گونه جدیدی از پرنده ساکن زمین، بزرگترین در نوع خود، در غاری مشابه هومو فلورسینسیس شناسایی شد.

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

در سال 2009، محققانی که در غار لیانگ بوآ در جزیره فلورس کار می کردند، با یک استخوان پا مواجه شدند. فسیل 190000 تا 120000 ساله به عنوان استخوان پرنده شناسایی شد و کنار گذاشته شد. مانند بسیاری از استخوان های پرندگان قبل از آن، نادیده گرفته شد و برای جمع آوری گرد و غبار رها شد.

اکنون، حدود 17 سال بعد، محققان این فسیل را به عنوان متعلق به یک گونه جدید مگاپود منقرض شده، پرنده ای شبیه مرغ که در زمین ساکن است، شناسایی کرده اند. طبق مطالعه منتشر شده در Alcheringa: An Australasian Journal of Palaeontology، این اولین فسیل مگا پاد است که تا به حال در والاسیا پیدا شده است و یکی از بزرگترین در نوع خود است.

هانکه مایجر، استاد و متصدی استخوان‌شناسی در موزه دانشگاه برگن، گفت: «این یکی از قدیمی‌ترین بقایای پرنده‌ای است که ما در لیانگ بوآ پیدا کرده‌ایم...» "این دوره ای است که ما تقریبا هیچ داده ای در مورد پرندگان نداریم، ... بنابراین هیجان انگیز است که بتوانیم این گونه را در این دوره مشخص کنیم."

نویسندگان این مطالعه نوشتند که مگاپودها از سایر پرندگان شبیه پرندگان در اواخر کرتاسه جدا شدند و محققان پیشنهاد کردند که این گروه ابتدا در استرالیا ظاهر شد و سپس بال‌های خود را در شرق اندونزی، ملانزیا، فیلیپین و استرالیا که امروزه در آنجا یافت می‌شوند، گسترش دادند.

به گفته مایجر، "آنها (مگاپودها) به جای نشستن روی لانه خود، تخم های خود را در تپه ها یا گودال های بزرگ می گذارند و سپس آنها را در آنجا رها می کنند (و هرگز به عقب نگاه نمی کنند).

علیرغم تاریخچه طولانی و متنوع مگا پادها، این مطالعه گزارش داد که هیچ فسیل پرنده ای در والاسا پیدا نشده است.

سپس محققان این استخوان پای فسیل شده را در یکی از عمیق ترین لایه های لیانگ بوآ پیدا کردند. این مطالعه گزارش داد که این همان غاری است که بقایای باستانی Homo floresiensis را در خود جای داده است.

سال‌ها مطالعه نشده بود تا اینکه محققان شروع به مقایسه آن با گونه‌های زنده و منقرض شده مگاپود کردند. آنها متوجه شدند که آن را متفاوت است. مفاصل انگشتان پا از نظر شکل و موقعیت با مگاپودهای دیگر متفاوت است و شکل و اندازه ساق پا نشان می دهد که نسبتا بزرگ بوده است.

در مجموع، شواهد نشان می‌دهد که فسیل متعلق به گونه‌ای جدید است. محققان آن را Megapodius rokusi نامیدند، به افتخار Rokus Due Awe، همان فردی که ابتدا استخوان های H. floresiensis را شناسایی کرد و بعدا فسیل را به عنوان استخوان پرنده شناسایی کرد.

Meijer گفت: "Due Awe یک باستان شناس خودآموخته باورنکردنی بود و باعث افتخار است که بتوانیم گونه ای را به نام او نام گذاری کنیم."

M. rokusi نسبتا بزرگ بود و وزنی در حدود 3.9 کیلوگرم (~ 8.6 پوند) داشت که آن را به بزرگترین Megapodius که تا کنون یافت شده است تبدیل می کند. این مطالعه گزارش داد که امروزه، حتی می‌تواند از گونه‌های مگاپود فعلی جزیره فلورس، پرنده‌های نارنجی پای نارنجی، که تنها 0.5 تا 1.2 کیلوگرم وزن دارد، کوتوله کند.

از یک فسیل نمی توان چیزهای دیگری گفت. بدون استخوان بال، مشخص نیست که آیا می تواند پرواز کند یا نه، و بدون فسیل های دیگر، حتی انقراض آن نیز مبهم است. این مطالعه گزارش داد که ممکن است تقریبا همزمان با سایر حیوانات منقرض شده لیانگ بوآ، از جمله لک لک غول پیکر، کوتوله Stegodon، H. floresiensis و کرکس ناپدید شده باشد. از طرف دیگر، ممکن است خیلی زودتر ناپدید شده باشد.

با این حال، این استخوان شکافی را در پرونده فسیلی پرندگان پر می کند و برای Meijer یادآور این است که چقدر هنوز ناشناخته است. مایجر گفت: "آسیای جنوب شرقی به عنوان یک کانون تنوع زیستی در نظر گرفته می شود، اما مهم است که بدانیم آنچه امروز می بینیم تنها بقایای چیزی است که زمانی بوده است."

میجر شک دارد که این تنها فسیل مگاپاد در والاسا باشد. از آنجایی که فسیل‌های پرندگان مدت‌هاست به نفع استخوان‌های پستانداران نادیده گرفته شده‌اند، او انتظار دارد که تعداد بیشتری در آنجا وجود داشته باشد و منتظر کشف شدن باشد.

مایجر گفت: «قطعا فکر می‌کنم ممکن است فسیل‌های مگاپود بیشتری در اطراف وجود داشته باشد، و من نمی‌توانم منتظر بمانم تا مواد بیشتری را برای یافتن آنها جستجو کنم.

توسط نویسنده ما Sandee Oster، ویرایش شده توسط Sadie Harley برای شما نوشته شده و توسط رابرت ایگان بررسی و بررسی شده است - این مقاله نتیجه کار دقیق انسانی است. ما برای زنده نگه داشتن روزنامه نگاری علمی مستقل به خوانندگانی مانند شما متکی هستیم. اگر این گزارش برای شما مهم است، لطفا یک کمک مالی (به ویژه ماهانه) در نظر بگیرید. به عنوان تشکر، یک حساب کاربری بدون آگهی دریافت خواهید کرد.

Hanneke J. M. Meijer و همکاران، گونه جدیدی از مگاپود (Galliformes: Megapodiidae) از پلیستوسن لیانگ بوآ، فلورس، آلچرینگا: یک مجله استرالیایی دیرین شناسی (2026). DOI: 10.1080/03115518.2026.2741158

کاندیدای دکترای باستان شناسی در ویت واترسرند. نویسنده علم برای Science X و وبلاگ نویس باستان شناسی. تحقیقات میدانی در آفریقای جنوبی نمایه کامل →

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →