فناوری آزمایش ICANN برای دسترسی مجریان قانون به اطلاعات غیرعمومی WHOIS

ICANN آزمایش طرح‌های احراز هویت را آغاز کرده است که به سازمان‌های مجری قانون اجازه می‌دهد تا درخواست‌های فوری برای اطلاعات غیرعمومی WHOIS - در صورت نیاز برای رسیدگی به تهدیدات جانی، زیرساخت‌های حیاتی یا استثمار کودکان - ارائه کنند.

ثبت‌کنندگان دامنه اطلاعاتی را در مورد مشتریان خود جمع‌آوری می‌کنند و در گذشته این داده‌ها به صورت عمومی در سوابق WHOIS در دسترس بودند. برخی از ثبت کنندگان دامنه خدماتی را ارائه می دهند که جایگزین اطلاعات تماس خود می شود تا حریم خصوصی مشتری حفظ شود. در سال‌های اخیر، قوانینی مانند GDPR به این معناست که گاهی اوقات ثبت‌کنندگان ملزم به پنهان کردن داده‌های WHOIS هستند.

این به اندازه کافی منصفانه است، اما اگر از منابع آنها - به طور عمدی یا غیرقانونی - برای اهدافی مانند میزبانی بدافزار، عمل به عنوان زیرساخت فرمان و کنترل برای بدافزارها یا تسهیل فیشینگ سوء استفاده شود، تماس مجری قانون با دارنده دامنه را دشوار می کند.

تعریف ICANN برای نوع رفتاری که فکر می‌کند درخواست‌های فوری برای اطلاعات WHOIS را توجیه می‌کند «تهدید قریب‌الوقوع برای زندگی، آسیب جدی بدنی، زیرساخت‌های حیاتی، یا استثمار کودکان» است.

این سازمان یک گروه ورودی در مورد مکانیسم‌های احراز هویت آژانس مجری قانون برای بررسی این موضوع تشکیل داده است و آن گروه روز گذشته در جریان نشست سالانه ICANN در بالی، اندونزی، پیشرفت خود را توضیح داد.

در این مرحله، خوانندگان ممکن است نگرانی داشته باشند که این پیشنهاد می تواند به مقامات مجری قانون اجازه دهد تا درخواست های نامناسبی برای اطلاعات WHOIS داشته باشند.

عوامل متعددی ممکن است این نگرانی ها را کاهش دهد.

یکی این است که نمایندگان ثبت دامنه Namecheap و Verisign در طول جلسه در مورد این پیشنهاد صحبت کردند و هر دو از آنها حمایت کردند.

مورد دیگر این است که کار گروه ورودی تا حد زیادی فنی است. هنگامی که مکانیزمی برای اجازه درخواست ها ابداع کرد، گروه های دیگر در داخل ICANN که به خط مشی اختصاص داده شده اند، استفاده قابل قبول و مسائل مرتبط را بررسی خواهند کرد.

این روشی است که حاکمیت اینترنت انجام می شود! متخصصان روی تکه‌های مشکل خود کار می‌کنند و سپس برای ایجاد یک سیستم قوی که در سطح فنی کار می‌کند، عملی و قابل اجرا در حوزه‌های قضایی متعدد است، همکاری می‌کنند.

چگونه این کار را انجام خواهند داد

در این مرحله، رویکرد ترجیحی ICANN استفاده از زبان نشانه‌گذاری ادعای امنیتی (SAML) است تا کاربران احراز هویت شده در سازمان‌های مجری قانون بتوانند به سرویس درخواست داده‌های ثبت سازمان (RDRS) وارد شوند و درخواست‌هایی را برای دسترسی به اطلاعات غیرعمومی WHOIS ثبت کنند. ICANN در حال آزمایش این رویکرد با FBI و اینترپل است، اما برای سایر مکانیسم‌های احراز هویت باز است تا آژانس‌های دیگر به RDRS دسترسی داشته باشند. هدف گروه ورودی انتشار مشخصاتی است که آژانس‌ها می‌توانند با آن مطابقت داشته باشند.

ICANN درخواست های ثبت شده در RDRS را به هر ثبت کننده ای که دامنه را فروخته است ارسال می کند. ثبت کننده 24 ساعت فرصت دارد تا درخواست را بررسی کند - یا حداکثر 72 ساعت برای درخواست های پیچیده. ثبت‌کنندگان همچنین می‌توانند درخواست‌ها را در صورتی که احساس کنند درخواست از آستانه فوریت برآورده نمی‌شود، رد کنند.

خوانندگان ثبت ممکن است نگران باشند که آژانس عظیمی مانند FBI ممکن است RDRS را با درخواست‌های هزاران نماینده منفرد پر کند و ثبت دامنه‌ها را به هم بزند.

طرح ICANN این است که با الزام آژانس‌های مجری قانون به معرفی پرسنل خاصی که مجاز به درخواست هستند، اجتناب کند و این مجوز را با استفاده از یک توکن به اشتراک گذاشته شده در هنگام دست دادن SAML اعمال کند. محتوای آن توکن نوعی سوال خط مشی است که گروه ورودی انتظار دارد دیگران در ICANN بعدا آن را نهایی کنند.

موضوع دیگری که در حال بررسی است، نحوه محافظت از هویت کارکنان مجری قانون است که درخواست‌های RDRS را ارائه می‌کنند، زیرا ICANN احساس می‌کند اگر درخواست‌هایشان برای دیدن داده‌های WHOIS شامل آدرس ایمیل باشد، می‌توانند هدف آزار و اذیت (یا بدتر) شوند. ®