چگونه یک مدل OpenAI نقصی را در 70٪ از وب سایت های اینترنت آشکار کرد
دولتها و سازمانها در سرتاسر جهان از 21 اکتبر 2026 شروع به تلاش برای رفع آسیبپذیری نرمافزاری کردند که وبسایتهایشان را اجرا میکند.
دولتها و سازمانها در سراسر جهان از 21 اکتبر 2026 شروع کردند به تلاش برای رفع آسیبپذیری نرمافزاری که وبسایتهایشان را اجرا میکند، اشکالی که میتواند به هکرها دسترسی به دادهها و کنترل وبسایتها را بدهد. نقص در PHP، زبان برنامه نویسی که قدرت بسیاری از وب امروز را دارد، هشدارهای فوری را از سوی آژانس امنیت ملی ایالات متحده، آژانس های امنیت سایبری و فروشندگان نرم افزار در پی داشت.
یک محقق در کالیف، یک شرکت تحقیقاتی امنیتی، در آگوست 2026 با استفاده از یک مدل هوش مصنوعی پیشرفته از OpenAI متوجه این نقص شد. این شرکت به سازمان غیرانتفاعی که PHP را مدیریت می کند، هشدار داد. با این حال، قبل از اینکه سازمان PHP وصلههایی را برای نرمافزار خود منتشر کند، اخباری در مورد این نقص به بیرون درز کرد و به گفته مقامات خدمات وب آمازون، هکرها به طور گسترده شروع به سوء استفاده از آن کردند.
این آسیبپذیری پیامدهایی بسیار فراتر از یک شرکت یا پلتفرم دارد، زیرا PHP یک نرمافزار کلیدی است که به اجرای میلیونها وبسایت کمک میکند. بنابراین، PHP چیست، هوش مصنوعی چه نقشی در کشف این آسیبپذیری ایفا کرد و آیا کاربران عادی باید نگران باشند؟
پی اچ پی: پایه و اساس وب
PHP یک زبان برنامه نویسی است که اکثر وب سایت ها را قدرت می دهد. برای اینکه یک وبسایت مدرن محتوای پویا، عناصر بصری و ویژگیهای قابل جستجو را ارائه دهد، یک برنامه باید بر روی وب سرور اجرا شود و ورودی کاربر را، چه وارد کردن آدرس وب یا کلیک کردن روی پیوندها و دکمهها، دریافت کند. تخمین ها حاکی از آن است که حدود 70 درصد از وب سایت ها با PHP اجرا می شوند.
PHP بر روی یک وب سرور در دو بخش اصلی کار می کند: سیستم اصلی PHP - کتابخانه های موتور و زمان اجرا - و اسکریپت های PHP فردی که برنامه های سفارشی هستند که در واقع یک وب سایت را پیاده سازی می کنند. هنگامی که با یک وب سایت تعامل دارید، اسکریپت های PHP اجرا می شوند، ورودی کاربر را دریافت می کنند و خروجی هایی را که مرورگر وب شما نمایش می دهد تولید می کنند.
آسیب پذیری
مشکل امنیتی فعلی مستقیما در هسته سیستم PHP و کتابخانههایی که از آن استفاده میکند قرار دارد. هنگامی که یک آسیب پذیری در این سطح عمیق وجود دارد، می تواند به دشمن اجازه سوء استفاده از سیستم را بدهد. در این صورت، آنها می توانند دستورات غیرمجاز را بر روی رایانه میزبان وب سایت اجرا کنند، که به مهاجمان اجازه می دهد به داده ها دسترسی داشته باشند و کنترل کامل وب سایت را به دست آورند.
این آسیب پذیری یک اشتباه در کد یک وب سایت نیست. مشکل در سیستم اصلی PHP نهفته است، و هر سیستم وصله نشده ای را که PHP اجرا می کند آسیب پذیر می کند. از آنجایی که وب سایت ها برای هر کسی در اینترنت قابل دسترسی هستند، دشمنان می توانند به راحتی وب سایت های مبتنی بر PHP را با استفاده از ابزارهای خودکار پیدا کنند. از آنجا، آنها می توانند یک برنامه اکسپلویت را اجرا کنند که از آسیب پذیری استفاده می کند.
این کد اکسپلویت PHP2Shell نام دارد. این نام از این واقعیت ناشی می شود که این سوء استفاده به مهاجم «دسترسی پوسته» را می دهد، یک اصطلاح امنیت سایبری برای کنترل مستقیم خط فرمان رایانه ای که وب سایت را اجرا می کند. دسترسی پوسته رابط وب سایت را دور می زند و به دشمنان پنجره ای برای وارد کردن دستورات و دسترسی به تمام داده های وب سایت می دهد. https://www.youtube.com/embed/K8EXJIDk-K4?wmode=transparent&start=0 PHP2Shell چگونه کار می کند.
هوش مصنوعی: یک شمشیر دو لبه
چیزی که این آسیب پذیری را به ویژه جالب می کند نحوه کشف آن است. این اکسپلویت از طریق فرآیندی به نام افشای هماهنگ آشکار شد، که در آن محققان امنیت سایبری، نقص را قبل از انتشار عمومی به توسعهدهندگان PHP گزارش میدهند.
این کشف نشان دهنده قدرت هوش مصنوعی در امنیت سایبری است. برای دههها، یافتن نقصهای نرمافزاری ظریف نیازمند بازبینی دستی تیمهای بزرگی از متخصصان بود. سیستمهای هوش مصنوعی امروزی میتوانند پایگاههای کد گسترده را بررسی کنند و الگوهای غیرعادی را در چند ساعت یا روز شناسایی کنند. این مدلها میتوانند میلیونها خط کد را در چند ثانیه تجزیه و تحلیل کنند و باگهای ظریف مدیریت حافظه را که حسابرسان انسانی ممکن است طی دههها توسعه نرمافزار از دست بدهند، شناسایی کنند. آسیب پذیری PHP بیش از یک دهه است که در کد اصلی PHP وجود دارد و هوش مصنوعی به محققان کمک کرد تا آن را پیدا کنند.
با این حال، این همچنین نشان می دهد که مهاجمان می توانند از همین ابزارها برای مکان یابی و سوء استفاده از آسیب پذیری ها استفاده کنند. همان قابلیتهای استدلالی که به محققان امنیتی کمک میکند ابتدا نقصها را پیدا کنند، همچنین میتواند به مهاجمان اجازه دهد تا به سرعت وب را برای اهداف آسیبپذیر اسکن کنند و ایجاد ابزارهایی را برای بهرهبرداری از آسیبپذیریها بهطور خودکار انجام دهند.
این نشان میدهد که چرا برای تیمهای امنیتی استفاده از هوش مصنوعی برای یافتن آسیبپذیریها و گزارش ایمن و فعال آنها بسیار حیاتی است. هوش مصنوعی همچنین میتواند به انتشار وصلههایی که این آسیبپذیریها را کاهش میدهند، کمک کند.
آیا باید نگران بود؟
بسیاری از سازمانهای دولتی، دانشگاهها، بیمارستانها و مشاغل به سیستمهای مبتنی بر PHP متکی هستند. در حالی که بعید است که کاربران اینترنت به طور مستقیم تحت تأثیر قرار گیرند، سازمانهایی که وصلهسازی را به تأخیر میاندازند میتوانند دادههای حساس را در معرض خطر قرار دهند، خطر مختل شدن عملیات آنها را ایجاد کنند یا به مهاجمان جای پایی در شبکههای بزرگتر بدهند.
PHP به طور کامل بر روی وب سرورهای راه دور اجرا می شود. اگر کاربر روزمره اینترنت هستید که از وب سایت ها بازدید می کنید، نیازی به دانلود وصله یا تعمیر رایانه شخصی خود ندارید.
با این حال، اگر یک وب سایت، وبلاگ یا سرور، حتی یک سایت کوچک ساخته شده بر روی سیستم های مدیریت محتوای محبوب مانند وردپرس را مدیریت می کنید، باید فورا پنل مدیریت سرور یا میزبان وب خود را بررسی کنید تا مطمئن شوید که نرم افزار PHP شما به آخرین نسخه وصله شده به روز شده است. اگر شخص ثالثی وب سایت شما را میزبانی می کند، با آنها بررسی کنید تا ببینید آیا آنها این آسیب پذیری ها را اصلاح کرده اند یا خیر.
کشف PHP2Shell واقعیت جدیدی را برای امنیت سایبری نشان می دهد. در دنیای به هم پیوسته ما، ایمن نگه داشتن زیرساخت وب یک مسابقه مداوم است. همانطور که ابزارهای هوش مصنوعی هم برای مدافعان سایبری و هم برای دشمنان آنلاین استاندارد می شوند، حفظ عادات وصله سریع، ضروری ترین دفاع ما باقی می ماند.
داگ جاکوبسون، استاد دانشگاه مهندسی برق و کامپیوتر، دانشگاه ایالتی آیووا
این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.
این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد
متن اصلی (انگلیسی)
How an OpenAI model exposed a flaw in 70% of the internet’s websites
Governments and organizations around the world began scrambling on Oct. 21, 2026, to fix a vulnerability in software that runs their websites.