غرب ایالات متحده از دهه 1960 تقریبا 300 یخچال طبیعی را از دست داده است. بحران آب و هوا به شدت آنچه را که باقی مانده کوچک می کند

در اواسط قرن گذشته، منطقه دارای 1450 یخچال طبیعی بود و یک مطالعه جدید میزان تلفات را نشان می دهد.

بیش از 11000 سال پیش، پایان آخرین عصر یخبندان یخچال های طبیعی را در سراسر آمریکای شمالی برجای گذاشت.

کیسه های یخ در غرب ایالات متحده در طول زندگی ما ناپدید می شوند که به دلیل بحران آب و هوایی تسریع شده است.

محققان مستند کردند که صدها مکان از این قبیل اکنون در اثر زمان گم شده اند.

در سراسر غرب ایالات متحده، افزایش دما باعث عقب نشینی یخچال های طبیعی تا حد ناپدید شدن می شود. یک مطالعه جدید نشان می دهد که حدود 300 یخچال طبیعی از دهه 1960 ناپدید شده اند و تقریبا همه بقیه به شدت کاهش می یابند زیرا بحران آب و هوایی همچنان در حال تشدید شدن است.

در اواسط قرن گذشته، بیش از 1450 یخچال - زبانه های بزرگ یخ، برف و سنگ که تحت وزن و گرانش خود حرکت می کنند - در سرتاسر کوه های غرب آمریکا قرار گرفتند و آب خنک را برای اکوسیستم ها و کشاورزی فراهم کردند که به تدریج ذوب می شوند.

برخی، در سیرا نوادا کالیفرنیا، چند هزار سال پیش شکل گرفتند، در حالی که برخی دیگر، مانند آنهایی که در شمال غربی اقیانوس آرام هستند، بقایای حتی دورتر در آخرین عصر یخبندان هستند که حدود 11700 سال پیش به پایان رسید.

داستان‌های طولانی این توده‌های چند ساله یخ به سرعت به پایان می‌رسد، اما به دلیل گرمایش جهانی ناشی از سوزاندن سوخت‌های فسیلی. تحقیقات جدید نشان می‌دهد که مساحت کلی یخچال‌های طبیعی در غرب ایالات متحده از دهه 1960 تا یک سوم کاهش یافته است، با شواهدی که با ادامه افزایش دما، این کاهش سرعت در حال افزایش است.

حدود 300 مورد از این یخچال ها از نظر عملکردی ناپدید شده اند، به این معنی که به اندازه دو زمین فوتبال کوچک شده اند و دیگر حرکت نمی کنند. پس از تسلط بر قله‌های کوه برای هزاران سال، صدها یخچال طبیعی که زمانی سلطنتی بوده‌اند، درست در عرض زمان از زمانی که بیتلز اولین رکورد خود را منتشر کرد، به تکه‌های کوچک و غم‌انگیزی از یخ تبدیل شده‌اند.

اندرو فونتین، جغرافیدان دانشگاه ایالتی پورتلند و نویسنده اصلی این مطالعه جدید، می‌گوید: «وقتی متوجه شدم اینطور بود، «ایکس - خیلی بیشتر از چیزی است که فکر می‌کردم».

بزرگ‌ترین یخچال‌های طبیعی ایالات متحده هنوز در آلاسکا یافت می‌شوند، اما فونتین گفت که او می‌خواهد اولین فهرستی از یخچال‌های «بی‌عشق» را که در نزدیک‌ترین نقطه به محل زندگی مردم، در ۴۸ ایالت پایین‌تر، قرار دارند، انجام دهد. این تحقیق جدید که در Proceedings of the National Academy of Sciences منتشر شده است، از داده های ماهواره ای و عکس های هوایی برای ترسیم چگونگی کاهش یخچال های طبیعی در شش ایالت غربی ایالات متحده استفاده کرده است.

یخچال‌های کوچک‌تر و رو به جنوب بیشترین میزان انقباض را تجربه کرده‌اند، به‌ویژه آنهایی که در ارتفاعات پایین‌تر از 9000 فوت در سیرا نوادا و زیر 6000 فوت در محدوده Cascade، که در امتداد شمال غربی اقیانوس آرام قرار دارند.

اما حتی بسیاری از یخچال‌های طبیعی بزرگ‌تر در نیم قرن آینده ناپدید می‌شوند، تحقیقات قبلی فونتن نشان می‌دهد که در پایان قرن احتمالا فقط در بالای بلندترین کوه‌های غرب مانند کوه هود و کوه رینیر وجود دارند، در حالتی کوچک‌تر.

Fountain گفت: "نتیجه غم انگیز این است که ما شاهد نشانه هایی هستیم که تغییرات یخچال های طبیعی در حال شتاب گرفتن است و من می گویم بسیاری از آنها تا سال 2100 از بین خواهند رفت." "در تابستان آنها بیشتر ذوب می شوند زیرا هوا گرمتر است و در زمستان به جای برف باران می بارد ، که آنها را تغذیه نمی کند. این یک ضربه مضاعف است. هیچ خبر خوبی در این مورد وجود ندارد."

یخچال های طبیعی اجزای مهم اکوسیستم های آلپ هستند و مقداری آب برای کشاورزی و برق آبی در غرب ایالات متحده تامین می کنند، حتی اگر از محل زندگی اکثر مردم دور باشند. به گفته Fountain، با این حال، عقب نشینی آنها به اندازه کافی سریع بوده است که باعث ایجاد حس اضطراب در بین مردم محلی شود.

او گفت: «مردم دوست دارند بدانند یخچال های طبیعی در اطراف هستند، به قلبشان نزدیک هستند و دیدن کوه ها برهنه به نظر می رسد نگران کننده است. از بین رفتن یخچال‌های طبیعی نیز شاهدی ملموس بر کاهش حجم برف است، جایی که مقدار زیادی آب آشامیدنی از آن تامین می‌شود، بنابراین در مورد خشکسالی نیز نگرانی ایجاد می‌کند.

این مشکل به آمریکای شمالی محدود نمی شود. در مکان‌هایی مانند اروپا و هیمالیا، دانشمندان کاهش یخچال‌های طبیعی را با تشدید گرمایش جهانی و به خطر انداختن محصولات کشاورزی و حیات وحش ثبت کرده‌اند.

فونتین گفت: «ما گرمای یخچال را افزایش می‌دهیم، بنابراین یخ در همه جا آب می‌شود. او گفت که از بین رفتن یخچال ها را می توان با اقداماتی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای سیاره ای کاهش داد، اما روند توقف یا حتی احیای آنها ممکن است قرن ها طول بکشد.

تا آن زمان، یخچال‌های طبیعی در معرض خطر فزاینده بی‌ثبات شدن به روش‌های ناگهانی و بالقوه فاجعه‌بار، مانند زمانی که یک یخچال طبیعی و سنگ بستر در امتداد مرز تبت و نپال در ماه اوت فرو ریخت، دست‌کم 1400 نفر را کشت و هزاران نفر دیگر همچنان مفقود هستند.

اریک ریگنوت، متخصص یخبندان در دانشگاه کالیفرنیا، ایروین، می‌گوید: «مجموعه‌ای از خطرات وجود دارد که ما کاملا برای آن آماده نشده‌ایم که نه تنها یخ‌ها از بین رفته‌اند، بلکه زمین‌ها دیگر پایدار نیستند». ما آن را در نپال و همچنین در کوه‌های آلپ دیده‌ایم، جایی که فصل صعود کوتاه‌تر می‌شود زیرا بسیار خطرناک است. این چیزی است که من نگران آن هستم.

در همین حال، ذوب بی رویه یخچال های طبیعی در یخ های بزرگ قطبی، مستقیما باعث بالا آمدن سطح آب دریاها می شود. یک مطالعه بزرگ در ماه گذشته نشان داد که حدود 12.5 تن یخ از یخچال های طبیعی در گرینلند و قطب جنوب از سال 1979 ذوب شده است.

این مقدار عظیم یخ از دست رفته، به اندازه ای که بتواند کل قاره آمریکا را در عمق 5 فوتی بپوشاند، در چهار دهه گذشته به سه کوادریلیون گالن آب ذوب شده و سطح دریاهای جهانی را حدود یک اینچ افزایش داده است.

حتی یک افزایش جزئی سطح دریا برای تشدید شدید اثر طوفان و سیل در سواحل کافی است، به طوری که اکثر شهرهای ساحلی جهان اکنون در معرض خطر آبگرفتگی قرار دارند زیرا صفحات یخ جرم خود را از دست می دهند.

ریگنوت، یکی از نویسندگان مقاله روی یخی که در قطب گم شده است، می گوید: «مردم از سیل در جنوب کالیفرنیا شوکه شده اند، اما ما 40 سال است که این موضوع را به شما می گوییم، واضح است که هیچ کس تا زمانی که زیرزمین آنها زیر آب نرود گوش نمی دهد.

سطح دریا به طرز خزنده ای بالا می رود، اما پس از آن حوادثی مانند طوفان یا جزر و مد در بالای آن رخ می دهد و بعد با مشکل مواجه می شوید. همیشه بدتر می شود، اما هنوز دیر نشده است، هر قدمی در جهت درست مهم است. مردم نباید غرق کار شوند، ما باید فکر کنیم که می خواهیم تغییر کنیم و باید تغییر کنیم.

عکس های اصلی یخچال هایدن در اورگان. عکس ها: IC Russel/US Geological Survey Photographic Library; حسن بساجیک/ پروژه RePhoto یخچال