پیرو، معروف به رهبر ترانه سرایی آمریکای لاتین، در 81 سالگی درگذشت

پیرو، هنرمندی که نسلی از ترانه سرایی آمریکای لاتین را با آثار کلاسیکی مانند "Mi Viejo" و "Soy Pan, Soy Paz, Soy Más" تعریف کرد، در 7 اکتبر در بیمارستان ایتالیانو در بوئنوس آیرس درگذشت. او 81 سال داشت.

خانواده وی این خبر را از طریق حساب اینستاگرام خود تأیید کردند: "با اندوه عمیق درگذشت پیرو عزیزمان را در سن 81 سالگی اعلام می کنیم. صدای او، آهنگ ها و پیام صلح او برای همیشه با ما خواهد ماند. نور او در هر گوشه ای که موسیقی او شنیده می شود می درخشد. خانواده و دوستانش از تسلیت شما تشکر می کنند. خداحافظ پیرو عزیز."

پیرو آنتونیو فرانکو دی بندیکتیس در سال 1945 در گالیپولی، آپولیا، ایتالیا به دنیا آمد. خانواده او در سه سالگی به آرژانتین مهاجرت کردند. در اوایل دهه 1970، پیرو قبلا یک سلبریتی بود. او در فیلم El profesor patagónico در کنار لوئیس ساندرینی به کارگردانی فرناندو آیالا همبازی شد.

با انتشار آلبوم - به ویژه سه گانه Pedro Nadie (1970)، Coplas de mi país (1972) و Para el pueblo lo que es del pueblo (1974) - به یک چهره سیاسی تبدیل شد. یک خواننده و ترانه سرای متعهد که در مورد مسائل اجتماعی صحبت می کرد، شریکی جدایی ناپذیر در ترانه سرایی خوزه چرکاسکی، روزنامه نگار و شاعر پیدا کرد.

پیرو و چرکاسکی که با آهنگ‌های اعتراضی مرتبط بودند، پرتره‌های اجتماعی می‌کشیدند و داستان‌های کوتاهی با جذابیت جهانی خلق می‌کردند که اغلب با ارکستراسیون‌های بزرگ خورخه لوپز رویز همراه بود. ترانه‌هایی مانند «Valdemar، El Brasilero» و «Los Americanos» که شامل Cuarteto Zupay بود، بخشی از آن رپرتوار اصلی بودند که برای مثال، خواننده پانامایی سالسا، روبن بلیدز را تحت تأثیر قرار دادند.

در Para el pueblo lo que es del pueblo، از سال 1974، او با Marilina Ross ("Canción de cuna para despertar un hijo") همکاری کرد، سختی های زندگی شهری ("Así es la ciudad") را به تصویر کشید، و فیلم "Te recuerdo, Amanda" توسط Jasao, Amanda را توسط شیلی ها پوشش داد. دیکتاتوری پینوشه در شیلی در سپتامبر سال قبل. انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

پس از کودتای 24 مارس، در سال 1976 به تبعید رفت و در ایتالیا و اسپانیا زندگی کرد و در نزدیکی مادرید اقامت گزید و در مزرعه ای کار کرد. او روابط قوی با کلمبیا داشت. آلبوم کودکان او، Sinfonía inconclusa en la mar (1975)، یک آلبوم نمادین برای چندین نسل کلمبیایی است.