کدام ژنرال Z برای انتخابات میان دوره ای حاضر خواهد شد: شورشیان سوسیالیست یا آنهایی که ترامپ را دوباره انتخاب کردند؟

اگر نظرسنجی حاکی از وجود «موج آبی» باشد، انتخابات میان‌دوره‌ای در 3 نوامبر تهدیدی برای شکستن سه‌گانه جمهوری‌خواهان است و مجلس نمایندگان و سنا هر دو در حال بازی هستند. دموکرات‌ها امیدوارند، زیرا به نظر می‌رسد که ایالت‌های قرمز عمیقی مانند تگزاس در دسترس هستند. اما دو سال پس از اینکه مردان ژنرال Z برای رئیس جمهور دونالد ترامپ شکست خوردند، این رأی نگاهی دیگر به ژنرال Z و اشتهای ظاهرا جوان آن برای سوسیالیسم ارائه می دهد.

برخی از نظرسنجی ها باعث می شود که سیاست ژنرال Z کاملا انقلابی به نظر برسد. نظرسنجی ژوئن Cato/YouGov نشان داد که 53 درصد ژنرال Z دیدگاه مثبتی نسبت به سوسیالیسم دارند، در مقابل 45 درصد برای سرمایه داری. اما صورت های بانکی داستان دیگری را بیان می کند.

نظرسنجی سرمایه‌گذاران خرده‌فروش Betterment در سال 2026 نشان داد که 52 درصد از سرمایه‌گذاران Gen Z برای سرمایه‌گذاری در شرط‌بندی ورزشی در سال گذشته پول جابه‌جا کرده‌اند، در حالی که در نظرسنجی Intuit، 43 درصد از بزرگسالان Gen Z قصد راه‌اندازی کسب‌وکاری در سال جاری دارند. این بسیاری از رفتارهای سرمایه‌داری از نسلی است که به نظرسنجی‌ها می‌گوید این کار با سرمایه‌داری تمام شده است، و شانس دیگری برای تغییر در انتخابات محوری 2020 دارند.

عامل پیچیده دیگر این است که وقتی می‌پرسید منظور ژنرال Z از سوسیالیسم چیست، پاسخ‌ها بسیار شبیه رویای قدیمی آمریکایی خوب به نظر می‌رسد: خانه، شغل، و فرصتی برای ثروتمند شدن. بنابراین، این رای، نوعی بررسی از سرخورده‌ترین آمریکایی‌ها در مورد اینکه آیا رویای آمریکایی تا دهه 2020 باقی می‌ماند یا نسخه جدید آن – حتی یک نسخه سوسیالیستی – ممکن است چگونه باشد، ارائه می‌دهد.

رویای آمریکایی هوراتیو الجر قرن بیست و یکم

در سال 1868، حدود 60 سال قبل از اینکه «رویای آمریکایی» به عنوان مفهومی در دوران رکود بزرگ مطرح شود، دیک ژنده پوش اثر هوراسیو الجر به رمانی پرطرفدار تبدیل شد که خلاصه ای از داستان سربه فلک کشیده آمریکایی بود. دیک، یک پسر کفش‌در نیویورک، سخت کار می‌کند و پول‌هایش را پس‌انداز می‌کند، اما شکست بزرگ او زمانی اتفاق می‌افتد که پسر یک مرد ثروتمند را از غرق شدن نجات می‌دهد و با شغلی در دفتر آن مرد پاداش می‌گیرد.

کارول گراهام، یکی از همکاران ارشد بروکینگز و استاد دانشگاه مریلند که دو دهه را صرف سنجش امید و ناامیدی کرده است، فکر می‌کند شیوه روایت آمریکایی‌ها این داستان بخشی از مشکل است.

او در اوایل این ماه به فورچون گفت: «حتی داستان معروف قدیمی هوراتیو الجر، او یک خیرخواه داشت. و وقتی داستان را تعریف می کنند هرگز در مورد آن صحبت نمی کنند.

برای حدود 30 سال پس از جنگ جهانی دوم، دولت و کارفرمایان بزرگ نقش مرد ثروتمند راگد دیک را برای بچه‌های بوم و والدینشان بازی کردند. لایحه GI، وام های مسکن تحت حمایت فدرال، و شرکت هایی که قصد داشتند شما را به مدت 40 سال نگه دارند، یک نسل کامل را به سطح جدیدی از رفاه اقتصادی به طور گسترده تقسیم کردند.

میزائل گالدامز، مدیر داده در مؤسسه دستمزد زندگی، که برای درک آنچه که در نیم قرن گذشته برای طبقه متوسط ​​رخ داده است، می گوید: «طبقه متوسط ​​در دهه 40 ساخته شد. بنابراین اگر شما یک طبقه متوسط ​​برای قرن بیست و یکم می خواهید، این چیزی است که باید از طریق سیاست گذاری، از طریق سرمایه گذاری کارفرما ساخته شود.

به گفته گراهام، که کار خود را با طرح اصلاحات بازار در آمریکای لاتین آغاز کرد و با این کلمه رسوا نمی شود، تقریبا منظور جوانان از گفتن سوسیالیسم این است. او در یک ایمیل بعدی به من گفت: ژنرال Z در حال توصیف "نگرش های مترقی در مورد همه چیز از تنوع و گنجاندن تا شبکه های ایمنی تا توانایی پرداخت مسکن است."

فیلیپ کارلسون-سلزاک، اقتصاددان ارشد جهانی گروه مشاوره بوستون، در بیانیه‌ای جداگانه به فورچون نکته‌ای حتی دقیق‌تر را در این باره بیان کرد. او اشاره کرد که با یک تعریف دقیق، حتی اقتصادهای اروپایی مانند سوئد یا نروژ سوسیالیستی نیستند، بلکه «نظام‌های سرمایه‌داری» با ویژگی‌هایی از جمله مالکیت فردی، رقابت قیمت‌ها، و تصمیم‌گیری غیرمتمرکز هستند، حتی اگر «انتخاب می‌کنند درآمد قابل توجهی را برای نرم کردن حاشیه‌های سرمایه‌داری منحرف کنند». این انتخاب آنها را بنا به تعریف سوسیالیست نمی کند.

هنگامی که گالوپ در سال 2019 این سوال را مطرح کرد، حدود نیمی از جوانان به سوسیالیسم مثبت نگاه کردند، اما 83 درصد نسبت به "شرکت آزاد" احساس خوبی داشتند.

یک خانه

گالدامز به فورچون گفت: «ژنرال Z قطعا داشتن یک خانه را دست نیافتنی تر می داند.

داده های دستمزد زندگی گروه او نشان می دهد که سهم کارگرانی که به اندازه کافی برای حمایت از خانواده درآمد دارند از 47 درصد به تقریبا 43 درصد بین سال های 2021 تا 2025 کاهش یافته است. اکنون این گروه در حال ایجاد شاخصی از هزینه های زندگی طبقه متوسط است، شهرستان به شهرستان، و او انتظار دارد دو شگفتی زمانی که مشخص شود: "در واقع سطح درآمدی که در واقع افراد کمی به آن نیاز دارند، چقدر سطح درآمد است." داشته باش.» او گفت که مردم در حال حاضر رویای خود را تعدیل می کنند، و اکنون «احتمال کمتری دارد که بگویند برای طبقه متوسط ​​بودن، باید خانه داشته باشی».

طبق یک نظرسنجی CNBC، هزینه های مسکن مهمترین مسئله سیاسی برای رای دهندگان 18 تا 34 است و طبق شمارش Realtor.com، این کشور حدود 4 میلیون خانه کم دارد.

کارلسون-سلزاک آن را نمی‌خرد. او نوشت، میلنیال ها در اوایل دهه 40 زندگی خود به نرخ مالکیت خانه X در نسل X می رسند، و می توانند با نقل مکان به حومه شهر زودتر به آنجا برسند. اندازه خانه را ثابت نگه دارید، و مقرون به صرفه بودن «تقریبا به همان اندازه کاهش نیافته است» که اعداد عنوان نشان می دهد.

او گفت: "من مطمئن نیستم که چه زمانی داشتن یک خانه در سن 24 سالگی به یک انتظار اولیه تبدیل شد."، با اشاره به اینکه فردی که مایل است شغل خود را مثلا در شمال ایالت نیویورک ایجاد کند، این گزینه را دارد. من فکر نمی‌کنم که هرگز در نیویورک امکان‌پذیر نبوده و نخواهد شد.»

یک حرفه

وعده دوم شغلی بود که تبدیل به شغل شد. پل اوسترمن، اقتصاددان کار MIT، که کتابش در ماه سپتامبر توسط Fortune پوشش داده شد، دریافت که جوانان نیز به همان اندازه که والدینشان می‌خواهند، چنین چیزی را می‌خواهند.

او گفت: "میل به یافتن یک شغل واقعی و داشتن یک شغل؟ این پایدار است."

عرضه همان چیزی است که تغییر کرد. او 35 درصد از نیروی کار آمریکا، بیش از 55 میلیون نفر را در مشاغل «یکبار مصرف» به حساب می‌آورد و انتقال وضعیت طبقه متوسط ​​را به لحظه نمادین سال 1981 که رئیس‌جمهور وقت رونالد ریگان بیش از 11000 کنترل کننده ترافیک هوایی را اخراج کرد، دنبال می‌کند. جو بایدن، رئیس جمهور پیشین آمریکا در سال 2022 سوگند یاد کرد که «از اقتصاد نابسامان بیزار و خسته شده است» و مردان جوان دو سال بعد تا حد زیادی اهرم ترامپ را کشیدند. اکنون اوسترمن انتظار دارد که هوش مصنوعی «استخدام برای مشاغل ابتدایی را کاهش دهد و بنابراین جوانان بیشتر از دیگران تحت تأثیر قرار خواهند گرفت».

یک نظریه تاریک به طور فزاینده ای در مورد نسخه قرن بیست و یکم داستان الجر مطرح شده است: تولید بیش از حد نخبگان. پیتر تورچین، استاد بازنشسته دانشگاه کانکتیکات که حوزه کلیودینامیک را پایه گذاری کرد، در چندین کتاب استدلال کرده است که جوامع در طول تاریخ زمانی دچار بحران می شوند که تلاش های معتبر بیشتری نسبت به صندلی های خوب خود ایجاد کنند. این هفته، او به فورچون گفت: «بیکاری/کم کاری فزاینده فارغ التحصیلان دانشگاهی و کسانی که مدارک پیشرفته دارند» یکی از روندهایی است که باید تماشا کرد.

فدرال رزرو نیویورک 42 درصد از فارغ التحصیلان اخیر را در ماه ژوئن کم کار کرده اند، مشاغلی که نیازی به مدرک ندارند.

کارلسون-سلزاک نسلی را در حال تطبیق می بیند. اواسط دهه 20 همیشه نامطمئن بود، او نوشت: "این موضوع امروز صادق است و در مورد هر نسل قبلی نیز صادق است." اکنون پیشروی به "زیبائی بیشتر، تغییر شغل و ریسک پذیری بیشتر، شلوغی بیشتر" نیاز دارد و "به نظر می رسد ژنرال Z این کار را انجام می دهد."

فرصتی برای ثروتمند شدن

در ژانویه، اسکات بسنت، وزیر خزانه داری آمریکا گفت که جوانان آمریکایی به سوسیالیسم گرم می شوند زیرا در بازار سهام سرمایه گذاری نمی شوند. سرمایه‌گذاری‌های آن‌ها بیشتر در مواردی است مانند اینکه آیا جت‌ها اسپرد را پوشش می‌دهند یا خیر.

همکار من Cat Gioino گزارش داد که Gen Z 48 درصد از فعالیت های شرط بندی آنلاین را در میان مشتریان بانک آمریکا در ماه ژوئیه تشکیل می داد و شرط بندی ها کمتر از 75 سنت بر دلار دریافت کردند. احتمال اینکه ژنرال Z در مقایسه با سایر آمریکایی ها شرط بندی را سرمایه گذاری بداند، دو برابر بیشتر بود. رونق شرط بندی قانونی همچنین مردان جوان تحصیل کرده دانشگاهی را که عمدتا از قمار دوری کرده بودند، به همراه داشت، که تقریبا به اندازه داده ها به تلاش های مازاد تورچین نزدیک است.

گراهام گفت که در مقیاس امید 0 تا 10، او پول بازنشستگی 24 ساله متحرک را در کتاب ورزشی "نزدیک به 3 یا 4 از 8 یا 9" قرار داده است، نگرش "هر چه" به ناامیدی نزدیکتر است.

او به فورچون گفت: «برای مثال، این انتخاب خوبی نیست. او افزود که ناامیدی ناشی از فقدان عاملیت، در نهایت "از یک عامل انگیزشی احتمالی به یک عامل فرساینده امید تبدیل می شود." Carlsson-Szlezak به آنچه بازار انجام می دهد، بیش از یک نظریه بزرگ امید یا ناامیدی اشاره می کند: "شما به سادگی نمی توانستید به راحتی و آزادانه شرط بندی کنید و حدس بزنید، چه Crypto یا Kalshi."

شرط‌بندی‌های آرام‌تر بسیار شبیه پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایشان هستند. گالدامز گفت: «بیشتر افراد ژنرال Z که می‌دانم خیلی بیشتر به دنبال پس‌انداز برای دوران بازنشستگی هستند.»

یک خانه، یک شغل با درآمد، یک تجارت با نام شما: فهرست آرزوها به همان اندازه بورژوایی است.

خود تورچین از نتیجه‌گیری درباره گرایش‌های سوسیالیستی ژنرال Z امتناع کرد و به اصول اقتصادی اشاره کرد که توسط فورچون به دست آمد و گفت که ترامپ در آزمون فهرست آرزوهای بورژوازی مردود است.

او به فورچون گفت: «ترامپ/ماگا در بهبود رفاه آمریکایی‌های معمولی شکست خورده‌اند، در عوض [آمریکا] را در جنگ باخت با ایران درگیر کرده‌اند». او اضافه کرد که دیگر مخالفان می توانند این گشایش را تصاحب کنند، شاید DSA، اما احتمال بیشتری وجود دارد که در انتخابات ریاست جمهوری بعدی، در سال 2028 اتفاق بیفتد. گذشته از آن، "ما در یک محیط بسیار غیرقابل پیش بینی، با نتایج احتمالی بسیار متغیر هستیم. من متوجه هستم که شما پیش بینی قطعی تری را ترجیح می دهید، اما من چنین پیش بینی را برای شما ندارم."

فورچون از گراهام پرسید که اکنون در ژنرال Z نقش نیکوکار دیک را بازی می کند. او نوشت، بچه‌های ثروتمند از طریق والدینشان یکی را دریافت می‌کنند، «و حدس من این است که خیرین زیادی وجود ندارد که فقط با هم معاشرت کنند.»

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد