معدنچیان زمرد افغانستان با ابزار دست و پنجه نرم می کنند اما خریداران جهانی را جذب می کنند

پنجشیر، افغانستان — در سالنی مملو از دفاتر حکومت ولایتی پنجشیر، یک حراج در جریان است و مناقصه سریع است.

خریداران، که بسیاری از کابل و برخی از خارج از کشور هستند، قبلا انبوه‌های کوچک سنگ‌های سبز رنگ تراش خورده را از نزدیک بررسی کرده‌اند و چراغ قوه‌های تلفن خود را از میان آنها می‌تابانند تا کیفیت آنها را بررسی کنند.

غلام مصطفی حبیبی، تاجر جواهر به الجزیره گفت: «زمردهای پنجشیر به دلیل کیفیت بسیار بالا، خریداران زیادی در سراسر جهان دارند. به همین دلیل است که قیمت آنها در مقایسه با سایر زمردها در سراسر جهان بالاتر است.

برای کشوری که سال‌ها جنگ فقیر شده و تحریم‌های بین‌المللی بر آن سنگینی می‌کند، تجارت مواد معدنی گرانبها یک منبع ارزشمند به‌ویژه در گوشه دورافتاده شمال شرق افغانستان است.

محمد امان رضایی، یک مقام معدنی که مسئول نظارت بر عملیات بسیاری از عملیات معدنکاری کوچک در دره پنجشیر است، می گوید: «خوشبختانه در حال حاضر بیش از 15000 نفر در سکتور معادن پنجشیر شاغل هستند.

در دامنه‌های شیب‌دار دره، معدن‌چیان ساعت‌ها در زیر زمین تلاش می‌کنند تا امرار معاش کنند. در منظره‌ای بی‌ثمر و صخره‌ای، که محصول کمی دارد، سنگ‌های قیمتی راه نجاتی هستند.

رضایی گفت: «در اینجا به ندرت هیچ شرکت یا کارخانه تولیدی وجود دارد. منبع اصلی اشتغال بخش معدن است.

از زمان به قدرت رسیدن در سال 2021، طالبان می‌گویند که با ده‌ها سرمایه‌گذار، عمدتا چینی، روسی و ایرانی، قراردادهایی برای استخراج سنگ‌های قیمتی و سایر مواد معدنی با ارزش امضا کرده‌اند.

بر اساس گزارش بانک جهانی، درآمدهای دولتی در ماه های آوریل و می 22 درصد نسبت به مدت مشابه سال قبل افزایش یافته است که این امر به دلیل حراج معادن و سایر منابع مانند نفت و مواد معدنی گرانبها افزایش یافته است.

اما سکتور استخراج سنگ های قیمتی افغانستان هنوز فاقد سرمایه گذاری و تخصص بین المللی است.

حافظ محمد آقا حکیم، والی ولایت پنجشیر به الجزیره گفت: «پیشنهادهای مختلفی برای ایجاد بازار بین المللی برای معادن گرانبها افغانستان، به ویژه در کابل، ارائه شده است.

می‌توان ماشین‌آلات فرآوری را وارد کرد تا این مواد معدنی قبل از صادرات به بازارهای سراسر جهان در اینجا فرآوری و استاندارد شوند. در حال حاضر هیچ مرکز استاندارد یا مرکز فرآوری مناسبی وجود ندارد.

مهدی معدنچی در حصار گرد و غبار معدنش که در تاریکی تقریبا مطلق کار می کند، در حالی که دوستش در کنارش با چکش به سطح می زند، یک کلاغ به دست می گیرد. او از نبود تجهیزات مدرن آنها ابراز تاسف می کند.

او با استراحت از حفاری می‌گوید: «چالش‌های زیادی وجود دارد، زیرا ما تجهیزات پیشرفته‌ای نداریم. ما فقط با ابزارهای اولیه مانند بیل، کلنگ، مته و تجهیزات مشابه کار می کنیم.

رضایی گفت که معدنچیان به تجهیزات مناسبی نیاز دارند که بتواند کار آنها را آسان‌تر و ایمن‌تر کند و در عین حال امکان استخراج مواد معدنی را به شیوه‌ای حرفه‌ای‌تر فراهم کند. این به نفع مردم افغانستان و به ویژه معدنچیان خواهد بود.»

"این منطقه در برابر رانش زمین، ریزش بهمن، سیل و ریزش سنگ آسیب پذیر است. مردم اینجا در شرایط بسیار سخت و طاقت فرسایی مشغول به کار هستند."