فاش شد: بریتانیا برای رسیدن به هدف خود در زمینه کمک به آب و هوا به 2 میلیارد پوند "حسابداری مشکوک" متکی است.

چاپ مقاله

به اشتراک بگذارید

محتویات مقاله

بزرگ کردن منو

بستن

"حرکت تیرک دروازه ها"

یک میلیارد پوند کسری

تغییرات حسابداری

روش شناسی

بریتانیا هدف خود را برای ارائه 11.6 میلیارد پوند کمک آب و هوا به کشورهای در حال توسعه تا سال 2026 شکست داده است - اما فقط از طریق "حسابداری مشکوک".

به عنوان بخشی از تعهدات خود تحت توافق پاریس، بریتانیا متعهد شد حداقل 11.6 میلیارد پوند در خارج از کشور بین سال های 2021 تا 2026 به عنوان "تأمین مالی آب و هوا" بدهد.

اکنون، تجزیه و تحلیل Carbon Brief نشان می دهد که حدود 2.1 میلیارد پوند از وجوهی که بریتانیا برای این هدف حساب کرده است، از هزینه های جدید حاصل نشده است.

در عوض، دولت بودجه‌های موجود برای بانک‌های توسعه، سرمایه‌گذاری بخش خصوصی و کمک به افغانستان، سودان و سایر کشورهای جنگ‌زده را به عنوان «مالی آب و هوا» نامید.

بدون این تغییرات، بریتانیا نزدیک به یک میلیارد پوند از هدف خود فاصله می گرفت.

تجزیه و تحلیل Carbon Brief بر اساس درخواست‌های متعدد FOI است و جزئیات منتشرنشده هزینه‌های مالی بریتانیا در زمینه آب و هوا را نشان می‌دهد.

کارشناسان و نمایندگان مجلس می‌گویند استفاده از حسابداری «مشکوک» نشان می‌دهد که بریتانیا برای دستیابی به اهداف اقلیمی خود «گوشه‌ها» را کوتاه می‌کند و در عین حال کاهش بی‌سابقه‌ای را در بودجه کمک‌های خارجی خود انجام می‌دهد.

"حرکت تیرک دروازه ها"

بریتانیا و سایر کشورهای توسعه یافته بر اساس معاهدات اقلیمی سازمان ملل متحد موظف هستند برای کمک به کشورهای در حال توسعه برای مقابله با تغییرات اقلیمی، بودجه «جدید و اضافی» برای آب و هوا فراهم کنند.

آنها همچنین اهداف مشخصی برای «تجهیز» 100 میلیارد دلاری بودجه آب و هوا در سال تا سال 2025 و «حداقل» 300 میلیارد دلار تا سال 2035 دارند.

به عنوان کمک بریتانیا به تامین مالی بین المللی آب و هوا، در سال 2019، دولت محافظه کار متعهد شد که 11.6 میلیارد پوند بین سال های مالی 2021-22 و 2025-26 فراهم کند. این به معنای «دوبرابر کردن» هدف پنج ساله قبلی آن بود.

از آن زمان، دولت‌های متوالی با اشاره به فشارهای اقتصادی و نیاز به هزینه‌های دفاعی بیشتر، مقدار پولی را که برای کمک‌های خارجی مصرف می‌شود، کاهش داده‌اند. این امر فشار زیادی را بر هدف 11.6 میلیارد پوندی که از بودجه کمکی بریتانیا تامین می شود، وارد کرده است.

به منظور حفظ هدف در حین کاهش کمک ها، دولت محافظه کار در سال 2023 تصمیم گرفت معیارهای آنچه را که به عنوان هزینه های «اقلیمی» تعریف می کند، کاهش دهد.

این امر به بریتانیا امکان داد تا به هدف 11.6 میلیارد پوندی خود متعهد بماند، بدون اینکه هزینه بیشتری برای پروژه‌های آب و هوایی جدید صرف کند، صرفا با برچسب‌گذاری مجدد بودجه‌های موجود. دولت فعلی کارگر ترجیح داده است این رویکرد را حفظ کند، در حالی که متعهد شده است که هزینه های کمک را حتی بیشتر کاهش دهد.

این اقدام به شدت توسط مبارزان، نمایندگان مجلس و حتی سازمان دیده بان رسمی امداد بریتانیا مورد انتقاد قرار گرفته است، که آن را به عنوان "حسابداری خلاقانه" و "حرکت تیرک ها" توصیف کرده اند.

یک میلیارد پوند کسری

دولت بریتانیا اعلام کرده است که به هدف 11.6 میلیارد پوندی دست یافته است، اما جزئیات کاملی از نحوه انجام این کار - یا حتی کل مبلغ ارائه شده تا سال 2025-2026 را منتشر نکرده است.

داده‌های اطلاعات اطلاعاتی که توسط Carbon Brief در طول چند ماه به دست آمده است نشان می‌دهد که در واقع، کل بودجه مالی آب و هوا در پنج سال گذشته به 12.8 میلیارد پوند رسیده است - با رکورد 4 میلیارد پوند تنها در سال گذشته.

با این حال، تجزیه و تحلیل Carbon Brief از داده های دولت همچنین نشان می دهد که حدود 2.1 میلیارد پوند - تقریبا یک پنجم کل - از تغییرات حسابداری دولت ناشی می شود.

بدون این تغییرات، همانطور که نمودار زیر نشان می‌دهد، مجموع منابع مالی بریتانیا برای آب و هوا تا سال 2026 تنها به حدود 10.7 میلیارد پوند می‌رسید و 924 میلیون پوند کسری را بر جای می‌گذاشت.

این رقم نهایی 2.1 میلیارد پوندی بالاتر از پیش‌بینی کمیسیون مستقل تأثیر کمک‌های بریتانیا (ICAI) است که در سال 2024 تخمین زد که مجموع بودجه مالی «تجدید طبقه‌بندی‌شده» به 1.7 میلیارد پوند خواهد رسید.

دولت تأکید کرده است که تغییرات حسابداری آن با «روش‌های مورد توافق بین‌المللی برای محاسبه ICF» که توسط سایر اهداکنندگان اصلی استفاده می‌شود، «سازگار» است.

(کارشناسان خاطرنشان کرده‌اند که به‌طور سنتی، بریتانیا رویکردی سخت‌گیرانه‌تر برای حسابداری مالی در آب و هوا دارد، که به‌طور بدنام غیرقابل تنظیم و غیرشفاف است.)

در گزارش اخیر کمیته توسعه بین المللی (IDC) اشاره شده است که کشورهای توسعه یافته متعهد شده اند تا کمک های مالی «جدید و اضافی» را برای آب و هوا به کشورهای در حال توسعه ارائه دهند که عموما به عنوان بودجه اضافی در کنار کمک های موجود تفسیر می شود.

شواهد جمع‌آوری‌شده توسط IDC به این نتیجه رسیدند که در کنار کاهش کمک‌ها، تغییرات حسابداری بریتانیا، «اضافی بودن و اعتبار» تأمین مالی آب و هوای آن را «فرسایش» کرده است.

سارا چمپیون، رئیس IDC، در پاسخ به یافته‌های Carbon Brief گفت که داده‌ها «نور جدیدی» بر یافته‌های کمیته می‌تاباند:

"تصویر بهتر نمی شود. اگر حسابداری مشکوک برای دریافت حدود 1 میلیارد پوند کسری در هزینه های ICF بین سال های 2021-22 و 2025-26 استفاده شده است، این فقط بر نگرانی من تأکید می کند که دولت به جای تلاش برای ارائه نتایج واقعی آب و هوا و طبیعت، گوشه ها را برای حفظ تعهدات اصلی هزینه های اقلیمی کاهش داده است."

این تغییرات حسابداری همچنان مرتبط باقی می‌ماند، زیرا بریتانیا فاز بعدی تامین مالی بین‌المللی آب و هوا را آغاز می‌کند و در عین حال بودجه کمک را بیشتر کاهش می‌دهد.

دولت متعهد شده است 6 میلیارد پوند کمک خارجی برای پروژه های آب و هوایی طی سه سال آینده اختصاص دهد. این امر بریتانیا را به یکی از تنها کشورهای اهداکننده اصلی تبدیل می‌کند که علی‌رغم تعهد جهانی برای افزایش حمایت، هدف جدیدی برای تامین مالی آب و هوا برای دوره پس از سال 2025 تعیین کرده است.

با این وجود، هدف جدید بریتانیا به طور متوسط ​​از 4 میلیارد پوند در سال مالی 2025-26 به 2 میلیارد پوند در سال نصف می شود. تجزیه و تحلیل قبلی Carbon Brief همچنین نشان می دهد که استفاده مداوم از "حسابداری مشکوک" احتمالا حدود یک سوم هدف جدید را تشکیل می دهد.

سخنگوی دولت بریتانیا در پاسخ به تحلیل Carbon Brief می گوید:

ما مفتخریم که هم به سومین هدف مالی بین المللی خود در زمینه آب و هوا دست یافته ایم و هم از آن فراتر رفته ایم – و به سخت کوشی برای حفاظت از آب و هوا و طبیعت ادامه خواهیم داد.

تغییر اقلیم و از دست دادن طبیعت یک تهدید واقعی و قابل توجه برای امنیت و رفاه جهانی است. به همین دلیل است که بریتانیا اقداماتی را در زمینه آب و هوا و طبیعت پیشروی می کند و در بودجه کمکی خود، تامین مالی آب و هوا را در اولویت قرار می دهد.

تغییرات حسابداری

تغییرات حسابداری بریتانیا به سه مولفه اصلی تقسیم می‌شود که در پس بیشتر بازنگری‌های صعودی آن در هزینه‌های مالی آب و هوایی قرار دارند.

اولین مورد، شمارش سهمی از بودجه «هسته ای» برای بانک های توسعه چندجانبه (MDB) به عنوان تأمین مالی اقلیم است.

این به کمک های غیر اختصاصی اشاره دارد که دولت ها برای حمایت از این بانک ها در کارشان ارائه می کنند، که شامل ارائه وام و کمک های بلاعوض به کشورهای در حال توسعه می شود.

شمارش این هزینه‌ها به‌عنوان «تامین مالی اقلیم» 1.1 میلیارد پوند به مجموع 12.8 میلیارد پوند اضافه می‌کند که عمدتا بین بانک جهانی و بانک توسعه آفریقا تقسیم می‌شود.

همانطور که نمودار زیر نشان می دهد، این تا حد زیادی بزرگترین بخش مالی اضافی آب و هوا است که از تغییرات حسابداری بریتانیا ناشی می شود.

یک صفحه گسترده با جزئیات این تغییرات حسابداری را می توان در اینجا مشاهده کرد.

این تجدید نظر به این دلیل توجیه شده است که بانک جهانی و سایر بانک ها اهداف روشنی برای تأمین مالی پروژه های مرتبط با آب و هوا با استفاده از بودجه اصلی خود دارند.

با این حال، MDB ها همچنین به دلیل عدم شفافیت در مورد تأمین مالی آب و هوا و اتکای آنها به وام ها، به جای کمک های بلاعوض، با انتقاداتی مواجه شده اند. (در مقابل، تقریبا تمام منابع مالی بریتانیا تا کنون مبتنی بر کمک مالی بوده است.)

علاوه بر این، ایالات متحده بر MDB ها فشار آورده است تا برنامه های آب و هوایی خود را به کلی کنار بگذارند. در واقع، دولت ترامپ در حال حاضر بانک جهانی را مجبور کرده است تا از هدف کلی خود برای اختصاص 45 درصد از بودجه خود برای تامین مالی آب و هوا صرف نظر کند.

جان سوار، مدیر پروژه محیط زیست در NGO پروژه برتون وودز، به Carbon Brief می گوید:

"یکی از چیزهایی که حذف هدف کلی [بانک جهانی] قطعا انجام می دهد این است که ... عدم پیش بینی جریان های آینده را اضافه می کند."

دومین تغییر بزرگ حسابداری بریتانیا - با کمک نزدیک به 600 میلیون پوند - از محاسبه خودکار 30 درصد از کمک های بشردوستانه به عنوان کمک های مالی آب و هوا حاصل می شود، اگر این کمک ها به یکی از کشورهایی که آسیب پذیرترین آنها در برابر تغییرات اقلیمی ارزیابی می شود، می رسد.

این شامل برخی از جنگ زده ترین و کم درآمدترین کشورهای جهان مانند افغانستان، سودان و جمهوری دموکراتیک کنگو می شود.

مهمتر از همه، این بدان معناست که پروژه ها حتی اگر هیچ ارتباط قابل تشخیصی با تغییرات اقلیمی نداشته باشند، مانند کمک به مردم "متأثر از درگیری" در یمن و یتیمان در زیمبابوه به حساب می آیند.

مرکز توسعه جهانی (CGD) این تجدید نظر را "خودسرانه" توصیف کرده است، با توجه به اینکه هر پروژه کمکی قبلا برای هر جزء مرتبط با آب و هوا بررسی شده است.

سومین بخش قابل توجه از شمارش بیشتر سرمایه‌گذاری‌های بخش خصوصی دولت از طریق سرمایه‌گذاری بین‌المللی بریتانیا (BII) به‌عنوان تأمین مالی آب و هوا ناشی می‌شود. BII یک شرکت دولتی و انتفاعی است که در مشاغل کشورهای در حال توسعه سرمایه گذاری می کند و تا حدی با تزریق پول کمک بریتانیا تامین می شود.

دولت بریتانیا تصمیم گرفت تا محاسبه سهم آب و هوایی از مخارج BII خود را بر اساس سرمایه‌گذاری‌های واقعی BII به جای سهم ثابت 30 درصدی پیش‌فرض آغاز کند.

داده های به دست آمده توسط Carbon Brief از طریق FOI نشان می دهد که 133 میلیون پوند از بودجه اضافی BII به عنوان تامین مالی آب و هوا در چهار سال اول هدف 11.6 میلیارد پوندی نامگذاری شده است.

با این حال، سوابق دولتی در مورد منابع مالی آب و هوای BII متناقض بوده است و برآورد کلی تأثیر تغییرات حسابداری را دشوار می کند. بنابراین، Carbon Brief از پیش‌بینی داخلی قبلی دولت استفاده کرده است که برآورد می‌کرد این تغییر در دوره هدف پنج ساله در مجموع 266 میلیون پوند اضافه کند.

BII در سال های اخیر به طور فزاینده ای توجه خود را به سرمایه گذاری در انرژی پاک معطوف کرده است و در سال 2025 به بیش از 1 میلیارد پوند در "سرمایه گذاری های اقلیمی" رسیده است.

با این حال، این شرکت به دلیل سرمایه‌گذاری‌هایی که با اولویت‌های بریتانیا «تعارض» دارند - از جمله سرمایه‌گذاری‌های قدیمی در سوخت‌های فسیلی - و همچنین هدایت پول کمک به «میلیاردرها» با انتقاد مواجه شده است.

همچنین برخی هزینه‌های اضافی نیز وجود داشت که دولت تصمیم گرفت آن‌ها را به عنوان کمک‌های اقلیمی در نظر بگیرد - به ویژه، ۹۹ میلیون پوند از «هزینه‌های COP26» از زمانی که بریتانیا میزبان اجلاس آب و هوا بود.

شروتی آگاروال، مشاور ارشد امور مالی آب و هوا در Save the Children UK، به Carbon Brief می گوید که کاهش "تلاش مالی" کلی توسط بریتانیا "الگویی نگران کننده است که باید متوقف شود". او می افزاید:

[بریتانیا باید] شفافیت را با انتشار داده‌های به موقع و دقیق در مورد هزینه‌های آب و هوایی بین‌المللی تقویت کند و از طبقه‌بندی هزینه‌ها به‌عنوان تأمین مالی آب و هوا به صورت گذشته‌نگر، همانطور که در هزینه‌های COP26 دیده می‌شود، دست بردارد.»

روش شناسی

Carbon Brief مجموعه داده کامل هزینه های مالی بین المللی آب و هوا را از طریق FOI به دست آورد که دوره پنج ساله 2021-22 تا 2025-26 را پوشش می دهد. برای جزئیات بیشتر و دسترسی به مجموعه داده کامل، به تحلیل Carbon Brief از 12.8 میلیارد پوند هزینه در این دوره مراجعه کنید.

علاوه بر این، Carbon Brief جزئیاتی را از دفتر خارجی، مشترک المنافع و توسعه (FCDO) در مورد اینکه هزینه های مالی آب و هوایی قبل از تغییرات حسابداری 2023 برای دوره 2021-22 تا 2024-25 چقدر بوده است، درخواست کرد.

سپس Carbon Brief از این اطلاعات برای محاسبه تأثیر تغییرات حسابداری در سال‌های 2025-26 استفاده کرد و ارقام را برای بررسی تأثیر کامل ترکیب کرد.

یک صفحه گسترده با جزئیات کامل تغییرات حسابداری را می توانید در اینجا مشاهده کنید.

ارقام مالی اقلیم بریتانیا به طور منظم مورد بازنگری قرار گرفته است. در حالی که این تجزیه و تحلیل بر اساس ارقام نهایی ارائه شده از طریق درخواست های FOI در ماه های اخیر است، این امکان وجود دارد که ادارات همچنان ارقام را در نسخه های بعدی تغییر دهند.

مرتبط

تجزیه و تحلیل: چگونه بریتانیا از سال 2021 بیش از 11.6 میلیارد پوند برای کمک به آب و هوا هزینه کرده است.

2026/10/28

سیاست انگلستان

پرسش و پاسخ: چرا صورت‌حساب‌های انرژی بریتانیا تا این حد بالاست و چگونه می‌توان آنها را کاهش داد؟

2026/10/27

نفت و گاز

فاش شد: گرانی گاز پشت «نزدیک به 90 درصد» افزایش قبوض برق بریتانیا

2026/10/21

نفت و گاز

بررسی واقعیت: محافظه‌کاران بریتانیا پس از اشتباه در صفحه گسترده، «هزینه خالص صفر» را دو برابر کردند.

2026/09/10

سیاست انگلستان

The post فاش شد: بریتانیا برای رسیدن به هدف خود برای کمک به آب و هوا به 2 میلیارد پوند «حسابداری مشکوک» متکی بود اولین بار در Carbon Brief ظاهر شد.