پاپ لئو از قانونی شدن کمک به مرگ به عنوان "شفقت کاذب" انتقاد کرد.

پاپ لئو چهاردهم از قانونی شدن مرگ با کمک پزشکی انتقاد کرد و آن را غیراخلاقی و نمونه ای از "شفقت کاذب" خواند در جریان بازدید روز یکشنبه از لورد، زیارتگاه کاتولیک در فرانسه که با معجزه شفای بیماران مرتبط است." باعث تشویق جمعیتی شد که برای دیدن او جمع شده بودند.

«آنچه قانونی است لزوما اخلاقی نیست.» در سومین روز اقامت خود در فرانسه، لئو دوباره وارد بحث پایان زندگی شد که در کشورهای سراسر جهان به راه افتاده است. این موضوع سال‌ها سیاست فرانسه را متحول کرد تا اینکه اخیرا قانونی به تصویب رسید که به بزرگسالان مبتلا به بیماری‌های صعب‌العلاج اجازه می‌دهد داروهای کشنده دریافت کنند.

بازدید لئو از فرانسه که زمانی کاملا کاتولیک و رسما سکولار بود، با جمعیت عظیمی - 800000 نفر در مراسم عشای لئو در میدان نمادین پاریس - و پیام‌های او علیه سقط جنین و کمک به مردن مشخص شده است.

او به دنبال تشویق کسانی بود که در «درد وحشتناک» زندگی می‌کنند که دارای وقار ذاتی هستند که هیچ قانون یا الگوریتمی نمی‌تواند آن را «از بین ببرد.» پس از اینکه کلیسای کاتولیک رسما رؤیاهای مریم باکره را توسط یک دختر جوان در اینجا به رسمیت شناخت که توسط یک دختر جوان در اینجا در سال 1858 گزارش شد، لوردز به یک مقصد اصلی زیارت تبدیل شد. درمانی از آب چشمه معروف در غار لورد، جایی که ظاهرا رؤیاها در آنجا رخ داده است. لئو از زمان ورود به فرانسه، بارها خواستار احترام مجدد به زندگی در حفظ و نگهداری شده است.

با آموزه کاتولیک که تمام زندگی انسان باید از زمان لقاح تا مرگ طبیعی محافظت و دفاع شود. این آموزه به مخالفت قاطع با سقط جنین، اتانازی و مرگ با کمک پزشکی تبدیل می شود. در لورد، جایی که کلیسا 72 درمان "معجزه آسا" را معتبر تشخیص داده است، مسئله احترام به حتی ضعیف ترین، بیمارترین و آسیب پذیرترین افراد به ویژه حاد است. لئو در موعظه خود گفت: "عصاهای زیر بغل شما، ویلچرهای شما و اشک های پنهان شما مانعی نیستند، در عوض، آنها جایی هستند که شما کاملا مورد احترام و استقبال قرار می گیرید."

لوردز به عنوان مکانی برای اظهار زیبایی و تقدس زندگی پربرکت است، زیرا زندگی در اینجا به عنوان هدیه ای گرانبها از جانب خداوند مورد استقبال قرار می گیرد.» اخیرا، لورد به مکانی برای شفای بازماندگان آزار جنسی روحانیون تبدیل شده است. لئو قرار است اواخر یکشنبه با هفت بازمانده ملاقات کند، از جمله یکی که در بزرگسالی مورد آزار و اذیت قرار گرفته است تا مرز جدید بحران آزاری را که کلیسا با آن روبروست، به رسمیت بشناسد.

یک گزارش مستقل در سال 2021 تخمین زد که 330000 کودک در طول 70 سال توسط حدود 3000 کشیش و کارمند کلیسا مورد آزار و اذیت قرار گرفته اند. علیرغم انتقاد از روش شناسی و نتیجه گیری این گزارش، اسقف های فرانسوی سیستم مستقلی برای غرامت برای قربانیان ایجاد کردند که تا به امروز به کلیسا توصیه شده است که بیش از 20 میلیون یورو برای یک جلسه صبح یکشنبه با اسقف فرانسوی پرداخت کند. لئو پاسخ آنها به قربانیان را ستود و از آنها خواست که ادامه دهند.

اما او همچنین اذعان داشت که وقفه در مشاغل کشیشی در کلیسای فرانسه با این رسوایی مرتبط است، با توجه به اینکه اکنون گاهی اوقات به کشیشی با سوء ظن نگریسته می‌شود. لئو گفت: برای شکوفایی دعوت‌های کشیشی، کشیش باید مورد استقبال، پذیرفتن و دوست‌داشتن قرار گیرد. روزی که لئو وارد پاریس شد، گروهی از قربانیان به او نامه‌ای نوشتند. در این رسوایی، با برجسته کردن آنچه که منتقدان آن را تضاد منافع اسقف‌ها می‌دانند که از آنها خواسته می‌شود در هنگام سوءاستفاده، هم پدر روحانی کشیش‌ها و هم قاضی باشند.» کلیسا باید خود را رها کند

قربانیان در نامه‌ای که روزنامه فرانسوی لیبراسیون منتشر کرده است، می‌نویسند که هم به عنوان قاضی و هم به عنوان طرف دعوی. مردم روبروی شما هستند."

بنابراین من فکر می‌کنم این واقعا همان چیزی است که پاپ انتخاب کرد: گوش دادن به طوری که بتوانیم عمل کنیم و به طور مؤثرتری پاسخ دهیم.» در لورد، لئو همچنین یک مورد بدرفتاری خاردار را که از پاپ فرانسیس به ارث رسیده بود، یادآور شد. نمای یکی از کلیسای لورد توسط کشیش مارکو روپنیک، دو زن مذهبی موزائیک، طراحی شده است. او از دهه 1990، از جمله در زمان خلق آثار هنری خود، از آنها سوء استفاده روانی، روحی و جنسی را مورد آزار و اذیت قرار داد.

مظنون بود که از هموطنان یسوعی خود محافظت کرده است. در پاسخ به اعتراض رسانه‌ها، فرانسیس دستور داد تا در سال 2024 یک محاکمه متعارف برگزار شود. در نامه‌ای به لئو قبل از سفرش، پنج زن که می‌گویند توسط روپنیک مورد آزار قرار گرفته‌اند، تصمیم میکاس برای پوشش موزاییک‌ها را تحسین کردند. اما آنها از نحوه رسیدگی واتیکان به پرونده آنها و سه دهه ای که برای شنیدن آنها طول کشیده انتقاد کردند.» آنها نوشتند: "این سکوت طولانی و بلند توسط ما قربانیان به عنوان خشونتی بیشتر و مداوم تجربه شده است."