من خونم را به ساعت مرگ هوش مصنوعی دادم

بنابراین می‌گوید صفحه آیفون من، جایی که Death Clock، یک برنامه طول عمر مجهز به هوش مصنوعی که امید به زندگی را بر اساس عادات پزشکی و سبک زندگی شما پیش‌بینی می‌کند، تصویری از یک دروگر خندان برای جشن گرفتن تاریخ انقضای من تولید کرده است. صبح یک روز سپتامبر در آنجا بود، و به‌ویژه از این افشاگری هیجان‌زده به نظر می‌رسید، درحالی‌که در استخری به شکل دونات که زیر آن عدد غول‌پیکر: 74 قابل باد کردن بود، با علامت صلح اشاره می‌کرد. من هرگز از بزرگتر شدن ناراحت نبودم، اما فکر می‌کنم وقتی زمانم تمام شد، جوان‌تر از آن چیزی است که دوست دارم باشم.

در چهار سال گذشته - سال‌هایی که مادربزرگ و عمه‌ام را در عرض 18 ماه از دنیا رفتند - از اینکه روزهایم چقدر محدود هستند، بسیار آگاه شدم. از زمانی که در ژانویه به 40 سالگی رسیدم، یادآوری های روزانه پیری را نیز تجربه کرده ام: دردهای غیرقابل توضیحی که بین کمر، گردن و باسنم می چرخد. از نظر روحی، احساس جوانی می کنم. از نظر فیزیکی، بدنم در غیر این صورت جیغ می‌زند. پیری طبیعی است، اما من شک داشتم که بتوانم زمان بیشتری برای خودم بخرم. وسواس جمعی ما در مورد تمدید عمر باعث ایجاد صنعت چند تریلیون دلاری طول عمر شده است که توسط پیامبران نامطلوب مانند برایان جانسون تقویت شده است.

به نظر می رسد تهدیدهایی مانند تغییرات آب و هوایی و نابودی هوش مصنوعی تنها ترس های وجودی را تشدید کرده اند، حتی در شرایطی که LLM ها نوید یک دوره جدید پزشکی شخصی را برای رسیدگی به هر مشکل سلامتی می دهند. به اندازه کافی داده ها را ردیابی کنید، تفکر ادامه دارد، و الگوریتم ها می توانند به شما در هک کردن مرگ خود کمک کنند. همه اینها من را به سمت Death Clock سوق داد، اپلیکیشنی که در سال 2024 راه اندازی شد و هدف آن ردیابی عادات سلامتی کاربران در تلاش برای افزایش عمر آنها بود. در ماه فوریه، این شرکت ویژگی جدیدی را معرفی کرد که به شما امکان می‌دهد پانل‌های نشانگر زیستی را سفارش دهید.

با یک اشتراک 69 دلاری، می‌توانید یک پانل خونی اولیه دریافت کنید که مواردی مانند کلسترول، قند خون، التهاب، ویتامین D و سلامت خون و اندام‌ها را اندازه‌گیری می‌کند. همچنین 9 آزمایش اضافی وجود دارد - همه چیز از هورمون‌ها و ریزمغذی‌ها گرفته تا تیروئید را ارزیابی می‌کند که در مجموع 780 دلار هزینه دارند. من پانل معمول خون را انتخاب کردم و تست استرس (29 دلار) را اضافه کردم.

شاید یک بینش جدید بتواند به من کمک کند تا به آن رسیدگی کنم. Death Clock در تلاشی بیش از یک ترفند شمارش معکوس بیمارگونه دیگر می گوید که هوش مصنوعی خود را بر روی 1200 مطالعه طول عمر، داده های اکچوئری از شرکت های بیمه عمر و جداول امید به زندگی آموزش داده است. بر اساس نتایج شما، الگوریتم‌های آن یک طرح پیشگیری دقیق ایجاد می‌کنند تا به افزایش زمان باقی‌مانده کمک کنند. صادقانه بگویم، من شک داشتم که در واقع چیزی معنادار از این اتفاق بیفتد.

همچنین، می‌توانم اعتراف کنم، کمی می‌ترسیدم که چیزی را یاد بگیرم که نمی‌خواستم، واقعیتی که ممکن است عقل کمی را که در سالی که باقی مانده‌ام را از بین ببرد و مشکلات غیرمنتظره‌ای را به همراه داشت. پس از پر کردن یک پرسشنامه اولیه سلامت، یک اعلان به صدا درآمد که از مرگ من خبر می داد. سه راه وجود دارد که احتمالا از بین می‌روم: بیماری قلبی عروقی، اختلال خواب یا سرطان (نوع آن مشخص نیست). این بدان معناست که طبق برنامه، من قبلا بیش از نیمی از وجود خود را در این هواپیمای فانی "تکمیل" کرده ام.

چند روز بعد، وقتی متوجه شدم که خانواده‌ام سابقه خفیف دیابت دارند، این اپلیکیشن سن مرگ من را از 74 به 73 به‌روزرسانی کرد. و همینطور یک سال از دست دادم. من می دانم که تا 100 سالگی زندگی نخواهم کرد. افراد خانواده من معمولا در اوایل هشتاد سالگی غر می زنند. اما آیا می شد با یک برنامه فوق شخصی 10 یا 15 سال عمرم را افزایش داد؟ پیامی از برنامه فریاد زد: «شما دو مسیر دارید».

"ما اینجا هستیم تا به شما کمک کنیم تا به هدف طولانی تر دست یابید." قرار ملاقاتی با Quest Diagnostics، یکی از دو آزمایشگاهی که شرکت با آنها شریک است، گذاشتم و با کمال میل خونم را به Death Clock دادم. برنت فرانسون، مدیرعامل Death Clock یک روز بعدازظهر به من می گوید: «این یک کار احمقانه است. او می‌گوید طرفدارانی مانند جانسون - که شعار «مرده ن

این یک سوال است که چه زمانی.» بیش از زوم، تنها چیزی که می توانم به آن فکر کنم این است که فرانسون سعی دارد به من بفروشد. پیش‌بینی می‌شود که بازار طول عمر تا سال 2030 به 8 تریلیون دلار برسد، به این معنی که آینده مراقبت‌های بهداشتی ممکن است کمتر با درمان سنتی و بیشتر توسط خدمات بهداشتی شخصی‌شده هوش مصنوعی شکل بگیرد. با Doctronic، یک پلتفرم منطبق با HIPAA که مانند یک پزشک شخصی هوش مصنوعی کار می‌کند، افراد می‌توانند بدون نیاز به مراجعه به پزشک، نسخه‌ها را دوباره پر کنند، در حالی که برنامه‌هایی مانند Superpower و Lifeforce (مشابه Death Clock) بینش‌های سلامتی مبتنی بر عضویت و توصیه‌های بررسی شده توسط پزشک را ارائه می‌دهند.

Twin Health قصد دارد یک ماکت هوش مصنوعی، هر چه که باشد، از متابولیسم فرد ایجاد کند. همه اینها به ما کمک می کند کمی بیشتر زندگی کنیم، اگرچه دقیقا مشخص نیست که چگونه و به چه قیمتی. مایک لودکوفسکی، استاد آمار و احتمالات کاربردی در UC سانتا باربارا که تحقیقاتش بر تجزیه و تحلیل طول عمر متمرکز است، می‌گوید پلتفرم‌های آگاهی از مرگ و میر مانند ساعت مرگ «این توهم را می‌فروشند که طول عمر فردی یک فرآیند خطی است» که می‌توان آن را هک کرد. یک مطالعه سلول های پیری در سال 2024 نیز نشان داد که ساعت پیری نباید به عنوان معیاری برای سن بیولوژیکی کلی افراد در نظر گرفته شود.

لودکوسکی می‌گوید: «در نهایت، محرک‌های مرگ در سطح فردی ذاتا تصادفی هستند و هرگز واقعا قابل پیش‌بینی نیستند». از فرانسون می‌پرسم که آیا واقعا سالم‌تر می‌شویم یا فقط نگران ناسالم بودنمان هستیم. او می گوید: «به نظر من هر دو. "یک وسواس بسیار ناسالم در مورد بهینه سازی خود وجود دارد - ردیابی همه چیز، تلاش برای کنترل همه چیز." آیا ساعت مرگ نیز تا حدی در این امر مقصر نبود؟ بر اساس نتایج من، برنامه کارهای بیشتری را به من می داد. ویتامین D3 من را افزایش دهید! برای تراکم استخوان اسکن DEXA را برنامه ریزی کنید!

در مورد غربالگری آنتی ژن اختصاصی پروستات با یک متخصص صحبت کنید! علی‌رغم ادعای فرانسون مبنی بر اینکه می‌خواهد ساعت مرگ در نهایت جایگزینی برای پزشکان مراقبت‌های اولیه شود، برنامه مدام مرا تشویق می‌کرد تا نتایجم را با یک پزشک در میان بگذارم. در نهایت، من شروع به درک کردم، ردیابی داده های سلامتی تنها می تواند کارهای زیادی انجام دهد. گرچن تری لئونارد، نویسنده کتاب Your Second Prime: Does Aging Suck, or Do We Suck at Aging?، معتقد است که توانایی اندازه گیری چیزی به این معنی است که می توان آن را نیز مدیریت کرد.

او می‌گوید که مرگ به این شکل کار نمی‌کند، «بنابراین اندازه‌گیری شروع به پاسخگویی به نیاز دیگری می‌کند: نیاز به احساس ترس کمتر». تری لئونارد همچنین یکی از بنیانگذاران مرکز رهبری عمیق انسانی است، یک موسسه تحقیقاتی مستقل که به مطالعه تأثیر هوش مصنوعی بر سلامت مغز می پردازد. او تردید دارد که اپلیکیشن‌های مصرف‌کننده با طول عمر می‌توانند به تنهایی منجر به تغییرات رفتاری مثبت شوند. او می‌گوید: «حقایق نظر را تغییر نمی‌دهند.

مردم می دانند که برخی از فعالیت ها ناسالم هستند، اما به هر حال آنها را انجام می دهند. در نظر گرفتن مرگ یکی از قدیمی ترین اعمالی است که ما داریم، و چیزی که به نظر می رسد مهم است این است که آیا فرد احساس می کند اختیار شخصی برای انجام تنظیمات لازم در زندگی خود را دارد یا خیر. محققانی که بررسی می‌کنند چگونه افکار مرگ بر انتخاب‌های سلامتی شکل می‌دهند، متوجه می‌شوند که افراد زمانی به سمت رفتار سالم‌تر حرکت می‌کنند که اعتماد به نفس و منابع لازم برای عمل را داشته باشند، چیزی که همه این کار را نمی‌کنند.

تری لئونارد به من می‌گوید: «و بدون آن‌ها، اضطراب بیشتر به محافظت از احساس ما نسبت به خودمان می‌پردازد تا سلامتی‌مان.» تری لئونارد در حین تحقیق در مورد کتاب خود دریافت که افراد مسن با نگرش مثبت تر در مورد پیری به طور متوسط ​​هفت سال و نیم بیشتر از افراد دارای دیدگاه منفی زندگی می کنند. برنامه ای با شمارش معکوس مرگ «می تواند بی سر و صدا به ما بیاموزد که پیری از دست دادن است» و به جای ترویج آن مانع از طول عمر می شود. در ماهی که از Death Clock استفاده کردم، این حقیقتی بود که نمی‌توانستم کاملا از آن فرار کنم.

من یک مباشر دقیق عملکردهای بدنم شدم و «عادات روزانه» را با قدرت حسابداری که دقیقا قبل از مهلت مالیاتی اعداد را دیوانه‌وار محاسبه می‌کرد، ثبت می‌کردم. در یک روز، با اختصاص دادن حداقل 30 دقیقه تمرین قدرتی، پرهیز از الکل، مسواک زدن و نخ دندان کشیدن، خواب مداوم، گذراندن زمان در سونا و نوشیدن بیش از هشت لیوان آب، 5.8 سال به زندگی خود اضافه کردم. اما حتی وقتی برای بهبود تاریخ مرگم تلاش می کردم، ساعت همیشه آنجا بود و شمارش معکوس می کرد.

این یک آلباتروس بود که در یک جهت یکنواخت حرکت می کرد: کنه، کنه، کنه. زمان به باری تبدیل شد که مجبور بودم آن را بهینه کنم. منطقی است که مردم با همان چیزی که می خواهند از آن فرار کنند، مشغول هستند. نیاز به کنترل اعتیادآور است. اما به‌نظر می‌رسید که ساعت مرگ به‌جای کاهش اضطراب‌ها و پرسش‌های من در مورد چیزهای بزرگ فراتر، فقط آن‌ها را تقویت می‌کند. وقتی تصویر زندگی ای که می خواهم بسازم در ذهنم تندتر می شود، زندگی ای که قبلا به شکل های پیش بینی نشده ای پیش بینی نشده است، متوجه می شوم که کمتر ربطی به چگونگی انجام دادن همه چیز دارد و همه چیز به اینکه چه کسی ربط دارد.

من می خواهم آنها اتفاق بیفتند. زندگی این نیست که زمان بیشتری را اضافه کنیم، بلکه این است که تا زمانی که بتوانیم آن را به حساب بیاوریم. اعلان‌های Death Clock را در تلفنم خاموش کردم و به یکی از دوستانم پیام دادم: "بیا ساعت 7 همدیگر را ببینیم."

نظر خود را در مورد این مقاله با ما در میان بگذارید. نامه ای به ویرایشگر در mail@wired.com ارسال کنید.