پرنده ژوراسیک بدون پرواز مانند یک قرقاول گوشتخوار با پنجه های قاتل بود

تصویر پرنده ژوراسیک بدون پرواز Y uezhuornis yangyuanensis که دارای ویژگی های پرندگان و دایناسورها بود. (اعتبار تصویر: آقای چونگ تات چونگ) دیرینه شناسان در چین پرنده کوچکی از دوره ژوراسیک را کشف کردند که احتمالا یک شکارچی ساکن در خشکی بود - مانند یک قرقاول گوشتخوار با پنجه های قاتل. برخی از ویژگی های پرندگان و برخی دیگر از دایناسورها، نشان می دهد که اولین پرندگان دارای تنوع بیشتری از شیوه زندگی نسبت به آنچه قبلا شناخته شده بودند، داشتند.

پرندگان ژوراسیک برای اولین بار 150 میلیون تا 148 میلیون سال پیش ظهور کردند و فسیل‌های آنها نادر است، بنابراین کارشناسان تازه شروع به درک چگونگی تنوع پرندگان اولیه و تکامل توانایی پرواز کرده‌اند.

محققان در سال 2024 Yuezhuornis yangyuanensis تازه شناسایی شده را در مجموعه فسیلی معروف به فون ژنگه ژوراسیک بالایی در جنوب شرقی چین کشف کردند. 150 تا 148 میلیون سال پیش، تقریبا زمانی که پرندگان در فسیل‌ها ظاهر شدند، زندگی می‌کرد. این تیم یافته های خود را چهارشنبه (14 اکتبر) در مجله Nature منتشر کرد.

تجزیه و تحلیل اسکلت فسیل شده نشان داد که این حیوان کوچک بود و حدود 1.8 پوند (0.8 کیلوگرم) وزن داشت. وانگ از طریق ایمیل به Live Science گفت: "احتمالا به اندازه یک کلاغ بود."

Y. yangyuanensis ترکیبی از ویژگی‌هایی داشت که در پرندگان و دایناسورهای شکارچی Deinonychosauria، مانند Velociraptor، که به خاطر پنجه‌های داسی‌شکل خود شناخته می‌شوند، دیده می‌شود. این انگشتان بسیار کشش‌پذیر شبیه دیونیکوسور بود، با اندام‌های جلویی که تقریبا یک سوم کوتاه‌تر از اندام‌های عقبش بود. این عجیب است زیرا پرندگان مدرن و بسیاری دیگر از پاراویان ژوراسیک - گروهی که شامل دایناسورهای پرنده‌مانند، از جمله اجداد پرندگان و همچنین خود پرندگان امروزی است - دارای اندام‌های جلویی بلندی هستند که به بال‌ها نیروی بالابرنده بیشتر برای بلند شدن ارتباط دارد.

Y. yangyuanensis همچنین دارای عناصر جمجمه باریک و دندان هایی با فاصله کم بود. این ویژگی‌ها، در کنار انگشتان پنجه‌مانند خمیده‌ای که می‌توانست طعمه را حفظ کند، نشان می‌دهد که رژیم غذایی این حیوان شامل گوشت است.

وانگ گفت: «ویژگی‌های آناتومیکی کلیدی آن ترکیبی از ویژگی‌های دایناسورها و پرندگان است: به عنوان مثال، دندان‌ها، کمربند سینه‌ای، و به‌ویژه انگشت دوم پدال «داس‌دار» بیش از حد کشیده‌شده شبیه دایناسورها است. در همین حال، او گفت که استخوان های جمجمه باریک و لگن پرنده مانند آن با پرندگان اولیه قابل مقایسه است.

وی افزود: این ترکیب ویژگی‌ها نشان می‌دهد که «شکاف مورفولوژیکی بین پرندگان و دایناسورها بسیار کمتر از آن چیزی است که ما فکر می‌کردیم».

مقایسه با 377 گونه پرنده زنده نشان داد که نسبت اندام Y. yangyuanensis بیشتر شبیه به پرندگان زمینی است.

وانگ پیشنهاد کرد که Y. yangyuanensis پرنده‌ای بدون پرواز است، اما برای زندگی در درختان یا قدم زدن در باتلاق‌های منطقه تخصص ندارد. این یک گوشتخوار کوچک با نسبت های مشابه قرقاول بود که به خوبی برای دویدن سازگار بود. او گفت: «من فکر می‌کنم هیچ پرنده‌ای که به‌طور مستقیم قابل مقایسه نیست، وجود ندارد.

وانگ گفت، موزاییک ویژگی‌ها نشان می‌دهد که Y. yangyuanensis ممکن است یک جایگاه اکولوژیکی را اشغال کرده باشد که به ندرت توسط پرندگان اولیه مورد استفاده قرار می‌گرفت و پیشرفت سیستماتیکی به سمت بهینه‌سازی پرواز وجود نداشت.

داستان های مرتبط

پسر عموی New Velociraptor یک اژدهای "4 بال" بود که طعمه‌های درختان چین باستان را شکار می‌کرد.

دانشمندان اولین شواهدی از خوردن یک پستاندار توسط دایناسور پیدا کردند

"او شروع به گریه کرد و تقریبا روی زمین افتاد": فسیل کرکی که در نهایت به دنیا نشان داد که پرندگان دایناسور هستند

وانگ و همکارانش با وجود پرواز نکردن، Y. yangyuanensis را در درخت تکاملی به پرندگان مدرن نزدیک‌تر می‌کنند تا Archeopteryx، یکی از اولین پرندگان اولیه جهان، که حدود 150 میلیون سال پیش می‌زیست و تصور می‌شود می‌توانست پرواز کند.

فرناندو نوواس، دیرینه شناس در بنیاد تاریخ طبیعی فلیکس د آزارا در بوئنوس آیرس، آرژانتین، که در مقاله ای در این مطالعه شرکت نداشت، نوشت: این به شواهدی اضافه می کند که "توانایی پرواز نه یک بار، بلکه چندین بار در میان گروه های ناهمگون دایناسورهای گوشتخوار که از نزدیک با پرندگان مرتبط هستند به وجود آمد." این شامل پرواز در پرندگان اولیه و دایناسورهای scansoriopterygid است که دارای چین‌های غشایی مانند بال‌های خفاش‌ها بودند و ریز رپتورهای چهار بال. Y.

به نظر می رسد yangyuanensis مسیر دیگری را در پیش گرفته است و از پروازهای خویشاوندان خود اجتناب می کند.

وانگ گفت: «این وسعت خارق‌العاده تنوع زیست‌محیطی و مورفولوژیکی را که نزدیک به خاستگاه پرندگان رخ داده است، نشان می‌دهد.