صنعت مخابرات باید در مورد انعطاف پذیری آب و هوا متفاوت فکر کند

ده سال پیش، یکی از بزرگترین چالش های زیرساختی صنعت مخابرات، راه اندازی شبکه 4G بود. از آن زمان، مخابرات متحول شده است - و محیطی که زیرساخت های ما در آن کار می کنند با آن تغییر کرده است.

تابستان 2026 گرم ترین تابستان تاریخ بریتانیا بود. تنها در 9 ماه اول سال 2026 ما با موج گرما، خشکسالی، آتش‌سوزی جنگلی و هشدار سیل مواجه بوده‌ایم. و پیش‌بینی‌های اقلیمی نشان می‌دهند که شرایطی مانند این به طور فزاینده‌ای آشنا خواهند شد.

برای آن دسته از ما که مسئول زیرساخت‌های حیاتی ملی هستیم که مردم هر روز به آن تکیه می‌کنند، این بدان معناست که به شیوه‌ای کاملا متفاوت درباره انعطاف‌پذیری فکر کنیم - تغییر تمرکز از یک شبکه واحد به تداوم خدماتی که مردم به آن تکیه می‌کنند.

در مخابرات، تأثیرات فیزیکی تغییرات آب و هوایی می‌تواند به سرعت برای مشتریان ما به مسائل واقعی تبدیل شود. و در حالی که اپراتورها در حال حاضر اقداماتی را برای آماده سازی شبکه های خود انجام می دهند - از توان پشتیبان و خنک کننده گرفته تا محافظت در برابر سیل و برنامه ریزی طولانی مدت خطر آب و هوا - انعطاف پذیری در مرزهای یک شبکه منفرد شروع و پایان نمی یابد. این باید در چارچوب سیستم زیرساخت دیجیتال بریتانیا در نظر گرفته شود.

قانون امنیت مخابرات قبلا اپراتورها را ملزم کرده است تا رویکرد سیستمی تری برای شناسایی خطرات و آمادگی برای اختلال در پیش گیرند. خطر آب و هوا اکنون به همان نظم عملیاتی نیاز دارد تا اطمینان حاصل شود که اتصالی که اقتصاد و امنیت ملی ما را در حال کار نگه می دارد، قابل اعتماد باقی می ماند.

ما باید فراتر از انعطاف پذیری شبکه های فردی فکر کنیم

شبکه های ما به صورت مجزا وجود ندارند. همه ما به یک اکوسیستم دیجیتال بسیار گسترده تر متصل هستیم و به طور فزاینده ای به سایر زیرساخت های حیاتی نیز وابسته هستیم. حمل و نقل یک مثال واضح است. شبکه‌های مخابراتی به جاده‌ها و پیوندهای حمل‌ونقلی بستگی دارند که همچنان در دسترس باقی می‌مانند تا مهندسان بتوانند به مکان‌های حیاتی دسترسی پیدا کنند.

این بدان معناست که ما باید فراتر از انعطاف پذیری شبکه های فردی نگاه کنیم و به انعطاف پذیری سیستم به عنوان یک کل فکر کنیم.

خطرات اقلیمی به طور منظم یکی یکی وارد نمی‌شوند و تأثیر یک رویداد در بخشی از زیرساخت‌های حیاتی ملی ما می‌تواند به سرعت در جاهای دیگر احساس شود. ما این را دیده ایم که در رویدادهای شدید آب و هوایی زنده شده است. موج گرما می تواند همزمان با تحت فشار قرار گرفتن سیستم قدرت، تقاضای خنک کننده را افزایش دهد و سیل می تواند به تجهیزات آسیب برساند و از رسیدن مهندسان به آن جلوگیری کند.

هر اپراتور منفرد - چه شرکت مخابراتی باشد یا مقامات بزرگراه - برای هر سناریو اختلال برنامه‌هایی دارد. چالش این است که آن برنامه ها باید زمانی کار کنند که یک رویداد چند وابستگی را همزمان تحت فشار قرار دهد.

بنابراین، همکاری با دولت، قانون‌گذاران و سایر صنایع زیرساختی که به آنها وابسته هستیم، حیاتی‌تر از همیشه است. سازگاری با اقلیم یک موضوع استراتژیک ملی است. ما باید شروع کنیم که با آن به عنوان یکی برخورد کنیم.

انطباق باید تصمیمات زیرساختی را که امروز می گیریم تغییر دهد

تفکر متفاوت در مورد انعطاف پذیری آب و هوا همچنین به معنای تفکر متفاوت در مورد تصمیماتی است که امروز می گیریم. شناسایی خطرات اقلیمی مهم است، اما صرفا شناخت یا گزارش آنها کافی نیست. ارزش واقعی زمانی به دست می‌آید که این ریسک‌ها بر نحوه برنامه‌ریزی، سرمایه‌گذاری و عملکرد کسب‌وکارها تأثیر بگذارند.

زیرساخت های مخابراتی ساخته شده است تا سال ها، اغلب ده ها سال کار کند. ما نمی‌توانیم آب و هوای دقیق یک مکان خاص را در سال 2040 پیش‌بینی کنیم، اما می‌توانیم اکنون تصمیماتی بگیریم که در طیف معتبری از شرایط آینده معقول باقی بماند و مشخص کنیم که چه چیزی از طریق برنامه‌ریزی سناریوهای اقلیمی مسیر متفاوتی را آغاز می‌کند.

بنابراین ملاحظات آب و هوایی باید بخشی از تصمیمات بلندمدت از سرمایه گذاری سرمایه و برنامه ریزی شبکه تا حاکمیت اجرایی باشد. این همیشه ساده نیست.

یکی از چالش های تغییر اقلیم غیرقابل پیش بینی بودن آن است. ما می‌توانیم الگوهایی را در علم و داده‌ها ببینیم، اما مسیر خطی و منظمی وجود ندارد که به یک کسب‌وکار بگوید که زیرساخت‌هایش در پنج، ده یا بیست سال آینده دقیقا با چه شرایطی مواجه خواهند شد. بسیاری از تأثیراتی که ما امروز تجربه می کنیم، قلمروی ناشناخته برای کل بشریت است، چه رسد به زیرساخت ها.

بخشی از پاسخ، ترجمه خطر آب و هوا به زبانی است که کسب‌وکارها از قبل برای تصمیم‌گیری استفاده می‌کنند. برای مخابرات، این به معنای صحبت در مورد انعطاف‌پذیری، قابلیت اطمینان، کارایی و سرمایه‌گذاری است – و درک این موضوع که این اولویت‌ها اغلب بیشتر از آنچه فکر می‌کنیم به هم مرتبط هستند.

ما آن را با صفر خالص دیده‌ایم. بسیاری از اقدامات مورد نیاز برای کربن زدایی شبکه ها نیز اقداماتی هستند که می توانند آنها را کارآمدتر، قابل اطمینان تر و انعطاف پذیرتر کنند. کاهش مصرف انرژی یک مثال واضح است: می‌تواند انتشار گازهای گلخانه‌ای را کاهش دهد و در عین حال کارایی را بهبود بخشد و قرار گرفتن در معرض هزینه‌های انرژی را کاهش دهد. به‌جای اینکه صفر خالص، سازگاری و انعطاف‌پذیری شبکه را به‌عنوان برنامه‌های جداگانه در نظر بگیریم، باید به طور فزاینده‌ای به این نگاه کنیم که تصمیم‌های زیرساختی مشابه می‌توانند به ارائه هر سه کمک کنند.

به هر حال، مخابرات قبل از هر چیز یک تجارت زیرساختی است. و اگر در زیرساخت‌هایی سرمایه‌گذاری می‌کنیم که برای سال‌های آینده کار می‌کنند، انعطاف‌پذیری در برابر تغییرات آب و هوایی باید بخشی از نحوه تصمیم‌گیری ما در مورد سرمایه‌گذاری - و کجا - باشد.

عدم اطمینان اغلب به عنوان دلیلی برای انتظار تلقی می شود. اما هنگام سرمایه گذاری در زیرساخت های طولانی مدت، من معتقدم که باید دلیلی برای باز نگه داشتن گزینه های ما باشد.

انطباق نیاز به اولویت بیشتری دارد

برای سال‌ها، مکالمه آب و هوا در مخابرات به درستی بر چگونگی کاهش تأثیر خود بر آب و هوا متمرکز شده است. اما از آنجایی که اثرات فیزیکی آن به طور فزاینده‌ای قابل مشاهده می‌شوند، باید به طرف دیگر آن گفتگو نیز توجه بیشتری کنیم: اینکه چگونه یک آب و هوا در حال تغییر بر زیرساخت‌هایی که همه ما به آن متکی هستیم تأثیر می‌گذارد.

هیچ اپراتور فردی تصویر کامل را ندارد. سیستم‌های مخابراتی به شرکت‌ها، بخش‌ها و چارچوب‌های نظارتی متفاوتی بستگی دارند، که تاب‌آوری آب و هوا را به یک چالش مشترک و همچنین یک چالش فردی تبدیل می‌کند.

یک رویکرد مشارکتی تر می تواند به تقویت انعطاف پذیری در بخش ها کمک کند. این می تواند شامل سناریوهای مشترک آب و هوایی، تست استرس بین بخشی، اولویت های بازسازی مورد توافق، پروتکل های واضح تر برای به اشتراک گذاری اطلاعات در هنگام اختلال باشد.

در صورت وقوع طوفان، تاب آوری قدرت یک مثال است. تحمیل وظیفه بالاتر همکاری و اشتراک داده بین اپراتورهای شبکه توزیع و شرکت های مخابراتی به استقرار مناسب این کاهش کمک می کند.

دولت و تنظیم‌کننده‌ها نیز در تشکیل این کار نقش دارند - با این حال، ما نمی‌توانیم منتظر باشیم تا سازگاری آب‌وهوایی به یک اقدام دیگر برای انطباق تبدیل شود. ما باید در زمینه خدمات و نوآوری رقابت کنیم، در حالی که در خطرات همکاری کنیم، هیچ شرکتی نمی تواند به تنهایی مدیریت کند.

ما نمی‌توانیم دقیقا بدانیم که شبکه‌های ما در دهه‌های آینده با چه شرایطی مواجه خواهند شد. اما ما می دانیم که آب و هوای آنها در حال تغییر است. چالش در حال حاضر این است که مطمئن شویم زیرساختی که امروز روی آن سرمایه گذاری می کنیم برای جهانی که فردا به آن نیاز دارد آماده است.

ما بهترین سیستم تلفن تجاری را معرفی کرده ایم.

این مقاله به عنوان بخشی از TechRadar Pro Perspectives، کانال ما برای معرفی بهترین و باهوش ترین ذهن ها در صنعت فناوری امروز تهیه شده است.

نظرات بیان شده در اینجا نظرات نویسنده است و لزوما نظرات TechRadarPro یا Future plc نیست. اگر مایل به مشارکت هستید، اطلاعات بیشتری را در اینجا بیابید: https://www.techradar.com/pro/perspectives-how-to-submit