نت های آسمان شب نوامبر: نور-روز دور

2 دقیقه مطالعه

نت های آسمان شب نوامبر: نور-روز دور

ماموریت وویجر ناسا از هم ترازی سیارات بیرونی هر 175 سال یک بار برای یک تور بزرگ در منظومه شمسی استفاده کرد. فضاپیمای دوقلو جزئیاتی را در مورد مشتری، زحل، اورانوس و نپتون فاش کرد - با استفاده از گرانش هر سیاره برای ارسال آنها به مقصد بعدی. وویجر زمینه را برای ماموریت های مدارگرد جاه طلبانه ای مانند گالیله به مشتری و کاسینی به زحل فراهم کرد. امروزه هر دو فضاپیمای وویجر به بازگرداندن علم ارزشمند از دوردست‌های منظومه شمسی ادامه می‌دهند.

NASA/JPL-Caltech

مسافران دوقلو

در سال 1977، ناسا فضاپیمای دوقلوی وویجر 1 و 2 را با بهره‌گیری از هم‌ترازی سیاره‌ای هر 175 سال یک بار از چهار سیاره بزرگ منظومه شمسی: مشتری، زحل، اورانوس و نپتون به فضا پرتاب کرد. با استفاده از شش کمک گرانشی بین آنها، این تور بزرگ نماهایی از نزدیک از غول های گازی و یخی، از جمله چندین قمر به ما ارائه کرد. در دهه 1980، این دو کاوشگر به طور جداگانه در زحل حرکت کردند. همانطور که وویجر 2 به سمت اورانوس و نپتون ادامه می داد، وویجر 1 یک پرتره دیگر از منظومه شمسی (به استثنای عطارد و مریخ) گرفت که شامل تصویر نهایی نقطه آبی کم رنگی است که ما خانه می نامیم.

جلد رکورد طلایی

NASA/JPL-Caltech

لیست پخش

سلام از بچه های سیاره زمین.

هر سفر جاده ای خوب نیاز به موسیقی دارد. در این مورد، هر کاردستی دارای رکورد طلایی است، یک صفحه گرامافون 12 اینچی با احوالپرسی گفتاری به 55 زبان، 27 آهنگ موسیقی، 116 تصویر و صداهای دیگر از زمین. هر رکورد توسط یک جلد بیرونی محافظت می‌شود که دارای حکاکی‌هایی است که موقعیت خورشید ما را نسبت به ۱۴ تپ‌اختر به همراه دستورالعمل‌هایی در مورد نحوه پخش آن نشان می‌دهد. در این طرح از فلزات مختلفی برای محافظت از اطلاعات رمزگذاری شده در برابر تشعشعات فضایی استفاده شده است: رکورد از آبکاری مس و طلا و پوشش از آلومینیوم استفاده شده است.

پوشش با نمونه فوق خالص ایزوتوپ اورانیوم 238 آبکاری شد. نیمه عمر اورانیوم 238 4.468 میلیارد سال است.

آیا ما هنوز آنجا هستیم؟

آیا می دانستید که یک دقیقه نوری اندازه گیری فاصله است نه زمان؟ در آگوست 2012 و نوامبر 2018، وویجر 1 و 2 از هلیوپوز، مرزی که باد خورشیدی خورشید با محیط بین ستاره‌ای برخورد می‌کند، عبور کردند. با استفاده از شبکه فضایی عمیق ناسا، زمین با هر دو فضاپیما ارتباط برقرار می کند و هر کدام را در سفر خود دنبال می کند. در زمان این مقاله، آنتن کانبرا وویجر 1 را در 25.80 میلیارد کیلومتر یا کمی بیش از 16 میلیارد مایل ردیابی کرد.

این تصویر موقعیت کاوشگرهای وویجر 1 و وویجر 2 ناسا را ​​در خارج از هلیوسفر نشان می دهد، حباب محافظی که توسط خورشید ایجاد شده و به خوبی از مدار پلوتو امتداد دارد.

NASA/JPL-Caltech

در 18 نوامبر 2026، 49 سال پس از پرتاب، وویجر 1 از مرز یک روز نوری در 16.1 میلیارد مایل از خورشید عبور خواهد کرد. ممکن است اصطلاح سال نوری را در فیلم یا نمایش علمی تخیلی مورد علاقه خود، یا هنگام رصد ستارگان و اشاره به جسمی خارج از منظومه شمسی شنیده باشید. این ویدئو با استفاده از اندازه گیری نور، فواصل مختلف بین منظومه شمسی داخلی، منظومه شمسی بیرونی و فراتر از آن را به بهترین شکل نشان می دهد. علاوه بر این، هر فضاپیمای وویجر را در اینجا ردیابی کنید.

می‌توانید با فعالیت Gravity Assist ما به درک واقعی از نحوه عملکرد کمک گرانشی دست پیدا کنید و با راهنمای فعالیت اندازه‌گیری یک دقیقه کودک یاد بگیرید که اندازه‌گیری یک «دقیقه نوری» چگونه است!