چگونه برخی از پروازها از توقف زمینی ایالات متحده معاف شدند

برخی از پروازهای بین‌المللی، پروازهای ساحل غربی به هاوایی و مسیرهای آلاسکا همچنان در طول توقف زمینی پرواز می‌کردند، زیرا از مراکز ترافیک هوایی جداگانه و فضای اقیانوسی استفاده می‌کردند.

نیویورک - هزاران مسافر در تلاش بودند تا برنامه های سفر خود را در 14 نوامبر به روز کنند، زیرا ترافیک هوایی پس از توقف زمینی سراسری در 13 نوامبر به آرامی از بین می رفت، اما تعدادی از مسافران قبلا با پروازهایی که از دستور خارج شده بودند به مقصد خود رسیده بودند.

ده‌ها پرواز بین‌المللی حتی زمانی که فرودگاه‌های سراسر ایالات متحده تنها با سومین توقف زمینی سراسری صادر شده توسط اداره هوانوردی فدرال در این قرن روبرو شدند، به آسمان رفتند. برخی از پروازها همچنین مجاز به ترک از ساحل غربی به هاوایی در طول توقف بودند.

به همین دلیل است که برخی از سفرهای هوایی حتی در شرایطی که سیستم‌های پرواز با مشکل مواجه شده بودند، اجازه ادامه یافتند.

به گفته سیریوم، یک شرکت داده هوانوردی، بیش از 8200 پرواز در 13 نوامبر در سراسر کشور لغو شد - بیش از 31 درصد از پروازهای برنامه ریزی شده.

به گفته سایت ردیابی هوانوردی Flightradar24، بیش از 60 پرواز عازم خارج از کشور در طول این توقف، ایالات متحده را ترک کردند.

به گفته FAA، 21 مرکز کنترل ترافیک هوایی، 20 مورد در ایالات متحده و یکی در آلاسکا وجود دارد که بر بخش‌هایی از مناطق در سراسر کشور نظارت دارند.

FAA در توصیه ای کمتر از دو ساعت پس از دستور توقف زمینی گفت: با بهبود برخی از این مراکز، پروازها "از طریق هماهنگی با مرکز فرماندهی سیستم کنترل ترافیک هوایی مجاز به پرواز شدند".

دن باب، خلبان تجاری سابق و استاد تاریخ هوانوردی در دانشگاه لاس وگاس، نوادا، گفت: پروازهایی که از غرب میانه یا ساحل شرقی به سمت اروپا حرکت می کنند، می توانند با مقامات کانادایی ارتباط برقرار کنند.

او گفت که علاوه بر این، ترافیک هوایی بر فراز اقیانوس آزاد در مقایسه با ایالات متحده به هم پیوسته تراکم کمتری دارد.

نیک دانیلز، رئیس انجمن ملی کنترل‌کنندگان ترافیک هوایی، گفت که برای هواپیماهایی که مسافت زیادی را بر فراز فضای اقیانوسی طی می‌کنند، «روش‌های فرآیند، استانداردهای جداسازی متفاوتی نسبت به آنچه ما برای اجرای حجم ترافیک هوایی انجام می‌دهیم» در ۴۸ ایالت پایین‌تر دارند.

در ساعت 3 بعدازظهر به وقت استاندارد اقیانوس آرام در 13 نوامبر، حدود دو ساعت قبل از لغو توقف زمینی سراسری، فرودگاه بین‌المللی سانفرانسیسکو اعلام کرد که پروازهای اقیانوس آرام، از جمله به هاوایی و آسیا، برای پرواز آزاد شده‌اند.

چرا مسافرانی که به سمت غرب پرواز می کردند اینقدر خوش شانس بودند؟

باب گفت که این خلبانان عموما تا رسیدن به ارتفاع کروز با یکی از مراکز منطقه ای صحبت خواهند کرد.

او گفت که مراکزی که ترافیک هوایی به سمت هاوایی یا آسیا را مدیریت می کنند، خارج از ایالات متحده هستند و بنابراین می توانند از تاخیرهای طولانی از توقف زمینی جلوگیری کنند. او افزود که در ارتفاع معین، یک خلبان می‌تواند ارتباطات خود را با کنترل‌کننده‌های کالیفرنیا با کنترل‌کنندگان در هاوایی یا آلاسکا عوض کند.

خطوط هوایی آلاسکا در بیانیه ای اعلام کرد: پروازهای داخل آلاسکا، پروازهای ساحل غربی به هاوایی و پروازهای بین المللی از هونولولو نیز از توقف زمینی معاف هستند.

دانیلز گفت که مناطقی مانند آلاسکا، گوام و هاوایی به اندازه کافی دور هستند که می توانند با وجود اینکه سیستم ها در ایالات متحده به هم پیوسته تحت تأثیر قرار می گیرند، پایدار بمانند.

وی افزود: «اگر آنجا هم هر گونه خطری را در سیستم می‌دیدند، برای کاهش ظرفیت، همین واکنش را نشان می‌دادند».

در طول توقف و تأخیر زمینی، به هواپیماهای اورژانسی و پزشکی اجازه پرواز داده می شود.

Life Flight Network، یک سرویس حمل و نقل پزشکی، در یک پست رسانه اجتماعی در 13 نوامبر گفت که "هواپیماهای EMS از این محدودیت مستثنی هستند" و خدمات آن به طور عادی انجام می شود.

دانیلز گفت: «مهمتر از همه، مدواک و اجرای قانون است. آنها در سراسر سیستم دارای یک حرکت اولویت هستند، و ما هواپیماهای دیگر را از مسیر آنها خارج می کنیم، در مقابل، آنها باید با بقیه هماهنگ شوند.

باب گفت: خلبانان و کنترلرها ابزارهای زیادی برای برقراری ارتباط دارند.

خلبانان می توانند با یکدیگر، شرکت ها و کنترل زمینی خود از طریق سیستم های پیام رسانی مختلف صحبت کنند، حتی اگر یکی از آنها ناموفق باشد.

باب گفت: «سیستم‌های اضافی وجود دارند که خلبانان می‌توانند با یکدیگر صحبت کنند، و ما می‌توانیم خودمان را ترتیب دهیم، اما دستورالعمل‌هایی را که توسط کنترل ترافیک هوایی به ما داده شده است، دنبال می‌کنیم.» NYTIMES

این مقاله در ابتدا در نیویورک تایمز منتشر شد.