ژاکلین دانکلی بنت، ماما: هر سال دو میلیون نوزاد در سراسر جهان مرده به دنیا می‌آیند، هر 17 ثانیه یک نوزاد.

ژاکلین دانکلی بنت می دانست که نوزاد مرده است. همانطور که سر نوزاد شروع به بیرون آمدن کرد، او منتظر کوچکترین حرکت، چرخش به چپ یا راست، هر نشانه ای از زندگی بود. هیچ کدام نیامد. مامای ارشد کنفدراسیون بین‌المللی ماماها در حالی که در مورد اولین مرده‌زایی که در آن شرکت کرده بود، به یاد می‌آورد: "من واقعیت‌ها را می‌دانستم. اما در قلب و ذهنم نمی‌توانستم آن را بپذیرم." او در سکوت فکر می کرد: "بیا، کمی حرکت کن." من خیلی جوان و ساده لوح بودم. فکر می کردم وارد حرفه ای می شوم که همه چیز در مورد زندگی باشد و همه چیز فوق العاده باشد.

و بله، زندگی بود، اما مرگ هم وجود داشت.» این مامای بریتانیایی که در آن زمان به تازگی واجد شرایط شده بود، می‌گوید. بیش از سه دهه می‌گذرد، اما این صحنه هرگز او را رها نکرده است. دانکلی بنت می‌گوید پشت هر مرده‌زایی، داستانی وجود دارد که خطر دفن شدن در زیر آمارهای بی‌نظیر وجود دارد: «در هر سال دو میلیون نوزاد در دنیا مرده به دنیا می‌آیند.» با این حال، برخلاف دیگر بحران‌های بزرگ بهداشت جهانی، مرده‌زایی بخشی از گفتگوی عمومی نیست و این موضوع منابع قابل توجهی را جذب نمی‌کند.

با این حال، پشت هر یک از این چهره‌ها، خانواده‌ای است که بدون فرزندی که در انتظارش بودند به خانه بازمی‌گردد و اندوهی که به ندرت درباره آن صحبت می‌شود. این ماما با تاکید بر اینکه درد با خروج والدین از بیمارستان پایان نمی‌یابد، می‌گوید: «گهواره خالی است، دست‌ها خالی است، سینه‌ها پر از شیر است». او به آمار نگران کننده دیگری اشاره می کند: حدود 41 درصد از زنانی که مرده زایی را تجربه می کنند در طول سال بعد از افسردگی رنج می برند.

این عدم توجه یکی از دلایلی است که چرا کارشناسان بهداشت مادران سال‌ها صرف سرمایه‌گذاری بیشتر برای جلوگیری از مرگ و میرهایی شده‌اند که در بسیاری از موارد می‌توان از آن جلوگیری کرد. هفته گذشته، در اجلاس جهانی بهداشت در برلین - یکی از مهمترین رویدادها در سلامت جهانی - بنیاد گیتس و Wellcome Leap راه اندازی UZIMA را اعلام کردند، یک طرح 100 میلیون دلاری با هدف نصف کردن تعداد نوزادان مرده در چندین کشور از طریق ابزارهای جدید برای نظارت بر بارداری و زایمان.

این برنامه که نام آن از یک کلمه سواحیلی به معنای "زندگی و رفاه" گرفته شده است، طیف وسیعی از نوآوری ها را بررسی می کند، از آزمایش هایی که برای تشخیص زودتر عوارض بارداری تا سیستم های هوش مصنوعی برای کمک به شناسایی آنها در محیط های کم منابع طراحی شده اند. آنیتا زیدی، رئیس بنیاد برابری جنسیتی در بنیاد گیتس که با این روزنامه همکاری می‌کند، در مراسم افتتاحیه در برلین گفت: «ما برای آینده‌ای کار می‌کنیم که در آن هیچ مادر، نوزاد و کودکی به دلیلی قابل پیشگیری نمی‌میرد».

با این حال، برای دانکلی بنت، هیچ نوآوری تفاوت معناداری ایجاد نمی کند مگر اینکه با سیستم های بهداشتی قوی تر همراه شود. او هشدار می دهد: «نوآوری به تنهایی کافی نیست. این ماما خاطرنشان می کند که جهان هنوز با کمبود نزدیک به یک میلیون ماما مواجه است، شکافی که توانایی تشخیص عوارض و مداخله را قبل از اینکه خیلی دیر شود محدود می کند. اگر متخصصان آموزش دیده، امکانات مراقبت های بهداشتی یا سیستم های ارجاعی برای ارائه مراقبت از مادر وجود نداشته باشند، تشخیص بارداری پرخطر فایده چندانی ندارد.

دانکلی بنت تاکید می کند که بسیاری از این مرگ و میرها را می توان با معاینات پیش از تولد کافی، تشخیص زودهنگام عوارض و دسترسی به موقع به مراقبت های تخصصی در صورت ظاهر شدن علائم هشدار دهنده پیشگیری کرد. او توضیح می دهد که اغلب علائم خطر وجود دارد. او می گوید: «ما به دنبال تغییرات در حرکات جنین، مشکلات رشد نوزاد، عفونت ها یا اختلالات فشار خون مانند پره اکلامپسی هستیم. اینها علائمی هستند که ممکن است نشان دهند چیزی در دوران بارداری اشتباه است. مشکل این است که میلیون ها زن به معاینات منظم دسترسی ندارند یا خیلی دیر به مراکز درمانی مراجعه می کنند.

همچنین، همه زنان با خطر یکسانی مواجه نیستند. از هر پنج کودکی که مرده به دنیا می‌آیند، چهار کودک در جنوب صحرای آفریقا و جنوب آسیا متولد می‌شوند، جایی که سیستم‌های بهداشتی معمولا منابع کمتری دارند و دسترسی به مراقبت‌های دوران بارداری محدودتر است. دانکلی بنت می‌گوید: و گاهی اوقات می‌توان از برخی مرگ‌ها با دانش «پایه‌ای» مانند آموزش تشخیص حرکات نوزادان به مادران جلوگیری کرد.

این ماما توضیح می‌دهد: «در کشورهایی که سیستم‌های بهداشتی توسعه‌یافته‌تری دارند، زنان از همان هفته‌های اول در مورد اهمیت دانستن الگوهای حرکتی جنین و درخواست کمک در صورت مشاهده تغییر مطلع می‌شوند، بنابراین می‌دانند که آیا نوزادشان معمولا شب‌ها یا بعد از ظهرها حرکت می‌کند یا نه… الگوی خود را می‌دانند». و وقتی چیزی تغییر می کند، آنها باید به کسی مراجعه کنند. اما در بسیاری از نقاط دیگر جهان برعکس است. او می‌گوید: «هیچ‌کسی نیست که به او مراجعه شود. هیچ آموزشی در مورد حرکات جنین وجود ندارد. افرادی هستند که حتی نمی‌توانند هزینه مشاوره یا رفتن به بیمارستان را بپردازند».

نتیجه این است که "بعضی از زنان در خانه می مانند غافل از اینکه نوزاد در خطر است." این فقدان اطلاعات و دسترسی به مراقبت های بهداشتی پیامد دیگری نیز دارد: بسیاری از مادران در نهایت خود را به خاطر مرگی سرزنش می کنند که شاید هرگز نتوانسته اند از آن جلوگیری کنند. غم و اندوه اغلب با سکوت همراه است. دانکلی بنت می گوید مرده زایی همچنان موضوعی است که در ننگ و احساس گناه پوشیده شده است.

بسیاری از زنان سال‌ها به این فکر می‌کنند که آیا در دوران بارداری کار اشتباهی انجام داده‌اند یا می‌توانستند از مرگ فرزندشان جلوگیری کنند: "آیا چیزی خوردم که نباید می‌خوردم؟ آیا خیلی سخت کار کردم؟ آیا برای درخواست کمک خیلی منتظر ماندم؟" اینها سوالاتی هستند که او می گوید بارها و بارها از مادرانی می شنود که در جستجوی توضیحی برای فقدانی هستند که اغلب پاسخ ساده ای ندارد. واکنش اطرافیان همیشه کمکی نمی کند. برخی از خانواده ها نظراتی با نیت خوب ارائه می دهند که بزرگی آن اتفاق را به حداقل می رساند.

اظهاراتی مانند "شما می توانید یک بچه دیگر داشته باشید" یا "شما هنوز جوان هستید، می توانید دوباره تلاش کنید" می تواند احساس سوء تفاهم را عمیق تر کند. دانکلی بنت می گوید: «هیچ نوزادی جایگزین نوزادی که از دست داده اید نمی شود. او می افزاید، هر مرگ «به معنای از دست دادن یک زندگی خیالی، برنامه ها و انتظاراتی است که در یک لحظه ناپدید می شوند». دانکلی بنت در تلاش است تا بفهمد چرا یک تراژدی در این مقیاس همچنان چنین جایگاه حاشیه ای را در دستور کار بهداشت جهانی اشغال می کند. او اصرار دارد: "دانش برای جلوگیری از برخی از این مرگ‌ها وجود دارد." ابزارهایی برای تشخیص بسیاری از عوارض زودتر نیز وجود دارد.

او استدلال می کند که آنچه اغلب گم می شود تضمین این است که این منابع به همه زنان، صرف نظر از جایی که در آن زندگی می کنند، برسد. او می‌گوید: «ما این فرصت را داریم که از این مرگ‌ها جلوگیری کنیم و مسئولیت اقدام را داریم. "و همین الان اقدام کنیم." برای دریافت اخبار بیشتر به زبان انگلیسی از EL PAÍS USA Edition در خبرنامه هفتگی ما ثبت نام کنید