زمان‌بندی گزارش‌های علم آب و هوا، جنگ داغی را در مذاکرات سازمان ملل برانگیخت
چندین کشور که به شدت به سوخت‌های فسیلی متکی هستند، می‌خواهند دور بعدی ارزیابی‌های علمی را که دولت‌ها برای اطلاع‌رسانی سیاست‌های آب و هوایی خود از آنها استفاده می‌کنند، به تعویق بیاندازند.
مشاجره بر سر جدول زمانی انتشار چندین گزارش آب و هوایی به یکی از موضوعات داغ کنفرانس آب و هوای سازمان ملل متحد در سال جاری تبدیل شده است، زیرا برخی هشدار می دهند که منافع سوخت های فسیلی ممکن است با سازمان برجسته علوم آب و هوا در جهان تداخل داشته باشد.
هیئت بین دولتی تغییرات آب و هوایی تحت حمایت سازمان ملل گزارش های مهمی را تهیه می کند که معمولا هر پنج تا هفت سال یک بار منتشر می شود. دور بعدی گزارش‌ها به موضوعاتی مانند تغییرات فیزیکی در زمین و انتشار گازهای گلخانه‌ای می‌پردازد.
زمان بندی بسیار مهم است زیرا در سال 2028 کشورها قرار است پیشرفت خود را ارزیابی کنند و سپس تلاش های خود را برای انجام کارهای بیشتر بر اساس بهترین علم افزایش دهند. این فرآیند، که به عنوان ذخیره سازی شناخته می شود و هر پنج سال یک بار اتفاق می افتد، موتور توافق پاریس است.
عربستان سعودی، هند و روسیه از جمله کسانی هستند که برای به تعویق انداختن گزارش ها تلاش می کنند تا حداقل دو مورد از آنها پس از سال 2028 منتشر شود.
این واقعیت که این کشورها در زمره بزرگترین صادرکنندگان یا واردکنندگان سوخت فسیلی قرار دارند، به اتهاماتی مبنی بر تداخل منافع زغال سنگ، نفت و گاز در علم منجر شده است.
ال گور معاون سابق رئیس جمهور که برای مذاکرات در ترکیه به سر می برد، گفت: «عربستان سعودی در تلاش است تا I.P.C.C را نابود کند تا از استفاده از داده های علمی دقیق در مورد سوخت های فسیلی توسط ذخیره جهانی بعدی جلوگیری کند.
در COP31، مذاکرات آب و هوایی سازمان ملل که امسال در آنتالیا، ترکیه برگزار شد، تعداد انگشت شماری از رهبران جهان هشدار دادند که بدنه علم آب و هوا سازمان ملل متحد در حال تضعیف است.
فلتی تئو، نخست وزیر تووالو، که کشور جزیره ای آن به سختی شش فوت بالاتر از سطح دریا قرار دارد، گفت: «من از بن بست بسیار نگران هستم». بقای ما مستلزم اقدامات جمعی است که توسط علم هدایت شوند و نه سیاست.
بسیاری از کشورهای کوچک در حال توسعه، و همچنین اتحادیه اروپا، هر سه I.P.C.C را می خواهند. گزارش‌هایی که قبل از این دوره ارزیابی بعدی ارائه می‌شوند تا علم بتواند سیاست‌های جدیدی را ارائه کند. آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد روز جمعه گفت که او نیز موافق این جدول زمانی است.
طبق گزارش‌های نشست موسسه بین‌المللی توسعه پایدار، یک سازمان تحقیقاتی مستقل، کشورهایی که به دنبال تاخیر هستند، از جمله چین و کنیا، گفته‌اند که می‌خواهند فشار بر بازبینی‌کنندگان دولتی را کاهش دهند. آنها می گویند که کشورهای کوچکتر بدون منابع برای مدیریت این حجم کاری کار سخت تری دارند و زمان چرخش سریعتر می تواند دقت علمی را به خطر بیندازد.
نمایندگان روسیه، عربستان سعودی، هند، چین و ایران به درخواست اظهار نظر پاسخ ندادند.
پاتریشیا ناینگ اورو، هواشناس که نماینده اصلی کنیا در هیئت بین دولتی تغییرات آب و هوایی است، گفت که موقعیت کنیا "به ظرفیت بستگی دارد، نه سیاست".
در سال 2023، کشورها موافقت کردند که از زغال سنگ، نفت و گاز دور شوند. این تنها باری بود که توافقنامه آب و هوایی سازمان ملل به طور صریح به سوخت های فسیلی اشاره کرد.
امسال، دولت ترامپ اعلام کرد که از هیئت بین‌دولتی تغییرات آب و هوایی و ده‌ها سازمان و معاهده بین‌المللی دیگر خارج می‌شود و آنها را «مخالف منافع» ایالات متحده خواند.
یک عدد I.P.C.C. مذاکره‌کننده‌ای که خواست نامش فاش نشود، زیرا مجاز به صحبت علنی نبود، گفت که در سال‌های گذشته ایالات متحده «نفوذ میانجی» در مذاکرات بوده است، نفوذی که جایگزین نشده است. به عنوان مثال، در سال 2013، عربستان سعودی یافته های کلیدی گزارش یک هیئت را به چالش کشید اما سپس از آن عقب نشینی کرد.
این بن بست، مذاکرات آنتالیا را که از روز دوشنبه آغاز شد، پیچیده کرده است.
دیانا آکونسیا، یک مقام ارشد کمیسیون اروپا در آب و هوا، روز جمعه گفت که اگر I.P.C.C. این مسئله حل نشد، ممکن است نمایندگان 190 کشوری که در ترکیه گرد هم آمده اند، امکان توافق بر سر مسائل دیگر را نداشته باشند.
خانم آکونسیا گفت: «اروپا در کنار علم است.»
مذاکرات اقلیمی قرار است تا 20 نوامبر ادامه داشته باشد.
هیئت بین دولتی تغییر اقلیم، که در سال 1988 تأسیس شد، علم آب و هوای موجود را ارزیابی می کند، اما تحقیقات خود را انجام نمی دهد. این به دانشمندانی بستگی دارد که داوطلبانه مطالعات موجود را بررسی کنند، یافته ها را ترکیب کنند و گزارش هایی را تهیه کنند که اغلب بیش از 1000 صفحه را شامل می شود. به عنوان بخشی از مبارزه با جدول زمانی، بودجه آینده آن نیز در هاله ای از ابهام قرار گرفته است.
جیم اسکی، دانشمند بریتانیایی که ریاست I.P.C.C را بر عهده دارد، گفت: «نویسندگان ما شایسته وضوح و اطمینان هستند. من دولت‌های عضو را تشویق می‌کنم از هیچ تلاشی برای دستیابی به اجماع و تصمیم‌گیری دریغ نکنند.»
چیکو هارلان خبرنگار آب و هوای جهانی تایمز است.
لیزا فریدمن یک خبرنگار تجاری است که انرژی را برای نیویورک تایمز پوشش می دهد.
متن اصلی (انگلیسی)
Timing of Climate Science Reports Ignites a Hot Fight at U.N. Talks
Several countries that rely heavily on fossil fuels want to delay the next round of scientific assessments that governments use to inform their climate policies.