قرار بود کار از راه دور کار والدین را آسان‌تر کند. چرا والدین هنوز در حال مبارزه هستند؟

مادری از خانه کار می‌کند در حالی که پسر نوپایش بازی می‌کند و دخترش با لپ‌تاپ هیستینگز در هادسون، نیویورک در 8 سپتامبر 2020 کار می‌کند. -تیفانی هاگلر-گیرد- بلومبرگ از طریق گتی ایماژ

اخیرا یکی از ما فهمید که کودک پنج ساله اش در مدرسه فراموش شده است. همسایه نوجوانی که معمولا او را به خانه می برد حواسش پرت شد و فراموش کرد او را جمع کند. خوشبختانه، در حین کار از خانه به اندازه کافی آسان بود که بیرون بیایید، در مدرسه توقف کنید و سپس به لپ تاپ برگردید، زیرا او با چند لگو یک «ماشین مرغ داینا» می ساخت. به لطف کار از راه دور، بحران تبدیل به یک مسئله غیرممکن شد.

فریبکاری از پدر و مادر شدن و کار سختی است و در سطوح استرس ما ظاهر می شود. انجمن روانشناسی آمریکا گزارش می دهد که 48٪ از والدین می گویند که در بیشتر روزها استرس آنها کاملا طاقت فرسا است - تقریبا دو برابر سایر بزرگسالان.

به نظر می رسد کار از راه دور راه حلی را ارائه می دهد. والدین می توانند شام را در بین جلسات در فر بگذارند تا غذا قبل از رسیدن عصبانیت خشمگین بچه ها آماده شود. یک جوان مبتلا به ویروس می‌تواند از طریق آن بخوابد، در حالی که پدر با زوم تماس می‌گیرد، بنابراین آن‌چه که ممکن است یک روز بیمار باشد، به یک روز بسیار پربار تبدیل می‌شود. محدودیت زمانی که ظاهر شدن برای فرزندان و شغل خود را غیرممکن می کرد، ممکن است کمتر الزام آور به نظر برسد.

اما، به طرز عجیبی، افزایش کار از راه دور لزوما سلامت روانی والدین را بهبود نمی بخشد و حتی ممکن است به آن آسیب برساند. در تحقیقی که در Science منتشر شد، ما پریشانی روانی بیش از نیم میلیون آمریکایی را در نظر گرفتیم که با مصرف دارو برای افسردگی یا اضطراب، مراجعه به یک متخصص سلامت روان و عوامل دیگر اندازه‌گیری شد. ما افرادی را در مشاغلی که می‌توان از خانه انجام داد، مانند مهندسان نرم‌افزار و نمایندگان خدمات مشتری، با کسانی که شغلشان مستلزم کار حضوری است، مانند مهندسان مکانیک و صندوق‌دار مقایسه کردیم.

اگر دورکاری نوشدارویی برای والدین بود، انتظار داشتیم سلامت روان والدین در مشاغل دورکاری با افزایش کار از راه دور بهبود زیادی پیدا کند. اما ما آن نتیجه را ندیدیم. درعوض، والدینی که در مشاغل از راه دور کار می‌کنند، افزایش بیشتری در افسردگی و مصرف داروهای ضدافسردگی گزارش شده نسبت به والدینی که در مشاغل حضوری کار می‌کنند، مشاهده کردند.

کار از راه دور، چیزی که بسیاری از والدین احساس می‌کنند روزگارشان را راحت می‌کند، چگونه می‌تواند برای سلامت روان آنها مضر باشد؟ دو عامل در ایجاد این پدیده نقش دارند.

اول، کار از راه دور مرزها را محو می کند. هنگامی که افراد از راه دور کار می کنند، به احتمال زیاد در ساعت های فرد کار می کنند، در ساعات اولیه صبح به ایمیل ها پاسخ می دهند و در اواخر شب به اسلایدهای ارائه بازمی گردند. گویی زمانی که کار می‌توانست در خانه تکمیل شود، هر زمان خانه به بازی منصفانه برای زمان کار تبدیل می‌شود. همیشه مشغول به کار بودن می‌تواند به روش‌های جدیدی باعث کاهش زمان شود. والدین می توانند برای احساس حضور کامل برای فرزندان یا کارشان تلاش کنند.

انجام چند کار به ساعات فرد خارج از روز کاری محدود نمی شود. اسناد تحقیقاتی اخیر نشان می‌دهد والدینی که در شرکت‌هایی کار می‌کنند که اجازه کار از راه دور را می‌دهند، تمایل دارند از مراقبت از کودک با دستمزد کمتری استفاده کنند. استفاده از مهدکودک با دستمزد کمتر می‌تواند برای کتاب‌های جیبی والدین و توانایی آن‌ها برای دیدن بیشتر فرزندانشان عالی باشد. اما اگر به این معنی باشد که والدین سعی می کنند کار کنند و در عین حال کودک نوپای خود را به چرت زدن یا دانش آموز راهنمایی خود را برای انجام تکالیف خود تشویق کنند، استرس را نیز افزایش می دهد.

نظرسنجی اخیر مرکز تحقیقات پیو از 2242 والدین شاغل نشان داد که انجام کارهای مربوط به کار در حالی که وقت خود را با بچه ها گذرانده اند، در میان افرادی که از راه دور کار می کنند بیشتر از کسانی است که به ندرت یا هرگز انجام نمی دهند. اما این وقفه‌ها توانایی ما را برای انجام کار تضعیف می‌کند، و تحقیقات نشان داده است که این وقفه‌های خانوادگی به کاهش دستمزد در میان مادرانی که در حین انجام مراقبت‌های «منفعل» از کودکان کار می‌کنند، ردیابی کرده‌اند.

انجام چند کار زمانی دردناک است که احساس کنیم در حال شکست دادن همکاران و فرزندانمان هستیم. چیزی باید بدهد.

دومین عیب کار از راه دور این است که انزوایی را عمیق تر می کند که والدین قبلا اغلب آن را تجربه می کنند. فرزندپروری می تواند تنها باشد. بیشتر زمانی که آمریکایی ها با خانواده خود می گذرانند کاملا هسته ای است، فقط با بچه ها و شاید یک شریک زندگی، اما بدون بسیاری از بزرگسالان دیگر.

کار از راه دور نیز تنهایی است. در مطالعه ما، متوجه شدیم که افزایش کار از راه دور در پی همه‌گیری، زمان صرف تنهائی را به میزان یک ساعت در روز برای افرادی که در مشاغل از راه دور کار می‌کنند، افزایش داد. ترکیبی از کار و فرزندپروری در خارج از یک زمینه مشترک می تواند به کمبود ارتباط بزرگسالان تبدیل شود. والدین بین کودکانی که خواستار توجه هستند و کارهایی که نیاز به توجه دارند جابجا می شوند. تعاملات کوچک با همسالان و همکارانی که ما را تغذیه می کند ناپدید می شود. و این در دراز مدت ما را از بین می برد.

در نتیجه، کار از راه دور هنوز رفاه والدین را تقویت نمی کند. با این حال کار از راه دور با دقت ساخته شده می تواند برای والدین یک موهبت باشد. چندین استراتژی کمک خواهد کرد.

ابتدا باید مرزها را دوباره ایجاد کنیم. برای اخراج واقعی از کار باید از نظر اجتماعی قابل قبول باشد. بعید است که این امر ثابت بماند مگر اینکه رهبران و مدیران به طور مداوم آن را تشویق و اجرا کنند. میل به اثبات تعهد برای بسیاری فریبنده خواهد بود تا به طور کامل بدون حمایت صریح از افراد بالاتر از آن جدا شوند. در عوض، مدیران باید اطمینان حاصل کنند که کسانی که در طول مکالمه آفلاین بودند، هنوز فرصتی برای مشارکت دارند. با استفاده از آنها، رهبران می توانند حضور کامل در محل کار، و در مواقع دیگر، با خانواده را خوب کنند.

دوم، ما باید کار حضوری را طوری ساختار دهیم که شامل والدین شود. وقتی والدین باید روزانه فرزندان خود را از مدرسه ببرند، یک برنامه ترکیبی با روزهای کامل در دفتر و روزهای کامل از راه دور ممکن است مفید نباشد. در عوض، یک روز کاری حضوری کوتاه‌تر، که در آن می‌توانید در ساعت 3 یا 4 بعد از ظهر از سیستم خارج شوید، تحویل بگیرید، شام و زمان خواب انجام دهید و سپس دوباره ثبت‌نام کنید، ممکن است بهتر عمل کند. نیازی نیست که کار حضوری در هر لحظه از روز اتفاق بیفتد، اما برنامه ریزی آن در ساعات مدرسه می تواند به مشارکت بیشتر والدین کمک کند.

برای تیم های پراکنده، گردهمایی های خارج از سایت می تواند راهی ارزشمند برای ایجاد ارتباطات باشد. اما برای فراگیر بودن، این جلسات باید خیلی زودتر برنامه ریزی شوند، زیرا والدین به احتمال زیاد نیاز به حمایت بیشتر در خانه دارند.

در نهایت، جهت دهی دوز کار حضوری حول ارتباط می تواند به کاهش تنهایی کمک کند. برای یک ناهار اجتماعی با همکاران وقت بگذارید، حتی اگر کوتاه باشد. برای ملاقات‌های حضوری، به‌جای پیش‌فرض کردن امکانات زوم، اتاق جلسه رزرو کنید. از یک گردهمایی تیمی خارج از سایت حمایت کنید. یک آزمایش اخیر نشان می دهد که وقتی کارکنان از راه دور در یک مرکز تماس فقط یک بار در ماه به صورت حضوری گرد هم می آمدند، احساس می کردند با یکدیگر ارتباط بیشتری دارند و همچنین با توجه به آنچه از یکدیگر یاد می گرفتند، بهره وری بیشتری داشتند.

کار از راه دور دارای پتانسیل بهبود زندگی والدین شاغل است. اما برای انجام این کار، کار از راه دور نمی تواند صرفا به کار چندوظیفه ای و فرزندپروری تبدیل شود. و نباید انزوای والدین مدرن را عمیق تر کند. در عوض، ما به کار از راه دور با مرزها و ارتباط انسان به انسان با همکاران - از جمله همکارانی که ممکن است والدین باشند - نیاز داریم.