ناتی سیلور 27 دموکرات را برای تماشا انتخاب می کند

پس از یکی از بزرگترین لغزش‌های میان‌دوره‌ای در تاریخ اخیر ایالات متحده، حزب دموکرات در حال بازتعریف اساسی از چیستی خود است.

این روند باید ادامه یابد، زیرا در حالی که حزب در میان دوره ای موفقیت آمیز داشت، برند دموکرات همچنان نامحبوب است.

این پروژه سیاسی چگونه پیش خواهد رفت و چه کسی آن را رهبری خواهد کرد؟ تصمیم گرفتم افرادی را که معتقدم بیشترین نقش را در هدایت آینده حزب ایفا می کنند، ارزیابی و جستجو کنم.

من 27 سیاستمدار را انتخاب کردم. یک گروه از نامزدهای احتمالی دربی 2028 تشکیل شده است. در آن، دموکرات‌ها یک مشکل رشک‌برانگیز خواهند داشت: نامزدهای تقریبا زیادی برای انتخاب.

اعضای گروه دوم ستارگان نوظهور حزب یا آنچه به نظر من کلاس 2026 است، هستند که در این سال پیروزی های موفقیت آمیزی داشتند.

در مجموع، 26 دموکرات وجود دارد - به علاوه یک مورد خاص، شهردار نیویورک، زهران ممدانی، که از نظر فنی در هیچ یک از گروه ها نیست.

معمولا من رویکردی بسیار کمی به سیاست دارم. روش های آماری برای کمی سازی ایدئولوژی در مقیاس چپ-راست وجود دارد. در واقع، نامزدهای 2028 ناگزیر از طریق "راه های مترقی" و میانه رو سازماندهی خواهند شد. به عنوان مثال، به شانس الکساندریا اوکاسیو-کورتز مربوط است که خط چپ شلوغ نباشد زیرا دو برجسته ترقی خواه یا نمی توانند برای ریاست جمهوری نامزد شوند (آقای ممدانی یک شهروند تابعیت شده است) یا به دلیل سن (برنی سندرز 85 ساله) نمی توانند نامزد شوند.

اما پیشرو در مقابل میانه‌رو به طور کامل نشان نمی‌دهد که دموکرات‌ها چگونه می‌خواهند خود را متمایز کنند و تصویر حزب را به روز کنند. گاهی اوقات وقتی به آینده فکر می کنید، باید کاری ذهنی تر انجام دهید.

تصمیم گرفتم روی بعد دیگری تمرکز کنم: «مبارز» در مقابل «متحد». برای این، من به نحوه ارتباط آنها نگاه کردم. حزب دمکرات یک ائتلاف گسترده است و روش های متعددی را برای جلب نظر رأی دهندگان در بخش های مختلف کشور ارائه می دهد که به اعتقاد من به دموکرات ها برتری می دهد. جمهوری خواهان در دوره ترامپ تقریبا به طور کامل در یک حالت گیر افتاده اند: مبارزه.

آنچه دموکرات‌ها در سال جاری نشان دادند این است که می‌توانند با ترکیبی چشمگیر از پیام‌های جنگنده، متحد و ترکیبی با مردم در ایالت‌های آبی، بنفش و قرمز به طور مؤثر ارتباط برقرار کنند.

برای اینکه ببینم این حزب چگونه ممکن است خود را به آینده پرتاب کند، ویدیوهایی از این 27 دموکرات را تماشا کردم که هر نامزد را از 1 (مبارز) تا 7 (واحد) امتیاز می‌دادم. در اینجا نحوه ادغام آنها به سه گروه است.

در دوره دوم ترامپ، دموکرات ها خواستار مبارزه بیشتر از سوی رهبران خود شده اند. افرادی مانند فرماندار گاوین نیوسام کالیفرنیا پاسخ داده اند. حساب‌های رسانه‌های اجتماعی او برای تقلید از سبک پرزیدنت ترامپ، پست‌هایی با حروف کامل منتشر کرده‌اند. او تلاش های دموکرات ها را برای پاسخ به تقسیم بندی مجدد جمهوری خواهان در اواسط دهه رهبری کرد. او یک قاتل تمام عیار است.

تنها مبارز خالص دیگر عبدالالسید از میشیگان است. حتی در سخنرانی پیروزی خود، او نمی‌توانست در مقابل تیراندازی به حریفش مایک راجرز («می‌دانم که یک خانه در فلوریدا و دو قایق تفریحی دارید») و معاون رئیس‌جمهور JD Vance («Wolverine 1, Buckeye 0») مقاومت کند.

تعداد کمی جنگجوی کمتر آشکار وجود دارد. Jon Ossoff از گرجستان در این دسته قرار دارد، اگرچه بیشتر از آنچه من انتظار داشتم به سمت انتهای مقیاس حرکت می کند. اظهارات او با تحقیر مخالفانش می چکد. به عنوان مثال، او بارها رقیب خود مایک کالینز را "متعصب" خطاب کرد. از نظر بازیکن پوکر من، این یک استراتژی استراتژیک به نظر می‌رسد، که در قالب کلیپ‌های ویدیویی ویروسی به مقاومت‌ها کمک می‌کند.

من گاهی اوقات این احساس را دارم که خانم اوکاسیو-کورتز سعی می کند بیشتر وارد گروه ترکیبی شود، به عنوان مثال، با استقبال آشکار از رای دهندگان ترامپ در ائتلاف خود یا سفر به جوامع روستایی قرمز برای صحبت با ساکنان درباره مراکز داده. بدیهی است که نامزدهای زن و سیاهپوست باید در تنظیم نحوه ارائه خود به رای دهندگان دقت بیشتری داشته باشند، زیرا آنها در معرض خطر بیشتری هستند که بیش از حد تهاجمی تلقی شوند.

سناتور روبن گالیگو از آریزونا و فرماندار جی بی پریتزکر از ایلینوی نیز در اینجا مناسب هستند. در حالی که آقای گالیگو برای تعدیل برخی از موقعیت های مترقی خود در آریزونا ارغوانی کار کرده است، او پس از آقای السید، در ظاهر عمومی خصومت ذاتی دارد.

برای این گروه، نمادی از دموکرات ها ظاهر می شود: باراک اوباما. جمله معروف او در کنوانسیون دموکرات‌ها در سال 2004 - «ما مربی لیگ کوچک در ایالت‌های آبی هستیم، و بله، ما چند دوست همجنس‌گرا در ایالت‌های قرمز داریم» - لفاظی کلاسیک متحد بود.

تنها متحد خالص در لیست من سناتور منتخب آدام همیلتون از کانزاس است. در میان دموکرات‌ها، به نظر می‌رسد که دینداری با خلق و خوی سردتر به جای آتش و گوگرد مرتبط است. اما او روی مضامین مهربانی و نجابت شرکت کرد - در حالی که رای دهندگان هیچ نشانه ای از دموکرات بودنش در کانزاس قرمز نشان نداد.

من شش نامزد دیگر را در اینجا قرار دادم. فرماندار وس مور از مریلند و فرماندار جاش شاپیرو از پنسیلوانیا به نظر شبیه بودند. آنها می توانند آتشین باشند، اما حتی آن را به عنوان اندازه گیری می شود. آقای شاپیرو همچنین احتمالا در زمینه‌های انتخاب‌پذیری و حکمرانی مؤثر که معمولا ویژگی‌های واحدی هستند، شرکت خواهد کرد.

همانطور که پیت بوتیجج در حضورهای مکرر خود در فاکس نیوز نشان می دهد، یک متقاعد کننده است، نه یک مبارز. اما در یک گردهمایی برای اسکات کولوم در می سی سی پی، او شور و اشتیاق بیشتری از آنچه قبلا از او دیده بودم نشان داد، و همچنین لفاظی های خود را علیه آقای ترامپ و جمهوری خواهان تشدید کرد.

کیشا لنس باتمز، فرماندار منتخب جورجیا، حتی در تبلیغاتی که دو نامزد پیشرو جمهوری خواه برای فرمانداری را متهم به بوسیدن پشت آقای ترامپ کرد، او خندان، خوش بین و خوش بین است. این برای من مانند یک انتخاب تاکتیکی برای یک زن سیاه‌پوست خوانده شد که سعی می‌کند در جنوب عمیق انتخاب شود - در واقع، هیچ زن سیاه‌پوستی تا به حال فرماندار این کشور نبوده است - و جواب داد.

حتی افراد میانه رو نیز می توانند جرقه هایی از خشم واقعی را نشان دهند. آیووا دارای دو یونیتر بود. راب ساند، فرماندار منتخب آن، تمام تلاش خود را کرد تا تأکید کند که چگونه به حزب‌گرایی پایبند نیست. اما، به خصوص در برخی ظواهر، رفتار او آفتابی نبود.

به عنوان یک بازیکن پوکر، حدس می‌زنم که این عصبانیت چه زمانی واقعی است و چه زمانی عملکردی دارد. اما برای بسیاری از دموکرات‌ها که می‌گویند جنگنده می‌خواهند، این یک هدف استراتژیک است.

جاش تورک، سناتور منتخب آیووا، هنگام انکار حزب‌گرایی و گاهی اوقات حزب خود، ممکن است خشمگین شود. اما فیلمبرداری یک آگهی سیاسی که در آن خود را در حال بازی بسکتبال با آقای اوباما نشان می دهد، یک سیگنال متحد کننده واضح است.

بابی پولیدو، نماینده منتخب تگزاس، یکی از دو عضو جدید مجلس نمایندگان است که من به دلیل پیروزی 25 امتیازی وی در ناحیه ای که در سال 2024 با 18 امتیاز به آقای ترامپ رای داد، به عنوان ستاره نوظهور انتخاب کردم. او تقریبا به طور قطع یکی از محافظه کارترین دموکرات های مجلس خواهد بود. در حالی که او علاقه ای طبیعی دارد (او یک حرفه طولانی به عنوان یک ستاره موسیقی Tejano داشته است)، می تواند کد را تغییر دهد و در مصاحبه های اسپانیایی زبان کمی جنگنده تر باشد.

مؤثرترین نامزدها ممکن است کسانی باشند که بتوانند هم «مبارز» و هم «متحد» را به دست آورند. بسیاری از ستاره های در حال ظهور 2026 در این دسته قرار می گیرند. آنها می دانند چگونه ارتباط برقرار کنند، و به نظر می رسد مانند افراد واقعی هستند، نه سیاستمداران مومی.

شاید دو نامزد سخت گیرانه برای رتبه بندی جیمز تالاریکو و کامالا هریس باشند.

آقای تالاریکو درباره «تغییر جدول» صحبت کرده است، اما این یک استعاره کتاب مقدس است. او در تبلیغات خود از لفاظی های بسیار تهاجمی علیه حریف خود کن پکستون استفاده کرد. با این حال، سخنرانی در سخنرانی پیروزی او تابلویی داشت که روی آن نوشته شده بود «همسایه خود را دوست بدار».

خانم هریس، برخلاف اکثر نامزدهای این فهرست، عملکرد بیش از حد انتخاباتی ندارد. و ممکن است به این دلیل باشد که او در انتخاب مسیر سبکی که در آن قرار می گیرد مشکل دارد. یکی از موثرترین لحظات سیاسی او انتقاد از جو بایدن در یک مناظره دموکرات در سال 2019 به دلیل اظهاراتش در مورد همکاری با سناتورهای جدایی طلب بود. اما حتی در آنجا، حمله او دقیقا بیان و مهار شده بود.

من دسته دیگری از نامزدها را گروه "به اندازه کافی داشتم" می نامم: فرماندار اندی بشیر از کنتاکی، سناتور مارک کلی از آریزونا، نامزد سنا مری پلتولا از آلاسکا و نماینده منتخب مونتانا، سم فورستاگ 32 ساله.

برای ستاره‌های در حال ظهوری مانند آقای فورستاگ، یک آتش‌نشان سابق زمین‌های وحشی، موضوع اغلب این است که آنها فقط سعی می‌کردند کارهای خود را انجام دهند تا زمانی که ظالمانه وضعیت مخمصه کشور آنها را به سمت سیاست سوق داد. برای سیاستمداران باتجربه، این کار بیشتر در مورد این است که با یک مرد خوب انجام شود. من از مشاهده میزان تحقیر آقای بشیر نسبت به آقای ونس و اینکه آقای کلی، معمولا یکی از اعضای دو حزبی تر سنا، برای وزیر دفاع پیت هگزث نشان داد، متعجب شدم.

سناتور رافائل وارنوک از جورجیا یک هیبرید است، اما لحظات آتشین او کنترل‌شده‌تر و وابسته‌تر به زمینه هستند، مانند هنگام سخنرانی در یک تجمع بدون پادشاهان یا برای مخاطبان عمدتا سیاه‌پوست. باز هم، ما در اینجا برخی از موضوعات را حس می کنیم: نامزدهای دارای پیشینه مذهبی، مانند نامزدهای سیاهپوست، معمولا یکنواخت هستند.

اما کاندیداهای دیگر از طنز برای پر کردن شکاف بین «مبارز» و «متحد» استفاده می‌کنند، هیچ‌یک مؤثرتر از سناتور منتخب می‌سی‌سی‌پی، اسکات کولوم. او "پروتئین دیگری انتخاب کند؟" آگهی یکی از مؤثرترین بخش‌های ارتباط سیاسی است که می‌توانم به خاطر بسپارم، نه فقط به این دلیل که مشروع است، بلکه به این دلیل که ساختار مجوز را فراهم می‌کند: انتخاب یک سناتور دیگر به جای آن کار بزرگی نیست.

فرماندار منتخب جینا هینوجوزا از تگزاس یکی از واجد شرایط ترین ارتباط دهنده های این لیست است که ضربات زیادی را به طرف مخالفان خود پرتاب می کند، اما دوستی اساسی دارد. او با ظرافت تلاش کرده است تا خود را از نایب رئیس سابق انجمن پیشرو قانونگذاری تگزاس به یک پوپولیست که جنگ های فرهنگی را رد می کند، تغییر دهد.

امی اکتون، فرماندار منتخب اوهایو، سیاستمدار طبیعی نیست و به ویژه طرفدار حزب نیست. اما کارت ویزیت او سرسختی او در میان تجربیات نامطلوب است. در پایان کمپین، او در پاسخ به پرسش‌هایی درباره تبلیغ حمله محکوم‌شده ویوک راماسوامی با صدایی خشن و نامطلوب، من را به یاد لیندا همیلتون در پایان «ترمیناتور 2» انداخت.

در تکمیل لیست من، رو خانا، نماینده کالیفرنیا و سناتور منتخب کارولینای جنوبی، آنی اندروز قرار دارند. برداشت اصلی من از آقای خانا این است که او هرگز دوربین تلویزیونی را که دوست نداشته باشد پیدا نکرده است. خانم اندروز پتانسیل شکست بیشتری دارد. او استاد ویدیوهایی است که به شدت ویرایش شده و مملو از موضوعاتی است که او را به عنوان یک پزشک اطفال و یک مادر شاغل معرفی می کند. او در سخنرانی پیروزی خود مهربان بود، اما می‌تواند آرنج‌های بسیار تیز داشته باشد، مانند آگهی‌ای که به طور تلویحی نشان نمی‌دهد که سناتور قبلی او لیندسی گراهام همجنس‌گرا بوده است.

آیا این مبارزه کثیف است؟ خوب، این یک ویژگی جنگنده است، و او بیش از هر برنده دیگری در ایالت قرمز به انتهای طیف "مبارز" نزدیک است.

آقای ممدانی تقریبا در هر موضوعی سمت چپ آقای نیوسام است. اما او از یک گونه سیاسی جدیدتر است، با مهارت های ارتباطی تکامل یافته تر. مطمئنا، او با الیگارشی مبارزه خواهد کرد، اما در طول جلسات آنها با رئیس جمهور نیز خصومت داشته است. یک هیبرید می تواند دنده های مختلفی را به شما نشان دهد.

این حزب از جابجایی نسلی طولانی مدت در کاندیداهای خود سود زیادی برده است. رای دهندگان 18 تا 29 ساله در مقایسه با سال 2024، 34 امتیاز به سمت دموکرات ها تغییر داده اند. این حزب دارای ارتباطات تیزبین است که درک می کنند که سیاست دیگر مربوط به سخنرانی های بی خرد و ظواهر "ملاقات با مطبوعات" نیست. برخی از آنها شبیه سیاستمداران معمولی به نظر نمی رسند، اما تعداد قابل توجهی از ستاره های در حال ظهور ظاهری زیبا برای اینستاگرام دارند.

این ارتباط بسیار تاکتیکی است. چشم انداز رسانه ای که به طور فزاینده تکه تکه می شود ممکن است ارسال یک پیام را سخت تر کند، اما هیبریدها می دانند که چند پیام بهتر است. برای مثال، برای برنده شدن در ایالتی مانند می سی سی پی، آقای کولوم به طور همزمان نیاز داشت تا پول اهداکنندگان را از مخاطبان ملی مترقی تر جذب کند، سطح فوق العاده ای از مشارکت سیاهپوستان را ایجاد کند و سفیدپوستان متوسط ​​را متقاعد کند که رای دادن به او به همان اندازه طبیعی است که برگر را برگرداند.

با نگاهی به آینده، یکی از مشکلاتی که برای دموکرات ها می بینم احتمالا مشکل خوبی است. برخی از اعضای Class of 2026 چنان ارتباط‌دهنده ماهری هستند که انسان از خود می‌پرسد که آیا آنها نامزدهای واقعی 2028 را تحت الشعاع قرار خواهند داد.

عکس های هد شات توسط آسوشیتدپرس، گتی ایماژ، رویترز و نیویورک تایمز.

تایمز متعهد به انتشار نامه های متنوعی برای سردبیر است. مایلیم نظر شما را در مورد این مقاله یا هر یک از مقالات ما بدانیم. در اینجا چند نکته وجود دارد. و ایمیل ما اینجاست: letters@nytimes.com.

بخش نظرات نیویورک تایمز را در فیس بوک، اینستاگرام، TikTok، Bluesky، WhatsApp و Threads دنبال کنید.