2 سال پس از اینکه مکزیک جامعه ویران شده آب و هوای خود را جابجا کرد، ساکنان در تلاش برای سازگاری هستند

It’s 3 a.m. and the beach in El Bosque, in southeast Mexico, is humming with small talk and laughter as Viviana Velázquez eases out of her hammock and dashes to the shoreline to greet a boat returning with the night’s catch. ولاسکز، 38 ساله، و دختر 13 ساله اش، مارلین، به ماهیگیران خسته کمک می کنند تا جعبه های یخ را تخلیه کنند و یک جعبه پلاستیکی پر از بونیتو را به تعاونی بسپارند تا وزن شود.

کاپیتان برای کمک به ولاسکوز در ماهی پول می دهد. او یک زوج را ذخیره می کند تا برای صبحانه سرخ کنند و بقیه را با 50 پزو، معادل حدود 3 دلار، نقد می کند و به بانوج خود بازمی گردد، جایی که برخی از دوستان در حال خوردن شیرینی هستند در حالی که درام های هفته گذشته را دنبال می کنند.

این اثر در محلی به نام گارولار شناخته می شود. برای چندین دهه منبع مهم درآمد، غذا و پیوند برای زنان در ال بوسکه بود، یک جامعه ماهیگیری کوچک در ایالت تاباسکو واقع در شبه جزیره باریکی که بین خلیج مکزیک و رودخانه اوسوماسینتا قرار دارد. این یکی از چیزهایی است که ولاسکوز بیش از همه حسرت آن را می خورد، زیرا بالا آمدن سطح دریا باعث شد ساکنان آن را ترک کنند.

ولاسکز در حالی که در یک بانوج مستقر شده بود، گفت: «در ال بوسکه هر روز غوغا می‌کردم، اما دریا همه چیز را گرفت. "اکنون من بیشتر اوقات در داخل گیر کرده ام؛ خیلی دور است که اغلب به اینجا بیایم."

ال بوسکه اولین جامعه ای در مکزیک بود که در سال 2023 به دلیل تغییرات آب و هوایی آواره شناخته شد. تا آن زمان، فرسایش سواحل و سیل ناشی از موج طوفان قبلا بیش از نیمی از صدها خانه در این منطقه را آسیب رسانده یا از بین برده بود. پس از یک کمپین رسانه ای پرمخاطب و چندین ادعای اداری توسط ائتلافی از سازمان های عدالت زیست محیطی که با ساکنان ال بوسکه کار می کنند، رئیس جمهور آندرس مانوئل لوپز اوبرادور متعهد شد که آنها را به مکان دیگری منتقل کند.

در نوامبر 2024، محله جدیدی به نام Nuevo Bosque یا New Forest در 7.5 مایلی داخل خاک در حومه شهر Frontera افتتاح شد. پنجاه و یک خانواده خانه های مشابهی را در نووو بوسکه دریافت کردند.

جابجایی ال بوسکه به عنوان یک پیروزی بزرگ برای ساکنان و یک داستان موفقیت برای دولت تلقی می شد. Yet two years on, the community is now also struggling to adapt to economic, social, and cultural losses caused by moving away from the sea. در همین حال، ساکنانی که از این جابجایی حذف شده‌اند، هنوز دلیل آن را نمی‌دانند.

ولاسکز از جمله افراد خوش شانسی بود که دوباره به خانه منتقل شد، اما او احساس آرامش نمی کند. او به Drilled گفت: "من سعی می کنم خود را با زندگی جدید خود وفق دهم، اما نمی توانم بخوابم، همیشه گریه می کنم، قلبم هزار بار در دقیقه می تپد." ما دائما نگران پول هستیم. من می‌خورم و می‌خورم و می‌خورم تا اعصابم آرام شود. 29 پوند اضافه کرده‌ام.

او گفت: «ما سپاسگزاریم، اما من همچنان غمگینم. "دلم برای همه چیز در مورد ال بوسکه تنگ شده است: نسیم خنک، دوستان من، تمام زندگی ما."

ماهیگیری فقط یک شغل برای مردم ال بوسکه نبود. این بخش اصلی شخصیت آنها بود، هم به عنوان یک فرد و هم به عنوان یک جامعه. آنها می خواستند به ساحل نزدیک تر شوند تا بتوانند همچنان هر روز ماهی بگیرند، اما مقامات گفتند که احتمالا ظرف چند سال دوباره آنها را زیر آب خواهند برد. Here, they should be safe from flooding for 30 years or so.

ماهیگیران به تخلیه قایق‌ها در ال بوسکه کمک می‌کنند، که در محلی به عنوان گارولار شناخته می‌شود. دانیله ولپ

اندوه هنوز تمام نشده است. تاکسی سواری از Nuevo Bosque به El Bosque و برگشت 240 پزو (معادل حدود 14 دلار) هزینه دارد، به همین دلیل است که Velázquez و دوستانش تنها یک بار در هفته یا حتی در اوج فصل ماهیگیری به عقب برمی گردند. اما حتی این چند شب گرانبها که در گارولئاندو گذرانده اید، به ماهیگیران کمک می کند و با دوستان ارتباط برقرار می کند، به شماره افتاده است.

لیلیا گاما، بوم شناس و متخصص فرسایش سواحل از دانشگاه خودمختار خوارس در تاباسکو، گفت: «با سرعتی که همه چیز پیش می رود، چند جزیره شنی تنها چیزی است که به زودی از ال بوسکه باقی خواهد ماند. رودخانه و دریا احتمالا ظرف یک دهه به هم می پیوندند و کل جامعه زیر آب خواهد رفت.

به گفته گاما، رودخانه و دریا در ال بوسکه به هر حال به دلیل پویایی طبیعی آب ها در نهایت به یکدیگر می پیوندند، اما تغییرات آب و هوایی این فرآیند را توربوشارژ کرده است.

بالا آمدن سطح دریا در درجه اول ناشی از گرمایش جهانی است که ناشی از انتشار گازهای گلخانه ای است که از سوزاندن سوخت های فسیلی منتشر می شود. Ice caps, ice sheets and glaciers that flow into the oceans are melting, increasing the volume of oceans across the globe. اقیانوس‌ها نیز به دلیل آب‌های گرم‌تر در حال انبساط هستند، که نه تنها باعث بالا آمدن بیشتر دریاها می‌شود، بلکه باعث می‌شود طوفان‌ها قوی‌تر و مخرب‌تر شوند. امواج جزر و مدی قدرتمند، موج‌های طوفان و دیگر رویدادهایی که سطح دریاها را به شدت بالا می‌آورند، که از لحاظ تاریخی هر قرن یک بار اتفاق می‌افتند، می‌توانند تا سال 2100 به پدیده‌ای سالانه تبدیل شوند.

در سطح جهان، میزان افزایش سطح آب دریاها در طول سه دهه گذشته بیش از دو برابر شده است. طبق گفته هیئت بین دولتی تغییرات آب و هوا، تا سال 2050 به طور متوسط ​​15 تا 30 سانتی متر (4 تا 12 اینچ) افزایش خواهد یافت و نزدیک به یک میلیارد نفر را که در حال حاضر در مناطق کم ارتفاع ساحلی زندگی می کنند، به خطر می اندازد.

بر اساس مدل‌سازی Climate Central، می‌تواند تا پایان قرن نیمی از کل ایالت تاباسکو را که خانه 2.5 میلیون نفر است، غیرقابل سکونت یا بسیار آسیب‌پذیر کند.

بر اساس قوانین بین‌المللی، دولت‌ها وظیفه دارند از جوامع خود محافظت کنند و حقوق بشر را تضمین کنند، که شامل دور شدن از سوخت‌های فسیلی و اجرای اقدامات سازگاری با آب و هوا برای به حداقل رساندن آسیب است.

ورونیکا فیکفک، استاد حقوق بین‌الملل حقوق بشر در دانشگاه کالج لندن، گفت: «اگر نمی‌توان از جابجایی جلوگیری کرد، جوامع حق دارند با آنها مشورت کنند، حق اطلاعات و ارائه اطلاعات را داشته باشند تا تصمیم‌گیری در مورد نحوه و مکان جابه‌جایی آنها را با هم شکل دهند.

From El Bosque to Nuevo Bosque

ال بوسکه در اوایل دهه 1980 توسط افراد بی زمینی از ایالت همسایه وراکروز تاسیس شد که فرصتی برای رهایی خانواده های خود از فقر دیدند. در آن زمان شبه جزیره پوشیده از درختان حرا و پوشش گیاهی انبوه بود - از این رو ال بوسکه به معنای "جنگل" نامیده می شود.

ولاسکز تنها شش ماه داشت که خانواده اش به ال بوسکه نقل مکان کردند. خانواده ثروتمند نشدند، اما خوب بودند. ماهی فراوانی وجود داشت که به رستوران‌ها و بازارهای پایتخت مکزیکو سیتی فروخته می‌شد، و سپس به صورت محلی به عنوان ال بوسکه به محلی محبوب برای گردشگران محلی برای خوردن تاماله خرچنگ، سویچه و ماهی امپانادا تبدیل شد.

ولاسکز با یک ماهیگیر محلی به نام خاویر رودریگز ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد.

در فوریه 2022، دریا در طی طوفانی به خانه آنها سرازیر شد و خانواده به خانه دیگری کمی دورتر از داخل خاک نقل مکان کردند. هنگامی که آن خانه در نوامبر 2022 آب گرفت، آنها به فرونترا تخلیه شدند. By then, an entire row of houses in El Bosque was fully submerged under water, and the kindergarten and primary school their children attended had been abandoned.

ویویانا ولاسکز و همسرش خاویر رودریگز در خانه جدیدشان در نووو بوسکه. آنها تا جایی که می توانستند با فرزندانشان در ال بوسکه ماندند، پس از فروریختن دو خانه، تا اینکه سرانجام در دسامبر 2024 ترک کردند. Daniele Volpe

ولاسکز گفت: قبل از تخلیه، «کودکان همیشه گریه می‌کردند، زیرا از صدای امواجی که به خانه برخورد می‌کردند می‌ترسیدند». اما ما به ال بوسکه برگشتیم تا شوهرم خاویر بتواند به ماهیگیری ادامه دهد. آنها حتی پس از قطع برق به دلیل خسارت طوفان، در خانه ای موقتی ماندند که از چوب و ورقه های فلزی سنگفرش شده بود. "من طاقت ترک را نداشتم."

خانواده سرانجام در شب سال نوی 2024، یک ماه پس از گرفتن کلید خانه جدیدشان در نووو بوسکه، ال بوسکه را برای همیشه ترک کردند.

Nuevo Bosque از چهار ردیف خانه یک طبقه و دو خوابه تشکیل شده است که هر کدام دارای یک حیاط پشتی و جلویی هستند که برای جوجه ها و اردک های بسیاری که در ال بوسکه بزرگ شده اند بسیار کوچک است. یک زمین بازی، یک زمین بسکتبال، و چند نیمکت وجود دارد - تنها محل تجمع شهر، جایی که نوجوانان در آنجا بازی می کنند و جلسات اجتماعی برگزار می شود.

این شهر بدون آب لوله کشی و مدرسه ابتدایی افتتاح شد. یک تریلر استاتیک لمینت باریک که در ورودی جامعه پارک شده است در حال حاضر به عنوان یک کلاس درس موقت عمل می کند. حمام وجود ندارد، بنابراین بچه ها اگر به توالت نیاز داشته باشند به خانه فرار می کنند.

یک روز در اواخر ماه مه، زمانی که دریلد از مدرسه در نووو بوسکه بازدید کرد، صبح با بچه‌ها شروع شد تا آب باران ناشی از طوفان شبانه را از تریلر خارج کنند. بدون AC و فقط چهار فن (یکی از آنها شکسته)، به زودی داخل آن داغ شد. تاباسکو همیشه گرم و مرطوب بوده است، اما تغییرات اقلیمی باعث افزایش دما شده است و اداره آموزش و پرورش ایالتی به تازگی به مدارس دستور داده است که مدارس را در ساعت 11:30 صبح برای بقیه ترم به دلیل گرما تعطیل کنند.

معلم ایزابل مایو سرینو گفت: "بچه ها تحریک پذیر و خواب آلود می شوند. خیلی گرم است، حتی برای من هم سخت است." ظاهرا این یک جابجایی برنامه ریزی شده بود، و با این حال هیچ کس به آموزش فکر نمی کرد. جامعه بدون مدرسه، جامعه مناسبی نیست.»

اداره آموزش و پرورش ایالتی قول داده است که در صورت یافتن زمین مناسب، یک کلاس درس درست کند. اما این کودکان تقریبا شش سال است که بدون مدرسه مناسب هستند، از زمانی که موجی جزر و مدی در مدرسه قدیمی آنها در ال بوسکه در اواخر سال 2020 آب گرفت.

ناتالی سگورا، 28 ساله، پسر 11 ساله خود را به مدرسه ای در فرونترا منتقل کرد، زیرا او به سختی می توانست بخواند و بنویسد. سگورا گفت: «بچه ها 5 یا 6 سال مدرسه را از دست دادند. "آنها خیلی عقب هستند."

جامعه از دور شدن از خطر بالا آمدن دریا آسوده است و نزدیکی به شهر مزایایی را به همراه داشته است. بیمارستانی در این نزدیکی است و اینترنت و خدمات تلفنی خوبی وجود دارد که نوجوانان آن را دوست دارند.

اما چندین نفر از ساکنان به Drilled گفتند که احساس انزوا و سلامت کمتری می کنند. دریلد با بزرگسالان و کودکان زیادی ملاقات کرد که مانند ولاسکوز گفتند که از زمان نقل مکان به دور از ساحل، وزن زیادی اضافه کرده اند. زندگی آنها در شهر به مراتب بی تحرک تر است. ماهی دیگر پایه اصلی رژیم غذایی آنها نیست و یافتن فست فود بسیار ساده تر است. ساکنان این شهر عادت به سفارش تنقلات و بطری های بزرگ نوشیدنی های شیرین و گازدار برای تحویل در خانه کرده اند.

در عین حال، پول تنگ‌تر است و برای اولین بار، مادران همیشه نمی‌دانند وعده غذایی بعدی فرزندانشان از کجا می‌آید.

Nuevo Bosque، یک جامعه جدید متشکل از 51 خانه ردیفی، در حومه شهر Frontera در ایالت تاباسکو، برای خانواده های ماهیگیر که به دلیل فرسایش ساحل آواره شده اند، ساخته شده است. در نوامبر 2024 افتتاح شد. دانیله ولپ

اورئا سانچز، 44 ساله، که هر روز ساعت‌ها را در کلیسای انجیلی خود به دعا برای برکت دادن جامعه می‌گذراند، گفت: «به نظر می‌رسد که در این خانه‌های جدید وضعیت بهتری داشته باشیم، اما اینطور نیست. "هیچ کس در ال بوسکه ثروتمند نبود، اما هیچ کس هرگز گرسنه نبود. اکنون، زندگی مخاطره آمیزتر شده است. ما ماهیگیر هستیم، نمی توانیم یک شبه تغییر کنیم."

در سال 2024، سانچز و دختر بزرگش، Yesenia، در میان صدها نفر از جوامع خط مقدم در آمریکای لاتین و دریای کارائیب بودند که در یک جلسه مهم در مورد جابجایی آب و هوا که توسط دادگاه بین‌المللی حقوق بشر یا IACHR در مانائوس، برزیل برگزار شد، شهادت دادند. سانچز به دریلد گفت: «من متوجه شدم که ما تنها نیستیم، حقوق داریم و بسیاری از جوامع رنج می برند، زیرا ما به آنچه خدا به ما داده توجه نکرده ایم.

ال بوسکه به یک مورد نمادین از جابجایی آب و هوا تبدیل شده است که به شفاف سازی قوانین بین المللی کمک کرده و موجی از اصلاحات سیاسی را در مکزیک به راه انداخته است. در یک نظر تاریخی که توسط IACHR در ماه مه 2025 منتشر شد، استناد شد.

بر اساس نظر مشورتی IACHR در مورد حقوق بشر و تغییرات آب و هوا، "دولت ها موظف هستند اقداماتی را برای جلوگیری از ... مهاجرت و جابجایی اجباری که به طور مستقیم و غیرمستقیم ناشی از بلایا و سایر اثرات تغییرات آب و هوایی است اتخاذ کنند." به عبارت دیگر، عالی‌ترین دادگاه در قاره آمریکا می‌گوید که بر اساس قوانین بین‌المللی موجود، دولت‌ها موظفند سیاست‌های عمومی در مورد سازگاری و جابجایی آب و هوا را توسعه و تأمین مالی کنند.

جایی که تولید و جابجایی نفت همگرا می شوند

مذاکرات بین‌المللی آب‌وهوایی اغلب بر حسب کسانی است که بیشترین سهم را در تغییرات اقلیمی داشته‌اند و کسانی که از بدترین عواقب متحمل خواهند شد. مکزیک یکی از معدود کشورهایی است که در هر دو دسته قرار دارد.

مکزیک یکی از 20 شرکت کننده بزرگ تاریخی در انتشار گازهای گلخانه ای است. کشورهای صنعتی که بیشترین بهره را از سوخت‌های فسیلی برده‌اند، از نظر قانونی و اخلاقی موظف هستند که بر اساس قوانین بین‌الملل و معاهدات آب و هوایی سازمان ملل متحد، مانند توافقنامه پاریس ۲۰۱۵، راه را برای دور شدن از سوخت‌های فسیلی پیش ببرند.

با این حال، طبق آخرین داده های آژانس بین المللی انرژی، مکزیک یازدهمین تولیدکننده بزرگ نفت در جهان است. همچنین در برابر فروپاشی آب و هوا بسیار آسیب پذیر است. بر اساس یک مطالعه توسط بانک جهانی، اگر روند کنونی آب و هوا ادامه یابد، مکزیک ممکن است تا سال 2050 شاهد آواره شدن حداقل 3 میلیون نفر در داخل کشور در نتیجه افزایش سطح آب دریا، خشکسالی، بیابان زایی، گرمای شدید و سایر بلایای آب و هوایی با شروع ناگهانی و کند باشد.

این تناقض به ویژه در تاباسکو، ایالتی که ال بوسکه در آن واقع شده است، که همچنین ایالت زادگاه رئیس جمهور سابق آندرس مانوئل لوپز اوبرادور است، که دوره شش ساله او از سال 2018 تا 2024، گذار مکزیک به منابع انرژی تجدیدپذیر را به عقب انداخت، آشکار است.

تاباسکو یکی از بزرگترین ایالت های تولیدکننده نفت در مکزیک است و شرکت های سوخت فسیلی پالایشگاه ها، خطوط لوله و سایر زیرساخت های آلاینده را در امتداد خط ساحلی در حال فرسایش آن و همچنین جاده ها، مدارس، بیمارستان ها و کل محله ها برای کارگران خود ساخته اند. افزایش سطح دریا و آلودگی هوا ناشی از عملیات نفتی، همه آنها را تهدید می کند، که زمینه ساز آسیب ناشی از سوخت های فسیلی در هر مرحله از چرخه زندگی آنها است - از آلودگی سمی و حوادث صنعتی هنگام استخراج و پالایش آنها گرفته تا گرمایش جهانی ناشی از انتشار گازهای گلخانه ای در هنگام سوزاندن آنها.

شرکت ملی نفت مکزیک، پمکس، توسط رئیس جمهور لازارو کاردناس در سال 1938 تأسیس شد. نمادی از ملی‌گرایی و حاکمیت این کشور، اکنون به عنوان بزرگ‌ترین شرکت‌های آلوده کننده در آمریکای لاتین و در میان بدهکارترین شرکت‌های فسیلی در سراسر جهان رتبه‌بندی می‌شود.

خط ساحلی به سرعت در امتداد سواحل تاباسکو، یکی از بزرگترین ایالت های تولیدکننده نفت مکزیک و همچنین یکی از آسیب پذیرترین ایالت ها در برابر تغییرات آب و هوایی در حال فرسایش است. دانیله ولپ

تاباسکو به شدت با Pemex در هم تنیده است، که در 80 درصد از شهرداری‌های ایالت تاسیساتی دارد - از جمله پالایشگاه نفت دوس بوکاس، که در سال 2022 در حدود 60 مایلی غرب ال بوسکه افتتاح شد، و تنها چند متر دورتر از یک مدرسه ابتدایی در محله Lázaro Cárdenas del Río (به‌خاطر ساکنان شرکت نفتی Lazaro Cárdenas del Río، بیشتر به عنوان شرکت نفتی شناخته می‌شود) پمکس.

این پالایشگاه متحمل سیل، آتش سوزی مرگبار و نشت عظیم نفت شده است، در حالی که مشکلات حاد تنفسی، حملات پانیک، سردرد و استفراغ در بین ساکنان افزایش یافته است. این محله مملو از خانه‌های خالی است، تنها چیزی که از خانواده‌هایی که به دلیل آلودگی آواره شده‌اند، یا از ترس فجایع صنعتی بیشتر از آنجا نقل مکان کرده‌اند، باقی مانده است.

یک شعله گاز بزرگ از بیمارستان محلی نزدیک لا پترولرا قابل مشاهده است که متعلق به پمکس است و برای کارگران و خانواده‌های آن‌ها اداره می‌شود، جایی که سیندی بارجاو دو سال پیش دخترش را پس از بیهوش شدن، با دودهای ناشی از پالایشگاه، به سرعت برد.

بارجاو به Drilled گفت: «بچه ها دیگر نمی توانند بیرون بازی کنند؛ ما پنجره هایمان را بسته نگه می داریم. "این غیرانسانی است. کیفیت زندگی ما از بین رفته است. ما هم می خواهیم برویم، اما کجا می رویم؟"

پمکس افزایش آلودگی هوا را تایید کرده است اما بارها ادعا کرده است که هیچ خطری برای جوامع اطراف وجود ندارد. با این حال، تعیین شدت آلودگی هوا دشوار است، زیرا دولت داده های پایش هوای خود را تا سال 2030 به عنوان مخفی طبقه بندی کرده است.

اسناد به دست آمده توسط رسانه های محلی نشان می دهد که Pemex ساخت این تاسیسات را قبل از تکمیل ارزیابی اثرات زیست محیطی یا یک سیستم زهکشی آغاز کرده است.

در ماه مارس، در بحبوحه افزایش فشار عمومی پس از آتش‌سوزی که منجر به کشته شدن پنج کارگر شد، رئیس‌جمهور کلودیا شینبام از Pemex خواست تا به جابجایی مدرسه کمک کند، جایی که ثبت‌نام در آن به شدت کاهش یافته است.

یک مطالعه در سال 2025 توسط عفو بین‌الملل نشان داد که حداقل 2 میلیارد نفر - یک چهارم جمعیت جهان - در فاصله 3 مایلی پروژه‌های عملیاتی نفت، گاز و زغال سنگ زندگی می‌کنند که جوامع اطراف و اکوسیستم‌های حیاتی را به مناطقی به اصطلاح قربانی تبدیل کرده است.

خوان مانوئل اوروزکو، یک افسر پروژه در گروه غیرانتفاعی Conexiones Climáticas که با ساکنان Boucaque و Boticas کار می‌کند، می‌گوید: «صنعت سوخت‌های فسیلی بر بدن افراد، سلامت، زمین و محیط‌زیست آن‌ها تأثیر می‌گذارد، محیط اطراف را آلوده می‌کند و توانایی حفظ زندگی را در کوتاه‌مدت و میان‌مدت - و بلندمدت، به دلیل تأثیرات آب‌وهوایی‌اش به خطر می‌اندازد». در جنوب شرقی مکزیک، وضعیت به‌ویژه دراماتیک است. گویی همه هیولاهای زمانه ما در اینجا جمع شده‌اند.»

حقوق بین الملل پیشرفت می کند

در ژوئیه 2025، یک نظر مشورتی تاریخی توسط دیوان بین‌المللی دادگستری یا ICJ تأیید کرد که همه دولت‌ها، خواه امضاکننده توافقنامه پاریس باشند یا نباشند، وظیفه دارند برای دستیابی به کاهش «عمیق، سریع و پایدار» در انتشار گازهای گلخانه‌ای، که شامل تنظیم مقررات شرکت‌های خصوصی است، اقدام کنند. دیوان بین‌المللی دادگستری نوشت: گسترش مداوم سوخت‌های فسیلی بر اساس قوانین بین‌الملل عرفی یک اشتباه قانونی محسوب می‌شود که می‌تواند موجب تعهد به ارائه غرامت کامل شود.

این نظرات - همراه با پرونده ال بوسکه - در مکزیک شتاب سیاسی ایجاد کرده است و از زمان روی کار آمدن رئیس جمهور کلودیا شینبام در سال 2024، جاه طلبی بیشتری در مورد آب و هوا وجود داشته است.

مکزیک به عنوان یکی از امضاکنندگان توافقنامه پاریس، باید هر پنج سال یک بار یک برنامه اقدام آب و هوایی به روز شده (به نام مشارکت ملی تعیین شده) به کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد تغییرات آب و هوا ارائه کند. به روز رسانی مکزیک در سال 2025 برای اولین بار یک هدف گازهای گلخانه ای تعیین کرد که به این معنی است که اقداماتی را برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای انجام خواهد داد.

با این حال، برنامه‌هایی برای گسترش اکتشاف، تولید و استفاده از سوخت‌های فسیلی در حال انجام است، در حالی که طبق Climate Action Tracker، جدول زمانی هدف مکزیک برای تغییر به منابع انرژی تجدیدپذیر بسیار کند است.

بعدی را بخوانید

در نمایش نادری از وحدت جهانی، کشورها قوانین مهم آب و هوایی را اتخاذ می کنند

ناوینا ساداسیوم و ته انیوانیوا پترسون

نظرات IACHR و ICJ همچنین به روشن شدن این موضوع کمک کرد که دولت ها وظیفه دارند از حقوق بشر در زمینه تغییرات اقلیمی محافظت کنند و اقدامات سازگاری را برای کاهش آسیب های قابل پیش بینی (که می تواند شامل مواردی مانند آسیب زیرساخت ها و جابجایی اجباری باشد) به کار گیرند. هنگامی که تأثیرات آب و هوا به حدی پیشرفته است که آسیب ها اجتناب ناپذیر شده است، دادگاه ها به دولت ها دستور می دهند تا در مورد دعاوی «خسارت و خسارت» از جمله برای جبران خسارت مالی همکاری کنند.

برنامه اقدام آب و هوایی به روز شده مکزیک همچنین برای اولین بار اذعان کرد که تغییرات آب و هوایی در حال حاضر باعث خسارات و آسیب هایی شده است که مستلزم جبران خسارت به برخی جوامع است.

مکزیک همچنین ممکن است با ادعای ضرر و زیان سایر ایالت‌ها به دلیل نارسایی در تنظیم سوخت‌های فسیلی و سایر شرکت‌های آلاینده و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای با سرعت کافی مواجه شود. اما ابتدا دولت باید با شکایت های داخلی به دلیل عدم محافظت از مردم خود در برابر آسیب های قابل پیش بینی ناشی از تغییرات آب و هوایی مواجه شود.

ضرر و زیان

وظایف خاصی که کشورها بر اساس قوانین بین‌المللی برای مقابله با افزایش سطح دریا دارند - و مقابله با عواقبی مانند از دست دادن معیشت و جابجایی - هنوز در حال شفاف‌سازی قانونی هستند و ال بوسکه از بسیاری جهات یک مورد آزمایشی بوده است. در مکزیک، این تجربه، چه خوب و چه بد، احتمالا به سیاست‌های اقلیمی آینده کمک می‌کند، در حالی که شکایت جدید ساکنان ال بوسکه که از جابجایی حذف شدند، می‌تواند به روشن شدن وظایف قانونی دولت در قبال جوامع آواره‌شده در آب‌وهوا کمک کند.