چرا فقط مردان در کاخ سفید ترامپ مجوز دریافت می کنند؟

جریان خروج زنان از کاخ سفید بی وقفه ادامه دارد، در حالی که مردان یکی پس از دیگری علیرغم تضمین آشکار چکمه در دولت باقی می مانند. پیت هگزث، رابرت اف کندی جونیور، هاوارد لوتنیک و دیگر افراد کم ارزش در قلمرو پرزیدنت ترامپ را در نظر بگیرید که علیرغم عدم تجربه آشکار برای چنین مشاغل سطح بالا، توانستند نامزد شوند. ترامپ با وجود هرج و مرج و شرمساری عمومی در دوران تصدی آنها، از جمله صحبت در مورد جوخه های تیراندازی عمومی، ضدیت با واکسن و در نتیجه گسترش بیماری، به نوعی، با هر یک از این افراد گیر کرده است.

رفتار نادرست دادستانی، و آخرین اما نه کم‌اهمیت، روابط آزاردهنده با جفری اپستاین. با این حال، به نوعی، زنانی که عیوبشان بدتر از اینها نیست، نتوانسته اند زنده بمانند. درعوض، آنها با یک ارسال مفتضحانه و بدون محدودیت از سوی شخص ترامپ مواجه می شوند. اکنون شاهد جدایی سریع پم باندی، کریستی نوم، تولسی گابارد، لوری چاوز-درمر، کیمبرلی گیلفویل و ناگهانی‌تر کیتی زاخاریا بوده‌ایم. اگرچه پایان سریع آنها از نظر ترامپ البته قابل توجیه است، با این وجود هر یک از آنها بدون فکر دوم مجبور به ترک شبانه شده اند.

از هر دو طرف راهروی سیاسی مورد انتقاد قرار می‌گیرند، در حالی که همتایان مرد آن‌ها همچنان در آنجا حضور دارند. علیرغم رفتار متفاوتشان، هر دو گروه مدعی هستند که به پرستش ترامپ به همان اندازه ادامه می‌دهند. پس چرا این اتفاق می افتد؟ چرا زنان تبر می گیرند اما مردان نه؟ برخی ممکن است استدلال کنند که این یک مورد ساده از زن ستیزی است. اما این نتیجه گیری مسلما در مورد ترامپ ناعادلانه است - بالاخره او در وهله اول آنها را استخدام کرد، حتی اگر بسیاری از مخالفان معتقد بودند که این زنان خاص در وهله اول واجد شرایط نبودند.

می توان چنین فرض کرد که او آنها را در تلاشی برای ارتقای زنان در پست های حساس در دولت منصوب کرد. با این حال، این تحلیل ممکن است برای کسی که اغلب نسبت به زنان تحقیر زیادی نشان داده است، بسیار خیرخواهانه باشد. شاید او آنها را اخراج می کند زیرا معتقد است که با آن زنان مهربانی می کند، که با بیرون بردن آنها از خط آتش به آنها لطف می کند. شاید او معتقد بود که باندی را از دنیای ناراضی MAGA نجات می دهد (به جای این تصور وسوسه انگیز که باندی به سرعت به دنبال دشمنان متعهد ترامپ نمی رود).

شاید او داشت نوم را از اسب تبلیغاتی خود پیاده می کرد تا مبادا به گودال روابط عمومی بیفتد، یا گیلفویل را از سفارتش برکنار می کرد زیرا خیرین او علنا از مطالبات ادعایی او برای پول نقد خسته شده بودند. گابارد رسما اخراج نشد. او اظهار داشت که به دلیل بیماری شوهرش استعفا می دهد. با این وجود، این استعفا باعث توقف بررسی افکار عمومی در مورد نظرات متفاوت او در مورد تهدید فرضی ایران شد.

(جو کنت، مقام ارشد مبارزه با تروریسم دولت، واقعا در رابطه با ایران استعفا داد.) شاید ترامپ معتقد باشد که به زکریا زمان می‌دهد تا بفهمد آیا او وکیل است یا نه، به جای اینکه شان هانیتی و سایر حامیان احتمالی به سرزنش او به دلیل ناکارآمدی او در مقابل دوربین ادامه دهند. حقیقت این است که هر یک از این زنانی که ترامپ بدون تشریفات کنسرو کرده است، بدون ابهام به او وفادار بوده اند.

و با این حال، او لحظه ای به زنانی که پایان می دهد مهلت نداده است تا روایت عمومی خود را درباره دلیل استعفای خود بیان کنند، مانند بیماری شخصی، تعهدات تربیت فرزند، فرصت شغلی بی نظیر یا خدا می داند. او فقط رونق را کاهش می دهد زیرا می داند که آنها در موقعیتی نیستند جز اینکه از او تشکر کنند "به خاطر بزرگترین فرصت زندگی". به طور سنتی، یک نامزد برای یک موقعیت در کاخ سفید به دقت بررسی می شود و دارای شجره نامه علمی و کاری چشمگیر است.

این شرایط استخدام زمانی ضروری است که کاخ سفید - و به ویژه رئیس جمهور - به توصیه های منصوب شده در مورد موضوعات مهم ملی و بین المللی تکیه کند. اما وقتی یک رئیس‌جمهور سیاست ملی و بین‌المللی را بر اساس هوس خود تنظیم می‌کند، چه نیازی به تکیه بر شجره نامه و بررسی وجود دارد؟ در مقابل، یک شخصیت امپراتوری نیاز به اطمینان خاطر از درخشش فرضی خود دارد - نه جلسات توجیهی پیچیده ای که تمایلات رئیس جمهور را تحلیل و به چالش می کشد، همانطور که در دولت های گذشته دیده ایم.

این می تواند تحمل ترامپ را در برابر اشتباهات مردان اطرافش توضیح دهد. شاید او در درجه اول به آنها متکی است تا او را همراهی کند و احساس خوبی نسبت به خودش داشته باشد، نه اینکه در مورد مسائل دولتی به آنها تکیه کند. چنین رئیس‌جمه‌ای می‌خواهد یک اتاق پژواک پر از صدای برادرانش باشد تا نفس خود را تقویت کند و تصمیمات خود را در جریان پرواز تأیید کند. ریاست جمهوری ترامپ از بسیاری جهات منفی بی سابقه بوده است.

در گردان زنان نشان می‌دهد که ترامپ نمی‌تواند به توصیه‌های قاطع کسی - به‌ویژه یک زن- بپذیرد. جوئل کوهن یک دادستان سابق ایالتی و فدرال است و قانون دفاع جنایی یقه سفید را در رایانه شخصی Ruskin Moscou Faltischek انجام می دهد. او نویسنده کتاب «چشم بسته: قضات در مورد نحوه تصمیم‌گیری» و استادیار دانشکده حقوق فوردهام و کاردوزو است. کارلا مین نویسنده مستقل و گزارشگر سابق تیم اخبار حقوقی ایالات متحده بلومبرگ است.