وقتی پرداخت‌های مراقبت‌های بهداشتی زمان بیماران را نادیده می‌گیرد، همه می‌پردازند | نظر

قرار ملاقات با پزشک می تواند دقیقا به موقع شروع شود و هنوز هم خیلی دیر انجام شود. برای کسی که نیاز به مراقبت پزشکی دارد، یک قرار اضافی می تواند به معنای غیبت مجدد از محل کار، ترتیب دادن یک سفر و تاخیر در پاسخی باشد که مشتاق دریافت آن هستند.

هر زمان که سیاست گذاران تصمیم می گیرند مراقبت کارآمد چگونه به نظر می رسد، این خواسته ها شایسته توجه است. پرداخت کمتر در مورد خسارت بیمه به ما اطلاعات کمی در مورد بهبود بار کلی بیمار می دهد.

این سؤال در مرکز تغییرات پرداخت پزشک در سال 2027 مدیکر است که توسط مراکز خدمات مدیکر و مدیکر (CMS) در اوایل نوامبر نهایی شد.

آژانس باید ارزیابی کند که قوانینش ممکن است از بیماران چه نیازی داشته باشد، زیرا کاهش پرداخت را برای خدماتی که می‌توانند به طور مناسب با هم ارائه کنند، اعمال می‌کند. از آنجایی که بیمه‌گران تجاری ممکن است از مدیکر پیروی کنند، این تغییرات می‌تواند فراتر از بیماران مدیکر باشد.

CMS پیشنهاد کاهش بازپرداخت زمانی که یک مطب یا ارزیابی سرپایی به طور جداگانه قابل شناسایی در کنار روش‌های خاصی انجام می‌شود، که در آن روز توسط همان پزشک یا پزشک دیگری در مطب انجام می‌شود، کاهش می‌یابد. خدمات با بالاترین قیمت تمام پرداخت را دریافت می کند. سایر خدمات آسیب دیده 50 درصد دریافت خواهند کرد.

CMS استدلال می‌کند که این برخوردها می‌تواند شامل منابع همپوشانی باشد و پرداخت‌های موجود ممکن است دو بار برای برخی کارها جبران کند. این نگرانی مستحق رسیدگی عادلانه است. پول عمومی باید از مراقبت های لازم حمایت کند و پزشکان باید بتوانند آنچه را که ارزیابی صورتحساب جداگانه را از کار قبلا تحت پوشش یک روش متمایز می کند، توضیح دهند.

اما شناسایی همپوشانی‌های احتمالی نشان نمی‌دهد که هر سرویس آسیب‌دیده باید همان کاهش را دریافت کند. نگرانی من این است که یک تعدیل گسترده می تواند مراقبت های هماهنگ را از نظر مالی کمتر پایدار کند، حتی زمانی که هماهنگی باعث کاهش تقاضای بیماران شود.

این امکان قبل از اعمال سیاست، مستلزم بررسی است.

یک بیمار فرضی را در نظر بگیرید که برای حمل و نقل به یکی از بستگان خود وابسته است. یک ارزیابی و یک روش پزشکی مناسب که با هم تکمیل شوند نیاز به یک ترتیب دارند. برنامه ریزی جداگانه آنها می تواند به درخواست دوم برای کمک، سفری دیگر و زمان بیشتری دور از مسئولیت های دیگر نیاز داشته باشد. کار بالینی ممکن است مشابه باشد، در حالی که بار خانواده افزایش می یابد.

این یک پیامد بالقوه است، نه پیش‌بینی اینکه هر عملی بازدیدها را از هم جدا کند. پزشکان بدون توجه به بازپرداخت، مسئول برنامه ریزی مناسب هستند.

با این حال، یک خط مشی پرداخت باید آزمایش شود که آیا ارائه گزینه راحت و بالینی مناسب را دشوارتر می کند یا خیر. نیت خوب به تنهایی نمی تواند به این سوال پاسخ دهد.

تأخیر نیز مستحق توجه است، اگرچه پیامدهای آن بسته به شرایط و درمان متفاوت است. یک متاآنالیز در سال 2026 که در Annals of Surgical Oncology منتشر شد، نشان داد که هر 30 روز انتظار اضافی قبل از جراحی اولیه برای سرطان تهاجمی پستان با 15 درصد بیشتر خطر مرگ مرتبط است.

این یافته‌ها ثابت نمی‌کنند که پیشنهاد مدیکر می‌تواند آسیب‌های مشابهی را به همراه داشته باشد، اما این موارد را برای در نظر گرفتن دسترسی به موقع هنگام ارزیابی تغییرات پرداخت تقویت می‌کند.

به عنوان فردی که در اداره یک مطب انکولوژی دخیل است، به نحوه ساختار این پرداخت ها علاقه مندم. این علاقه باید با مسئولیت پذیری همراه باشد. اقداماتی که به دنبال بازپرداخت کافی هستند همچنین باید نشان دهند که برنامه ریزی و هماهنگی آنها به بیماران خدمت می کند.

یک ارزیابی مفید زمان ارجاع تا قرار ملاقات، فاصله زمانی قبل از درمان توصیه شده و بازدیدهای برگشتی را که می‌توانستند با خیال راحت از آنها اجتناب شود، ردیابی می‌کند. بررسی‌های بیماران می‌تواند ساعات سفر و مشکل در تنظیم کمک‌ها را نشان دهد.

این اقدامات باید در کنار هزینه‌ها و کیفیت بالینی در نظر گرفته شود و فضایی برای تفاوت در نیازهای بیماران وجود داشته باشد.

ترکیب خدمات هرگز نباید به هدفی تبدیل شود که قضاوت پزشکی یا ترجیح بیمار را نادیده بگیرد. برخی از تصمیمات نیازمند آزمایش، آمادگی یا زمان بیشتری برای در نظر گرفتن گزینه های جایگزین هستند. هدف باید حذف بازدیدهای غیر ضروری و در عین حال حفظ هر برخوردی باشد که به مراقبت ایمن و مناسب کمک می کند.

قبل از اتخاذ کاهش گسترده، CMS باید رویکرد متفاوتی را در نظر بگیرد: روش‌های پاداش که بیماران را به سرعت و ایمن می‌بیند که کارهای بیشتری را در یک بازدید انجام دهند. در عوض، ما را برای دسترسی سریع‌تر، بازدیدهای غیرضروری کمتر و کیفیتی که نگه می‌دارد پاسخگو نگه دارید.

CMS همچنین باید تأثیرات را بر برنامه ریزی و سفر بیمار ارزیابی کند، سپس اقدامات دسترسی را منتشر کند تا عواقب ناخواسته شناسایی و اصلاح شوند.

تمرین‌ها باید با توضیح بازدیدهای برگشتی قابل اجتناب و بهبود هماهنگی در صورت امکان، همان بررسی دقیق را بپذیرند. یک سیاست کارآمدی معتبر از پرداخت‌کننده و ارائه‌دهنده درخواست می‌کند تا در مورد خواسته‌هایی که تصمیم‌هایشان بر خانواده‌ها می‌گذارد، پاسخ دهند.

زمان بیماران باید قبل از اعلام صرفه جویی در نظر گرفته شود. ما می توانیم هزینه ای را جبران کنیم. ما نمی توانیم یک روز به کسی پس دهیم.

مت فینکلشتاین مدیر عامل انکولوژی زنان جنوب غربی، تحقیقات بالینی بهینه و مرکز عملکرد انسانی بهینه در نیومکزیکو است. نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است.