چرا Vivek Ramaswamy یک بمب ساعتی 2028 برای JD Vance است؟

روز چهارشنبه، معاون رئیس جمهور جی دی ونس متوجه شد که در حال دفاع از یک تبلیغ سیاسی بسیار بی مزه تولید شده توسط کمپین ویوک راماسوامی برای فرماندار اوهایو است.

در این آگهی تبلیغاتی، مادر جدا شده رقیب دموکرات خود، امی اکتون، دخترش را به دروغگویی درباره دوران کودکی اش متهم می کند. اکتون گفته است که توسط ناپدری‌اش مورد آزار جنسی قرار گرفته است که با اتهامات جنایی روبرو شده است و مادرش نتوانسته از او محافظت کند. او از ۱۲ سالگی مادرش را ندیده است.

و ما فقط در مورد اوهایو صحبت نمی کنیم، جایی که جمهوری خواهان با رقابت های غیرمنتظره ای برای فرمانداری و سنای ایالات متحده روبرو هستند. به نظر می رسد، آینده سیاسی خود ونس ممکن است در خطر باشد.

از آنجایی که معاون رئیس جمهور خود را به عنوان جانشین احتمالی دونالد ترامپ در سال 2028 معرفی می کند، اکنون خود را به سیاستمداری متصل کرده است که به نظر می رسد به طور فزاینده ای قادر به تشخیص بین یک تحریک هوشمندانه و یک اشتباه سیاسی دیدنی حداقل نباشد. از صبح امروز، فرماندار فعلی جمهوری خواه مایک دی واین از راماسوامی خواسته است که این تبلیغات جنجالی را حذف کند.

بدتر از آن، راماسوامی صرفا متحدی نیست که ونس از او حمایت می کند. این دو دوستان قدیمی، معاصران دانشکده حقوق ییل و محصولات جنوب غربی اوهایو هستند. ونس بارها برای او کمپین تبلیغاتی کرده و جاه طلبی های فرمانداری او را تایید کرده است. ارتباط آنها به اندازه کافی تثبیت شده است - به اندازه ای که شکست های راماسوامی سؤالاتی را در مورد غرایز سیاسی خود ونس ایجاد می کند.

و به لطف آخرین تمرین راماسوامی در خود خرابکاری سیاسی، ونس به این تمایز مشکوک دست یافته است که تنها مردی در اوهایو است که به نظر می رسد فکر می کند که نژاد فرماندار به ویوک راماسوامی بیشتری نیاز دارد.

چیزی تقریبا تأثیرگذار در مورد توافقی که راماسوامی موفق به تولید آن شده است وجود دارد. جمهوری خواهانی که معمولا برای توافق بر سر زمان روز تلاش می کنند، در زیر سوال بردن آخرین مانور سیاسی او، دلیل مشترکی را کشف کرده اند.

جان هاستد، سناتور حزب جمهوریخواه، که کرسی سابق ونس در سنا را در اختیار دارد و در حال مبارزه شدید میان دوره ای برای حفظ آن در برابر شرود براون دموکرات است، گفت که این تبلیغ را پخش نمی کرد. نیکی هیلی، کاندیدای سابق ریاست جمهوری، از رفتارهای معمول دیپلماتیک صرف نظر کرد و راماسوامی را "آدم بد" خواند. در همین حال، ونس نظر متفاوتی داشت و گفت که از انتقاد جمهوری خواهان از تبلیغات تجاری «منزجر» است.

زمانی برای وفاداری حزب وجود دارد، JD، و سپس موضوع نسبتا ابتدایی این است که بدانیم چه زمانی باید ساکت باشیم.

کل وضعیت نشان دهنده وارونگی چشمگیر اولویت های سیاسی است. هاستد، که در کمتر از دو هفته دیگر یک انتخابات واقعی برای پیروزی دارد، به نظر می‌رسد می‌داند که تحقیر علنی یک زن به خاطر آزار دوران کودکی‌اش ممکن است برای رای‌دهندگان بلاتکلیف پیشنهاد اغواکننده‌ای نباشد. چقدر رمان از سوی دیگر، به نظر می‌رسد که ونس بیشتر مشغول محافظت از راماسوامی در برابر اهانت جمهوری‌خواهان است تا اینکه آیا این عدم تایید ممکن است موجه باشد.

این مناقشه ضعف اساسی در رویکرد سیاسی راماسوامی را آشکار می کند. به نظر می رسد او توانایی جلب توجه را به عنوان شواهدی قطعی از توانایی متقاعدسازی می داند. ما باید در برابر وسوسه سرزنش ترامپ، که بیش از هر سیاستمداری در تاریخ مدرن آمریکا برای ایجاد تحول در مرزهای رفتار انتخاباتی قابل قبول انجام داده، مقاومت کنیم. جای تعجب است که آیا خود رئیس جمهور می توانست دقیقا این تبلیغ را پخش کند و سالم ظاهر شود. اما اسطوره عجیب و غریب و ظاهرا نابود نشدنی دونالد ترامپ سزاوار رساله خود است.

در طول انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری جمهوری خواهان در سال 2024، او استعداد فوق العاده ای برای تسلط بر مناظره ها بدون پیروزی در انتخابات نشان داد. رویارویی او با هیلی و سایر نامزدها تبلیغات قابل توجهی ایجاد کرد، اما مبارزات انتخاباتی او پس از انتخابات آیووا پایان یافت، جایی که او چهارم شد. او بدون داشتن توانایی بیشتر برای تشکیل یک ائتلاف انتخاباتی برنده، یک شهرت سیاسی ظاهر شد.

اوهایو اکنون در حال آزمایش است که آیا تفاوت را یاد گرفته است یا خیر. شواهد موجود حاکی از آن است که درس به طور کامل نگرفته است.

نظرسنجی اکتبر Marist نشان داد که اکتون با 50 درصد تا 43 درصد از رای‌دهندگان احتمالی پیشتاز راماسوامی است. در میان استقلالی ها، امتیاز او بین 53 درصد به 34 درصد بود. در رقابت سنا، براون با 48 درصد به 44 درصد پیشتاز هاستد بود. البته نظرسنجی‌ها نتایج انتخابات نیستند و عدم محبوبیت ترامپ، جمهوری‌خواهان اوهایو را با مشکلاتی مواجه می‌کند که فراتر از کمبودهای شخصی راماسوامی است. با این حال، ارقام نشان می‌دهند که دائما مورد بحث قرار گرفتن لزوما با محبوبیت خاص یکسان نیست.

احتمالا محاسبات سیاسی دقیقی پشت این تبلیغات وجود داشته است. این کمپین، برای آنچه ارزش دارد، ادعا می کند که در میان رای دهندگان متقاعد کننده به خوبی آزمایش شده است. اما تأیید گروه متمرکز و خرد انتخاباتی مفاهیمی به سختی قابل تعویض هستند، به ویژه زمانی که نمایش حاصل به رقیب اجازه می دهد تا موقعیت شرافتمندانه طرف آسیب دیده را به دست گیرد در حالی که جمهوری خواهان همکار او علنا در مورد اخلاقیات کل کار بحث می کنند.

جذابیت او به عنوان یک نامزد احتمالی ریاست جمهوری تا حدی بر این پیشنهاد استوار است که می تواند غرایز سیاسی ترامپ را به چیزی منضبط تر تبدیل کند. ونس می تواند بدون اینکه کاملا بداهه ظاهر شود مبارز باشد و زبان کینه پوپولیستی را می فهمد در حالی که دارای اعتبار فکری و تجربه نهادی برای معرفی خود به عنوان یک رهبر جدی ملی است. همه صلاحیت های بسیار مفید برای مردی که به ریاست جمهوری فکر می کند، تا زمانی که ارادت آشکار او به راماسوامی شروع به زیر سوال بردن این تشخیص کند.

قابل درک است که چرا ونس ممکن است تمایلی به محکوم کردن تاکتیک مبارزات انتخاباتی که توسط یک دوست جمهوری خواه به کار گرفته شده است را نداشته باشد که او به شدت خواهان پیروزی است. اما بین امتناع از انتقاد از یک متحد و داوطلب شدن برای دفاع از بدترین انگیزه های او فاصله زیادی وجود دارد. چهارشنبه به ونس فرصتی داد تا نشان دهد که وفاداری شخصی کاملا جایگزین قضاوت مستقل نشده است. در عوض، او به جمهوری‌خواهانی که ظاهرا تصمیم گرفته بودند از جمهوری‌خواهان استفاده کنند، حمله کرد.

شاید راماسوامی در نوامبر برنده شود. به هر حال، اوهایو همچنان یک ایالت متمایل به جمهوری خواهان است و دو هفته یک ابدیت در سیاست آمریکا را تشکیل می دهد. با این حال، پیروزی به‌طور گذشته‌نگر به هر تصمیمی که قبل از آن انجام می‌شود، حکمت نمی‌دهد، و لزوما مسئله بسیار پیچیده‌تر دوام ونس در صحنه ملی در سال 2028 را حل نمی‌کند.

خود ترامپ در اینجا درس مفیدی ارائه می دهد. حرفه سیاسی او مملو از متحدانی است که سودمندی آنها در نهایت به پایان رسیده است، از مایک پنس، که امتناع وی از براندازی انتخابات 2020 او را هدف خشم ترامپ قرار داد تا ران دیسانتیس، که جاه طلبی های ریاست جمهوری او یک مورد حمایت سابق را به موضوعی برای تمسخر بی امان تبدیل کرد. ترامپ تمایلی تقریبا ماقبل طبیعی برای کنار گذاشتن روابط سیاسی در زمانی که آنها در خدمت منافع او نیستند، نشان داده است. ونس، که صعود رئیس جمهور را دقیق تر از بسیاری دیگر مطالعه کرده است، ممکن است این جنبه خاص از تحصیلات خود را در نظر بگیرد.

به یاد داشته باشید، جی.

طنز ماجرا اینجاست که ونس سال‌ها برای به ارث بردن امپراتوری سیاسی ترامپ آماده شده است، ظاهرا بدون درک این موضوع که بنیانگذار آن وفاداری سیاسی را یک امتیاز قطعی قابل لغو می‌داند. اگر ونس امیدوار است که تاج و تخت را به ارث ببرد، ممکن است ابتدا باید بر هنر کاملا ترامپی پرتاب کردن یک دوست قدیمی به دریا قبل از غرق کردن کشتی، تسلط پیدا کند.