AUKUS Pillar II در طی 5 سال به چه چیزی دست یافته است؟

پنج سال از زمانی که رهبران استرالیا، بریتانیا و ایالات متحده AUKUS را اعلام کردند، می گذرد، یک مشارکت امنیتی که برای تعمیق فناوری و اشتراک قابلیت ها در میان سه کشور طراحی شده است. در حالی که گزارش شده است که جزء ستون I که بسیار تبلیغ شده است - با تمرکز بر خرید زیردریایی‌های مجهز به سلاح متعارف هسته‌ای توسط استرالیا - "در مسیر درست" گزارش شده است، جزء کمتر شناخته شده Pillar II به دلیل "شکست" در ارائه سریع به اندازه کافی مورد انتقاد قرار گرفته است.

به عنوان چارچوبی برای توسعه مشترک و میدان دادن به قابلیت‌های نظامی پیشرفته، ستون دوم در ابتدا توسط برخی از تحلیلگران به عنوان بازوی «پیامدتر» مشارکت AUKUS شناخته شد - نه تنها برای ارائه یک جدول زمانی کوتاه‌تر از ستون I، بلکه برای استفاده از آخرین فناوری‌های شناخته شده برای تغییر شکل دادن به نحوه مبارزه با درگیری‌های مدرن. در سال‌هایی که از زمان اعلام آن می‌گذرد، قضاوت درباره پیشرفت Pillar II دشوار بوده است - نه به دلیل عدم فعالیت، بلکه به این دلیل که معیار توافق‌شده‌ای برای اینکه موفقیت چگونه باشد وجود ندارد.

برای برخی، افزایش گرایی آن نشان دهنده شکست آن است، در حالی که برای برخی دیگر، وسعت اهداف آن رویکردی آهسته و پیوسته را ایجاب می کند. پنج سال بعد، زمان آن رسیده است که اهداف و تلاش‌های Pillar II را برای درک بهتر این بحث در حال تحول بررسی کنیم و آنچه در پیش است را در نظر بگیریم. Pillar II در حال تلاش برای انجام چه کاری است؟ ستون دوم، معروف به قابلیت های پیشرفته، شامل توسعه مشترک، میدان دادن و تولید قابلیت های نظامی پیشرفته در شش حوزه کلیدی است: هوش مصنوعی (AI) و استقلال، سایبری، جنگ الکترونیک، مافوق صوت و ضدهایفوق صوت، کمیت.

ام، و جنگ زیر دریا. پیشرفت‌ها در هر یک از این حوزه‌های فناوری، نحوه مبارزه با درگیری‌ها را تغییر می‌دهند. جنگ‌های اوکراین و ایران نشان می‌دهد که چگونه هوش مصنوعی، سیستم‌های بدون سرنشین، مافوق صوت، سایبری و جنگ الکترونیک به روش‌های جدیدی توسط بازیگران همه طرف‌های این درگیری‌ها مورد استفاده قرار گرفته‌اند. همچنین تصادفی نیست که اینها حوزه های فناوری هستند که گزارش شده است چین در تحقیقات و نوآوری از ایالات متحده، بریتانیا و استرالیا بهتر عمل می کند.

چین در 69 فناوری از 74 فناوری که توسط موسسه سیاست استراتژیک استرالیا برای رقابت استراتژیک حیاتی است، پیشرو است. AUKUS Pillar II قصد دارد این شکاف را با ترکیب نقاط قوت هر کشور در نوآوری، فناوری و صنعت برای ایجاد قابلیت‌های نظامی پیشرفته با سرعتی سریع‌تر از هر یک از آنها به صورت جداگانه بپوشاند. به طور خاص، سه شریک AUKUS به دنبال دستیابی به قابلیت همکاری و یکپارچگی صنعتی بیشتر بین کشورهای شرکت کننده هستند.

بخشی از این امر از طریق توسعه مشترک قابلیت های جدیدی حاصل می شود که از ابتدا برای ادغام در پلت فرم ها و فرآیندهای نظامی موجود هر کشور طراحی شده اند. به طور مشابه، تغییرات قابل توجهی در چشم انداز سیاست ها - یا "محیط توانمند" - در هر کشور قصد دارد به اشتراک گذاری اطلاعات و فناوری با یکدیگر را برای آنها آسان تر کند.

به همین دلایل است که برخی از تحلیلگران معتقدند که ستون دوم "ارزش بلندمدت بیشتری" نسبت به زیردریایی های هسته ای Pillar I ایجاد می کند - نه فقط به دلیل قابلیت های پیشرفته ای که Pillar II ایجاد می کند، بلکه به دلیل نقش بلندمدت آن در کاهش موانع همکاری بین سه کشور. کجا پیشرفت داشته است؟ در طول پنج سال گذشته، همکاری در جریان های کاری مختلف صورت گرفته است.

برجسته ترین فعالیت ها عمدتا بر روی تحقیق مشترک، توسعه و آزمایش قابلیت ها و دستیابی به همسویی نظارتی بین کشورهای AUKUS متمرکز شده است. یکی از نمونه های اولیه این همکاری، یک الگوریتم هوش مصنوعی توسعه یافته مشترک برای هواپیماهای شناسایی است که در دسامبر 2023 رونمایی شد و در آگوست 2025 به صورت عملیاتی مورد استفاده قرار گرفت.

جدول زیر خلاصه ای از فعالیت های ستون دوم گزارش شده تا به امروز است. از آنجایی که اعلام ستون دوم با پروژه امضایی همراه نبود، مانند زیردریایی های هسته ای برای ستون I، قضاوت در مورد میزان پیشرفت این فعالیت ها بستگی به نحوه اندازه گیری موفقیت دارد. کشورهای AUKUS برای حدود 80 درصد از صادرات دفاعی ایالات متحده به استرالیا و بریتانیا که قبلا مشمول مقررات بین المللی حمل و نقل اسلحه (ITAR) بودند، معافیت های تجاری دفاعی ایجاد کرده اند.

کارشناسان موافق هستند که اصلاحات نظارتی برای تسهیل همکاری های فناوری و صنعتی بین سه کشور ضروری است. با این حال، برخی استدلال می‌کنند که تأکید بیش از حد بر این اصلاحات به‌عنوان شواهدی مبنی بر اینکه اوضاع در مسیر درست است، قرار گرفته است – به‌ویژه از آنجایی که آنها مسائل ایجاد شده توسط کنترل‌های سخت صادرات دفاعی ایالات متحده را به طور کامل حل نکرده‌اند. اگر موفقیت Pillar II با ارائه یک قابلیت عملیاتی سنجیده شود، تصویر متفاوت به نظر می رسد.

آزمایش و نمایش فناوری‌های جدید، در حالی که شواهدی از همکاری موفقیت‌آمیز است، قصد ستون دوم برای ارائه قابلیت را برآورده نکرده است. برخی دیگر معتقدند که Pillar II باید بیشتر به عنوان یک فرآیند خزیدن-پیاده روی-دویدن در نظر گرفته شود. در این دیدگاه، همسویی نظارتی و آزمایش قابلیت به خودی خود خروجی های مشروعی هستند، زیرا آنها زمینه لازم را قبل از تحقق همکاری سه جانبه واقعی ایجاد کرده اند. این معیارهای متضاد از یک مشکل روابط عمومی گسترده‌تر صحبت می‌کنند که مدت‌هاست که Pillar II را درگیر کرده است.

از آنجایی که در ابتدا به عنوان راهی برای ارائه محصول ملموس سریعتر از Pillar I طراحی شده بود، انتظار خروجی با نام تجاری AUKUS بیش از Pillar II بیشتر شده است. از این رو آخرین نقطه عطف: اعلام اولین پروژه امضای Pillar II در می 2026، که کشورهای AUKUS به طور مشترک تا سال 2027 محموله ها و سیستم های مشترک برای وسایل نقلیه زیردریایی بدون خدمه (UUV) تولید می کنند.

این پس از سال‌ها درخواست تحلیلگران برای امضای پروژه برای اثبات مفهوم و محدود کردن اولویت‌های ستون دوم صورت می‌گیرد. روی کاغذ، منطق مشهود است - ارائه یک قابلیت UUV با تمرکز ستون I بر جنگ زیردریایی و تکمیل عملیات دریایی شناورهای سطحی مطابقت دارد. همچنین یک قابلیت توقف شکاف دریایی را برای هر کشور برآورده می کند. استرالیا منتظر اولین زیردریایی کلاس ویرجینیا خود از ایالات متحده در سال 2032 است. ایالات متحده در تلاش است تولید زیردریایی خود را از نرخ فعلی 1.2-1.3 قایق در سال به 2.33 در سال افزایش دهد.

بریتانیا بر حفظ ناوگان کلاس Astute خود متمرکز است که در حال حاضر همگی در حال تعمیر و نگهداری هستند. بعدی برای ستون دوم چیست؟ با حرکت رو به جلو، Pillar II دارای چندین چالش ساختاری پایدار است که اگر بخواهد جاه طلبی های خود را به قابلیت های ملموس تبدیل کند، باید بر آنها غلبه کند. اولا، از سپتامبر 2026، تقریبا 20 درصد از تجارت دفاعی درون AUKUS تحت معافیت‌های صدور مجوز نبود - و این بخش‌ها مستقیما با الزامات توانایی ستون II مرتبط هستند.

این شامل حوزه‌های فناوری مانند آکوستیک زیردریایی، فناوری موشکی تحت کنترل رژیم کنترل فناوری موشکی (MTCR) و داده‌های فنی حساس و کد منبع مرتبط با سلاح‌های پیشرفته و سیستم‌های کنترل آتش می‌شود. پرداختن به این امر مستلزم کاهش نگرانی های ایالات متحده در مورد حفاظت از فناوری های حساس و حفظ رقابت در داخل ایالات متحده است.

پایگاه صنعتی دفاعی، رعایت تعهدات داخلی و بین المللی منع اشاعه و جلوگیری از به خطر افتادن فناوری های حیاتی توسط رقبای استراتژیک. دوم، بر خلاف ستون I، که دارای ساختارهای بودجه ملی مشخصی است که بر کسب و ساخت SSN ها متمرکز شده است، ستون II مجموعه بسیار گسترده تری از فناوری ها و جریان های کاری را در بر می گیرد که برنامه های قابلیت ملی موجود را در بر می گیرد. در نتیجه، خطوط تلاش ستون دوم باید منابع را از اولویت‌های توان ملی موجود بیرون بکشد.

این لزوما نیازی به اعضای AUKUS برای ایجاد جریان های بودجه اختصاصی برای تحقق بخشیدن به پتانسیل ستون دوم ندارد. اما این سه کشور باید اطمینان حاصل کنند که می توانند به طور قابل اعتماد به منابع مورد نیاز برای ارائه فناوری های ستون دوم دسترسی داشته باشند، حتی اگر آنها با دیگر اولویت های دفاع ملی در سراسر اکوسیستم های صنعتی دفاعی خود رقابت کنند. سوم، سیاستگذاران AUKUS با این سوال روبرو هستند که آیا ستون دوم باید دامنه فناوری خود را محدود کند تا بتواند بودجه هدفمندتر، توجه سطح ارشد و ظرفیت صنعتی را فراهم کند.

انجام این کار مستلزم تمرکز منابع بر روی نیازهای عملیاتی، از جمله حمله و هدف گیری دوربرد، دفاع موشکی چند حوزه ای، فرماندهی و کنترل، و شبکه های لجستیکی پیشرفته است. کمیته دفاعی پارلمان بریتانیا در گزارش AUKUS در آوریل 2026 به این نتیجه رسید که وسعت ستون دوم به مانعی برای تحویل تبدیل شده است. این احساس همچنین با کاهش فهرست اولیه 14 فناوری حیاتی پنتاگون در اواخر سال 2025 منعکس شده است - مورد انتظار دولت جو بایدن برای حفظ ایالات متحده.

برتری آتی ارتش - به شش: هوش مصنوعی کاربردی، تولید زیستی، فناوری‌های لجستیک مورد بحث، تسلط اطلاعات کوانتومی و میدان نبرد، انرژی هدایت‌شده مقیاس‌پذیر، و مافوق صوت مقیاس‌یافته. رهبران AUKUS هنوز در مورد اینکه آیا Pillar II بطور رسمی همکاری آینده خود را در برابر چالش های عملیاتی به جای دسته های فناوری اصلی خود تعریف می کند، شفافیت ارائه نکرده اند.