سخنگوی صلیب سرخ: مرگ و ویرانی فلسطینیان در غزه هر روز ادامه دارد.

به گفته پت گریفیث، سخنگوی کمیته بین المللی صلیب سرخ (ICRC)، علیرغم کاهش شدت خصومت ها از زمان آتش بس سال گذشته، مرگ و ویرانی هر روز بر فلسطینیان غزه تأثیر می گذارد.

گریفیث به آنادولو گفت: "بیایید واضح بگوییم: مرگ و ویرانی برای فلسطینیان در غزه هر روز ادامه دارد. رنج واقعی است، اکنون و هر روز اینجاست - حتی وقتی غزه در سرفصل اخبار نیست."

او گفت: "زندگی برای فلسطینی ها در اینجا به گونه ای مختل شده است که تصورش سخت است. کودکان بدون تحصیل می مانند. مردم بدون دسترسی به مراقبت های پزشکی تخصصی یا مزمن می مانند. خانواده ها خانه ها، معیشت خود را از دست داده اند - بسیاری هنوز عزیزانشان را از دست داده اند، بدون اینکه بدانند بازداشت شده اند یا فوت شده اند."

گریفیث که در حال حاضر برای یک سفر یک هفته‌ای در شهر غزه به سر می‌برد، گفت که نیازهای فوری بشردوستانه در سراسر این منطقه باقی مانده است، به ویژه برای غذا، آب، سرپناه و مراقبت‌های بهداشتی.

او گفت: "در کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، ما پاسخ بشردوستانه خود را با نیازهای در حال تغییر و پویایی درگیری تطبیق می‌دهیم. اما اشتباه نکنید: نیازهای فوری بشردوستانه همچنان باقی است. از نظر غذا، آب، سرپناه، بهداشت، ارتباط خانوادگی - کارهای بسیار بیشتری باید انجام شود."

گریفیث گفت که دسترسی به کمک های بشردوستانه یکی از بزرگترین چالش های پیش روی تیم های صلیب سرخ که در غزه کار می کنند، باقی مانده است.

او گفت: "برای کمک به افراد نیازمند، باید بتوانیم به آنها دسترسی داشته باشیم - هر کجا که هستند، از جمله در مکان های بازداشت. این همیشه ممکن نیست."

او گفت که دسترسی می تواند به دلیل نگرانی های امنیتی محدود شود یا به این دلیل که آنهایی که اختیار اعطای دسترسی را دارند این کار را انجام نمی دهند.

او گفت: «اعطای دسترسی به کمک‌های بشردوستانه چیزی است که برای طرف‌های درگیری مسلحانه و قدرت‌های اشغالگر یک تعهد است. همچنین این چیزی است که خارج از کنترل ما به‌عنوان انسان‌دوستانه است».

و به همین دلیل است که تلاش برای بهبود دسترسی بشردوستانه ما گفتگوی مستمر با کسانی است که بر آن تأثیر دارند.»

گریفیث افزود که این مشکل فراتر از دسترسی به مردم و اطمینان از ورود تجهیزات ضروری به غزه است.

او گفت: "مردم هنوز به شدت به دسترسی بهتر به مواد غذایی با کیفیت و مغذی نیاز دارند. بیمارستان ها و مراکز مراقبت های اولیه بهداشتی هنوز با کمبود دارو و اقلام پزشکی مواجه هستند."

ماشین‌آلات سنگین و موادی که می‌توان از آنها برای پاکسازی ایمن آوار، جستجوی بقایای انسان یا تعمیر سیستم‌های آب و فاضلاب شکسته استفاده کرد، با محدودیت‌هایی برای ورود مواجه هستند.»

وی همچنین به کمبود سوخت و روغن موتور مورد نیاز برای ادامه فعالیت ژنراتورها اشاره کرد.

«همه در غزه از نظر دسترسی پایدار به برق با چالش‌هایی مواجه هستند که به ژنراتورهایی که خودشان متکی به سوخت کافی و روغن موتور هستند، می‌توانند وارد شوند تا بتوانند کار کنند. و سوخت و روغن موتور کافی وارد نمی‌شود.»

به گفته گریفیث، در زمانی که بسیاری از آواره‌های فلسطینی خانه‌ها و معیشت خود را از دست داده‌اند، کمبود قیمت‌ها را نیز افزایش می‌دهد.

"این کمبودها در غزه خدمات ضروری را مختل می کند و قیمت ها را بالا می برد. و وقتی مردم آواره می شوند و خانه های خود را از دست می دهند - معیشت خود را نیز از دست می دهند. بنابراین، پول نقد کمیاب است و مردم نمی توانند آنچه را که ممکن است در بازار موجود است بخرند."

همه این موارد زندگی فلسطینی‌های غزه را در حال حاضر سخت‌تر می‌کند. به همین دلیل است که ما همچنان خواستار ورود نامحدود و دسترسی به مواد غذایی ضروری، کالاها، داروها و سایر اقلام به افرادی هستیم که به آن نیاز دارند.»

او گفت که کمیته بین‌المللی صلیب سرخ همچنان خواستار رعایت قوانین بشردوستانه بین‌المللی در گفتگو با مقامات اسرائیلی است.

به همین دلیل است که در گفت‌وگو با مقامات اسرائیلی، ما همچنان خواستار حفظ حقوق بشردوستانه بین‌المللی هستیم که به دنبال کاهش رنج غیرنظامیان در زمان درگیری‌های مسلحانه است.»

به همین دلیل است که ما همچنان خواستار اراده سیاسی لازم برای جستجوی گفتگو و راه حل های پایدار برای بهبود زندگی فلسطینیان در غزه هستیم.

گریفیث گفت که هزاران فلسطینی در غزه پس از آواره شدن یا از دست دادن خانه های خود همچنان در چادرها زندگی می کنند و بسیاری از آنها چندین بار مجبور به نقل مکان شده اند.

پس از سه سال زندگی در چادرها در اثر گرما و سرمای شدید، برخی از خانواده‌ها علیرغم خطر ریزش به ساختمان‌های آسیب‌دیده بازمی‌گردند، زیرا جایگزین‌های کمی دارند.

او فروریختن اخیر یک ساختمان آسیب دیده در شهر غزه را به یاد آورد که بیش از 100 نفر در آن پناه گرفته بودند. بسیاری نجات یافتند، اما برخی دیگر از جمله کودکان کشته شدند.

او گفت: «انتخاب بین زندگی در یک چادر... یا ساختمانی که آسیب دیده و در خطر فرو ریختن است، فقط برای داشتن سقفی بالای سر، انتخابی نیست که هر خانواده ای باید انجام دهد.»

با نزدیک شدن به زمستان، گریفیث هشدار داد که باران و باد شدید می‌تواند خطر ریزش بیشتر را افزایش دهد و خواستار ماشین‌آلات سنگین برای پاک‌سازی آوارها و ورود مواد بادوام سرپناهی به غزه شد.

گریفیث گفت، علیرغم ویرانی ها و سختی ها، فلسطینی ها در غزه همچنان «میل به یک زندگی عادی» را ابراز می کنند - رفتن به مدرسه، دیدن دوستان، کار، بودن با خانواده و بازگشت به خانه.

وی اذعان کرد که آتش بس در اکتبر سال گذشته شدت خصومت ها را کاهش داد و مواد غذایی و کالاهای بیشتری را وارد غزه کرد، اما گفت که بحران انسانی همچنان شدید است.

وی گفت: "مرگ و ویرانی برای فلسطینیان در غزه هر روز ادامه دارد" و هشدار داد که حتی زمانی که غزه دیگر در سرفصل اخبار نیست، رنج ادامه دارد.

گریفیث گفت که "رویاها و امیدهای" فلسطینیان برای آینده اغلب در پوشش بین المللی غایب است. او همچنین بر مهربانی و همبستگی خود در میان مردمی که با وجود سال ها سختی به خانواده ها، جوامع و حتی غریبه ها کمک می کنند، تاکید کرد.

او گفت که میل به یک زندگی آبرومندانه و عادی منعکس کننده هدف حقوق بشردوستانه بین المللی است: حفاظت از غیرنظامیان و کاهش رنج در طول درگیری.

گریفیث دیدار با یک روزنامه نگار فلسطینی را در سفر قبلی خود به غزه به یاد آورد.

او گفت: «زمانی که آخرین بار در غزه بودم، با یک روزنامه نگار فلسطینی آشنا شدم که شعری را که او سروده بود برایم خواند.

"شعر در مورد پرنده ای بود که بال هایش را باز کرد و پرواز کرد. پس از پایان خواندن شعر، روزنامه نگار به من گفت که او همان پرنده است. او به من گفت که تمام کاری که می خواست انجام دهد این بود که آزادی بال گشودن را تجربه کند."

او به من می‌گفت که می‌خواهد یک زندگی شرافتمندانه، با انتخاب و اختیار داشته باشد.»

گریفیث گفت که آرمان های این روزنامه نگار منعکس کننده آرزوهای بسیاری از فلسطینی ها در غزه است.

بسیاری از مردم غزه مانند او هستند. آنها رویاها، امیدها و ترس هایی برای آینده خود دارند. آنها می خواهند بال های خود را باز کنند و زندگی کنند، اما نمی توانند."