نقد و بررسی England 'Til I Die - پرتره ای دلهره آور از یک شهر که همسایگان خود را می چرخاند
جیمی رابرتز، فیلمساز، سفر مردی از ساسکس را به سمت راست افراطی دنبال می کند. اگر آنقدر وحشتناک نبود، ممکن بود این قسمتها احساس میشد که توسط کریس موریس نوشته شدهاند و در خیابان ایستاده بود و شعارهای خشونتآمیز سر میداد یا در مورد اسلام تکیهگاه اصلی گروههای راست افراطی بریتانیایی مانند EDL در اوایل دهه ۲۰۱۰ بود. اکنون، این رفتار تقریبا عجیب به نظر می رسد. هفتههای اخیر شاهد مخالفتهای عمدهای با مهاجرت بودهاند…
جیمی رابرتز، فیلمساز، سفر مردی از ساسکس را به سمت راست افراطی دنبال می کند. اگر آنقدر وحشتناک نبود، ممکن بود قسمتهایی مثل کریس موریس نوشته شده باشند
ایستادن در خیابان با فریاد زدن شعارهای خشونت آمیز یا سر دادن شعارهای پر بار در مورد اسلام، تکیه گاه اصلی گروه های راست افراطی بریتانیا مانند EDL در اوایل دهه 2010 بود. اکنون، این رفتار تقریبا عجیب به نظر می رسد. هفتههای اخیر شاهد محاصرههای بزرگ ضد مهاجرتی در دوور بودیم که توسط مردانی که کلاهپوش به سر میکردند، و اقدام مستقیم علیه پناهجویانی که با یک قایق کوچک در پورتسموث وارد شدند، انجام شد.
واضح است که در سال 2026، تقصیر بیشتر پوسیدگی های اجتماعی که به وجود آمده اغلب به پای مهاجران گذاشته شده است و تاکتیک های هوشیارانه در حال افزایش است. پس از آن، مستند تکی کانال 4 با بهموقعیت ناامیدکنندهای از راه میرسد و داستانی را روایت میکند که بهعنوان ترکیبی برای رویدادهایی که در سراسر بریتانیا پخش میشوند، عمل میکند. سازنده آن می گوید: «داستان یک جامعه در خط مقدم سیستم شکسته پناهندگی بریتانیا و سفر یک مرد به قلب جنبش راست افراطی است». ادامه مطلب...
متن اصلی (انگلیسی)
England ’Til I Die review – a chilling portrait of a town turning on its neighbours
Film-maker Jamie Roberts follows a Sussex man’s journey into the far right. If it wasn’t so horrific, parts could feel like they’d been written by Chris Morris Standing in the street shouting virulent slogans or chanting loaded refrains about Islam was the mainstay of British far-right groups such as the EDL in the early 2010s. Now, that behaviour feels almost quaint. Recent weeks have seen major anti-immigration…