فکر می کنید بینایی خوبی دارید؟ سعی کنید امشب ستاره های Pleiades را بشمارید

من هر پاییز یک آزمایش بینایی انجام می دهم که هیچ اپتومتریست معتبری نمی تواند آن را درک کند.

من بیرون می روم، Pleiades را پیدا می کنم و می شمارم که چند ستاره را می توانم ببینم. معمولا با اطمینان شروع می کنم. یک، دو، سه، چهار، پنج. بعد همه چیز بحث برانگیز می شود. آیا آن ستاره دیگری است؟ آیا واقعا آن را دیدم یا تصمیم گرفتم که باید آن را ببینم زیرا می دانم آنجاست؟ به دور نگاه می کنم، به عقب نگاه می کنم و دوباره شروع می کنم.

باید تاکید کنم که این یک آزمایش معنادار برای سلامت چشم نیست. چیزی که آزمایش می کند این است که چقدر برای تماشای آسمان شب آماده شده ام. Pleiades تقریبا در فاصله 444 سال نوری از ما در توروس قرار دارند و در حال حاضر در آسمان عصر بسیار راحت هستند. برای پیدا کردن آنها نیازی به تلسکوپ ندارید. شما حتی به دوربین دوچشمی هم نیاز ندارید. در واقع، هر بار که به بیرون می روید و به بالا نگاه می کنید، احتمالا روشنایی جمعی آنها را در دید محیطی خود می بینید.

اما هر نوامبر، Pleiades به من یادآوری می‌کند که مشاهده با چشم غیرمسلح به سادگی باز کردن در پشتی و نگاه کردن به بالا نیست. تعداد Pleiades که می توانم ببینم بسته به کاری که در 10 دقیقه آینده انجام می دهم می تواند تغییر کند.

چه اتفاقی می افتد و چه زمانی باید نگاه کرد

شما به راحتی می توانید Pleiades را به عنوان یک لکه مه آلود روشن در دید محیطی خود در طول زمستان ببینید. (اعتبار تصویر: Haitong Yu از طریق Getty Images) Pleiades، همچنین به عنوان Messier 45 (M45) یا "هفت خواهر" شناخته می شود، یک خوشه ستاره ای باز در ثور است. آن‌ها یکی از نزدیک‌ترین خوشه‌ها به منظومه شمسی و برخی از جوان‌ترین ستارگانی هستند که می‌توانید با چشم غیرمسلح ببینید - فقط 100 میلیون سال سن دارند. آنها اساسا نوزاد هستند.

در اواسط نوامبر، آنها در اوایل غروب از شرق بالا می روند و با پیشروی شب بالاتر می روند و این زمان بسیار خوبی برای آشنایی با آنها است. بعد از تاریکی به شرق نگاه کنید تا یک گروه کوچک و جمع و جور از ستارگان را پیدا کنید. اگر جبار را می شناسید که دیرتر برمی خیزد، Pleiades از عرض های جغرافیایی میانه شمالی در بالا و سمت راست آن قرار دارند. در همین نزدیکی آلدباران نارنجی و خوشه V شکل بسیار گسترده تر هیادس را نیز خواهید یافت. هیادها به خورشید نزدیکتر هستند، اما ستارگان آنها حدود 625 میلیون سال سن دارند.

نام "هفت خواهر" یک تله رصدی فوری ایجاد می کند: مردم تصور می کنند که قرار است هفت ستاره را ببینند. این لزوما درست نیست. در واقع، شش نتیجه معمولی با چشم غیرمسلح در شرایط تاریک مناسب است (توجه داشته باشید که شکل شش درخشان‌ترین آنها مانند یک مینی دب بزرگ / گاوآهن است)، در حالی که افراد با بینایی تیز در آسمان‌های تاریک‌تر ممکن است بیشتر ببینند. خود خوشه شامل حدود 1000 ستاره است. عددی که شما شخصا تشخیص می دهید بستگی به بینایی، روشنایی آسمان، شرایط جوی و میزان سازگاری چشمان شما با تاریکی دارد.

این موضوع M45 را برای من بسیار جالب‌تر از یک هدف ساده می‌کند. بنابراین امشب، فقط Pleiades را پیدا نکنید - آنها را بشمارید.

چگونه و چه زمانی آن را تماشا می کنم

شمردن ستارگانی که می توانید در Pleiades ببینید یک راه سرگرم کننده برای آزمایش مهارت های مشاهده با چشم غیر مسلح است. (اعتبار تصویر: Siesei / 500px از طریق Getty Images) من می خواهم آزمایش چشم Pleiades خود را به صورت مرحله ای انجام دهم. اول، من قدم بیرون می گذارم و تقریبا بلافاصله نگاه می کنم. من تک تک ستارگانی را که می توانم تشخیص دهم بدون صرف سن برای متقاعد کردن خودم در مورد ستاره های حاشیه ای می شمارم. سپس من صبر می کنم. بعد از حدود 10 دقیقه (البته بدون نگاه کردن به گوشی یا چراغ های روشن بیرونی)، دوباره می شمارم.

انطباق کامل تاریک به طور قابل توجهی بیشتر طول می کشد، اما حتی 10 دقیقه می تواند تفاوت آشکاری ایجاد کند، زمانی که شما به تازگی از خانه ای با نور روشن آمده اید.

سپس دوربین شکاری 10x50 مطمئن خود را امتحان خواهم کرد. اینجاست که آزمایش از ظریف بودن باز می‌ماند. گره کوچک درخشندگی چشم غیر مسلح ناگهان تبدیل به میدانی پر از ستاره می شود. Pleiades فقط از طریق دوربین دوچشمی روشن تر نمی شود. کل شخصیت آنها تغییر می کند زیرا ستاره هایی که زیر آستانه چشم غیر مسلح من بودند ظاهر می شوند. من همچنین از تکنیک دید بازدارنده استفاده خواهم کرد، به جای اینکه مستقیما به M45 نگاه کنم، کمی به یک طرف نگاه می کنم. این یکی از بهترین تظاهرات این تکنیک است، با ستاره‌های کم‌نورترش که به نظر می‌رسد وقتی دید محیطی شما به نور حساس‌تر است، ظاهر می‌شوند.

گوشه ستاره‌نگار: 13 تا 19 نوامبر 2026

هفته خوبی برای دیدن «ارثشاین» در هلال ماه است. (اعتبار تصویر: جف اشنایدرمن از طریق گتی ایماژ) ماه این هفته در حال بازگشت به آسمان عصر است و از یک هلال نازک به سمت ربع اول افزایش می یابد. در حدود 17 نوامبر به ربع اول می رسد، بنابراین نور ماه در نیمه اول شب به تدریج قابل توجه تر می شود. در هنگام گرگ و میش به جنوب غربی نگاه کنید، و منظره زیبای هلال ماه را خواهید دید که درخشش زمین دارد، نور خورشید که از زمین به سمت شب ماه منعکس شده است.

در طول شب، 15 تا 16 نوامبر، مریخ و مشتری را در پیوند از دست ندهید. این دو سیاره با فاصله کمی بیش از یک درجه از هم ظاهر می‌شوند و در طول غروب قبل از صعود به آسمان جنوبی در ساعات قبل از طلوع خورشید از شرق طلوع می‌کنند.

شب بعد، 17-18 نوامبر، بارش شهابی لئونید به اوج خود می رسد. این یک دوش است که در آن بیدار ماندن بعدا اهمیت دارد. لئو، صورت فلکی حاوی تابش باران، تا دیروقت طلوع نمی کند، بنابراین فرصت بهتر بعد از نیمه شب و نزدیک به ساعات قبل از سحر است.

ستاره شناسی هفته: بچه ها

Auriga یکی از ساده ترین صورت های فلکی برای یافتن در آسمان شب زمستانی نیمکره شمالی است. (اعتبار تصویر: شب پر ستاره) آئوریگا، "ارابه سوار" در شب‌های نوامبر در آسمان شمال شرقی و شرقی به راحتی قابل مشاهده است، اما آیا ستاره‌ای را نزدیک به درخشان‌ترین ستاره‌اش، کاپلا، مشاهده کرده‌اید؟ این ستاره به عنوان "ستاره بز" شناخته می شود، اگرچه نام لاتین آن مخفف capra به معنای "بز کوچک" است. دلیل باطنی است - کاپلا نماینده آمالتیا، بزی اسطوره‌ای است که زئوس نوزاد را شیر می‌داد - اما ستاره‌ای (شکل ستارگان) در این نزدیکی وجود دارد که ناگهان معنا پیدا می‌کند.

نزدیک به Capella مثلثی از ستاره‌های کم‌نور وجود دارد که با نام The Kids - Epsilon، Zeta و Eta Aurigae شناخته می‌شوند - که به طور سنتی به عنوان فرزندان Capella تصور می‌شود. این یکی از آن الگوهای کوچکی است که تشخیص یک صورت فلکی را بسیار آسان‌تر می‌کند.