The Legend of Zelda: Ocarina of Time هرگز پیر نمی شود
Breath of the Wild همه چیز را تغییر داد. دو دهه پس از اینکه The Legend of Zelda تغییر تحولی را به سمت سه بعدی انجام داد، Breath of the Wild با یک ماجراجویی پایان باز که حول آزادی و بیان بازیکن ساخته شده بود، این فرنچایز را دوباره تقویت کرد. به جای دنبال کردن یک مسیر مشخص، بازیکنان می‌توانند به هر کجا که می‌خواهند بروند و به روش‌های مختلف با چالش‌ها مقابله کنند. این فلسفه به بازی‌های بعدی تبدیل شد و به…
Breath of the Wild همه چیز را تغییر داد. دو دهه پس از اینکه The Legend of Zelda تغییر تحولی را به سمت سه بعدی انجام داد، Breath of the Wild با یک ماجراجویی پایان باز که حول آزادی و بیان بازیکن ساخته شده بود، این فرنچایز را دوباره تقویت کرد. به جای دنبال کردن یک مسیر مشخص، بازیکنان می‌توانند به هر کجا که می‌خواهند بروند و به روش‌های مختلف با چالش‌ها مقابله کنند. این فلسفه به بازی‌های بعدی تبدیل شد و به بازیکنان اجازه می‌داد راه‌حل‌های خلاقانه خود را برای پازل‌هایی در عناوینی مانند Tears of the Kingdom و Echoes of Wisdom بنویسند.
در نتیجه، زلدا هرگز بزرگ‌تر نبوده است و بازی‌های سنتی و خطی‌تر زلدا به چیزی از گذشته تبدیل شده بودند.
داستان کامل را در The Verge بخوانید.
متن اصلی (انگلیسی)
The Legend of Zelda: Ocarina of Time never gets old
Breath of the Wild changed everything. Two decades after The Legend of Zelda made the transformational shift to 3D, Breath of the Wild reinvigorated the franchise with an open-ended adventure that was built around player freedom and expression. Instead of following a set path, players could go wherever they wanted and tackle challenges in a variety of ways. That philosophy filtered down to subsequent games, letting…