۷ مکان خارق‌العاده بومی در ایالات متحده، از چاکو کانیون تا سنگ شومینه

پیش از تاریخ بومیان آمریکا به ده ها هزار سال قبل از ورود کریستف کلمب به باهاما در سال 1492 باز می گردد، و مطالعات علمی اخیر نشان می دهد که مردم ماقبل تاریخ بسیار طولانی تر از آن چیزی که بسیاری از کارشناسان معتقد بودند در قاره های آمریکا بوده اند. برای روز مردمان بومی، در اینجا هفت مکان در ایالات متحده وجود دارد که داستان بومیان آمریکا را ترسیم می کند.

1. چاکو کنیون (نیومکزیکو)

(اعتبار تصویر: jjwithers از طریق Getty Images) این سکونتگاه چند صد ساله، که ممکن است نام آن اقتباسی اسپانیایی از واژه‌ای بومی برای این منطقه باشد، از حدود سال‌های 850 تا 1250 پس از میلاد مرکز سیاسی و تشریفاتی قوم پوبلو اجدادی بوده است.

کارشناسان تخمین می زنند که سازندگان برای ساخت این مجتمع ها بیش از 200000 تیر چوب را از کوه های دور بیرون کشیده اند، جایی که تیرها برای استحکام بخشیدن به ساختمان هایی که بیشتر از بلوک های ماسه سنگی ساخته شده بودند استفاده می شد. این شهر زمانی در مرکز یک شبکه جاده‌ای قرار داشت که بیش از 400 مایل (640 کیلومتر) را در بر می‌گرفت و حفاری‌های ماکائو و کاکائو وارداتی میان‌آمریکایی در آنجا تجارت با مناطق دوردست را تأیید می‌کند.

2. کاهوکیا (ایلینوی)

(اعتبار تصویر: GummyBone از طریق Getty Images) کریستف استروبل، مورخ، متخصص تاریخ بومیان در دانشگاه ماساچوست لاول، به لایو ساینس گفت که کاهوکیا زمانی بزرگ‌ترین سکونتگاه بومیان آمریکا در شمال مکزیک و خانه 40000 نفر در سال 1100 پس از میلاد بود - که از نظر وسعت با شهرهای بزرگ اروپای قرون وسطی قابل مقایسه است. ساکنان آنجا در خانه‌های ساخته شده از «جنگ و داب» - گل یا گلی که روی چارچوبی از چوب گچ شده بود - در شهری در محل زندگی می‌کردند، با میدان‌های عمومی بزرگ، کاخ‌های چوبی و ده‌ها تپه خاکی تشریفاتی.

مردم بومی حتی یک درخت 5 تنی (4.5 متریک تن) را از فاصله بیش از 110 مایلی (180 کیلومتری) حمل کردند و سپس آن را به نشانگری به نام میچل لوگ تبدیل کردند.

بررسی‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد که افراد زیادی از مکان‌های دور نیز شاید برای شرکت در مراسم از آن بازدید می‌کردند. این مکان اکنون در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد و دارای تپه راهبان، یک کار خاکی پلکانی به ارتفاع 100 فوت (30 متر) و همچنین بازسازی یک "دایره های چوبی" از دایره های چوبی است که انقلاب و اعتدال را دنبال می کند. استروبل فکر می کند که کاهوکیا ممکن است مهم ترین مکان پیش از کلمبیا در ایالات متحده باشد. او گفت: «این یک سایت فوق العاده مهم است.

3. کلید تپه (Estero Bay، فلوریدا)

(اعتبار تصویر: دامنه عمومی) Mound Key بزرگترین جزیره از چندین جزیره است که از انبوهی از پوسته ها در اطراف خلیج استرو ساخته شده است. مدت‌ها پیش، به نظر می‌رسد که این دو جزیره کوچک بوده که توسط حرا ایجاد شده است، اما قرن‌ها ضیافت با صدف‌ها توسط بومیان آمریکایی آن را به دو تپه مصنوعی از صدف‌های پوشیده از پوشش گیاهی تبدیل کرد. در برخی از نقاط، تپه ها بیش از 30 فوت (9 متر) بالای آب گسترش می یابند. اکنون آنقدر بزرگ است که فقط هنگام جزر و مد به دو قسمت تقسیم می شود. تخمین زده می شود که Mound Key خود از چندین میلیون پوسته تشکیل شده است که عمدتا از صدف هستند.

قبل از اینکه اروپایی ها در قرن شانزدهم به اینجا برسند، این جزیره صدفی توسط مردم کالوسا که در آنجا زندگی می کردند، کالوس نامیده می شد و آن را به یک شهر دریایی پر رونق تبدیل کردند.

4. سیتکا (آلاسکا)

(اعتبار تصویر: ادوارد سیمونز از طریق آلامی) پارک ملی تاریخی سیتکا، میدان نبرد نبرد سیتکا در سال 1804 را که بین جنگجویان تلینگیت و نیروهای استعماری روسیه درگرفت و آخرین درگیری مسلحانه بزرگ بین اروپایی ها و مردم بومی آلاسکا بود، حفظ می کند. در آن زمان، روسیه ادعا کرد که آلاسکا را در اختیار دارد (آنها آن را در سال 1867 به ایالات متحده فروختند). این نبرد زمانی آغاز شد که تاجران خز روسی با ساختن قلعه ای در سیتکا در سال 1802 به قلمرو قبایل تجاوز کردند، اما تلینگیت ها قلعه دشمن را ویران کردند و روس ها را بیرون کردند.

آنها سپس قلعه خود را برای مقاومت در برابر حمله متقابل مورد انتظار روسیه ساختند، اما زمانی که توسط کشتی‌های روسی در سال 1804 بمباران شدند، مجبور به ترک آن شدند.

5. کانیون گردو (آریزونا)

(اعتبار تصویر: mauritius images GmbH via Alamy) این سایت دارای بیش از 80 خانه صخره‌ای است که توسط مردم سیناگوآی شمالی بین سال‌های 1125 تا 1250 پس از میلاد ساخته شده‌اند. مردم می‌توانند با دنبال کردن یک مسیر پیاده‌روی از میان دره‌ای عمیق آهکی و ماسه‌سنگ در حدود 10 مایلی (16 کیلومتری) جنوب شرقی فلگ استاف، به سایت برسند. خانه‌های صخره‌ای در داخل غارهای طبیعی در سنگ آهک ساخته می‌شدند که به آنها عایق در برابر سرما و گرما می‌داد، در حالی که موقعیت آنها در بالای کف دره دفاعی بود.

استروبل گفت Walnut Canyon یک مکان کمتر شناخته شده است اما نمونه قابل توجهی از بومیان آمریکایی است که با مدیریت دقیق آب بر شرایط نسبتا خشک غلبه می کنند. ساکنان غارها در زمین مسطح در امتداد لبه دره، محصولات کشاورزی می کردند، اما آب را از رودخانه در پایین دره می گرفتند تا آب انبارها را پر کنند.

6. سنگ دودکش (کلرادو)

(اعتبار تصویر: mdesigner125 از طریق Getty Images) سنگ دودکش یک ویژگی واحد در یک جنگل بزرگ است که شامل بیش از 80 سایت باستان شناسی از مردمان اجدادی پوبلو است. استروبل گفت که این صخره یکی از دو مناره طبیعی است (که دیگری "صخره همراه" نام دارد) که تقریبا 1000 سال پیش برای نشان دادن موقعیت "سکون ماه" هر 18.6 سال استفاده می شد - یک مشاهده نجومی کلیدی در میان بومیان آمریکایی.

یک "خانه بزرگ" چند اتاقه ساخته شده از ماسه سنگ، خاک رس و الوار - دقیقا به سبک چاکو دره، در حدود 100 مایل (160 کیلومتر) به سمت جنوب - بر روی یک خط الراس در نزدیکی مناره های صخره ای قرار داشت و مناظر وسیعی از قلمرو اطراف داشت. باستان شناسان فکر می کنند سکونتگاه های سنگی شومینه یک مرکز تشریفاتی منطقه ای را تشکیل می دادند که مردم عادی در دره پایین از نخبگانی حمایت می کردند که در خط الراس زندگی می کردند و آسمان را تماشا می کردند.

7. بلک واتر دراو (نیومکزیکو)

(اعتبار تصویر: Efrain Padro via Alamy)

داستان های مرتبط

"این پرتره ای از جد واقعی آنها است": بازسازی چهره مرد بومی که 3000 سال پیش در اکوادور زندگی می کرد با فرزندانش به اشتراک گذاشته شد

مطالعه DNA نزدیک به 200 ژنوم بومی نشان می‌دهد که جمعیت «ارواح» ناشناخته آسیایی در تبار آمریکایی نقش داشته است.

مطالعه DNA نزدیک به 200 ژنوم بومی نشان می‌دهد که جمعیت «ارواح» ناشناخته آسیایی در تبار آمریکایی نقش داشته است.

بلک واتر دراو مکان اصلی باستان شناسی با شواهدی از فرهنگ کلوویس است که زمانی تصور می شد قدیمی ترین فرهنگ بومی در قاره آمریکا باشد. قوم کلوویس (به نام شهر مجاور کلوویس) حدود 13000 سال پیش در آنجا زندگی می کردند و باستان شناسان شواهدی از ابزارهای سنگی و استخوانی که استفاده می کردند و حیواناتی که شکار می کردند، از جمله ماموت ها و گرگ های وحشتناک را یافته اند. اولین شواهد مربوط به قوم کلوویس در همان نزدیکی در سال 1929 و در خود Blackwater Draw در سال 1932 یافت شد.

با این حال، یافته‌های باستان‌شناسی بعدی پیش از این شواهد وجود دارد، و اکنون به نظر می‌رسد که کشف ردپاها در پارک ملی وایت سندز در نیومکزیکو تأیید می‌کند که تا 23000 سال پیش، بسیار قبل از قوم کلوویس، انسان‌هایی در این منطقه وجود داشته‌اند.

درباره اولین افرادی که به قاره آمریکا رسیدند چقدر می دانید؟ با اولین مسابقه آمریکایی ما پیدا کنید!