پرش به محتوای اصلی

ما باید در مورد آزار و اذیت "مودبانه" مسیحیان در جوامع به اصطلاح مدارا صحبت کنیم.

آیریش‌تایمز۱۴۰۵ آبان ۲۴, یکشنبه، ساعت ۰۴:۰۰حدود 4 دقیقه مطالعه

مناسک و دلیل: آزار و شکنجه فعال مسیحیان واقعی و قابل توجه است، حتی اگر بسیاری از طرفداران سرسخت آزادی ترجیح دهند به سمت دیگری نگاه کنند.

انتصاب مایرد مک گینس، کمیسر سابق اتحادیه اروپا در اوایل سال جاری، به عنوان فرستاده ویژه اروپا برای ارتقای آزادی مذهب یا عقیده، توجه خوبی به آزادی مذهبی به عنوان یک حق اساسی اما نادیده گرفته شده به همراه دارد.

این هفته در دوبلین، مک گینس، در نقش جدیدش، آخرین فیلم Persecuted and Forgotten را عرضه خواهد کرد؟ گزارش موسسه خیریه پاپ، کمک به کلیسای نیازمند. این یک یادآوری آشکار از مقیاس مسائل است.

این گزارش نشان می دهد که 413 میلیون مسیحی در کشورهایی زندگی می کنند که از آزادی مذهبی محروم هستند، 220 میلیون نفر از آنها - از هر 10 مسیحی یک نفر - در معرض آزار و اذیت فعال و اغلب خشونت آمیز قرار دارند.

در دو سال پس از آخرین گزارش، آزار و اذیت مسیحیان در بیش از نیمی از کشورهای مورد ارزیابی تشدید شده است و هیچ کشوری بهبودی نشان نداده است.

هزاران پروژه ای که توسط «کمک به کلیسای نیازمند» در سطح جهانی توسط پاپ های اخیر با مسئولیت ویژه برای حمایت از مسیحیان در معرض آزار و اذیت انجام شده است، گواه چهره انسانی پشت این آمار است.

در شمال نیجریه، مرد جوانی به نام سولومون آکو توسط ستیزه جویان ربوده شد و در آب سرد نگه داشته شد و به او گفتند که می میرد مگر اینکه ایمان مسیحی خود را ترک کند. در بورکینافاسو، 26 مرد در اسقف نشین نونا کشته شدند، فقط به این دلیل که مسیحی بودند. در ایران، دستگیری مسیحیان در یک سال تقریبا دو برابر شد.

در نیکاراگوئه، بیش از 300 کشیش، راهبه و روحانی زندانی یا تبعید شده اند، در حالی که نهادهای کلیسا همچنان به هوس توقیف می شوند. در چین، کلیساهای ثبت نشده تخریب می شوند و معلمان مدارس یکشنبه و دیگران همچنان دستگیر می شوند.

در سراسر آفریقا و آسیا، مسیحیان بخشی از مهاجرت دسته جمعی از سرزمین هایی هستند که قرن ها در آنجا حضور داشته اند.

در حالی که مأموریت فرستاده ویژه اتحادیه اروپا بر آزادی مذهبی در خارج از اتحادیه تأکید دارد، اتحادیه اروپا و نهادهای مرتبط به طور فزاینده ای زنگ خطر را در مورد مشکل مشابه در داخل به صدا در می آورند.

در آوریل سال جاری، مجمع پارلمانی شورای اروپا قطعنامه‌ای را تصویب کرد که در آن نسبت به خصومت با مسیحیان، حمله به اماکن مذهبی و افزایش نابردباری و تبعیض علیه جوامع مذهبی در اروپا ابراز نگرانی کرد.

در ژانویه، پارلمان اروپا قطعنامه‌ای را تصویب کرد که در آن ابراز تأسف کرد که، علی‌رغم آزار و اذیت گسترده مسیحیان در سطح جهان، اتحادیه اروپا هماهنگ‌کننده‌ای را برای مبارزه با نفرت ضد مسیحی منصوب نکرده است که با ترتیبات خود برای مقابله با یهودستیزی و نفرت ضد مسلمانان مقایسه شود.

من گمان می کنم که بسیاری از مسیحیان متعهد اینجا در ایرلند، هم در شمال و هم در جنوب، این موضع را تعجب آور نمی یابند. هر گونه تعصب، تبعیض و آزار و اذیت نفرت انگیز است و سزاوار طرد شدن است.

اما به راحتی می‌توان با ترویج حقوق گروه خاص خود آنقدر مست شد که همان حق فضایی، به رسمیت شناختن و حمایت از حقوق دیگران را نادیده گرفت یا به‌طور نامحسوسی از آن محروم کرد، به‌ویژه کسانی که با اعتقادات یا هویت اصلی ما مشترک نیستند.

این امر به ویژه زمانی اتفاق می‌افتد که «دیگری» مانند ما از محبوبیت اجتماعی، سیاسی یا فرهنگی برخوردار نباشد.

صنعتگران مسلط فرهنگ اجتماعی و سیاسی ایرلند امروز عمیقا از آنچه به عنوان یک نظام ارزشی سکولار و بردبار است که مدعی ایجاد فضایی خنثی برای همه است، محافظت می کنند. جدای از نادیده گرفتن این واقعیت که «سکولاریته» تنها یکی از نظام‌های فلسفی در میان سایر نظام‌هاست، بدون هیچ حق ذاتی برای ادعای بی‌طرفی،

من مطمئن نیستم که مسیحیان متعهد اینجا، شمال و جنوب، بگویند تجربه آنها از این فرهنگ غالب و تهاجمی سکولار به طور کلی با ایمان به طور کلی و مسیحیت به طور خاص استقبال یا مدارا کرده است.

من به عنوان فردی که در واقعیت های عمیقا فرقه ای شمال بزرگ شده ام، می دانم که طرد، ستم و حتی آزار و اذیت چقدر ظریف و فراگیر است. این همان چیزی است که پاپ های اخیر به عنوان پدیده آزار و شکنجه «نرم» یا «مودبانه» مسیحیان در فرهنگ های ظاهرا بردبار غربی توصیف کرده اند. از برخی جهات، اشکال پنهان و نامحسوس طرد می‌توانند حتی مضرتر و پیامدتر باشند.

یک مورد قابل ذکر است. در طول این «هفته شهادت» که توسط Aid to the Church in Need در سطح بین‌المللی برگزار می‌شود، ساختمان پارلمان اروپا در استراسبورگ، همراه با بسیاری از ساختمان‌های دولتی و کلیساهای دیگر در سراسر جهان، به عنوان نمادی از همبستگی با مسیحیان تحت آزار و اذیت، به رنگ قرمز روشن خواهد شد.

تاکنون، هر گونه تلاشی برای تأمین ابتکارات مشابه در اینجا با عصبانیت سیاستمدارانی مواجه شده است که هیچ تردیدی در حمایت از سایر اهداف محبوب تر اجتماعی و فرهنگی ندارند. مهم است، هر نظری که به ایمان داریم، این است که همه کسانی که به برابری ضمنی در کرامت برابر و انسان گرایی مشترک ما معتقدند، وقت بگذارند تا بپرسند چرا ممکن است این باشد؟

غبار عدم تحمل و تعصب گاهی اوقات می تواند ظریف باشد و عمیقا نفوذ کند. همچنین دیدن آنها بسیار سخت است، تا زمانی که کسی که آنها را تجربه می کند به ما بگوید که آنجا هستند.

آزار و اذیت فعال مسیحیان واقعی و قابل توجه است، حتی اگر بسیاری از طرفداران سرسخت آزادی ترجیح دهند به سمت دیگری نگاه کنند. پدر تیموتی بارتلت مستقر در بلفاست، رئیس بخش کمک به کلیسای نیازمند ایرلند است. شما می توانید نسخه ای از آزار و اذیت و فراموش شده را دانلود کنید؟ گزارش در acnireland.org

خواندن متن کامل در آیریش‌تایمزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

We need to talk about ‘polite’ persecution of Christians in so-called tolerant societies

Rite & Reason: The active persecution of Christians is real and significant, even if many ardent proponents of freedom prefer to look the other way

همه‌ی اخبار جهان