نمای اشعه ایکس تمیزتر از آشفتگی داغ مرکز کهکشانی ما

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

مرکز کهکشان راه شیری مکانی پر هرج و مرج است. علاوه بر سیاهچاله ای با جرم 4 میلیون خورشیدی که به نام کمان A* (Sgr A*) شناخته می شود، این منطقه مملو از گاز، غبار، میدان های مغناطیسی قوی و ستارگان در مراحل مختلف زندگی از تولد تا مرگ است.

اکنون، اخترشناسان واضح‌ترین تصویری را از بقایای یک ستاره منفجر شده منتشر کرده‌اند که در میان این محیط بهم‌هم ریخته کهکشانی قرار دارد. بقایای ابرنواختر به نام Sagittarius A East یا Sgr A East نامگذاری شده است و نزدیکترین آنها به Sgr A* است که اخترشناسان در مورد آن می دانند.

Sgr A شرق نور را در طول موج های زیادی از خود ساطع می کند، از جمله پرتوهای ایکس که رصدخانه پرتو ایکس چاندرا ناسا می تواند ببیند. بقایای ابرنواختر مانند Sgr A East پرتوهای ایکس را منتشر می‌کنند، زیرا امواج ضربه‌ای قدرتمند پس از انفجار به سمت فضا سرازیر می‌شوند و زباله‌های ستاره‌ای تا میلیون‌ها درجه فوق‌العاده گرم می‌شوند.

در این چشم‌انداز پر از کهکشان، تشخیص اینکه چه نوری از باقیمانده ابرنواختر Sgr A شرق می‌آید و چه چیزی از اجرام دیگر می‌آید، دشوار است. اخترشناسان قبلا عوامل اصلی را شناسایی کرده بودند.

دو منبع اصلی پرتوهای ایکس در این تصویر، علاوه بر خود باقیمانده ابرنواختر، بادهای برخوردی خوشه‌ای از ستارگان داغ و پرجرم و درخشش پراکنده و ترکیبی از بسیاری از منابع پرتو ایکس ضعیف‌تر و همپوشانی هستند. (این دسته اخیر عمدتا از منظومه های دو ستاره ای شامل ستارگانی مانند خورشید ما که به دور ستاره های کوتوله سفید می چرخند تشکیل شده است.)

این تصویر ترکیبی جدید از Sgr A شرق و منطقه اطراف آن حاوی پرتوهای ایکس از چاندرا است که - برای اولین بار - توسط اشعه ایکس از منابع دیگر در این میدان شلوغ آلوده نشده است.

تیمی از اخترشناسان از یک تکنیک ویژه برای جداسازی سه منبع اصلی پرتو ایکس و ایجاد این نمای جدید و تمیزتر از Sgr A East استفاده کردند. این تجزیه و تحلیل همچنین به نویسندگان اجازه داد تا نقشه هایی از عناصر باقیمانده ابرنواختر از جمله آهن، گوگرد، آرگون و کلسیم تهیه کنند.

این کار در مجله Astrophysical منتشر شده است.

تصویر جدید Sgr A East پرتوهای ایکس با انرژی پایین‌تر را نشان می‌دهد که چاندرا به رنگ سبز و پرانرژی به رنگ آبی روشن تشخیص داده است که در وسط بقایای ابرنواختر بنفش به نظر می‌رسد. محققان منابع نقطه مانند اشعه ایکس را حذف کردند تا بتوانند تابش پراکنده را با جزئیات بیشتری مطالعه کنند.

داده های پرتو ایکس با داده های رادیویی آرایه بسیار بزرگ NSF به رنگ قرمز و داده های طول موج زیر میلی متری تلسکوپ جیمز کلرک ماکسول به رنگ آبی تیره ترکیب شده اند تا این نمای ترکیبی جدید تکمیل شود.

تابش رادیویی درخشان پرتوهای ایکس از Sgr A شرق و همچنین منطقه اطراف Sgr A* را احاطه می کند. این سیاهچاله عظیم در مرکز ساختار مارپیچی زرد در سمت راست پرتوهای ایکس بنفش از Sgr A شرق قرار دارد.

این تصویر جدید همچنین به دانشمندان اجازه می دهد تا بررسی کنند که چگونه بادهای ستارگان در خوشه نزدیک، تکامل باقیمانده ابرنواختر را شکل داده اند. این می‌تواند هویت ستاره‌ای را که برای ایجاد Sgr A شرق منفجر شد و اینکه آیا بقایای ابرنواختر باعث انفجارهای Sgr A* در گذشته شده است کمک کند.

از آنجایی که Sgr A شرق بسیار نزدیک به Sgr A* است، ستاره شناسان مدت هاست در این فکر بوده اند که آیا آنها بر یکدیگر تأثیر می گذارند یا خیر. کار جدید نویسندگان از این ایده حمایت می کند که Sgr A East با تزریق انرژی به منطقه و گرم و متلاطم نگه داشتن گاز اطراف Sgr A* در طول عمر حدود 10000 سال باقیمانده، نقش فعالی در محیط سیاهچاله ایفا کرده است، اگرچه سن دقیق آن نامشخص است.

آنها نشان داده اند که Sgr A شرق به گاز اطراف خود منبسط شده، فشرده و گرم شده است و ساختار نامتقارن سه بعدی آن را شکل داده است.

مایورا بالاکریشنان و همکاران، جداسازی Sgr A East: اولین نقشه های اشعه ایکس آلوده نشده باقیمانده ابرنواختر مرکز کهکشانی، مجله اخترفیزیک (2026). DOI: 10.3847/1538-4357/ae5dbe

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →