یک میانبر استاندارد که از دهه 1970 استفاده شد، یک اثر مغناطیسی نوری را در فیبر شیشه ای معمولی پنهان می کند.
برای بیش از 50 سال، مهندسان نور را در فیبر نوری با استفاده از یک میانبر مناسب توصیف کرده اند، میانبری که آنقدر خوب کار می کند که به ندرت مورد سوال قرار می گیرد. مهندسان دانشگاه Witwatersrand (دانشگاه Wits) در ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی، اکنون نشان داده اند که این میانبر یک اثر کوچک اما واقعی را پنهان می کند. آهنربایی که در کنار یک فیبر چند حالته قرار می گیرد، نه در امتداد آن، می تواند نوری را که در داخل آن حرکت می کند، تغییر دهد.
برای بیش از 50 سال، مهندسان نور را در فیبر نوری با استفاده از یک میانبر مناسب توصیف کرده اند، میانبری که آنقدر خوب کار می کند که به ندرت مورد سوال قرار می گیرد. مهندسان دانشگاه Witwatersrand (دانشگاه Wits) در ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی، اکنون نشان داده اند که این میانبر یک اثر کوچک اما واقعی را پنهان می کند. آهنربایی که در کنار یک فیبر چند حالته قرار می گیرد، نه در امتداد آن، می تواند نوری را که در داخل آن حرکت می کند، تغییر دهد.
متن اصلی (انگلیسی)
A standard shortcut, used since the 1970s, hides a magneto-optic effect in ordinary glass fiber
For more than 50 years, engineers have described light in optical fiber using a convenient shortcut, one that works so well it is rarely questioned. Engineers at the University of the Witwatersrand (Wits University) in Johannesburg, South Africa, have now shown that this shortcut hides a small but real effect. A magnet placed beside a multimode fiber, rather than along it, can change the light traveling inside.