آلبرتو سیاما کارگردان اسپانیایی فیلم تمثیلی خود به نام سیلو را به جشنواره فیلم حیفا می آورد.

دختر بچه ای در مقابل دریاچه ای زیبا در روستایی بولیوی می نشیند و ماهی را شکار می کند، لحظه ای که نقطه شروع فیلم تمثیلی، جادویی-رئالیستی آلبرتو سیاما، سیلو است، که به تازگی اولین نمایش اسرائیلی خود را در چهل و دومین جشنواره بین المللی فیلم حیفا انجام داد. (فرناندا گوتیرز آراندا) در حالی که او تنها با ماهی خود برای شرکت به راه می افتد تا راهی برای بازدید از تنها مکانی که تا به حال درباره آن شنیده است بیابد و از فقر روستایی که در آن بزرگ شده است رهایی یابد:

بهشت. در طول راه، او به واقعیت شهری زندگی مدرن نزدیکتر می شود، به اندازه منظره وحشی که پشت سر گذاشته است، و با کشیشی، گروهی از کشتی گیران زن بومی جسور، و پلیسی تنها مواجه می شود. سیاما، کارگردان اسپانیایی الاصل که اکنون در بریتانیا زندگی می کند، فیلمبرداری متنوعی دارد که شامل فیلم های ترسناک می شود.

او با سیلو دنده‌ها را عوض کرده و فیلمی ساخته که طبقه‌بندی آن دشوار است و احساسات عجیب و غریب و متناقضی را برمی‌انگیزد. او در مصاحبه‌ای در حیفا گفت که قبل از توسعه فیلم هرگز به بولیوی نرفته است، اما تصویری در ذهنش الهام‌بخش داستان بود و در نهایت او را به آنجا رساند. «هفت یا هشت سال پیش، یکی از دوستان فیلم برلین، یکی از دوستان من در برلین بودم.

او با آنا ماریا ورا، یک پیانیست کلاسیک بسیار معروف بولیویایی ازدواج کرده است. «آنها از من پرسیدند که می‌خواهم بعدا چه کار کنم، و من گفتم: «نمی‌دانم، اما تصویری در ذهنم دارم.» این فقط تصویری از دختر بچه ای بود که در Altiplano گم شده بود و در حال بلعیدن ماهی بود. من نداشتم. سپس به آنجا رفتم و آن را کشف کردم و شروع به نوشتن فیلمنامه کردم و به بولیوی فکر کردم.

داستان از بولیوی و از برداشت های من از این کشور رشد کرد.» این فیلم واقعیت های زندگی سخت در بولیوی را با وجود مناظر زیبا نشان می دهد، در حالی که مناظر دیدنی هستند، فیلم همچنین نشان می دهد که زندگی در آنجا چقدر سخت می تواند باشد. «وقتی در ال آلتو و آلتیپلانو هستید، 4000 متر بالاتر از سطح دریا هستید. شب واقعا سرد است.

وقتی برای اولین بار می رسید، فکر می کنید، اکسیژن کجاست؟ از بین رفته است. «زیبا و باشکوه است، با نور و رنگ‌های باورنکردنی، اما زندگی بسیار سختی هم دارد.» در میان مکان‌هایی که اسیاما و خدمه‌اش کشف کردند، کلیسایی پوشیده از نقاشی‌های دیواری واضح بود که صحنه‌هایی از داستان‌های کتاب مقدس مسیحی را به تصویر می‌کشید. او گفت: «این چیزی شبیه کلیسای سیستین Altiplano در نظر گرفته می‌شود. در اروپا یا ایالات متحده، اگر به یک مکان نیاز دارید، یک مدیر مکان عکس‌ها را به شما نشان می‌دهد و در مورد آن مذاکره می‌کند.

قیمت. "در بولیوی، ممکن است مجبور شوید با جامعه آیمارا صحبت کنید، که در یک مجمع تشکیل جلسه می دهند و تصمیم می گیرند که آیا می توانید در زمین آن فیلمبرداری کنید یا خیر. اگر آنها موافقت کنند، ممکن است مراسم پاچاماما برگزار شود و لزوما پول پرداخت نکنید."

در کلیسا، پرداخت ما جایگزین همه لامپ‌هایی بود که سال‌ها شکسته بودند.» سیاما به‌ویژه با کشتی‌گیران چولیتا، گروهی از زنان مبارز پرشور و با لباس سنتی، که در فیلم ظاهر می‌شوند، مورد توجه قرار گرفت. او با توصیف آن‌ها به عنوان «انفجار زندگی»، به یاد می‌آورد که آنها مدام شوخی می‌کردند و می‌خندیدند.

او گفت: "آنها بسیار سرگرم کننده، رنگارنگ، بسیار قوی بودند." او افزود که حضور آنها به فیلم نیروی زنانه ای را داد که لازم بود. بازی خارق العاده فرناندا گوتیرز آراندا فرناندا گوتیرز آراندا، در نقش بابانوئل، بازی خارق العاده ای ارائه می دهد. "اولین باری که او به ماهی نگاه می کند، اگر تو هرگز به ماهی ندیده بودی، "لوک". نمی خواستم در قیافه اش قضاوت کنم. فقط می‌خواستم نگاهش کند... «فیلم کاملا خشن شروع می‌شود، اما به‌عنوان یک فیلم ترسناک فیلم‌برداری نمی‌شود. بسیار موضوعی است.

ما به این واقعیت نیاز داشتیم تا او را قوی و تقریبا فراطبیعی کنیم. او یک تثبیت دارد و باید آن را برآورده کند. "کل فیلم یک نوع خاصیت افسانه ای دارد، و این تنها با تنها ماندن دختر کوچک حاصل می شود. به محض اینکه یک فرد بالغ را معرفی می کنید که به جای رویاهای کودکی بر اساس منطق واکنش نشان می دهد، آن را از دست می دهید".

«ما در حال انتخاب بچه‌ها بودیم، اما زمانی که آماده شدیم برای فیلم‌برداری آماده شدیم، دخترانی که ابتدا فکر می‌کردیم خیلی پیر شده بودند.» آنا ماریا ورا یک برنامه موسیقی برای کودکان در لاپاز اجرا می‌کند و می‌گوید: «اینجا یک دختر کوچک وجود دارد که باید ملاقات کنید، زیرا او بسیار باهوش است.» «فرناندا هفت ساله بود. بلافاصله متوجه شدم که او در دو سال تحصیلی فوق‌العاده در مدرسه بوده است. کتاب های پاتر .... «کار کردن با او مانند کار با یک بزرگسال بود. او چیزهایی از من می پرسید: "چرا بابانوئل پلیس را گاز می گیرد؟" فکر می کردم بابانوئل خوب است.

چرا او این کار را می کند؟ و ما در مورد آن بحث خواهیم کرد.» سیاما با گفتن اینکه به نظر می رسد فیلم برای تجربه بیشتر از توضیح طراحی شده است، موافقت کرد. «کاملا. بسیاری از فیلم به‌جای یک طرح کاملا منطقی، به‌صورت بصری بیان می‌شود. وقتی در مقابل یک منظره خاص می ایستید، شروع به توجیه دلیل سبز بودن درخت نمی کنید. شما فقط به آن نگاه می کنید و چیزی را احساس می کنید. سیلو نیز به همین روش ساخته شد. این طراحی نشده بود که عمدتا برای مغز منطقی جذاب باشد.

امیدوارم به دل می‌آید و سپس مردم احساسات و تجربیات خود را به آن می‌آورند.» در پاسخ به این سوال که چطور تصمیم گرفت در یک جشنواره فیلم در حیفا شرکت کند، در زمانی که هنرمندان زیادی خواستار تحریم فرهنگی اسرائیل هستند، او گفت که وقتی به مردم گفت که به جشنواره می‌آیم، «بعضی‌ها می‌گفتند، «حتما، شما باید می‌گفتید، «اگر می‌خواهید بروید»؟ او که اسپانیا را در سن 18 دهه پیش ترک کرد، منصرف نشد. «سیلو یک اثر هنری است. منظورم این نیست که هنر لزوما چیز خوبی است – ممکن است هنر بدی باشد – اما هنر است.

و برای من، این فراتر از همه اینهاست. بنابراین، من به این یا آن طرف گوش نکردم. من فقط کاری را انجام دادم که قلبم به من می‌گفت، یعنی بروم و فیلم را به اشتراک بگذارم.»