فرماندار آیووا پرادا می پوشد. قوه مقننه شلوار می پوشد.

میوچیا پرادا یک امپراتوری مد را بر اساس یک گزاره نسبتا خرابکارانه ساخت: اینکه اگر کسی بتواند جهان را متقاعد کند که آن را متفاوت ببیند، معمولی می‌تواند خارق‌العاده شود. او نایلون را گرفت، ماده‌ای که بیشتر از میلان در چتر نجات استفاده می‌کرد و آن را به یک هدف تبدیل کرد.

راب ساند، فرماندار منتخب آیووا، که زمانی در باند فرودگاه خود راه می رفت، اکنون با یک چالش قابل مقایسه در یک صنعت به میزان قابل توجهی کمتر بخشنده مواجه است: شیک ساختن دو حزب در ایالتی که جمهوری خواهان هنوز مجلس قانونگذاری را در دست دارند.

در خطر به نظر رسیدن کلیشه ای، قیاس تقریبا خیلی خوب تنظیم شده است (ببینید ما در آنجا چه کردیم؟). پرادا سودمندی را به تجمل تبدیل کرد و ساند اکنون باید سازش سیاسی را، که نامرتب ترین کار آمریکایی هاست، به چیزی تبدیل کند که رای دهندگان آن را تحسین می کنند و قانونگذاران جمهوری خواه آن را ارزش پوشیدن می دانند.

تفاوت؟ میوچیا مجموعه های او را کنترل می کرد و ساند باید با او مذاکره کند.

پیروزی دموکرات 44 ساله در 3 نوامبر به خشکسالی 20 ساله حزب او در انتخابات فرمانداری آیووا پایان داد. و با این حال، حداقل در حال حاضر، جمهوری خواهان همچنان هر دو اتاق قانونگذاری ایالتی را کنترل می کنند، به این معنی که افرادی که اکثر برنامه های قانونگذاری او را کنترل می کنند متعلق به مخالفان هستند. آیا او می‌تواند اصولی را که در راه رفتن روی باند پرادا آموخته به کار گیرد تا دو حزب‌گرایی را برای یک مجلس قانون‌گذاری تحت کنترل جمهوری‌خواهان جذاب کند؟

رزومه بعید او به یکی از جذاب ترین کنجکاوی های انتخابات تبدیل شده است. ساند قبل از اینکه حسابرس ایالت آیووا شود، در میلان و پاریس مدل می‌شد و در باندهای پرادا و دیگر طراحان ظاهر می‌شد. دانشجوی سابق دانشگاه براون از آن زمان مد بالا را با زیبایی‌شناسی دموکراتیک‌تر یک سیاستمدار غرب میانه مبادله کرده است، جایی که پیراهن‌های عملی و آستین‌های بالا زده مفیدتر از لباس‌های مد روز هستند.

با این حال، حرفه مدلینگ او چیزی بیش از یک پاورقی زندگی‌نامه‌ای سرگرم‌کننده ارائه می‌دهد: به جرأت می‌توان گفت که روشی شگفت‌انگیز مفید برای درک آزمایش سیاسی که آیووا به تازگی او را برای انجام آن انتخاب کرده است، ارائه می‌کند.

نبوغ پرادا این بود که تشخیص داد که ارزش تا حدی یک موضوع درک است. هنگامی که او کوله پشتی نایلونی نمادین خود را در سال 1984 معرفی کرد، صنعتی را به چالش کشید که عادت داشت تجمل را با مواد گرانبها و ولخرجی های آشکار برابر کند. پارچه معمولی بود، تفکر پشت آن رادیکال بود، و آزمایش نتیجه داد… و سپس مقداری.

پیشنهاد سیاسی ساند بر معکوس مشابهی از انتظارات استوار است.

او در زمینه مقرون به صرفه بودن، آموزش عمومی، پاسخگویی دولت و همکاری در خطوط حزبی که به سختی از جذابیت سیاسی برخوردار بودند، مبارزات انتخاباتی انجام داد. اما تا زمانی که پرادا به دست او نرسید، نایلون نبود. پیروزی سند حاکی از آن است که او ممکن است موفق شده باشد در ایالتی که قاطعانه به سمت جمهوری خواهان حرکت کرده است، یک پیشنهاد سیاسی معمولی و حتی غیرمدیک را برای رأی دهندگان مطلوب ارائه کند. سوال سخت تر این است که آیا او می تواند همان جادو را روی قوه مقننه انجام دهد؟

جف کافمن، رئیس حزب جمهوری خواه آیووا، اکثریت قانونگذاری حزب خود را به عنوان "دیوار قرمز" توصیف کرد. این یک مانع بزرگ برای فرمانداری است که جذابیت سیاسی او حداقل تا حدی به امکان حکومت فراتر از تقسیمات حزبی بستگی دارد.

فراموش نکنیم که جمهوری‌خواهان وظایف خاص خود، اولویت‌های خاص خود را دارند و انگیزه چندانی برای موفقیت‌آمیز جلوه دادن یک فرماندار دموکرات دارند، به‌ویژه با توجه به نتایج میان‌دوره‌ای.

در این میان سند دارای اختیارات اجرایی استانداری و قلم وتو است، واقعیتی که به مقایسه پرادا منتهی می‌شود: آیا سند می‌تواند با تغییر پاداش‌های سیاسی خود، همکاری را جذاب کند، همان‌طور که طراح با تغییر ارائه، مواد معمولی را مطلوب ساخت؟

مصالحه در مورد مالیات بر دارایی یا بودجه مدرسه ممکن است به نظر ترسناک ترین اقدام در حسابداری قانونی باشد، اما معامله ای که مزایای قابل مشاهده ای را برای خانواده های آیووا به ارمغان می آورد می تواند به هر دو طرف چیزی ارزش ادعا را بدهد. مهارت سیاسی در ایجاد یک توافق به اندازه کافی جذاب است که هیچ یک از طرفین با پوشیدن آن احساس ضعف نمی کنند.

مأموریت ساند شبیه به یک هنر است: شناسایی مناطقی که همکاری نتایج بهتری نسبت به ممانعت به جمهوری‌خواهان ارائه می‌دهد، در حالی که به اندازه کافی دستور کار خود را حفظ می‌کند تا اعتماد کسانی که به او رای داده‌اند را توجیه کند.

به نظر می‌رسد مدل سابق تجربه‌ای با این رویکرد دارد: ساند در مصاحبه‌ای با CBS News درباره تصمیم خود به عنوان حسابرس دولتی برای انتصاب یک فرد مستقل و یک جمهوری‌خواه که از رقیبش در پست‌های ارشد حمایت کرده بود صحبت کرد. استدلال او این بود که اختلافات سیاسی نباید مانع از همکاری مردم شود. چگونه… رمان؟

موفقیت می‌تواند به فرماندار جدید هویت سیاسی قانع‌کننده‌ای بدهد: دموکراتی که دولت تقسیم‌شده را در ایالتی با گرایش جمهوری‌خواه سازنده می‌سازد. از سوی دیگر، شکست می‌تواند او را به ریاست مجموعه‌ای از پیشنهادات جذاب که هرگز فراتر از تابلوی نقاشی نمی‌رود، رها کند.

میوچیا پرادا فهمید که ساختن چیزی مطلوب به چیزی بیش از زیبا کردن آن نیاز دارد. به هر حال، اگر مخاطب زیبایی را نبیند یا ارزش آن را باور نداشته باشد، تمرین بیهوده خواهد بود.

ساند قبلا تعداد زیادی از ساکنان آیوان را متقاعد کرده است که برچسب سیاسی دیگری را امتحان کنند، که به خودی خود موفقیت بزرگی است. وظیفه بعدی او سخت تر است: متقاعد کردن قانونگذاران جمهوری خواه مبنی بر اینکه همکاری چیزی است که ممکن است در کمد لباس خود بخواهند. از این گذشته، حتی پرادا به کسی نیاز دارد که بخواهد این مجموعه را بپوشد.