زن سیاه پوستی که توسط خانواده سفید پوست به عنوان یک نوزاد پذیرفته شده است، آنچه را که به درستی انجام داده اند به اشتراک می گذارد

وقتی آنا شفیلد، که اکنون در یوتا مستقر است، به خانه والدین خوانده‌اش در آیووا می‌رود و اتاق خواب دوران کودکی‌اش را بررسی می‌کند، عکس‌ها، اسباب‌بازی‌ها و یادگاری‌هایی بیش از قاب می‌بیند.

چیزی که او در نحوه تزئین اتاق می یابد، تلاش عمدی والدین سفیدپوستش برای اطمینان از اینکه دختر سیاه پوستشان می تواند خود را در خانواده، ایمان، خلاقیت و دنیای اطرافش بشناسد، است.

شفیلد 30 ساله به نیوزویک گفت: «من در 8 ماهگی به فرزندی پذیرفته شدم. اشیاء و خاطرات مختلفی در اتاق خواب دوران کودکی من وجود دارد که باعث شد احساس دوست داشتن، درک و دیده شدن در من داشته باشد.

از جمله عکس‌های شفیلد با اعضای خانواده، آثار هنری او در کودکی و بعدا دیپلم‌های دانشگاهی‌اش است. همچنین در اطراف، عروسک‌های سیاه، مجسمه‌ها، اسباب‌بازی‌ها، جملات تاکیدی مثبت و نشانه‌هایی وجود دارند که نشان می‌دهند او دوست‌داشتنی است. پوسترهای قاب شده چیزهایی را نشان می‌دهند که او به خاطر آنها سپاسگزار است، در حالی که یک نفر نجات یافته ارتباط صمیمانه دیگری با دوران کودکی‌اش ارائه می‌کند.

همچنین تصاویری از عیسی وجود دارد، از جمله یک تصویر سیاه که به گفته شفیلد دارای اهمیت خاصی است.

او گفت: «بزرگ شدن در محیطی مسیحی و عمدتا سفیدپوست، داشتن هر دو نمایش در اتاقم به من کمک کرد تا بفهمم ایمان و هویت سیاه من می‌توانند همزیستی کنند. پدر و مادرم می‌خواستند من خودم را نه تنها در دنیای اطرافم بلکه در چیزهایی که ایمانم را شکل می‌دهند بازتاب دهم.»

این حس بازنمایی به کتاب مقدس کودکان که برای کودکان رنگین‌پوست نشان داده شده بود، گسترش یافت. صفحات آن حاوی تصاویری از چهره های تاریخی کتاب مقدس با پوست قهوه ای است، چیزی که شفیلد می گوید به تقویت این ایده کمک کرد که رنگین پوستان همیشه بخشی از داستان ایمان او بوده اند.

یکی دیگر از ویژگی های ارزشمند مجموعه عکس های قاب شده است که شفیلد را با هر یک از اعضای خانواده اش نشان می دهد.

او گفت: «نمایش آن تصاویر در اتاقم یادآور عشق و ارتباطی بود که با خانواده ام داشتم. هر عکس نشان دهنده رابطه ای بود که برای من مهم بود و این موضوع را تقویت می کرد که من بخش مهمی از خانواده مان هستم.

برای شفیلد، اهمیت هرگز صرفا در خود اشیا نبود.

او گفت: "هر یک از این چیزها به عنوان یادآوری این موضوع بود که هویت، خلاقیت، تحصیلات و تجربیات من مهم است." آنها روش‌های کوچک اما معنی‌داری بودند که والدینم مرا به‌عنوان یک کودک سیاه‌پوست که در خانواده‌ای سفیدپوست بزرگ می‌شد تأیید کردند.»

شفیلد اخیرا هزاران غریبه را از طریق اینستاگرام به آن اتاق خواب دعوت کرده است. ویدئوی کوتاهی که نگاهی اجمالی به فضای شخصی ارائه می دهد بسیار فراتر از آن چیزی است که او انتظار داشت.

پس از نقل مکان به یوتا در سال 2023، شفیلد همزمان با دنبال کردن حرفه مدلینگ شروع به پست‌های منظم در رسانه‌های اجتماعی کرد. او به‌عنوان یک مدل سایز بزرگ، به تدریج طرفدارانی پیدا کرد.

اما در پایان سال 2025، فرصت های مدل سازی کمتر شد. بنابراین شفیلد شروع به بررسی این موضوع کرد که چگونه می‌تواند حضور خود در رسانه‌های اجتماعی را در آینده دوباره طراحی کند.

چند ماه پیش، او این سوال را با خواهر شوهرش در میان گذاشت، او به شفیلد پیشنهاد کرد که داستان فرزندخواندگی خود را بیشتر به اشتراک بگذارد تا افراد بیشتری بتوانند احساس کنند که این بخش "بی نظیر و معنی دار" از هویت شفیلد دیده می شود یا با آن آشنا می شوند.

در 19 آگوست، شفیلد تور اتاق خواب را در حساب اینستاگرام خود، @heyannasheffield منتشر کرد. این ویدیو از آن زمان تاکنون بیش از 156000 لایک جمع کرده و موجی از پاسخ های مثبت را به دنبال داشته است.

این کلیپ به بینندگان یک گشت و گذار سریع در اتاق داد که به ایجاد تصویر شفیلد از خود، اعتماد به نفس و درک هویت او کمک کرد.

با این حال، برای شفیلد، داستان پشت اتاق بزرگتر از یک پست ویروسی است.

او گفت: "این فقط در مورد اشیاء نیست، بلکه در مورد فکر و قصد پشت آنها است، و اینکه چگونه آن چیزها به من کمک کردند که دیده و ارزشمند باشم."

تجربه او همچنین توصیه هایی را که به والدین پذیرنده بالقوه ارائه می دهد شکل داده است.

شفیلد گفت: "به عنوان یک فرزندخوانده، بزرگترین توصیه من به والدینی که به فرزندخواندگی فکر می کنند این است که به یاد داشته باشند که فرزندخواندگی یک سفر مادام العمر است." "این چیزی بیش از فراهم کردن یک خانه دوست داشتنی است. این در مورد احترام به هویت، فرهنگ و ریشه های زیستی کودک است."

او والدین را تشویق کرد که به کودکان فضایی برای پرسیدن سوال، کشف هویت و ابراز احساسات پیچیده بدون احساس گناه بدهند. او به‌عنوان یک فرزندخوانده فرانژادی، گفت که نمایندگی، ارتباط فرهنگی و گفتگوهای باز به‌ویژه در درک تجربیات او مهم بوده است.

و یک درسی وجود دارد که شفیلد آن را به ویژه مهم می داند: "به یاد داشته باشید که قدردانی و اندوه می توانند همزیستی داشته باشند."

او گفت که یک کودک می تواند والدین خوانده خود را عمیقا دوست داشته باشد در حالی که هنوز سوالات، عدم قطعیت ها یا کشمکش هایی در مورد فرزندخواندگی و ریشه های بیولوژیکی دارد.

برای شفیلد، اتاق خواب یک رکورد بصری از راه‌هایی است که والدینش به دنبال برقراری ارتباط هستند که عضوی از خانواده آنها نیست که او هیچ بخشی از خود را پشت سر بگذارد.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: کارا دولمن و شکیما ادواردز.