شاهنشاهی سلطنتی او: نمایش برلین با هنرمندی که ملکه را به نازی تبدیل کرد، دوباره دیدار می کند

کریستوف شلینگنسیف فقید یکی از برانگیختگان بزرگ هنر آلمان بود. آیا زیبایی‌شناسی ترسناک B-Movie او همچنان می‌تواند ما را شوکه کند تا دوباره درباره قدرت رسانه‌ای، استعمار و راست افراطی فکر کنیم؟

کریستوف شلینگنزیف مطمئنا می دانست که چگونه تحریک کند. تیتر ساندی اکسپرس پس از اولین نمایش کاپرو سیتی در تئاتر فولکسبوهن در برلین در سال 2006، "خشم در نمایشنامه آلمانی که ملکه را یک نازی نشان می دهد." این نمایشنامه با تکیه بر اتفاقات هنرمند پرفورمنس آمریکایی آلن کاپرو، توجه خود را به دیانا، مرگ شاهزاده ولز معطوف کرد. در یک صحنه، ملکه وقت یک سلام هیتلر را اجرا می کند. دیگری تعقیب و گریز پاپاراتزی را که منجر به تصادف مرگبار دیانا شد، دوباره اجرا می کند. دایانا در رختخواب در کنار دو مرد مبتلا به سندرم داون ظاهر می شود. و کامیلا با خون حیوانات پرتاب می شود.

شلینگنزیف اصرار داشت که این کار به عنوان تحریک آمیز نبود، بلکه به عنوان تحقیق در مورد چگونگی تبدیل دیانا به یک نماد مدرن بود. اما هنر او با خشم رشد کرد و پوچ بودن جوامعی را که بت‌های خود را تجلیل می‌کردند و در عین حال زندگی آنها را به عنوان سرگرمی مصرف می‌کردند، آشکار کرد.

شهر کاپرو در قلب یک نمایش جدید برلین قرار دارد - این دیگر مشکل من نیست، با گند خودت بپرداز - که میراث هنرمند را دوباره مرور می کند. در دهلیز بزرگ نئو رنسانس گروپیوس باو، بازدیدکنندگان با بقایای مرحله چرخان مانند چرخ و فلک روبرو می شوند که او آن را «انیماتوگرافی» نامید. امروز نگاه کردن به این چیدمان مانند نگاهی اجمالی به ذهن شلینگنزیف است: کلاژی آشفته از خاطرات دوران کودکی، فانتزی های خشونت آمیز و زرق و برق سلطنتی. ادامه مطلب...