قطع برق، آوار: میلیون ها نفر به خانه می آیند تا پایتخت سودان را غیرقابل زندگی ببینند

آنها به شهری ویران شده در جنگ بازگشتند که مصمم بودند زندگی خود را بازسازی کنند، اما کمبود مزمن نیرو، آب، شغل و دارو باعث شده بسیاری از ساکنان پایتخت سودان آرزو کنند که ای کاش دور می ماندند.

حدود چهار میلیون نفر پس از شروع جنگ بین ارتش و یک نیروی شبه نظامی در سال 2023، در نبردهایی که بخش های زیادی از شهر را به ویرانه تبدیل کرد، از خارطوم گریختند.

اما حدود 2.7 میلیون نفری که از زمان بازپس گیری خارطوم توسط ارتش در سال گذشته بازگشته اند، بین شادی از خانه نشینی و واقعیت های خشن زندگی در آنجا گرفتار شده اند.

عماد خالد تاجر گفت که خانواده اش را به مصر باز می گرداند، در حالی که برای کارش در خارطوم می ماند.

این مرد 43 ساله در نزدیکی مرکز شهر که مملو از ساختمان های بمباران شده و سیاه شده است به خبرگزاری فرانسه گفت: «بازگرداندن خانواده ام یک اشتباه بود.

چندین مقام دولتی که دستور بازگشت به خارطوم را صادر کردند، به خبرگزاری فرانسه گفتند که خانواده های خود را نیز در خارج از کشور ترک می کنند.

نبرد بین نیروهای مسلح و نیروهای پشتیبانی سریع شبه نظامی (RSF) همچنان در سایر نقاط سودان از جمله در مناطق دارفور، کردوفان و نیل آبی ادامه دارد.

ارتش با تشویق شدید ساکنان خارطوم به بازگشت، فرودگاه را بازسازی کرد و آن را برای پروازهای داخلی بازگشایی کرد و زیرساخت ها را اصلاح کرد.

با این حال، برق و آب همچنان برای روزها قطع می شود. و در حالی که بازارهای سراسر پایتخت دوباره باز هستند، بسیاری از مردم بیکار هستند و پول کمی برای خرج کردن دارند.

تا ژوئن، تنها یک درصد از خارطوم توسط سازمان ملل امن اعلام شده بود، با ده‌ها کودک کشته و زخمی شده توسط تله‌های انفجاری و گلوله‌های منفجر نشده در داخل دیوارها و گوشه خیابان‌ها.

نزدیک به نیم میلیون نفر از مصر همسایه، جایی که 1.5 میلیون سودانی در جستجوی سرپناه بودند، اما با هزینه های زندگی، آزار و شکنجه نژادی، دستگیری و اخراج مواجه شدند، بازگشته اند.

محله‌های کارگری خارطوم بیشترین تعداد عودت‌کنندگان را داشته‌اند، در حالی که بیشتر آن‌هایی که می‌توانستند دور بمانند.

در نتیجه، مناطق مجلل مانند خارطوم 2 متروکه هستند. در امتداد خیابان‌های پوشیده از درخت، شیشه‌ها زیر پا می‌ترکند و فقط آواز پرندگان هوای بین ویلاهای خالی را پر می‌کند، تمام گوشه‌های آن‌ها توسط موشک‌ها منفجر شده‌اند.

ثریا بابیکر 86 ساله فکر می کرد برای همیشه بازگشته است. اما سه ماه بعد، او به خبرگزاری فرانسه گفت: "من و شوهرم، کوچکترین دخترم به امارات متحده عربی می رویم."

او با توضیح اینکه نبود مراقبت های پزشکی ماندن را غیرممکن می کند، گفت: ما نمی خواهیم آنجا را ترک کنیم.

به گفته کارکنان بهداشت، با شروع بازگشت مردم در سال گذشته، موسسات خیریه سودانی برای بازسازی بیمارستان‌هایی هجوم آوردند که اکنون برخی از آنها "بهتر از قبل" هستند.

اما علی‌رغم تمام تلاش‌هایشان، پزشک هیفا عمر می‌گوید "بعضی چیزها در دسترس نیستند".

"ما باید از بیماران بخواهیم که برخی داروها را با سکه خودشان بخرند. من که می گویم یک توده در گلو دارم، می دانیم که شرایط مردم چقدر سخت است."

او گفت که امام بابیکر، استاد کالج، برای یافتن داروهای فشار خون پدرش باید به 10 داروخانه مراجعه کند، "و هر روز قیمت متفاوتی دارد."

او به خبرگزاری فرانسه گفت: این مرد 34 ساله برای نگهداری انسولین مادر دیابتی خود یخچالی خرید، "اما برق 12 ساعت در روز قطع می شود، بنابراین خراب می شود."

افراد دیگری مانند سواد محمد، 49 ساله، یخچال او را غارتگران دزدیدند و نمی توانستند جایگزینی برای آن بخرند.

او گفت: «بنابراین اکنون باید هر روز سبزیجات و گوشت بخرم و قیمت هر روز افزایش می‌یابد.