مرنا در مورد قدردانی، شفا و ساختن هنر در زمان جنگ

برای مرنا، خواننده و ترانه سرای فلسطینی-کانادایی، اولین ارتباط او با موسیقی، خاطره ای دور از زمانی است که به سختی 3 سال داشت، و او به وضوح قدم گذاشتن روی صحنه را به یاد می آورد.

هنگام شرکت در کنسرت عربی در اردن با مادرش، این هنرمند جوان در راهروی مرکزی به سمت سکوی اجرا سرگردان شد و خواننده برجسته یک میکروفون زنده به او داد. اگرچه ملودی‌های دقیقی که او می‌خواند ممکن است زودگذر باشد، اما این تجربه بذری دائمی در روح او کاشت. همانطور که او در دوران موسیقی خود رشد کرد، او شروع به ردیابی آوازهای اصلی از طریق نوار کاست کارائوکه کرد و سفری از موسیقی را آغاز کرد.

مرنا در مصاحبه ای با نیوزویک به یاد می آورد: «من همیشه، همیشه، همیشه، همیشه طرفدار موسیقی بودم و همیشه عاشق آواز خواندن بودم.

در حالی که بسیاری از پروژه‌های ضبط معاصر نیازمند ماه‌ها اصلاحات دردناک استودیویی هستند، مرنا در ابتدا آخرین مجموعه آهنگ‌های خود را طی یک جلسه پنج ساعته شدید و بی‌نظیر ساخت، و وقتی از کنار پیانوی راهرو خود گذشت، کل فرآیند به‌طور خودبه‌خودی آشکار شد.

به گفته این هنرمند تحسین شده، او ابتدا احساس می کرد که روی کلیدها گیر کرده است، اما با شنیدن آهنگ های آکوستیک عود عربی جرقه ناگهانی شعله ور شد و کل پروژه از آهنگ یک تا تراک پنج در یک جلسه از او خارج شد.

خواننده «مجیک» توضیح می‌دهد: «مثل یک جلسه پنج ساعته با خودم بود که در آن می‌گفتم: «می‌دانم که این یک آهنگ طولانی است، واقعا، و باید تا زمانی که احساس کنم کارم تمام شده است، ادامه دهم».

پس از گوش دادن به موسیقی، او پروژه را به جذاب ترین لحظاتش رساند و علی شهید محمد از A Tribe Called Quest را در باس و لارنل لوئیس از Snarky Puppy را در درام به خدمت گرفت. اگرچه جلسه خام اولیه مطالب گسترده ای را تولید کرد - از جمله یک دعای آزاد طولانی تر در آهنگ "Reach for Heaven" - او صدای گفتاری خود را کاهش داد، زیرا تنظیم ساز از قبل پیام اصلی او را با وضوح مطلق منتقل می کرد.

این پروژه 15 دقیقه‌ای که در نهایت با عنوان For Seasons: Love in a Time of War نام گرفت، نسخه قبلی او، Ours to Keep را گسترش می‌دهد و هم به عنوان دعای شخصی و هم دعوتی به انرژی جمعی عمل می‌کند.

مرنا با بیان لحظه‌ای که این عنوان در طول رانندگی با شریک زندگی‌اش متبلور شد، می‌گوید: «این برای فصول است و برای همه زمان‌ها است. ما در زمان جنگ زندگی می‌کنیم و نمی‌دانم که هرگز در زمان جنگ زندگی نکرده‌ایم.»

اگرچه زمان ممکن است پر فراز و نشیب باشد، مرنا به شدت از نیاز به حفظ انرژی امیدوارکننده و اینکه چقدر مثبت گذرا می تواند باشد آگاه است. او با انعکاس واکنش خود به استاد پایانی می گوید: «قدردانی هسته اصلی زندگی من است، زیرا ما همیشه همه چیز داریم و همیشه به اندازه کافی و دقیقا همان چیزی که در هر زمان نیاز داریم داریم. "من همچنین از اینکه در این مرحله سپاسگزار هستم سپاسگزارم. وقتی می دانید که هر چیزی که هست باید باشد و هر چیزی که نیست، در حال نجات هستید."

اگرچه پیمایش در تجارت موسیقی مدرن چالش‌های مستمری را برای سازندگان مستقل ایجاد می‌کند، مرنا آگاهانه خود را از تعهدات تجاری جدا می‌کند و رژیم روزانه او همسویی معنوی را بر معیارهای شرکتی ترجیح می‌دهد.

مرنا با توضیح اینکه چگونه از تحت فشار قرار گرفتن انتظارات بیرونی اجتناب می‌کند، خاطرنشان می‌کند: «کار اصلی من هر روز این است که روی خودم کار کنم، پس خودم را درک کنم، خودم را درمان کنم، جایگاه من در جهان و مسئولیت من را درک کنم. ترسی که من تا به حال احساس می‌کردم بیشتر درباره این بود که چگونه در این فضای صنعتی وجود داشته باشم، وقتی می‌دانم که صنعت در واقع به معنای بزرگ زندگی و هدف نیست.»

از آنجا که او بیان هنری را به عنوان یک رسانه مقدس به جای یک محصول تجاری می بیند، او مصمم است که در حاشیه بازار متعارف وجود داشته باشد، با هدفش حفظ کانالی بدون فساد بین روح خود و شنوندگانش.

مرنا پس از گذراندن دوران جوانی خود در حال حرکت در سراسر جهان، خود را در صحنه پر جنب و جوش هیپ هاپ و R&B تورنتو غوطه ور کرد و ملیله پیچیده ای از صدا را جذب کرد که در نهایت در ترکیب خاص او از نئو سول و R&B جایگزین ادغام شد.

دی‌جی جازی جف، تهیه‌کننده افسانه‌ای، در اوایل سفر، از او به حلقه خلاق خود استقبال کرد و مربیگری فداکارانه‌اش، فروتنی او را در حین مطالعه مهارت‌های نوازندگان چیره دست آموخت.

او با بازگویی جلسات در کنار افراد سنگین وزنی مانند جیمز پویسر از The Roots، Doc McKinney و Makai Black تاکید می‌کند: «من توسط افسانه‌ها احاطه شده‌ام، نه به خاطر افتخاراتشان، بلکه به این دلیل که آنها انسان‌های خوبی هستند و واقعا به خوبی تمرین می‌کنند و هنر خود را دوست دارند.

مرنا با انتشار فصل‌ها: عشق در زمان جنگ، کهن الگوی سنتی سوپراستار منزوی را رد می‌کند و مدلی گسترده‌تر و مبتنی بر موفقیت هنری را متصور می‌شود.

او می‌گوید: «هرچه بیشتر به دست می‌آورم، خواه منابع معنوی یا پرانرژی، منابع مالی یا شبکه‌ای، تمایل طبیعی من این است که خودم را فقط برای گسترش گسترده آن نگه دارم، و مخالف ساختن آن بالا باشم». "هیچ وقت قرار نیست آنقدر بالا بنشینید و به پایین نگاه کنید، می خواهید همه چیز را با همه به اشتراک بگذارید."

به For Seasons: Love in a Time of War گوش دهید.