مسیر نمودار هابل ناسا برای رومن با لنزهای گرانشی
این رصد یکی از بسیاری از تصاویر عدسی گرانشی است که توسط هابل برای آماده شدن برای علم با تلسکوپ فضایی رومی جدید نانسی گریس گرفته شده است.
هابل را کاوش کنید
خانه هابل
نمای کلی
درباره هابل
تاریخچه هابل
جدول زمانی هابل
چرا تلسکوپ در فضا داریم؟
هابل بر اساس اعداد
در موزه
سوالات متداول
تاثیر و مزایا
تاثیر و مزایای هابل
تاثیرات علم
تاثیر فرهنگی
مزایای فناوری
تاثیر بر پرواز فضایی انسان
تأثیرات انجمن Astro
علم
علم هابل
موضوعات علمی
نکات برجسته علمی
علم پشت اکتشافات
کیهان کشف شد
شرکای هابل در علم
هابل و علم شهروندی
SI و علوم هابل
آسمان شب را کاوش کنید
رصدخانه
رصدخانه هابل
طراحی هابل
عملیات ماموریت
عملیات علمی
ماموریت فضانوردان به هابل
هابل در مقابل وب
هابل در مقابل رومن
تیم
تیم هابل
آرزوهای شغلی
فضانوردان هابل
چند رسانه ای
تصاویر
ویدیوها
فعالیت های آنلاین
کتاب های الکترونیکی
Sonifications
پادکست ها
مدل های سه بعدی هابل
سنگ نگاره ها
برگه اطلاعات
پوسترها
هابل در اپلیکیشن ناسا
واژه نامه
اخبار
هابل نیوز
رسانه های اجتماعی
منابع رسانه ای
سی و پنجمین سالگرد
بیشتر
فعالیت های آنلاین
4 دقیقه مطالعه
مسیر نمودار هابل ناسا برای رومن با لنزهای گرانشی
یک کهکشان مارپیچی سینوسی (مرکز) در همان میدان دید به عنوان یک لنز گرانشی زنده (گوشه سمت راست) در این تصویر هابل ظاهر می شود. عدسی از یک کهکشان بیضوی پیشزمینه مایل به قرمز و کمانهای آبی یک کهکشان پسزمینه بزرگنمایی شده تشکیل شده است.
NASA، ESA، و X. Huang (دانشگاه سانفرانسیسکو)؛ پردازش: گلدیس کوبر (ناسا/دانشگاه کاتولیک آمریکا)
یک کهکشان مارپیچی میلهای فراگیر نقطهای را در این تصویر مشخص میکند، اما گنج واقعی لنز گرانشی در گوشه پایین سمت راست است، جایی که یک کهکشان پسزمینه دور با گرانش یک کهکشان نزدیکتر بزرگنمایی و اعوجاج میشود.
این رصد یکی از بسیاری از تصاویر عدسی گرانشی است که توسط تلسکوپ فضایی هابل ناسا در آمادگی برای علم با تلسکوپ فضایی رومی جدید نانسی گریس گرفته شده است.
عدسی گرانشی زمانی اتفاق میافتد که جرم یک جرم پیشزمینه - مانند کهکشان - فضازمان را منحرف کند و باعث خمیدگی، اعوجاج و بزرگنمایی نور در حین عبور از اطراف جسم شود، شبیه به یک عدسی غولپیکر در فضا. عدسیهایی مانند این زمانی اتفاق میافتند که یک تراز دقیق تصادفی بین کهکشانهای پیشزمینه و پسزمینه اتفاق میافتد و باعث میشود نور کهکشان پسزمینه به دور کهکشان پیشزمینه منحنی شود.
در این تصویر، لنز گرانشی یک کهکشان بیضوی پیشزمینه را نشان میدهد که حدود 4.5 میلیارد سال نوری از ما فاصله دارد. این بدان معناست که نوری که اکنون از این کهکشان میبینیم برای اولین بار زمانی که منظومه شمسی ما هنوز در حال شکلگیری بود شروع به حرکت به سمت ما کرده است. کهکشان پس زمینه حدود هشت میلیارد سال نوری از ما فاصله دارد، یعنی تقریبا دو برابر. این به صورت یک جفت کمان به نظر می رسد، یکی بزرگ و بسیار قابل توجه در سمت چپ بالای کهکشان پیش زمینه، دیگری تصویری بسیار کوچکتر و برگردانده شده از همان کهکشان پس زمینه در پایین سمت راست. این پیکربندی یک جفت قوس-ضد قوس نامیده می شود.
کهکشان پسزمینهای که توسط این عدسی گرانشی بزرگنمایی شده و قابل مشاهده است، دو بار در این تصویر - به صورت یک قوس بزرگ و کوچکتر، در طرفهای مخالف کهکشان پیشزمینه بیضوی ظاهر میشود.
NASA، ESA، و X. Huang (دانشگاه سانفرانسیسکو)؛ پردازش: گلدیس کوبر (ناسا/دانشگاه کاتولیک آمریکا)
هر چه جرم کهکشان پیشزمینه بیشتر باشد، عدسی گرانشی قویتر است و نور را به میزان قابل توجهی خم میکند. با مطالعه اعوجاج کهکشان پس زمینه، محققان می توانند تعیین کنند که کهکشان پیش زمینه دارای چه مقدار جرم است. این نقش بزرگی در مطالعه ماده تاریک، ماده مرموز و نامرئی که اکثریت جرم در جهان را تشکیل می دهد، ایفا می کند. ماده مرئی برای توضیح سطح اعوجاج در کهکشان پسزمینه کافی نیست، که به محققان اجازه میدهد هم جرم کهکشان پیشزمینه و هم مقدار ماده تاریک آن را محاسبه کنند.
تقریبا تمام اجرام در این تصویر کهکشان هستند، به جز چند ستاره پراکنده پیش زمینه. کهکشان مارپیچی میلهای در این تصویر - به این دلیل که بازوهای آن از یک میله ستاره در مرکز آن امتداد دارند، نامیده میشود - به اندازه کهکشان راه شیری خودمان است، که اخترشناسان فکر میکنند که یک مارپیچ میلهای نیز هست. مارپیچ کوچک در سمت چپ مارپیچ بزرگ ممکن است یک کهکشان اقماری باشد، شبیه به ابرهای بزرگ و کوچک ماژلانی که به دور راه شیری می چرخند.
هابل کیهان را عمدتا در نور مرئی و فرابنفش با پوشش مادون قرمز می بیند و رومن عمدتا طول موج های فروسرخ و مقداری نور مرئی را می بیند. هابل می تواند نماهایی با وضوح بالا از اشیاء منفرد ارائه دهد، در حالی که رومن میدان دید بسیار بزرگ تری دارد که برای پانوراما مناسب است.
تصاویری از این دست، نگاهی اجمالی به نحوه همکاری هابل و رومن برای ساختن تصویر جامعتری از کیهان ارائه میدهند. این تنها یکی از بسیاری از تصاویر لنز گرانشی است که توسط هابل گرفته شده است. ستاره شناسان از آنها برای تجزیه و تحلیل اعوجاج گرانشی استفاده خواهند کرد تا در مورد ماده تاریک در کهکشان های پیش زمینه اطلاعات بیشتری کسب کنند و زمینه را برای مشاهدات رومی آینده فراهم کنند.
هابل فقط می تواند این لنزهای گرانشی را یک به یک مشاهده کند، در حالی که نمای گسترده رومن از آسمان نمونه بزرگ تری از این لنزها را ارائه می دهد. ستاره شناسان از تصاویر واضح هابل برای ساختن یک مدل کامپیوتری برای تحلیل بهتر اعوجاج های ناشی از ماده تاریک استفاده می کنند. این ابزار به اخترشناسان کمک می کند تا تصاویر بزرگ رومن را تجزیه و تحلیل کنند. هابل همچنین لنزهای جالبی را که روم تشخیص می دهد، دنبال خواهد کرد.
لوگوی فیس بوک
@NASAHubble
@NASAHubble
لوگوی اینستاگرام
@NASAHubble
کاوش بیشتر
لنزهای گرانشی
لنزهای گرانشی هابل
فوکوس هابل: لنزهای گرانشی
تماس رسانه ای:
کلر آندرولی مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا، گرینبلت، MD claire.andreoli@nasa.gov
به اشتراک بگذارید
جزئیات
آخرین به روز رسانی
22 اکتبر 2026
ویرایشگر
آندریا جیانوپولوس
مکان
مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا
شرایط مرتبط
تلسکوپ فضایی هابل
اخترفیزیک
بخش اخترفیزیک
مرکز پرواز فضایی گدارد
عدسی گرانشی
تلسکوپ فضایی نانسی گریس روم
کیهان
به کاوش ادامه دهید
موضوعات بیشتری را از هابل کشف کنید
تلسکوپ فضایی هابل
از زمان پرتابش در سال 1990، تلسکوپ فضایی هابل درک اساسی ما از کیهان را تغییر داده است.
هابل در مقابل رومن
تلسکوپهای فضایی هابل و رومی ناسا با هم کار خواهند کرد تا دیدگاه ما از جهان را گسترش دهند.
هابل در مقابل وب
مشاهدات هابل و وب مکمل یکدیگر هستند و دید وسیعی از جهان به ما ارائه می دهند.
هابل در روز تولد شما چه دید؟
به عجایب کیهانی هابل در روز خاص شما نگاه کنید!
متن اصلی (انگلیسی)
NASA’s Hubble Charts Path for Roman with Gravitational Lenses
This observation is one of many gravitational lensing images taken by Hubble in preparation for science with the new Nancy Grace Roman Space Telescope.