چگونه با بلوتوث یا هدفون سیمی کیفیت صدا را در گوشی اندرویدی خود بهبود دهیم

راه های مختلفی برای تنظیم خروجی صدا در گوشی اندرویدی شما وجود دارد.

یک جفت هدفون عالی یا مانیتور داخل گوشی به تنهایی برای دریافت بهترین کیفیت صدایی که گوشی اندرویدی شما می تواند ارائه دهد کافی نیست. صدای دیجیتال به طرز فریبنده ای پیچیده است - شما اساسا امواج صوتی را به کد تبدیل می کنید و سپس به امواج صوتی برمی گردانید - اما زمانی که به اصول اولیه نحوه عملکرد آن دست پیدا کنید، می توانید صدای بهتری را از دستگاه های خود خارج کنید.

برای این منظور، مهم است که بدانیم اندروید چگونه صدا را به گوش شما هدایت می‌کند و کدام لایه‌های بین آن‌ها می‌توانند سیگنال را تغییر دهند. همچنین نحوه انتخاب برنامه‌ای که از صدای بدون افت پشتیبانی می‌کند و همچنین نحوه EQ کردن هدفون برای صدای خنثی یا نمایه دلخواه شما را پوشش می‌دهیم. در نهایت، شما می‌توانید انتخاب کنید که آیا می‌خواهید مایل بیشتری را برای صدایی کامل و در حد صدا دوست داشته باشید یا به سادگی بهترین نتایج را از برنامه پخش موسیقی خود دریافت کنید.

در نحوه مدیریت صدا در اندروید نکات عجیبی وجود دارد. فقط وصل کردن هدفون به طور خودکار به بالاترین کیفیت تبدیل نمی شود. زنجیره سیگنال اندروید - مسیری که صدا قبل از رسیدن به گوش شما از طریق سیستم دنبال می‌شود - از منبع صوتی (برنامه‌ای که برای پخش رسانه خود استفاده می‌کنید) به سیستم عامل جریان می‌یابد، جایی که سرویسی به نام AudioFlinger آن را به لایه‌های دیگر مانند میکسر منتقل می‌کند، جایی که ممکن است افکت‌هایی اعمال شود یا صدای اعلان ایجاد شود.

اینجاست که همه چیز برای علاقه مندان به صدا بد بو می شود، زیرا ما به دنبال سیگنال صوتی خالص در شکل بدون تغییر هستیم. پس از عبور از میکسر، صدا به رابط منتقل می شود که از نظر فنی به عنوان لایه انتزاعی سخت افزار (HAL) شناخته می شود، که آن را به سخت افزار شما (دستگاه های پخش سیمی یا بلوتوث یا بلندگوهای تلفن شما) منتقل می کند.

در حالی که همه اینها در حال انجام است، AudioFlinger نیز در حال نمونه برداری و پایین میکس صدا است. به‌طور پیش‌فرض، همه چیز در ممیز شناور ۳۲ بیتی پردازش می‌شود، یعنی کیفیتی بسیار بالاتر از حتی یک فایل بدون اتلاف واقعی. سپس صدا با نرخ نمونه 48 کیلوهرتز با عمق 16 یا 24 بیت خروجی می شود. از آنجایی که اکثر صداهای بدون اتلاف موجود در دسترس مصرف کنندگان 24 بیت است و از آنجایی که شنوایی انسان زیر آستانه 48 کیلوهرتز قرار دارد، اکثر مردم راضی خواهند بود. اما این رفتار همچنین به این معنی است که سیستم اندروید تقریبا همیشه تنظیمات صدا را انجام می دهد.

شنونده معمولی واقعا نباید به این موضوع اهمیت دهد و می تواند چند پاراگراف را به جلو بپرد. اما برای کسانی که می‌خواهند در جستجوی دقت واقعی و ریاضی فراتر از آن عمل کنند، اوضاع کمی آشفته می‌شود.

دقت ریاضی در صدا نیز به عنوان کمال بیت شناخته می شود، به این معنی که صدایی که با مخلوط کردن، نمونه برداری مجدد یا سایر تغییرات در طول زنجیره صوتی دست نخورده باقی می ماند. اگر فایلی که می شنوید از نظر ریاضی با فایل پخش کننده شما یکسان است، کمی عالی است. در حالی که صدای کمی کامل پخش شده از یک فایل بدون اتلاف استاندارد طلایی برای علاقه مندان به صدا است، اما در واقع با جنبه مهم دیگری از دستیابی به کیفیت صدای خوب که بعدا به آن خواهیم پرداخت: EQing هدفون، که طبق تعریف سیگنال صوتی را قبل از رسیدن به گوش شما تغییر می دهد، کاهش می یابد.

با این حال، از آنجایی که ممکن است تلفن شما قبل از اینکه به گوش شما برسد، تغییرات خود را روی صدای شما اعمال می کند، باید از هرگونه پردازش قبلی خلاص شویم تا بتوانیم تنظیم سفارشی خود را اعمال کنیم.

اینجاست که صدای USB بدون اتلاف وارد می شود. با شروع اندروید 14، یک برنامه اکنون می تواند مستقیما به میکسر آدرس دهی کند تا به آن بگوید که آیا صدا باید طبق معمول از طریق میکسر منتقل شود یا مستقیما از طریق چارچوب صوتی به HAL ارسال شود. اما این تنها در صورتی کار می کند که هر لایه از پشته صوتی شما روی صفحه باشد. سازنده تلفن شما باید صدای USB بدون اتلاف را پیاده سازی کرده باشد، برنامه پخش شما باید همین کار را انجام داده باشد، DAC شما باید به طور بومی از نرخ نمونه فایل های شما پشتیبانی کند و غیره.

این اطلاعات بسیار زیادی است، اما مراحلی که می توانید برای اقدام بر روی آن بردارید ساده هستند. ابتدا، هرگونه پردازش اضافی را که تلفنتان برای صدا انجام می دهد، خاموش کنید. این بدان معناست که یک EQ در تنظیمات دستگاه شما، هر نوع Dolby یا سایر پیشرفت‌های فضایی و هر چیز دیگری که ممکن است بر سیگنال صوتی تأثیر بگذارد.

هدفون های سیمی نیازی به زحمت با کدک های بلوتوث پیچیده ندارند، که صدای سیمی را ساده ترین راه برای دستیابی به بالاترین کیفیت صوتی ممکن در هر دستگاهی از جمله تلفن اندرویدی شما می کند. این بدان معنا نیست که همه هدفون‌های سیمی صدای خوبی دارند، بلکه حتی بدترین هدفون‌های سیمی هم تک تک سیگنال‌های صوتی را بدون از دست دادن اطلاعات به دلیل فشرده‌سازی بی‌سیم دریافت می‌کنند. اینکه آیا آنها می توانند این جزئیات را بازتولید کنند یا نه، موضوع متفاوتی است.

احتمالا گوشی با جک هدفون 3.5 میلی متری ندارید. این مایه تاسف است، زیرا اگر این کار را کردید، می توانید هدفون را مستقیما وصل کنید و یک روز با آن تماس بگیرید. در عوض، شما به یک مبدل دیجیتال به آنالوگ نیاز دارید که بیشتر به عنوان DAC شناخته می شود. این سیگنال دیجیتالی را که تلفن شما از طریق درگاه USB-C ارسال می کند دریافت می کند و آن را به سیگنال آنالوگ تبدیل می کند که کابل هدفون شما می تواند درک کند. در هر سیستمی که جک هدفون دارد، می‌توانید فرض کنید DAC داخل دستگاه است، بنابراین مزیت اصلی یک DAC مستقل این است که خودتان آن را انتخاب کنید.

DAC ها نباید جعبه های کاملی باشند که در قفسه شما قرار می گیرند. نه تنها DAC های قابل حمل وجود دارد، بلکه حتی یک دانگل جک USB-C به هدفون نیز از نظر فنی یک DAC است. آنچه در واقع مهم است این است که تراشه DAC تا چه حد قادر به انجام تبدیل صوتی واقعی است. در حالت ایده آل، شما می خواهید رمزگشایی با وضوح بالا تا 32 بیت و 96 کیلوهرتز داشته باشید. برخی از آداپتورهای USB-C به 3.5 میلی متر فعال هستند و خود تبدیل صدا را انجام می دهند، در حالی که برخی دیگر غیرفعال هستند و به DAC پنهان داخل تلفن شما متصل می شوند، حتی اگر جک هدفون وجود نداشته باشد.

قبل از انتخاب یک آداپتور غیرفعال، بررسی کنید که آیا دستگاه Android خاص شما دارای DAC داخلی است یا خیر.

برخی از DAC ها گران هستند، اما شما مجبور نیستید هزینه را از طریق بینی پرداخت کنید. بسیاری از علاقه مندان به صدا، دانگل جک هدفون USB-C-to-3.5 میلی متری اپل را که تقریبا از هر خرده فروش فناوری به عنوان یک DAC ساده و بدون حاشیه در دسترس است، قویا توصیه می کنند. البته، در صورت تمایل می توانید صدها دلار برای DAC خرج کنید. همچنین می توانید لیست ما از بهترین DAC ها را برای پخش بدون اتلاف در سال 2026 بررسی کنید.

بلوتوث به طور گسترده ای در بین علاقه مندان به صدا مورد سرزنش قرار می گیرد زیرا کیفیت را با راحتی عوض می کند. به طور سنتی چیزی به نام بلوتوث بدون اتلاف وجود نداشته است زیرا پروتکل پهنای باندی برای پشتیبانی از آن ندارد. در حال حاضر، یک هشدار واحد به این قانون وجود دارد که در ادامه به آن خواهیم پرداخت. با این اوصاف، برخی از اتصالات بلوتوث می توانند کیفیت صدا را به اندازه ای خوب ارائه دهند که هیچ گوش انسانی متوجه از دست دادن سیگنال آن در یک محیط شنیداری معمولی نشود.

کدک استاندارد بلوتوث، چیزی که داده‌های بی‌سیمی را که گوشی شما به هدفون ارسال می‌کند فشرده و بازخوانی می‌کند، کدک فرعی (SBC) است. این بسیار پر اتلاف است و با سرعت 320 کیلوبیت در ثانیه (کیلوبیت بر ثانیه) یا تقریبا به اندازه یک فایل MP3 با کیفیت بالا می رود، اگرچه در سرعت 192 کیلوبیت بر ثانیه بسیار پایدارتر می شود. رایج‌ترین کدک دیگر، کدگذاری صوتی پیشرفته (AAC) است که به طور مشخص در آیفون‌ها و همچنین در بسیاری از دستگاه‌های اندرویدی استفاده می‌شود و با سرعت 250 کیلوبیت بر ثانیه از آن استفاده می‌شود. این برای اکثر افرادی که بیشترین هدفون را دارند به اندازه کافی خوب است که از آن لذت ببرند، اما اگر به وفاداری بالا علاقه دارید عالی نیست.

با این حال، کدک‌های بلوتوث با وضوح بالا، به ویژه aptX کوالکام و LDAC سونی، وجود دارند که هر کدام می‌توانند کیفیت بلوتوث را بسیار بالاتر از حد معمول افزایش دهند. از آنجایی که آنها انحصاری هستند، باید بررسی کنید که آیا تلفن اندرویدی و هدفون شما از آنها پشتیبانی می کند یا خیر. نسخه‌های متعددی از aptX وجود دارد، از جمله aptX LL، aptX HD و aptX Adaptive، که دومی شامل حالت aptX Lossless است (کوالکام، این در حال خارج شدن از کنترل است)، که می‌تواند بالاترین کیفیت صوتی را تا عمق ۱۶ بیت و ۴۴.۱ کیلوهرتز ارائه دهد.

در حالی که aptX Lossless از نظر فنی در آن کیفیت خاص کمی عالی است، اما به تحویل با کیفیت بالاتر کاهش می‌یابد، تنها در تعداد انگشت شماری از تلفن‌ها پشتیبانی می‌شود که عمدتا در ایالات متحده در دسترس نیستند و اگر دستگاه‌های بی‌سیم دیگری در این نزدیکی وجود داشته باشند، دوباره به حالت تلفات می‌رسد.

سونی کدک LDAC اختصاصی خود را به پروژه متن باز اندروید (AOSP) که هسته نرم افزار هر دستگاه اندرویدی را تشکیل می دهد، کمک کرد و به آن سازگاری وسیعی با هدفون هایی که از آن پشتیبانی می کنند، می دهد. این می تواند صدا را با پردازش داخلی 32 بیتی مطابق با میکسر اندروید ارائه دهد، اما خروجی واقعی آن 24 بیت و 96 کیلوهرتز است.

از آنجایی که سامسونگ سهم بزرگی از بازار را در اختیار دارد، لازم به ذکر است که گوشی های سامسونگ گلکسی در برخی مدل ها از aptX پشتیبانی می کنند، اما بیشتر از LDAC پشتیبانی می کنند. سامسونگ همچنین دارای کدک مخصوص به خود، Samsung Seamless Codec (SSC) است که برای ارائه جریان‌های 24 بیتی با فرکانس 96 کیلوهرتز در دستگاه‌هایی مانند Galaxy Buds 4 Pro استفاده می‌شود.

همانطور که ممکن است حدس بزنید، برای بهره مندی از بلوتوث با وضوح بالا به هدفونی نیاز دارید که یکی از آن کدک ها را پشتیبانی کند. اگر مال شما این کار را نکند، شانس ندارید و در SBC یا AAC گیر خواهید کرد. بسیاری از بهترین ایربادهای اندروید حداقل یک کدک از این دست دارند. برخی از هدفون‌های بی‌سیم علاقه‌مند، مانند Sennheiser HDB 630 اخیر، کارهای خلاقانه‌ای را با دانگل‌های بی‌سیم با وضوح بالا انجام می‌دهند که مشابه آنهایی که با موس‌های کامپیوتری بی‌سیم عرضه می‌شوند، کار می‌کنند.

همچنین باید مطمئن شوید که اندروید با کدک های با وضوح بالا شما مبارزه نمی کند. اگر هدفون شما دارای یک برنامه همراه است، کلید aptX یا LDAC ممکن است در تنظیمات آن برنامه مدفون باشد. تغییر دیگری در تنظیمات بلوتوث اندروید وجود دارد که با ضربه زدن روی نماد چرخ دنده در کنار لیست یک جفت هدفون متصل پیدا می شود. در نهایت، اگر مطمئن هستید که تلفن و هدفون شما هر دو از کدک بلوتوث با وضوح بالا پشتیبانی می‌کنند و کار نمی‌کند، ممکن است لازم باشد تنظیمات برنامه‌نویس را روی تلفن خود فعال کرده و آن را روشن کنید.

دستگاه خود من، یک Samsung Galaxy S25 Ultra، دارای یک جابجایی در تنظیمات توسعه دهنده برای صدای HD، و همچنین یک منوی کدک صوتی بلوتوث است که در آن هنگام استفاده از هدفون Sony WH-1000XM5، می توان LDAC را انتخاب کرد. من سه منوی دیگر برای نرخ نمونه، بیت‌ها در هر نمونه و کیفیت LDAC دارم (برای این کار، بهترین تلاش معمولا بهترین است، اما Optimized for Audio Quality برخی مشکلات پایداری اتصال را به خطر می‌اندازد تا کیفیت را تا حد ممکن بالا ببرد).

مهم ترین تصمیمی که هنگام تلاش برای به حداکثر رساندن کیفیت صدای خود در اندروید، جدا از انتخاب دستگاه پخش، می گیرید، برنامه پخش کننده شما است. اگر به دنبال کمال کمی نیستید (که اکثر مردم اینطور نیستند، به خصوص که نمی توان از طریق بلوتوث به آن دست یافت)، محبوب ترین برنامه های پخش موسیقی همه بازی های منصفانه هستند.

Spotify، Apple Music، Tidal، Qobuz و غیره همگی از صدای بدون افت پشتیبانی می‌کنند و Spotify پایین‌ترین سقف بسته را با فرکانس 24 بیتی، 44.1 کیلوهرتز ارائه می‌کند، در حالی که Tidal و Qobuz تا 24 بیتی و 192 کیلوهرتز را میزبانی می‌کنند. از هدفون سیمی مورد علاقه خود یا قوطی بلوتوث با رزولوشن بالا استفاده کنید و از آن خارج شوید.

برای افراد عجیب و غریب صوتی که می‌خواهند صدای کمی عالی داشته باشند، فقط Tidal و Qobuz می‌توانند راضی کنند، زیرا هر دو می‌توانند به پخش‌کننده شخص ثالث متصل شوند تا از میکسر اندروید عبور کنند. دومی همچنین دارای یک فروشگاه موسیقی با وضوح بالا است، بنابراین می توانید به راحتی فایل های محلی آهنگ های مورد علاقه خود را بگیرید.

که ما را به بازیکنان داخلی می رساند. برای پخش فایل های موسیقی واقعی خود با بالاترین کیفیت به یکی نیاز دارید. دو برنامه قوی‌تر برای علاقه‌مندان به موسیقی اندروید USB Audio Player Pro و Poweramp هستند. کدام را ترجیح می دهید به اولویت های شما بستگی دارد. هر دو دارای یک حالت بیت کامل هستند که اتفاقا با اندروید 13 و قبل از آن نیز کار می کند، زیرا هر برنامه به جای تکیه بر پیاده سازی اندروید 14 از روش خاص خود برای دستیابی به خروجی های کمی کامل استفاده می کند.

آخرین مرحله در سفر صوتی اندروید شما EQing است. همانطور که قبلا ذکر شد، تلاش برای صدای بی نقص با پردازش سیگنال دیجیتال یا DSP در تنش است. این اصطلاح به سادگی به ایجاد تغییرات در یک سیگنال صوتی دیجیتال اشاره دارد و همه چیز را از یکسان سازی ترکیب صوتی شما گرفته تا تنظیم زمان با چندین بلندگو را در بر می گیرد. اگر سیگنال را عمدا لمس کنید، از DSP استفاده می‌کنید، و اگر اصلا چیزی با آن تماس نداشته باشد، کمی عالی است. اگر سیگنال خالص می خواهید، می توانید EQing را نادیده بگیرید.

با این حال، EQing به ویژه در صدای مصرف کننده مهم است. اکثر هدفون‌های مصرف‌کننده قرار نیست آن‌طور که می‌خواهید صدایی از جعبه داشته باشند، زیرا سلیقه و حس شنوایی هر کس متفاوت است. بنابراین بهترین کار هر دو جهان این است که DSP هدفمند را برای یک جریان بی نقص به منظور دستیابی به یک نتیجه ثابت اعمال کنید.

هنگام EQing، یکی از دو هدف را انتخاب می کنید. هدف برخی از افراد یک صدای مسطح و خنثی است، به این معنی که کمی کامل و بدون هیچ تنظیمی در نحوه صدای طبیعی فایل منبع. دیگران یک پروفایل صوتی سفارشی برای آنها می خواهند. برای مثال، اگر بیس اغراق آمیز را دوست دارید، می توانید آن فرکانس ها را تقویت کنید. اینجاست که مطمئن شدن از بی نقص بودن صدای اندروید سودمند است، حتی برای کسانی که تجربه شنیداری کمی کامل نمی خواهند، زیرا اکنون می توانیم تغییرات دقیق EQ را در سیگنال های بدون تغییر ایجاد کنیم.

اگر می خواهید همه چیز را وارد کنید، USB Audio Player Pro را نصب کرده اید و از حالت بیت عالی با هدفون سیمی استفاده می کنید. این بدان معناست که شما باید از ابزارهای داخلی برنامه برای EQ کردن هدفون خود استفاده کنید یا از یک دستگاه سخت افزاری خارجی استفاده کنید. به احتمال زیاد، دلیلی برای اهمیت دادن به کمال بیت ندارید و به چیزی مانند Spotify پایبند هستید که از طریق میکسر سیستم اجرا می شود و هیچ افکت دیگری اعمال نمی شود. در هر صورت، شما باید یک پیش تنظیم EQ بسازید.

شما می توانید EQ را به صورت دستی انجام دهید و با خیال راحت این کار را انجام دهید. با این حال، این روزها، بسیار شیک تر است که به حرفه ای ها اجازه رسیدگی به امور را بدهیم. به autoeq.app بروید و از کادر جستجو در بالا استفاده کنید تا جفت هدفون یا داخل گوش خود را پیدا کنید. آنها را انتخاب کنید، سپس تعدادی نمودار فرکانس را مشاهده خواهید کرد. برنامه EQ خود را از منوی کشویی زیر آن نمودارها انتخاب کنید، سپس به عنوان یک فایل متنی ذخیره کنید. اگر از آن برنامه استفاده می کنید، آن فایل را به EQ پارامتریک USB Audio Player Pro وارد کنید. AutoEQ حتی دارای تنظیمات قابل صادرات برای اکولایزر داخلی Spotify است.

با این حال، بسیاری از علاقه‌مندان به صدا در اندروید در حال حاضر از Wavelet استفاده می‌کنند که در پس‌زمینه اجرا می‌شود و وقتی به هدفون متصل می‌شوید، یک EQ ثابت برای همه صدای گوشی شما اعمال می‌کند. به یاد داشته باشید که برای هر جفت هدفون مختلف به یک پیش تنظیم EQ جداگانه نیاز دارید.

تنها کاری که اکنون باید انجام دهید این است که به عقب برگردید، چند پارازیت ایجاد کنید و از بهترین کیفیت صدای اندروید لذت ببرید.