قانونگذار: دانمارک از توافق گرینلند خوشحال است، اما ترامپ محتاط می تواند مسیر خود را تغییر دهد

یک قانونگذار ارشد دانمارکی گفت که دانمارک از توافقنامه تازه امضا شده گرینلند با ایالات متحده "خوشحال و آرام" است، اما همچنان آگاه است که ممکن است شرایط هنگام معامله با رئیس جمهور دونالد ترامپ تغییر کند.

کارستن هونگه به ​​آنادولو گفت: «ما بسیار خوشحال و آرام هستیم، اما بسیار آگاه هستیم که در برخورد با ترامپ، اوضاع می‌تواند تغییر کند.

وی افزود: «این یک توافق خوب است، اما تا زمانی که رئیس جمهور ترامپ به آن پایبند باشد».

هونگ، رئیس کمیته سیاست خارجی پارلمان دانمارک، به عنوان بخشی از هیئت نخست وزیر دانمارک در مجمع عمومی سازمان ملل در هفته گذشته در نیویورک بود. وی در حاشیه این گردهمایی در مراسم امضای این تفاهم نامه نیز حضور داشت.

این توافق که در اواخر سپتامبر توسط ایالات متحده، دانمارک و گرینلند امضا شد، پیمان دفاعی 1951 را به روز می کند و حضور نظامی ایالات متحده در گرینلند را گسترش می دهد و در عین حال نقش ناتو را در امنیت قطب شمال تقویت می کند.

این پس از ماه‌ها تنش ناشی از درخواست‌های مکرر ترامپ برای کنترل یا مالکیت گرینلند توسط ایالات متحده صورت گرفت.

این قانونگذار گفت که هیئت دانمارکی به توافق گرینلند افتخار می کند زیرا نشان می دهد که "کشورهای کوچکی مانند دانمارک و گرینلند می توانند در مذاکرات با ایالات متحده برابری کنند."

پادشاهی دانمارک (قلمرو دانمارک)، متشکل از دانمارک، گرینلند و جزایر فارو است.

دانمارک کشور مستقلی است، در حالی که گرینلند و جزایر فارو بخش‌هایی از قلمرو خودگردان هستند که هر کدام پارلمان و دولت خاص خود را دارند و اختیارات گسترده‌ای بر مسائل داخلی دارند.

گرینلند از سال 2009 دارای خودمختاری بوده است اما دانمارک مسئولیت حوزه هایی مانند سیاست خارجی، دفاع و امنیت را بر عهده دارد.

این قانونگذار دانمارکی گفت: مهمترین بخش توافقنامه این است که حاکمیت دانمارک و گرینلند دست نخورده باقی بماند.

وی گفت: "بخش بسیار مهم دیگر این است که اکنون ناتو می تواند نقش بسیار بیشتری در دفاع و نظارت از گرینلند ایفا کند. اکنون یک توافق نامه مکتوب است که به نفع ایالات متحده، دانمارک، گرینلند و ناتو و صلح جهانی است که ما باید با روسیه و چین برابری کنیم."

او در مورد پایگاه های نظامی آمریکا در گرینلند گفت که توافق جدید حضور نظامی ایالات متحده را از ابتدا ایجاد نمی کند.

حضور نظامی ایالات متحده در گرینلند به سال 1951 باز می گردد، زمانی که دانمارک و ایالات متحده توافقنامه دفاعی گرینلند را امضا کردند که به واشنگتن اجازه داد تا سه پایگاه اصلی - تول، نارسارسواک و سوندرستروم - را حفظ کند و در صورت لزوم ناتو "مناطق دفاعی" بیشتری ایجاد کند.

ایالات متحده بعدا تمام پایگاه های خود را در گرینلند به جز Thule که اکنون به عنوان پایگاه فضایی Pituffik شناخته می شود، بست. در سال 2004، توافقنامه ایگالیکو پیمان 1951 را اصلاح کرد و به گرینلند نفوذ بیشتری بر مسائل مربوط به پایگاه داد.

آخرین توافق به ایالات متحده اجازه می دهد تا فعالیت های خود را در Pituffik مدرن و گسترش دهد و مناطق دفاعی بیشتری در Narsarsuaq و Mestersvig ایجاد کند.

آخرین توافق با ترامپ همچنین به واشنگتن کنترل بیشتری بر گرینلند، به ویژه سرمایه گذاری های خارجی حساس می دهد.

هونگ گفت: "اکنون ایالات متحده این حق را دارد که بر نوع سرمایه گذاری در گرینلند نظارت کند."

او گفت که این توافقنامه بررسی شرکت ها و کشورهایی را که به دنبال سرمایه گذاری در بخش معدن گرینلند هستند، معرفی می کند، از جمله مقرراتی که دشمنان ایالات متحده را از ایجاد حضور نظامی در جزیره منع می کند.

احزاب اصلی مخالف در پارلمان دانمارک، فولکتینگ، به طور گسترده از این توافق حمایت کردند.

ترولز لوند پولسن، رهبر حزب لیبرال دانمارک (Venstre) آن را "یک توافق فوق العاده خوب" و یک روز شاد برای گرینلند، دانمارک و قلمرو خواند.

مونا جول، رهبر محافظه‌کاران، در یک پست فیس‌بوک، آن را تحسین کرد و کار دیپلماتیک پشت آن را اعتبار بخشید.

اینگر استویبرگ، رهبر دموکرات‌های دانمارک، یکی از منتقدان سرسخت دولت، نیز این توافق را برای حفاظت از حاکمیت دانمارک و تقویت حضور ناتو ستایش کرد.

رهبر مورتن مسرشمیت، اشاره ای به انتقادات قبلی او از کارگروه ژانویه، گفت: تسلیم شدن در برابر تهدیدات برای کشوری مانند دانمارک همچنان خطرناک است. چند روز بعد او لحن خود را ملایم کرد و گفت که امیدوار است فصل بین ترامپ و دانمارک بسته شود.

این توافق به زودی در ایناتسیسارتوت، پارلمان گرینلند و فولکتینگ به رای گذاشته خواهد شد.

هونگ به کشورهایی که در دوره پرتنش مذاکره با ایالات متحده از دانمارک دفاع کردند، اعتبار داد.

دانمارک در ایجاد اتحادهای زیادی با گرینلند موفق شد و در انجام آن کشورهای اروپایی و کانادا ایستادند و همبستگی خود را نشان دادند.

این امر در افکار عمومی ایالات متحده تأثیر زیادی گذاشت زیرا اکنون آنها می گویند که فقط گرینلند و دانمارک نبودند، بلکه کشورهایی مانند کانادا، فرانسه، آلمان و بریتانیا بودند.

او گفت: "اگر ترامپ گرینلند را همانطور که تهدید کرده بود گرفته بود، برای همه کشورهای کوچک واقعا خطرناک بود."

او درباره مذاکرات چند ماهه منتهی به توافق گفت: تنها چیزی که می‌توانم بگویم این است که کار سختی بود، زمان زیادی طول کشید و هیچ‌کس نمی‌دانست این به کجا ختم می‌شود.

مذاکرات پس از یک بحران دیپلماتیک در ژانویه آغاز شد و حدود هشت ماه ادامه یافت.

او گفت که شک و تردیدهایی در مورد موفقیت نهایی مذاکرات وجود دارد.

با این حال، وی خاطرنشان کرد که یک اتفاق مثبت در طول مذاکرات پرتنش این بود که دانمارک توانست با موفقیت با تعدادی از کشورها اتحاد ایجاد کند.

ایالات متحده، دانمارک و گرینلند با هدف تقویت امنیت در قطب شمال و اقیانوس اطلس شمالی در 22 سپتامبر در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل توافقنامه را امضا کردند.

ترامپ گفت که به ایالات متحده "کنترل دائمی بر امنیت و همه نیازهای دیگر" در گرینلند می دهد، در حالی که مت فردریکسن، نخست وزیر دانمارک تاکید کرد که این توافق بر حاکمیت و تمامیت ارضی پادشاهی دانمارک و حق تعیین سرنوشت گرینلندها تاکید می کند.

این توافق همچنین امکان بررسی سامانه دفاع موشکی «گنبد طلایی» آمریکا در گرینلند را فراهم می‌کند، اگرچه فردریکسن گفت هیچ تصمیمی در مورد دامنه آن اتخاذ نشده است.