ویلبر راس می‌گوید مالیات‌های سرپایی نیویورک افرادی را هدف قرار می‌دهد که «نمی‌توانند در صندوق‌های رأی انتقام بگیرند».

این هفته برای حامیان مالیات مقرون به صرفه شهر نیویورک سخت بود. روز دوشنبه، وزیر بازرگانی سابق ویلبر راس شکایتی علیه ایالت تنظیم کرد و این مالیات را خلاف قانون اساسی خواند. روز سه‌شنبه، یک قاضی حکم داد که شهر باید اخطاریه‌هایی را که برای صاحبان املاک ارسال می‌کرد، پس بگیرد و همه آنها اساسا از نو شروع کنند. این به دنبال انتشار هولناکی همراه با تهدیدها و هشدارهایی است مبنی بر اینکه ویدیوی شهردار جوان که مالیات خارج از خانه میلیاردر کن گریفین را اعلام می کند، منجر به بیرون راندن اقلام گران قیمت از شهر می شود. آن تهدیدها هرگز شکل نگرفت.

با این حال، آنچه انجام داد، دعاوی بود. راس روز دوشنبه به لیست رو به رشد افرادی پیوست که از شهر یا ایالت بر سر مالیات شکایت می کنند. راس در مصاحبه ای با Fortune گفت: مالیات جدید بر خانه های دوم لوکس گروهی از مالکان را هدف قرار می دهد که نمی توانند علیه آن رای دهند.

راس گفت: «آن‌ها نمی‌خواهند رای‌دهندگان به خاطر مالیات‌های موجود در صندوق‌های رأی تلافی شوند، بنابراین این مالیات‌ها را بر افرادی که راهی برای دفاع از خود ندارند، اعمال می‌کنند». "این چیزی است که در مورد این است."

راس، همسرش هیلاری گری راس، و استیو وین، سازنده کازینو، روز دوشنبه از ایالت نیویورک در دادگاه عالی شهرستان سافولک شکایت کردند. آنها استدلال می کنند که پرداخت هزینه اضافی هم قانون اساسی ایالت و هم قانون اساسی ایالات متحده را نقض می کند. هر سه ساکن فلوریدا هستند که آپارتمان‌هایی در منهتن دارند و طبق این شکایت، وزارت دارایی شهر 83531.52 دلار به راس‌ها و 183094.69 دلار به وین پرداخت کرده است.

کت و شلوار راس

کت و شلوار راس به رهبری جیمز کاترسون، شریک Pillsbury Winthrop Shaw Pittman، سه بحث اصلی دارد. اولین مورد این است که "اضافه" واقعا یک مالیات بر دارایی است که بر اساس ارزش دارایی است که از طریق سیستم مالیات بر دارایی شهر صورتحساب می شود و در صورت عدم پرداخت به منزله حق التزام می شود. این شکایت ادعا می کند که قانون اساسی ایالت را نقض می کند زیرا قانون اساسی میزان درآمد شهر را از طریق مالیات بر املاک و مستغلات محدود می کند. قانون جدید می‌گوید درآمد اضافی در آن سقف محاسبه نمی‌شود.

راس می‌گوید: «دولت نمی‌تواند واقعیت قانون اساسی را تغییر دهد. "اضافه برای چه؟"

این شکایت همچنین استدلال می کند که مالیات بر مالکان بر اساس محل زندگی آنها تبعیض علیه ساکنان خارج از ایالت است. این شکایت می‌گوید که حقوق اساسی و مصونیت‌ها و بندهای بازرگانی قانون اساسی ایالات متحده و همچنین تضمین‌های حفاظتی برابر در قانون اساسی فدرال و ایالتی را نقض می‌کند.

راس گفت: «طبق تئوری آنها، هیچ محدودیتی برای کارهایی که آنها می توانند با افراد غیر مقیم انجام دهند وجود ندارد. ما هر سال 100 درصد مالیات بر ملک اعمال خواهیم کرد. 200 درصد.»

راس ادعای مقامات مبنی بر اینکه مالکان پاره وقت سهم خود را پرداخت نمی کنند را رد کرد. وی گفت: مالکان مشمول مالیات از هیچ‌کدام از هزینه‌های شهری برای آموزش یا بهداشت و رفاه استفاده نمی‌کنند و کمتر از پلیس، آتش نشانی و جمع‌آوری زباله استفاده می‌کنند، زیرا کمتر از نیمی از سال را در شهر سپری می‌کنند.

چگونه می توانید در کمتر از شش ماه بیشتر از سایر افراد در یک سال مصرف کنید؟ او گفت. او گفت که افراد غیر مقیم در حال حاضر بیشتر پرداخت می‌کنند زیرا خانه‌هایشان ارزش بیشتری دارد، و به این دلیل که صاحبان تعاونی‌ها و کاندوهای غیرمقیم تخفیف مالیاتی داده شده به ساکنان اولیه را دریافت نمی‌کنند.

او گفت: "اگر همسایه همسایه من در ساختمان ساکن باشد و آپارتمانی به اندازه من داشته باشد، من بیشتر از او پول می دهم."

وقتی فورچون تکرار کرد که طبق گفته فرماندار نیویورک، کتی هوچول، این مالیات به منظور کاهش شکاف برای مالکان دارایی نیویورک است که «در شهر زندگی نمی‌کنند یا مالیات بر درآمد شهر نمی‌پردازند»، راس گفت: «شکافی وجود ندارد. این یک شکاف خیالی است.»

تا زمانی که این نرخ برای همه افراد در یک پرانتز اعمال می شود، او با مالیات های بالاتر بر ثروتمندان مخالف نیست.

او گفت: «فکر نمی‌کنم این ایده خوبی باشد، اما قانونی است.

پرونده سازی

فوربس دارایی خالص راس را در سال 2019 حدود 600 میلیون دلار اعلام کرد، پس از بحث و جدل هایی مبنی بر اینکه او دارایی خالص خود را بین 2.7 تا 3.7 میلیارد دلار افزایش داده است. به گفته دفتر هوچول، بدون توجه به این موضوع، او و استیو وین (با دارایی خالص 4.3 میلیارد دلار در هر فوربس) ثابت می کنند که چرا در وهله اول نیاز به مالیات گران قیمت وجود دارد.

جن گودمن، مدیر واکنش سریع هوچول در بیانیه‌ای به فورچون گفت: «وقتی استیو وین و ویلبر راس سعی می‌کنند خود را به‌عنوان چهره‌های دلسوز در دعوا بر سر پرداخت سهم عادلانه خود در خانه‌های دوم چند میلیون دلاری معرفی کنند، آن‌ها به همان اندازه که می‌توانستند، از مالیات پایین‌تر استفاده می‌کنند.»

او ادامه داد: فرماندار هوچول معتقد است که برخی از ثروتمندترین افراد جهان و گروه‌های ذینفع قدرتمندی که به نمایندگی از آنها می‌جنگند، می‌توانند از عهده پرداخت هزینه‌های افسران پلیس، جمع‌آوری زباله و برف‌کشی که شهر نیویورک را حفظ می‌کند، کمک کنند. فرماندار به امضای این قانون افتخار کرد و ایالت در دادگاه از آن دفاع خواهد کرد.»

راس این بیانیه را "احمقانه" خواند و گفت که این بیانیه به سوال حقوقی نمی پردازد.

او گفت: «یا قانون اساسی است یا نیست. "غیر قانون اساسی خلاف قانون اساسی است."

مت راوشنباخ، سخنگوی زهران ممدانی، شهردار نیویورک، در بیانیه‌ای به فورچون گفت: «هزینه‌های اضافی مستلزم آن است که ثروتمندترین افرادی که خانه‌های دوم در نیویورک دارند اما در آن زندگی نمی‌کنند سهم خود را برای تأمین بودجه خیابان‌های امن‌تر، پارک‌های تمیزتر و مدارس بهتر بپردازند».

او ادامه داد: «شهرداری برای مداخله در این پرونده‌ها در حال حرکت است و در کنار شرکای ما در آلبانی برای دفاع از هزینه اضافی خواهد ایستاد.» و در حالی که روند قانونی رو به جلو پیش می رود، ما به مدیریت عادلانه، کارآمد و با رعایت کامل قانون ادامه خواهیم داد، همانطور که از روز اول انجام داده ایم.

با این حال، راس فکر می‌کند که این اظهارات برای پرداختن به غیرقانونی بودن مالیات کمک چندانی نمی‌کند – و او واقعا در شهر پول خرج می‌کند، حتی اگر به ندرت اینجا باشد.

او گفت: «ما آنقدر اینجا نیستیم، بنابراین باید کاری را که انجام می دهیم سهمیه بندی کنیم. ما همیشه بیرون غذا می خوریم. از اینجا خرید می کنیم. از اوبر و ماشین و چیزهایی از این قبیل استفاده می کنیم. بنابراین ما اینجا پول خرج می کنیم و به برخی از مؤسسات فرهنگی کمک می کنیم.»

وی گفت: هزینه ها از مشاغلی حمایت می کند که کارگران آن مالیات بر درآمد شهری می پردازند. او گفت که صاحبان مشمول مالیات «خدمت‌کاران بیشتری استخدام می‌کنند، از رانندگان بیشتری استفاده می‌کنند، از اوبرهای بیشتر استفاده می‌کنند، از تاکسی‌های بیشتری استفاده می‌کنند، چیزهای بیشتری را در فروشگاه‌ها می‌خرند، از خیریه‌ها بیشتر حمایت می‌کنند». "شما نمی توانید فقط به طور دیگری به قضیه نگاه کنید. شما باید همه چیز را در نظر بگیرید."

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد