آلبرت اکسلراد، خاخام براندیس هیلل که از کثرت گرایی و عدالت اجتماعی دفاع می کرد، در 87 سالگی درگذشت.

خاخام آلبرت اس. اکسلراد، خاخام اصلاح‌طلب، رهبر جامعه و فعال سیاسی که به مدت 34 سال ریاست بنیاد هیلل دانشگاه برندیس را بر عهده داشت، در 18 سپتامبر درگذشت. او 87 سال داشت. از سال 1965، اکسلراد تلاش کرد اطمینان حاصل کند که دانشجویان و اساتید از همه جریان‌های یهودی یهودی، تمام منابع و منابع مورد نیاز زندگی یهودیان را دریافت می‌کنند. براندیس، تنها کالج یا دانشگاه غیر فرقه‌ای و تحت حمایت یهودیان در ایالات متحده است.

خاخام پرتز رادمن که ابتدا آکسلراد را در مقطع لیسانس ملاقات کرد و بعدا در دوران تحصیلات تکمیلی به کارکنان هیلل او پیوست، گفت: «به عنوان مثال، تا اواسط دهه 1970 حضور ارتدوکس در محوطه دانشگاه وجود نداشت، زمانی که او یک خاخام ارتدکس را استخدام کرد و فضایی برای آن فراهم کرد.» رادمن گفت که اگرچه وقف دعای برابری‌خواهانه است که نقش‌های مساوی را برای مردان و زنان ارائه می‌دهد، اما اکسلراد اغلب در مراسم ارتدکس و سایر خدمات غیر برابری‌خواهانه شرکت می‌کرد.

"او به طعنه می گفت که قبل از دعا با مینیان ارتدوکس، در یک مینیان برابری طلب قد علم کرده است، بنابراین "یوتزی" می شود. تعهد اکسلراد به دعای برابری‌خواهانه باعث شد که او در سامرویل، ماساچوست، گروه غیر مذهبی Havurat Shalom را تأسیس کند.

جماعتی مستقل و تحت رهبری مردمی که از جنبه‌هایی از ضدفرهنگ استفاده می‌کرد، به عنوان الگویی از برابری‌طلبی برای آنچه که جنبش هاورا شناخته شد، عمل کرد. اکسلراد که بومی بروکلین بود، در یشیوای فلت بوش حضور یافت و مدرک لیسانس جامعه شناسی را از دانشگاه کلمبیا گرفت. در سال 1965 از کالج اتحادیه عبری-موسسه مذهبی یهودیان حکم خاخام را دریافت کرد.

بلافاصله پس از آن، او به ماساچوست نقل مکان کرد تا مدیر و کشیش هیلل در برندیس شود. اولین سال‌های او در براندیس مصادف شد با جنبش مخالف جنگ در ویتنام، و اکسلراد، یکی از اعضای انجمن صلح یهودی، به دانشجویانی که در حال بررسی این بودند که آیا مخالفان وظیفه‌شناسی شوند، مشاوره می‌داد. او همچنین از جدایی از آفریقای جنوبی به عنوان وسیله ای برای پایان دادن به آپارتاید دفاع می کرد. اسرائیل و یهودیان در مرکز فعالیت های اکسلراد باقی ماندند، اما اسرائیل و یهودیان در مرکز فعالیت های آکسلراد باقی ماندند.

او یکی از حامیان اولیه «راه حل دو دولتی» از طریق بریرا، اولین سازمان ملی یهودی بود که از یک کشور مستقل فلسطینی دفاع می کرد، و مشتاق مبارزه یهودیانی بود که در آن سوی پرده آهنین قفل شده بودند و به خاطر تمرین یهودیت مجازات شدند. او فعالیت‌هایی را برای آزادی یهودیان اتحاد جماهیر شوروی در زندگی یهودیان در براندیس ایجاد کرد و دو بار برای ملاقات با مخالفان یهودی به اتحاد جماهیر شوروی سفر کرد. کتاب او در سال 1985 «رفوزنیک: صداهای مبارزه و امید» اولین دیدار او را شرح می دهد.

در سال 1984 او "مدیتیشن های یک خاخام ماوریک" را نوشت که در آن، از جمله دلایل انجام ازدواج های بین ادیانی را توضیح داد. آکسلراد در دهه 1970 اولین برنامه های آموزشی بار و بت میتسوا را برای بزرگسالان یهودی که در جوانی مراسم را از دست داده بودند، ایجاد کرد. این برنامه‌ها در بسیاری از کنیسه‌های آمریکایی به یک ستون اصلی تبدیل شد.

سایر هیلل ها جشنواره سالانه هنرهای یهودی را که او معرفی کرد، پذیرفتند. پس از بازنشستگی از براندیس در سال 1999، اکسلراد مدیر مؤسس مرکز زندگی معنوی و استاد کمکی دین در کالج امرسون در بوستون شد. پس از اطلاع از مرگ اکسلراد، صدها نفر از دانشجویان سابق برندیس - که بسیاری از آنها اکنون خود خاخام هستند - در رسانه های اجتماعی به یاد سبک Axelural-isoparistenal از Axelrad پرداختند. رهبری و تأثیری که او بر زندگی آنها داشت.

بسیاری او را یک پل ساز و "منش" می نامیدند. خاخام باب کارول، که از نزدیک با اکسلراد به عنوان یکی از اعضای هیئت دانشجویی برندیس هیلل و بعدا به عنوان رئیس آن در دوران لیسانس کار می کرد، گفت که به اکسلراد "بدهی بزرگی از قدردانی" را مدیون است. "احتمالا بیش از هر کس دیگری در زندگی ام، وقتی در مورد اینکه آیا باید شهامت صحبت کردن در مورد چیزی را داشته باشم یا به خطر انداختن موقعیت اخلاقی خود بی احترامی می کنم، تزلزل می کنم. کارول، خاخام ارتدوکس، گفت: «من همیشه به استانداردهای او عمل نکرده ام.

اما به خاطر او حداقل می دانستم که باید جرات انجام چه کاری یا گفتن را داشتم. و من به خاطر او انسان بهتر و یهودی بهتری بودم. حتی زمانی که مسیرهای ما از هم جدا شد." رابه ریکی کوسوسکه، خاخام کنیسه اصلاحات بیت آهاوا در نورث همپتون، ماساچوست، گفت که اکسلراد از لحظه ای که در مقطع لیسانس براندیس شد "تأثیر زیادی" بر زندگی او داشت. "یکی از اولین خاطرات من آواز خواندن در محفل دانشجویی p12:1 با او بود.

هر روز در اعتصاب غذای روزانه، زمانی که او در اعتصاب غذا برای واگذاری سرمایه [از آفریقای جنوبی] به سر می برد، و من با تماشای او گریه می کردم که نگران او بودم و بسیار به او اهمیت می دادم و از او الهام می گرفتم. براندیس، که در سال آخر دبیرستان هیلل شد، اکسلراد را به عنوان یک شنونده عالی توصیف کرد. تو چشمات نگاه میکرد

او کاملا حضور داشت.» کرونیش که بعدا خاخام اصلاح طلب و فعال بین ادیان در ایالات متحده و اسرائیل شد، گفت که اکسلراد همیشه به زندگی از دریچه یهودی نگاه می کرد و مخالفت او با جنگ ویتنام و مشارکتش در حقوق مدنی «از درک او از معنای یهودی بودن نشات می گرفت. شنونده، یک متحد قوی و یک رهبر اصولگرا». او اولین بار در سال 1973 با اکسلراد ملاقات کرد، زمانی که کار فارغ التحصیلی خود را در برندیس آغاز کرد.

استرنبرگ بعدا از سال 2004 تا 2013 در دانشکده براندیس و به عنوان مدیر اجرایی دانشگاه هیلل خدمت کرد. "او بر اساس علایق و اعتقادات خود عمل کرد و نشان دهنده تعهد به فعالیت خاخام بود. گاهی اوقات من او را عصبانی می کردم." خاخام ها آرزوی الهام بخشیدن به دیگران را دارند، آل معامله واقعی بود. از اکسلراد چهار فرزند و چند نوه به یادگار مانده است. برتا اکسلراد، همسر 63 ساله او، در دسامبر 2024 درگذشت.