ما می دانیم چگونه به بی خانمانی پایان دهیم. ما فقط برای آن هزینه نمی کنیم

توسط Kavitha Vipulananda، دانشگاه ملبورن

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

ژاپن کمترین میزان بی خانمانی را در بین کشورهای ثروتمند دارد. فنلاند تنها کشوری در اروپا است که طی دهه‌ها به جای تماشای صعود، بی خانمان‌ها را کاهش داده است.

آنها از مسیرهای تقریبا مخالف به آنجا رسیدند. ژاپن در حجم ساخت و ساز و ارزان ادامه داد. فنلاند قبل از اینکه خانه ای به آنها داده شود از مردم درخواست نکرد که خانه ای به دست آورند. استرالیا هیچ کدام را انجام نداده است.

هر کشوری بی خانمانی را به طور متفاوتی محاسبه می کند، که مقایسه بین کشورها را غیرقابل اعتماد می کند.

با این حال، این مقایسه ها مهم هستند. وقتی در مورد مدل های موفق صحبت می کنیم، ژاپن و فنلاند به طور مکرر و به دلایل کاملا متفاوت نام برده می شوند.

در همین حال، در استرالیا، 122000 نفر در شب سرشماری سال 2021 به عنوان بی خانمان شمارش شدند که 289000 نفر در سال های 2024-2025 توسط خدمات تخصصی بی خانمان ها حمایت شدند.

در ژانویه سال 2026، وزارت بهداشت، کار و رفاه ژاپن رکورد 2481 نفری را که در خارج از منزل می خوابند در سراسر کشور ثبت کرد.

در سال 2003، تعداد بیش از 25000 ثبت شد. ده استان از 47 استان ژاپن، معادل ایالت های آن، در حال حاضر هیچ کدام را ثبت نمی کنند.

این یک دستاورد واقعی است که شایسته تقدیر است، اگرچه اغلب با یک ستاره مشخص می شود.

شمارش ژاپنی یک بررسی بصری از مردم در خیابان‌ها، پارک‌ها و ایستگاه‌ها و در حاشیه رودخانه است. هر کسی که در ماشین، کافی نت، هتل کپسولی یا ساختمان متروکه بخوابد، مستثنی است.

ژاپن ناامنی مسکن را لغو نکرده است، اما چیزی که تقریبا لغو کرده است، خوابیدن در فضای باز است، شکلی از بی خانمانی که می تواند مردم را از طریق قرار گرفتن در معرض مرگ بکشد.

سیاست اول مسکن فنلاند، که در سال 2008 در سطح ملی اتخاذ شد، منطق مدل پلکانی را معکوس کرد و مسکن را به جای یک هدف نهایی، به نقطه شروع تبدیل کرد.

این خط مشی به جای نیاز به هوشیاری، درمان یا استخدام قبل از اجاره، ابتدا اجاره را فراهم می کند و در صورت تمایل فرد، پشتیبانی از آن انجام می شود.

بر اساس این سیاست، بی خانمان ها در فنلاند از حدود 18000 نفر در سال 1987 به کمتر از 5000 نفر در سال 2019 کاهش یافت.

تقریبا از هر پنج نفر چهار نفر آپارتمانی را که از طریق برنامه به آنها داده می شود نگه می دارند. برآورد می شود که اسکان یک فرد بی خانمان طولانی مدت حداقل 15000 یورو در سال در هزینه های مراقبت های بهداشتی اضطراری، پلیس و دادگاه صرفه جویی می کند.

بنیاد Y، بزرگترین مالک غیرانتفاعی فنلاند، اکنون بیش از 19000 خانه دارد. برخی از آنها پناهگاه های اضطراری تبدیل شده اند، از جمله پناهگاه 250 تختخوابی ارتش نجات در هلسینکی که به 81 آپارتمان تبدیل شد.

برداشتن پناهگاه ها عمدی است، زیرا در حالی که درب گردان وجود دارد، فشار برای ساختن مسکن دائمی هرگز وارد نمی شود.

توضیحات فرهنگی که معمولا برای موفقیت هر کشور ارائه می شود را حذف کنید و همان سه انتخاب سیاست ظاهر می شود.

فنلاند با خانه به عنوان پیش شرط بهبودی به جای پاداش آن رفتار می کند. ژاپن از طریق پرداخت های حمایت از معیشت و قانون حمایت از خوداتکایی به نتیجه مشابهی می رسد.

هلسینکی مالک 70 درصد از زمین در داخل مرزهای خود است و ترکیبی را برای مسکن جدید تعیین می‌کند: 45 تا 50 درصد مالکیت خصوصی، 40 درصد اجاره، بیشتر آن تحت نظارت بلندمدت، و 10 تا 15 درصد مسکن میان‌مدت.

شهر به سادگی می تواند این نسبت ها را در اجاره نامه های خود بنویسد زیرا مالک زمین است.

دولت‌های استرالیا باید همین نتیجه را با توسعه‌دهندگان خصوصی که مالک آن‌ها هستند، مذاکره کنند، که یکی از دلایلی است که بحث‌های منطقه‌بندی شامل ما متوقف می‌شود.

فنلاند از سال 2009 مشاوره مسکن را تأمین مالی کرده است و خدماتی با آستانه پایین ارائه می دهد که به مردم کمک می کند تا با اجاره بهای معوقه و تهدید اخراج مقابله کنند.

در مقابل، در استرالیا، خدمات در حال حاضر به طور متوسط ​​هر روز 353 درخواست کمک را رد می کنند که تقریبا از هر پنج مورد آنها، چهار مورد از زنان و کودکان است.

بی خانمانی کم ژاپن با این واقعیت که ژاپن می سازد جدا نیست.

منطقه بندی آن، که تعیین می کند چه چیزی می تواند در کجا ساخته شود، در سطح ملی تنظیم شده است، به این معنی که موانع کمتری برای ساخت سریع آن وجود دارد.

ژاپن نیز به صورت صنعتی می سازد. مسکن های پیش ساخته 12.6 درصد از شروع خانه های جدید در سال 2023 را تشکیل می دهند. در مقایسه، خروجی مدولار استرالیا کمتر از 5 درصد کل ساختمان است.

جنبه تجربی چیزها حتی چشمگیرتر است.

شرکت ژاپنی Serendix خانه ای به مساحت 50 متر مربع (540 فوت مربع) را در 44 ساعت و 30 دقیقه به قیمت حدود 5.5 میلیون ین چاپ و مونتاژ کرد که تقریبا هزینه یک ماشین جدید است و آن را مطابق با استانداردهای ژاپنی آتش سوزی، آب و زلزله ساخت.

هیچ کدام از اینها به تنهایی یک سیاست بی خانمانی نیست. یک خانه چاپی در یک شهر کوچک روستایی، زنی را که از خشونت در فوتسکری فرار می کند، در خود جای نمی دهد.

چیزی که به ما می گوید این است که خانه های کوچک، ایمن و دائمی را می توان به سرعت و به اندازه کافی ارزان ساخت که اهمیت پیدا کند. در همین حال، خانه های استرالیایی که به ازای هر ساعت کار تکمیل می شوند، از اواسط دهه 1990، 53 درصد کاهش یافته است.

فنلاند همین نکته را از جهت دیگر بیان می کند. Housing First فقط به این دلیل کار می کرد که دولت بودجه خرید، نوسازی و ساخت آپارتمان ها را تامین می کرد.

استرالیا باید توجه داشته باشد، زیرا یک سیاست مبتنی بر حقوق بدون خط لوله ساخت و ساز در پشت آن تنها یک بیانیه مطبوعاتی است.

چهار چیز، همه آنها قبلا در جای دیگری کار می کنند.

اول، به جای تختخواب، اجاره بها را تامین کنید و ظرفیت سرپناه را به عنوان معیاری برای موفقیت در نظر نگیرید. هر دلاری که برای نگهداری درب گردان خرج می شود، دلاری است که برای بستن آن هزینه نشده است.

دوم، از زمین های عمومی به عنوان اهرم استفاده کنید. ترکیبات تصدی ثابت در زمین های دولتی، نحوه تولید خانه های مقرون به صرفه هلسینکی در حومه های گران قیمت است.

سوم، ساخت خانه های کوچک با استفاده از روش های مدرن، به سرعت، از طریق تدارکات عمومی.

من پس از بودجه فدرال 2026 استدلال کردم که تغییر مالکان خانه‌ها سرعت ساختن آنها را تغییر نمی‌دهد و طبق پیش‌بینی‌های فعلی، حدود 262000 خانه از هدف توافقنامه ملی مسکن کوتاه‌تر خواهیم بود.

در نهایت، حمایت های درآمدی را که مردم را در خانه نگه می دارد، بازگردانید.

فنلاند در سال های 2024 و 2025 به دنبال کاهش حمایت های تامین اجتماعی و مسکن شاهد افزایش بی خانمان ها بود. این واضح‌ترین نشان می‌دهد که وقتی درآمد و عرضه‌اش از بین می‌رود چه اتفاقی برای شتاب یک روش سالم می‌افتد.

من همیشه مدل فنلاندی را دوست داشتم. این ایده را رد می کند که مسکن چیزی است که یک فرد با پذیرفتن اول به دست می آورد. در عوض، مردم خانه دارند و ثبات ممکن می شود.

ژاپن ثابت می کند که می توانید به اندازه کافی سریع بسازید تا قیمت ها را در یک کلان شهر ثابت نگه دارید. فنلاند ثابت می کند که می توانید با پول کمتری نسبت به تحمل آن به بی خانمانی طولانی مدت پایان دهید.

استرالیا توانایی مهندسی ژاپن و ارزش های اعلام شده فنلاند را دارد. چیزی که ما فاقد آن هستیم، تمایل به تامین مالی مناسب است.

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله برای اولین بار در Pursuit منتشر شد. اصل مقاله را اینجا بخوانید.