اتحادیه اروپا متعهد شده است که از علم آب و هوا دفاع کند زیرا مذاکرات Cop31 اختلافات جهانی را آشکار می کند

اتحادیه اروپا متعهد شده است از تحقیقات علمی در اجلاس آب و هوای Cop31 در ترکیه دفاع کند و برخی از کشورها را به تلاش برای تضعیف قدرت پیشرو جهان در مورد گرمایش جهانی در بحبوحه اختلافات فزاینده بر سر انتشار گزارش های مهم آب و هوایی متهم کرده است.

تاریخ صدور: ۱۳۹۵/۱۱/۱۳ - ۱۹:۳۹ تغییر: ۱۳۹۵/۱۱/۱۳ - ۱۹:۳۹

این اختلاف بر روی جدول زمانی ارزیابی‌های اصلی بعدی توسط هیئت بین‌دولتی تغییرات آب و هوا (IPCC) متمرکز است، که یافته‌های آن به شکل‌دهی تلاش‌های بین‌المللی برای مقابله با گرمایش جهانی کمک می‌کند.

بروکسل و ده‌ها کشور دیگر خواهان انتشار به موقع گزارش‌ها برای بررسی عمده اقدامات جهانی آب و هوا در سال 2028 هستند، در حالی که عربستان سعودی، چین و هند از جمله کسانی هستند که برای به تعویق انداختن انتشار آنها تا سال 2029 تلاش می‌کنند.

با نزدیک شدن مذاکرات در آنتالیا به نیمه راه، این اختلاف تلاش ها برای دستیابی به توافق در نشست سازمان ملل را پیچیده تر می کند.

دیانا آکونسیا، مقام ارشد آب و هوای اتحادیه اروپا روز جمعه به خبرنگاران گفت: "ما برای رسیدن به این نتیجه مبارزه خواهیم کرد."

او گفت: «برخی از طرف‌ها تلاش می‌کنند آنچه علم به ما می‌گوید را تضعیف کنند، زیرا آنها نمی‌خواهند آنچه را که برای رسیدگی به تغییرات آب‌وهوایی لازم است انجام دهند.

او افزود: «به همین سادگی است.

رهبران جهان مذاکراتی را در کنفرانس آب و هوای Cop31 آغاز کردند اما نام‌های بزرگ گم شدند

در قلب این اختلاف نظر، هفتمین گزارش ارزیابی IPCC، بخشی از یک سری ارزیابی های علمی جامع است که تقریبا هر هفت سال یکبار منتشر می شود.

این گزارش‌ها آخرین تحقیقات در مورد افزایش دما، انتشار گازهای گلخانه‌ای و پیامدهای تغییرات آب و هوایی را گرد هم می‌آورد و برای دولت‌ها یک پایه علمی برای سیاست‌های خود فراهم می‌کند.

اتحادیه اروپا خواهان آخرین یافته‌ها قبل از ذخیره‌سازی جهانی در سال 2028 است - ارزیابی کلیدی تحت توافقنامه پاریس که پیشرفت جمعی به سمت اهداف بین‌المللی آب و هوا را اندازه‌گیری می‌کند.

مذاکره کنندگان اروپایی استدلال می کنند که استفاده از جدیدترین شواهد علمی برای ارزیابی اینکه آیا کشورها به اندازه کافی برای محدود کردن گرمایش زمین انجام می دهند ضروری است.

پیر فریدلینگشتاین، دانشمند آب و هوا در دانشگاه اکستر که در ارزیابی های قبلی IPCC مشارکت داشته است، از این موضع حمایت کرد.

او به خبرنگاران در آنتالیا گفت: «همیشه بهترین کار این است که تصمیمات سیاسی بر اساس به روزترین علم باشد.

ارقام به روز شده مناسب تر از ارقام هفت ساله هستند.

او افزود که شواهد تازه می تواند به تسریع تصمیم گیری های سیاسی کمک کند، اگرچه این ممکن است برای دولت هایی که تمایلی به تقویت تعهدات اقلیمی خود ندارند مناسب نباشد.

چندین مذاکره کننده در Cop31 اظهار داشتند که برخی کشورها نگران هستند که ارزیابی های به روز می تواند شکاف رو به رشد بین سیاست های آب و هوایی موجود و اقدامات مورد نیاز برای دستیابی به اهداف بین المللی را برجسته کند.

کشورهای اقیانوس آرام منتظر میلیاردها آب و هوا هستند، زیرا شکاف سوخت فسیلی بر سر Cop31 وجود دارد.

این اختلاف قبلا باعث ایجاد مشکلاتی در خود IPCC شده است.

آخرین جلسه آن در ماه اکتبر نتوانست توافقی را در مورد جدول زمانی انتشار به دست آورد و بحث ها را تا اول دسامبر به حالت تعلیق در آورد.

جیم اسکی، رئیس IPCC، در افتتاحیه Cop31 هشدار داد که این بن بست مشکلات عملیاتی ایجاد کرده و اعتبار سازمان را تهدید می کند.

او از دولت ها خواست تا از نفوذ خود در جریان نشست آنتالیا برای کمک به حصول توافق در زمان از سرگیری مذاکرات استفاده کنند.

IPCC به دانشمندانی متکی است که داوطلبانه وقت خود را برای تولید ارزیابی‌های آن اختصاص می‌دهند و عدم اطمینان طولانی‌مدت در مورد زمان‌بندی انتشار را به ویژه چالش برانگیز می‌کند.

کشورهایی که از تاخیر حمایت می کنند استدلال می کنند که کشورهای در حال توسعه به زمان کافی برای بررسی و جذب هزاران صفحه از یافته های علمی پیچیده قبل از استفاده در مذاکرات بین المللی نیاز دارند.

با این حال، این موقعیت بین همه کشورهای در حال توسعه مشترک نیست.

گروه اتحاد کشورهای جزیره کوچک و کشورهای کمتر توسعه یافته (Aosis) - که نماینده بیش از 70 کشور به ویژه در برابر تغییرات آب و هوایی آسیب پذیر هستند - قبلا از انتشار در سال 2028 حمایت کرده اند.

حمایت آنها استدلال اتحادیه اروپا را تقویت می کند که یک جدول زمانی زودتر به نفع کشورهایی است که با فوری ترین پیامدهای گرمایش جهانی روبرو هستند.

با این وجود، دستیابی به موفقیت در آنتالیا دشوار خواهد بود. تصمیم گیری در اجلاس های آب و هوایی سازمان ملل متحد نیازمند اجماع بین نزدیک به 200 کشور شرکت کننده است که به مخالفان نفوذ قابل توجهی بر نتیجه می دهد.

برای اتحادیه اروپا، این مناقشه به آزمونی تبدیل شده است که آیا دولت‌ها آماده هستند تا آخرین یافته‌های علمی را برای هدایت سیاست‌های بین‌المللی آب و هوا فراهم کنند.

با دانلود برنامه RFI از اخبار بین المللی به روز باشید