خطرات را بررسی می کند. این گزارش می‌گوید، هیچ سازمان مقیاس‌کننده، دولتی یا بین‌المللی برنامه‌ای برای مدیریت زباله‌های الکترونیکی مبتنی بر هوش مصنوعی در مقیاس پیش‌بینی‌شده منتشر نکرده است. این می افزاید که زیرساخت کافی برای پردازش ایمن حتی حجم فعلی وجود ندارد.

جیم پوکت، بنیانگذار و رئیس بخش استراتژیک BAN، گفت: «تا به امروز بحث زیست محیطی در مورد هوش مصنوعی بر برق، کربن و آب متمرکز شده است، در حالی که تا حد زیادی نادیده گرفته شده است که چه اتفاقی برای خود سخت افزار می افتد. اگر شرکت‌ها و دولت‌ها برنامه‌ریزی برای این سونامی زباله جدید را آغاز نکنند، ساخت هوش مصنوعی امروز می‌تواند به بحران زباله‌های سمی فاجعه‌بارتر از آنچه که در حال حاضر تجربه می‌کنیم تبدیل شود.» ®