پیش‌بینی اینکه چه کسی خودکشی می‌کند دشوار است: اطمینان از اینکه مردم نمی‌توانند به خود شلیک کنند آسان‌تر است

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

دکتر پل نستاد تقریبا به اندازه یک فرد در پیشگیری از خودکشی غرق است.

او به عنوان یک روانپزشک با بیماران خودکشی رفتار می کند، چندین مقاله تحقیقاتی در مورد چگونگی و چرایی افراد خودکشی می کند و دوره های تحصیلات تکمیلی را در این زمینه تدریس می کند.

اما او اولین کسی است که اعتراف می کند: "من نمی توانم به شما بگویم که کدام یک از بیماران من احتمالا در شش ماه آینده بر اثر خودکشی می میرند."

تحقیقات نشان می‌دهد که پیش‌بینی اینکه چه کسی دست به خودکشی می‌زند فقط کمی بهتر از پرتاب سکه است. و آنها بیش از 50 سال بهبود نیافته اند.

اما این امر نستات را ناامید نمی کند. در عوض، او را وادار می کند تا مداخلاتی را دنبال کند که نیازی به شناسایی دقیق افراد در معرض خطر ندارند.

مهم‌تر از آن‌ها: سخت‌تر کردن مردم برای انجام عمل خودکشی.

نستاد می‌گوید: «به جای اینکه از هر پزشک بخواهیم بفهمد کدام بیمار با خودکشی و حبس کردن آن بیمار می‌میرد، ممکن است باید مطمئن شویم که اسلحه‌های پر شده در دسترس نیست.»

در یک مجموعه در حال انجام، KFF Health News رویکردهایی را برای پیشگیری از خودکشی بررسی می‌کند که فراتر از ارائه دارو و درمان به افراد در معرض خطر است. اگرچه این اقدامات نجات دهنده هستند، بسیاری از پزشکان، محققان و افرادی که عزیزان خود را به دلیل خودکشی از دست داده اند، موافق هستند که نیاز به اقدامات بیشتری است. چالش این است که وقتی صحبت از سلاح گرم به میان می آید، رویکردهای سیاستی گسترده به سرعت از نظر قانون اساسی پیچیده و از نظر سیاسی قطبی می شوند.

تحقیقات نشان می‌دهد که محدود کردن دسترسی به وسایل کشنده یکی از امیدوارکننده‌ترین رویکردها برای نجات جان انسان‌ها است. این می تواند شامل ایجاد موانع بر روی ساختمان ها و پل ها برای جلوگیری از پریدن افراد، و همچنین کاهش تعداد قرص هایی باشد که افراد می توانند به طور همزمان بخرند یا تجویز کنند.

نستاد، مدیر پزشکی در مرکز پیشگیری از خودکشی جانز هاپکینز، گفت: «این همان چیزی است که بیشتر زندگی ها را نجات می دهد.

همچنین ممکن است رسیدن به آن سخت ترین باشد.

بر اساس داده های اولیه فدرال، سال گذشته بیش از 28000 نفر با اسلحه خود را کشتند که بیش از نیمی از مرگ و میرهای خودکشی در ایالات متحده است. با وجود اینکه اخیرا نرخ کلی خودکشی کاهش یافته است، نرخ خودکشی با اسلحه برای پنج سال متوالی به بالاترین حد خود رسیده است.

بسیاری از مرگ و میرها در میان مردان میانسال سفیدپوست و کهنه سربازان هستند، دو گروهی که سال هاست میزان خودکشی بالایی داشته اند. اما اخیرا، خودکشی با اسلحه در میان زنان و در میان برخی از مردان سیاه پوست و لاتین تبار افزایش یافته است. محققان می گویند افزایش خریداران اسلحه برای اولین بار در طول همه گیری کووید، بر نیاز به تلاش های پیشگیری که می تواند به طور گسترده اعمال شود، تاکید می کند.

برخی افراد تصور می کنند که محدود کردن دسترسی به پل ها، قرص ها یا اسلحه ها بیهوده است. این تفکر ادامه می‌دهد: کسانی که می‌خواهند خود را بکشند، راه دیگری پیدا خواهند کرد.

اما تحقیقات آن را رد می کند. ایجاد موانع برای یک روش معمولا افراد را به سمت روش دیگر سوق نمی دهد.

خطر خودکشی می تواند به سرعت افزایش یابد، به طوری که افراد کمتر از یک ساعت یا حتی پنج دقیقه بین تصمیم به مرگ و اقدام در آن زمان صرف می کنند. هر چیزی که چنین اقدامی را به تأخیر می اندازد - به عنوان مثال، نیاز به باز کردن قفل گاوصندوق برای دسترسی به اسلحه - به آنها فرصت می دهد تا تجدید نظر کنند یا کسی مداخله کند.

با این حال، در ایالات متحده، بحث در مورد اسلحه - حتی در زمینه یک موضوع سنتی دو حزبی مانند پیشگیری از خودکشی - یک میله برق آسای سیاسی است.

ذکر بررسی‌های پس‌زمینه، دوره‌های انتظار یا قوانین پرچم قرمز اغلب افراد را به سمت گوشه‌های مربوطه می‌فرستد. صاحبان اسلحه و صنعت اسلحه گرم می گویند بسیاری از سیاست هایی که حامیان پیشگیری از خودکشی به دنبال آن هستند، حقوق متمم دوم آنها را تهدید می کند و بسیاری از سیاست گذاران این موضوع را غیرشروع می دانند.

رئیس جمهور دونالد ترامپ متحد قوی صاحبان سلاح بوده است. دولت او ده‌ها مقررات مربوط به سلاح گرم را لغو کرده و هشدار یک جراح قبلی را که خشونت با اسلحه را یک بحران بهداشت عمومی می‌نامید، لغو کرده است. همچنین کمک های مالی متمرکز بر رسیدگی به خشونت با اسلحه در جامعه را لغو کرده و کارکنان فدرال را که روی این موضوع کار می کنند، کاهش داده است.

کاخ سفید به سؤالات خاصی در مورد اینکه چگونه این اقدامات ممکن است بر نرخ بالای خودکشی با اسلحه در کشور تأثیر بگذارد یا اینکه برای جلوگیری از چنین مرگ‌هایی چه می‌کند، پاسخی نداد.

یکی از سیاست‌های اسلحه که علی‌رغم مخالفت‌ها، مورد توجه قرار گرفته است، دستور حفاظت از خطر شدید است که بیشتر به عنوان قانون پرچم قرمز شناخته می‌شود.

این قوانین که به شکلی در 22 ایالت و ناحیه کلمبیا به تصویب رسیده است، به قضات اجازه می‌دهد تا اسلحه‌های افراد را به‌طور موقت در زمانی که شواهد حاکی از خطری برای خود یا دیگران است، خارج کنند.

اگرچه چنین قوانینی اغلب در پی تیراندازی های دسته جمعی تصویب می شوند، تحقیقات نشان می دهد که آنها در پیشگیری از خودکشی موثرتر هستند.

با این حال، آنها نیاز به شناسایی فردی در معرض خطر دارند.

مایکل آنستیس، روانشناس بالینی و مدیر اجرایی مرکز تحقیقات خشونت با اسلحه در نیوجرسی، گفت: افرادی که آسیب پذیرترین افراد در برابر خودکشی با سلاح گرم هستند معمولا توسط اعضای خانواده یا پزشکان شناسایی نمی شوند.

مطالعات نشان داده است که در میان افرادی که بر اثر خودکشی جان خود را از دست می دهند، افرادی که از اسلحه استفاده می کنند کمتر به دنبال مراقبت های بهداشت روانی در گذشته بوده اند. و اکثر کهنه سربازان و نیروهای نظامی که با خودکشی با اسلحه جان خود را از دست می دهند، هرگز در مورد افکار خودکشی خود در ماه های منتهی به مرگ به کسی نمی گویند.

آنستیس گفت که به همین دلیل است که قوانین پرچم قرمز تنها اولین گام در پیشگیری از خودکشی است. آنها افراد خاصی را در معرض خطر بالا هدف قرار می دهند - جنبه ای که چنین قوانینی را از نظر سیاسی دلپذیرتر می کند - اما در مورد بسیاری از افراد دیگر که بی سر و صدا دست به خودکشی می زنند اعمال نمی شود.

نستاد، روان‌پزشک جانز هاپکینز، گفت که کشور باید به همان روشی که به تصادفات رانندگی برخورد می‌کند، به پیشگیری از خودکشی نیز توجه کند.

نستاد گفت: "شما سعی نمی کنید بفهمید چه کسی در معرض خطر تصادف است" با آزمایش زمان واکنش افراد یا فهرست بندی افرادی که وارد گلگیر می شوند.

در عوض، دولت‌ها محدودیت‌های سرعت را اعمال کردند، قوانین کمربند ایمنی را تصویب کردند و خودروسازان را ملزم به نصب کیسه هوا و شیشه‌های جلو در برابر شکستن کردند. میزان مرگ و میر ناشی از تصادف به میزان قابل توجهی کاهش یافت.

استفاده از یک استراتژی مشابه برای خودکشی ممکن است مستلزم نیاز به مجوزها و بررسی پیشینه برای خرید اسلحه و همچنین تعیین دوره های انتظار قبل از تکمیل خرید باشد.

یک مطالعه نشان داد که تصویب قانون مجوز خرید در کانکتیکات با کاهش تقریبا 15 درصدی نرخ خودکشی با اسلحه همراه بود، در حالی که لغو چنین قانونی در میسوری با افزایش 16 درصدی در میزان خودکشی با سلاح گرم مرتبط بود.

حدود 32 ایالت قوانینی وضع کرده اند که مالکان را ملزم می کند اسلحه های خود را در خانه هایی که کودکان در آن زندگی می کنند قفل کنند، عملی که نشان داده شده است که خودکشی جوانان را کاهش می دهد. این موضوع از اهمیت ویژه ای برخوردار است، به طوری که از سال 2014 میزان خودکشی با اسلحه 245 درصد در میان جوانان سیاه پوست و 98 درصد در میان جوانان لاتین تبار افزایش یافته است.

آنستیس گفت که قوانینی که به مجوزها و نگهداری ایمن نیاز دارند نیز می توانند قتل و سایر جراحات ناشی از اسلحه را کاهش دهند.

این نوع خشونت ها نه تنها به طور مستقیم به افراد آسیب می زند، بلکه خطر خودکشی را نیز افزایش می دهد. تحقیقات نشان می‌دهد افرادی که در جامعه خود در معرض خشونت با اسلحه قرار می‌گیرند، تروما را تجربه می‌کنند و به ایده جراحت یا مرگ عادت می‌کنند. Anestis گفت که این "ضربه مضاعف" باعث می شود آنها بیشتر خود را بکشند.

صاحبان اسلحه و انجمن های تجاری اسلحه گرم معمولا با اقدامات جهانی مانند نیاز به مجوز و دوره انتظار مخالف هستند. آنها کمپین های آموزشی را ترجیح می دهند که به مردم یاد می دهد چگونه علائم هشدار دهنده را تشخیص دهند، در مورد سلامت روان صحبت کنند و اسلحه ها را با خیال راحت ذخیره کنند - ابتکاراتی که مسئولیت را بر عهده افراد می گذارد.

بنیاد ملی ورزش تیراندازی، که نماینده صنعت اسلحه گرم است، با بنیاد آمریکایی پیشگیری از خودکشی برای ایجاد بروشورها و بروشورهایی برای ارسال در فروشگاه های اسلحه همکاری کرده است.

بیل براسارد، مدیر ارشد ابتکارات پیشگیری از خودکشی NSSF، در بیانیه‌ای گفت: «هدف ما ارائه مطالب آموزشی به جامعه دارندگان سلاح گرم در مورد چگونگی کمک به جلوگیری از خودکشی و نجات جان‌ها است.

انجمن ملی تفنگ گفت که سیاست‌های متمرکز بر اسلحه نگرانی‌های عمیق‌تری را که باعث خودکشی فرد می‌شود، مانند بیماری روانی، از دست می‌دهد.

جاستین دیویس، سخنگوی NRA در بیانیه‌ای گفت: «خودکشی یک موضوع جدی است که مستحق راه‌حل‌های جدی متمرکز بر علل اساسی است، نه بر تلاش‌های سیاسی برای محدود کردن حقوق آمریکایی‌های مطیع قانون». "یک فرد واقعا خطرناک باید ناتوان شود، نه اینکه فقط از یک وسیله خاص آسیب محروم شود."

برخی از ابتکارات موفق شده‌اند که همراهان غیرمحتمل - صاحبان فروشگاه‌های اسلحه، کارشناسان بهداشت عمومی و حتی کتابخانه‌ها - را گرد هم بیاورند تا قفل‌های رایگان برای ایمن کردن اسلحه‌های گرم در خانه فراهم کنند، مکان‌هایی را شناسایی کنند که به طور موقت اسلحه‌های افراد را در شرایط بحرانی نگهداری می‌کنند و به مردم آموزش دهند که چگونه از فروش اسلحه به فردی که قصد خودکشی دارد اجتناب کنند.

این تلاش ها به پا امیدوار می شود و اشتیاق او را برای ادامه حمایت از مراقبت های روانی بهتر، گفتگوهای آزاد درباره خودکشی و سیاست هایی که دسترسی به اسلحه را کاهش می دهد، تقویت می کند.

پاو در مورد این سیاست ها گفت: «این یک درمان نیست. اما "این زندگی ها را نجات می دهد."

با از دست دادن یک والدین و یک فرزند، او می داند که چقدر می تواند ارزشمند باشد.

او گفت: "اگر شما یک نفر یا خانواده آن شخص هستید، همه چیز در دنیا تفاوت دارد."

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →